Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Симон (Симча) Луцзатто (1583-1663) - Италияның Венециядағы еврейлер геттосындағы белгілі раввин. Ол Венеция раввины қызметін Леоне де Модена есімді тағы бір атақты раввинмен бөлісті.
Simone (Simcha) Luzzatto (1583–1663) was a prominent rabbi in the Jewish ghetto of Venice, Italy. He shared the rabbinate of Venice with another famous rabbi, Leone de Modena.
Шығармалары
Лузаттто өз дәуірінің ең көрнекті раввиндарының бірімен білім алды. 22 жасында оның көптеген еңбектері басылып шығып, бүкіл яһуди қоғамдастығында талқыланды. Бұл жұмыстар оған үлкен танымалдылық әкелді. Оның ішінде Шаббат күні гондоламен саяхаттауды (әдетте діни яһудилерге сумен саяхаттауға тыйым салынған күн) қабылдауға болатын қызықты жұмыс бар. Сократтың итальян тілінде жазылған тағы бір маңызды еңбегі - Сократ.
Luzzatto was educated by some of the most outstanding rabbis of his period. By the age of 22, many of his works were being published and discussed throughout the Jewish community. These works, called responsa, gained him a good deal of popularity; including a rather interesting work that deemed it was acceptable to travel by gondola on Shabbat (a day during which travelling on water is normally forbidden to religious Jews). Another of his important works written in Italian is entitled Socrate, which argues that human reason cannot attain its goals if unaided by divine revelation.
Яһудилерді жер аудару
Осы кезеңде көптеген яһудилер бүкіл Италиядан (әрине, Еуропаның қалған бөлігінде) өз үйлерінен қуылды. Венеция еврейлері осындай тағдырға ұшырауы мүмкін деп қорқып, Луццатто алдын ала әрекет жасап, классикалық сократиялық стильде кітапша жазып, Венецияда орын алған осындай қуғын-сүргінге қарсы айқын және ұтымды дәлелдер ұсынды.
During this period there were a great many Jews who were being expelled from their homes throughout Italy (and, indeed, the rest of Europe). Fearing the same fate might befall Venetian Jewry, Luzzatto took preemptive action, writing a pamphlet in classical Socratic style which presented clear and rational arguments against such an expulsion taking place in Venice.
Сөйлеу
Нәтижесінде шыққан "Дискорсо цирка ил стато де гл'геври и ин particolar диморранти нэл'инклита град ди Венеция" ("Дискорсо еврейлердің жағдайы туралы, әсіресе Венеция қаласындағылар туралы") атты еңбек 1638 жылы аяқталды. Бұл баяндама дәстүрден бөлініп, ол тікелей Венеция еврейлеріне немесе сол кездегі ресми раввинатқа емес, Венеция Республикасының басшыларына (басқалар арасында дог деп аталатын) арналған. Луццатто еврейлерге олардың экономикалық және әлеуметтік пайдалылығы негізінде төзімділік танытуды талап етті. Ол яһудилер әдетте шетелдік саудагерлер атқаратын міндеттерді орындайтынын, бірақ республиканың бақылауында болатынын айтты. Дәстүрге қайшы тағы бір нәрсе - баяндама еврейше емес, көркем итальян тілінде жазылды. Нәтижесінде, баяндама дожды Венециядағы еврей халқының қалуына мүмкіндік беретін қуғын-сүргін жарлығына қарсы шешім қабылдауға көндірді.
The resulting work, entitled Discorso circa il stato de gl'Hebrei et in particolar dimoranti nell'inclita città di Venetia ("Discourse Concerning the Condition of the Jews, and in particular those living in the Fair City of Venice"), was completed in 1638. The discourse broke from tradition in that it was not directly addressed to Venetian Jewry or the official rabbinate of the time, but to the leaders of the Venetian Republic (called the doge, amongst others). Luzzatto argued for toleration of the Jews on the basis of their economic and social usefulness. He stated that Jews performed tasks which would normally be taken on by foreign merchants, but could instead remain under control of the republic. Further breaking from tradition, the discourse was not written in Hebrew, but rather in eloquent Italian. As a result, the discourse was successful in convincing the Doge to rule against the expulsion edict, allowing the Jewish population of Venice to remain.