Кіріспе

Румын жазушысы Николае Филимон (; 6 қыркүйек 1819 19 наурыз 1865) - румын романшысы және қысқа әңгімелер жазушысы, румын әдебиетіндегі алғашқы реалистік романның авторы ретінде еске алынады, Ciocoii vechi şi noi ("Ескі және жаңа Парвен"), ол өзін-өзі іздеген тұлға Дину Пэтурикаға (Стендальдың Джулиен Сорельмен салыстырды) бағытталған. Ол сонымен қатар белгілі саяхат жазушысы, фольклоршы, музыкант және өз елінің алғашқы музыкалық сыншысы болды.

Өмірбаян

Бухарест қаласында туған Филимон - Еней шіркеуінің православиелік шіркеуінің пасторы. Иоан Гиканың хаттарына сәйкес, ол 1830 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін театр компанияларында қысқа уақыт жұмыс істеді, театр хорында ән шырқады және флейта ойнады. 1852 жылы ол Эней шіркеуінің әкімшісі болып сайланды, ол өлгенше осы қызметте болды. Сол жылы ол ханзада Барбу Димитрие Штирбейдің канцлерлік кеңсесінің дін бөлімінде кіші мемлекеттік қызметкер болды. 1857 жылдың соңында Филимон өзінің әдеби тұңғышын "Наţionalul" газетінде жазды. Келесі жылы ол Германия Конфедерациясына сапар шегіп, өзінің есебіне Excursiuni în Germania meridională ("Оңтүстік Германияға саяхат") деп жариялады, оған романтик Mănăstirea domenicanilor după colina Fiesole (кейіннен Матео Циприани деп аталады) және O baroneasă de poronceală романдары кірді. Оның тәжірибесі мен журналист және сыншы ретінде салыстырмалы табысы романдарындағы тараулардың негізі болып табылады, олар іс жүзінде мәдени үрдістерді терең талдауды құрайды; ол Сезар Боляк пен Иоан Ионеску де ла Брэд редакциялаған журналдарда қызмет етеді. Осы кезеңде ол сондай-ақ жариялады Nenorocirile unui slujnicar sau gentilomii de mahala ("Қызметшінің бақытсыздығы немесе шеткерідегі мырзалар"; 1861), құлдар мен олардың өмірін бейнелейтін әдеттегі бейнелеу, сондай-ақ оның алғашқы жинақталған ертегілері Omul de flori cu barba de mătasă sau povestea lui Făt Frumos ("Жібекті сакалмен гүл адам немесе Făt Frumos ертегісі") және Omul de piatră ("Тас адамы"). Ciocoii vechi şi noi, Джон Караджа туралы роман 1862 жылы жазылған, ал 1863 жылы том ретінде басылып шыққан. Ол бірден табысқа жетті, бірақ Филимон одан көп уақыт бойы ләззат ала алмады: әртүрлі журналдарға жазуды жалғастырғанмен, ол туберкулезге шалдықты және көп ұзамай қайтыс болды.