Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиалолития (сонымен қатар сілекей тастары деп те аталады) Нәтижесінде бездің қабынуы немесе инфекциясы пайда болуы мүмкін. Сиалолитияз сондай- ақ бездердің созылмалы инфекциясының, сусызданудың (мысалы, фенотиазиндерді қолдану), Шёгрен синдромының және/ немесе кальцийдің жергілікті деңгейінің жоғарылауының болуынан да пайда болуы мүмкін, бірақ көптеген жағдайларда себеп идиопатиялық (белгісіз). Бұл жағдай әдетте тасты алып тастау арқылы басқарылады және бірнеше түрлі әдістер бар. Сирек жағдайда қайталанатын тастар пайда болған жағдайда, жаак асты безін алып тастау қажет болуы мүмкін. Сиалолития жиі кездеседі, негізгі сілекей бездерінде пайда болатын барлық аурулардың шамамен 50% -ын құрайды және жалпы халықтың шамамен 0, 45% -ында симптомдарды тудырады. 30 жастан 60 жасқа дейінгі адамдарда және еркектерде сиалолитиаздың пайда болу ықтималдығы жоғары. 5 - 10% - ы жұлын безінде болады. Жақсылықпен бұранда астындағы тастар алдыңғы немесе артқы болып жіктеледі. Тастар радиоактивті болуы мүмкін, яғни олар қарапайым рентгенограммаларда немесе рентгенограммаларда көрінбейтін жерде (олардың безге әсерінің кейбіреулері әлі де көрінетін болса да) радиолюцентті болады. Олар сондай-ақ қандай да бір проблемаларды тудыратын-өтпейтіндігіне байланысты симптомдық немесе симптомсыз болуы мүмкін.
Sialolithiasis (also termed salivary calculi, or salivary stones) Inflammation or infection of the gland may develop as a result. Sialolithiasis may also develop because of the presence of existing chronic infection of the glands, dehydration (e. g. use of phenothiazines), Sjögren's syndrome and/or increased local levels of calcium, but in many instances the cause is idiopathic (unknown). The condition is usually managed by removing the stone, and several different techniques are available. Rarely, removal of the submandibular gland may become necessary in cases of recurrent stone formation. Sialolithiasis is common, accounting for about 50% of all disease occurring in the major salivary glands and causing symptoms in about 0.45% of the general population. Persons aged 30–60 and males are more likely to develop sialolithiasis. and 5–10% occur in the parotid gland. Submandibular stones are further classified as anterior or posterior in relation to an imaginary transverse line drawn between the mandibular first molar teeth. Stones may be radiopaque, i. e. they will show up on conventional radiographs, or radiolucent, where they not be visible on radiographs (although some of their effects on the gland may still be visible). They may also symptomatic or asymptomatic, according to whether they cause any problems or not.
Белгілері мен симптомдары
Белгілер мен симптомдар өзгермелі және көбінесе каналдың толық немесе ішінара бұзылуына және безде қаншалықты қысым пайда болуына байланысты. Диагноз әдетте аурудың сипаты мен физикалық тексеру арқылы қойылады. Диагнозды рентгендік сәулемен (слюнка бездерінің 80% -ы рентген сәулелерінде көрінеді), сиалограммамен немесе ультрадыбыспен растауға болады.
Signs and symptoms are variable and depend largely upon whether the obstruction of the duct is complete or partial, and how much resultant pressure is created within the gland.]] Diagnosis is usually made by characteristic history and physical examination. Diagnosis can be confirmed by x ray (80% of salivary gland calculi are visible on x ray), by sialogram, or by ultrasound.
Эпидемиология
Жалпы халық арасында сілекей тастарының таралуы өлімнен кейінгі зерттеулерге сәйкес 1,2% -ды құрайды, бірақ симптомдарды тудыратын сілекей тастарының таралуы жалпы халық арасында 0,45% -ды құрайды. Сиалолитияз негізгі сілекей бездеріндегі барлық аурулардың шамамен 50% -ын және барлық селекей бездерінің обструктивті ауруларының шамамен 66% -ын құрайды. Сөл безінде тастар еркектерде әйелдерге қарағанда екі есе жиі кездеседі. Олардың ең көп таралған жасы 30- 60 жас аралығында, ал балаларда жиі кездеспейді.
The prevalence of salivary stones in the general population is about 1.2% according to post mortem studies, but the prevalence of salivary stones which cause symptoms is about 0.45% in the general population. Sialolithiasis accounts for about 50% of all disease occurring in major salivary glands, and for about 66% of all obstructive salivary gland diseases. Salivary gland stones are twice as common in males as in females. The most common age range in which they occur is between 30 and 60, and they are uncommon in children.