Кіріспе

Ішу қиындығы

Дисфагия – ішу қиындығы. Халықаралық аурулар жіктемесінің (ICD 10) «симптомдар мен белгілер» санатында қарастырылса да, кейбір жағдайларда дербес жағдай ретінде жіктеледі. Бұл ауыздан асқазанға қатты немесе сұйық тағамның өтуіндегі қиындық, жұтқыншақ сезімінің жоқтығы немесе жұту механизмінің жеткіліксіздігі болуы мүмкін. Дисфагия, ауырсынумен бірге болатын ішу қиындығы – одинафогия және тамақтағы түйін сезімі – глобус сияқты басқа симптомдардан ерекшеленеді. Адамда дисфагия одинафогиясыз (дисфункция ауырсынусыз), одинафогиясыз дисфагия (ауырсынусыз дисфункция) немесе екеуі де бірге болуы мүмкін. Психологиялық себептерден туындаған дисфагия фагофобия деп аталады.

Белгілері мен симптомдары

Кейбір науқастар дисфагияның бар екенін толыққанды сезбейді, сондықтан симптомның болмауы жасырынған аурудың жоқтығын білдірмейді. Орофарингеалдық дисфагияның кейбір белгілері мен симптомдарына ауыздағы тамақты бақылаудың қиындығы, ауыздағы тамақ немесе сілекейді бақылау мүмкін болмауы, жұтуды бастаудың қиындығы, жөтел, тұншығу, жиі пневмония, түсіндірілмейтін салмақ жоғалту, жұтқаннан кейін дауыстың құрғақ немесе ылғалды болуы, мұрын арқылы қайтару, және науқастың жұту қиындығына шағымдануы жатады. Тамақтың қай жерде тұрып қалғанын сұрағанда, науқастар көбінесе мойын аймағын кедергі орны ретінде көрсетеді. Бірақ кедергінің нақты орны әрқашан сезілетін деңгейде немесе одан төмен болады. Эзофагеалдық дисфагияның ең көп кездесетін белгісі – қатты тамақты жұта алмау, науқас оны асқазанға түсуден немесе қайтарудан бұрын "жабысып қалған" немесе "тоқтап қалған" деп сипаттайды. Жұту кезіндегі ауырсыну немесе одинафогия – карциноманың ерекше белгісі, бірақ оның қатерлі ісікке байланысты емес, көптеген басқа да себептері бар. Ахалазия дисфагияның қалыпты үлгісінен ерекше жағдай болып табылады, себебі сұйықтықты жұту қатты тамақты жұтуға қарағанда көбірек қиындық тудырады. Ахалазияда бүкіл асқазанның Ауэрбах (миентерикалық) плексусының парасимпатикалық ганглияларының себепсіз жойылуы байқалады, бұл төменгі асқазанның функционалдық тарылуына және оның бойындағы перистальтиканың бұзылуына әкеледі.

Асқынулар

Дисфагияның салдары аспирация, пневмония, дене суының жетіспеуі және салмақ төмендеуі болуы мүмкін.

Диагностика

Эзофагоскопия және ларингоскопия арқылы қуыстарды тікелей көруге болады. Қазық ішектің қозғалмалылығын зерттеу қазық ішектің ахалазиясы және тараған қазық ішектің спазмдары жағдайында пайдалы. Эзофагоскопия арқылы алынған қазық ішектің шаю суынан эксфолиативті цитология жасауға болады. Ол қатерлі жасушаларды ерте сатыда анықтауға мүмкіндік береді. Ультрадыбыстық тексеру және КТ суреті дисфагияның себептерін анықтауда тиімді емес, бірақ медиастинумдағы ісіктерді және аорта аневризмаларын анықтауға болады. FEES (талманың фиброоптикалық эндоскопиялық бағалауы), кейде сезімталдық бағалаумен бірге, әдетте медициналық тіл маманы немесе деглутолог жүргізеді. Бұл процедурада пациент жоғарыда аталғандай әртүрлі консистенциядағы тағамдарды жейді. Жұтыну кезіндегі дыбыстар мен дірілдер дисфагияны тексеру үшін қолданылуы мүмкін, бірақ бұл әдістер зерттеудің бастапқы кезеңдерінде.

Емдеу әдістері

Дисфагияны емдеудің көптеген тәсілдері бар, мысалы, жұту терапиясы, диеталық өзгерістер, тамақтандыру зондтары, белгілі бір дәрілер және хирургиялық араласу. Дисфагияны емдеуді көп салалы мамандар тобы жүзеге асырады. Көп салалы топқа кіретіндер: жұту бұзылыстары саласындағы сөйлеу тілі патологы (жұту терапевті), жекелеген емші, гастроэнтеролог, медбикелер, тыныс алу терапевті, диетолог, еңбек терапевті, физиотерапевт, фармацевт және радиолог.

Эпидемиология

Жұтыну бұзылыстары барлық жастағы адамдарда туа біткен аномалиялар, құрылымдық зақымданулар және/немесе медициналық жағдайлар, сондай-ақ инсульт алған науқастарда кездесуі мүмкін. Дисфагия халықтың шамамен 3% -ын қамтиды.

Этимология

"Дисфагия" сөзі грек тіліндегі "dys" деген сөзден туындаған, ол "жаман" немесе "бұзылған" мағынасын береді, ал "phag" түбірі "жеу" дегенді білдіреді.