Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық ЦРУ өкілі және журналист (1917-2009) Массачусетс штатының Лоуэлл қаласының әкімі
American CIA official and journalist (1917 2009)
the mayor of Lowell, Massachusetts
OSS және CIA-дегі барлау қызметі
1940 жылы Дартмут колледжін бітіргеннен кейін, Брэдэн АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғыста әлі бейтарап болғанына қарамастан, Британ армиясына кірді және Африкадағы Корольдік атқыштар корпусында шайқасты көрді. АҚШ соғысқа кірген кезде, ол Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) алғысы болған стратегиялық қызмет жөніндегі АҚШ кеңсесіне (OSS) жалданып, нацистер басып алған Францияға жаудың артына парашютпен түсірілді. Соғыс соңында Брэдэнді қорғаныс ретінде көрген OSS директоры Уильям "Дикий Билл" Донованның жігерлендіруімен ол және оның OSS десанттық әріптесі Стюарт Алсоп OSS туралы журналистік кітап жазды. Соғыстан кейін Брэдэн Дартмутта біраз уақыт ағылшын тілінен сабақ берді, онда ол Роберт Фростпен танысты, кейіннен ол Вашингтонға көшіп барды және жақсы байланыстағы бұрынғы OSS адамдарының бір тобына кірді, олардың кейбіреулері Джорджтаун топ деп аталатын Елсоп ағайындылары сияқты журналистер болды. Брэйден тұрақты азаматтық америкалық барлау агенттігін нық қолдауға кірісті. 1950 жылы Корея соғысының басында Аллен Даллес Брэдэнді өзінің жеке көмекшісі болуға шақырды. Ол келісіп, "Гомер Д. Хоскинс" деген кодты атаумен таныстырды. 1954 жылы ЦРУ оның желісін басқаруға 1,6 миллион доллар қаржылай көмек көрсетті (болжам бойынша доллармен шамамен $). Жаңа солшылдықтың басты басылымы "Рампартс" 1967 жылы National Student Association сияқты антикоммунистік азаматтар топтарын ЦРУ қаржыландыратыны туралы мақала жариялағаннан кейін, Брэдэн агенттіктің студенттер мен жұмысшы қозғалысындағы жасырын жұмысын "Мен ЦРУ "адамгершіліксіз" екеніне қуаныштымын" мақаласымен қорғады.
After graduating from Dartmouth College in 1940, Braden enlisted in the British Army while the U. S. was still neutral in World War II, and he saw combat in Africa in the King's Royal Rifle Corps. When the United States entered the war, he was recruited by the U. S. Office of Strategic Services (OSS), the predecessor of the Central Intelligence Agency (CIA), and he was parachuted behind enemy lines into Nazi occupied France. At the end of the war, with the encouragement of OSS Director William "Wild Bill" Donovan, who thought of Braden as a protégé, he and his OSS paratrooper compatriot Stewart Alsop wrote a journalistic book about the OSS, two years before it was replaced by Harry Truman with the CIA. After the war, Braden taught English for a time at Dartmouth, where he met Robert Frost, and he later moved to Washington, D. C., and became part of a group of well connected former OSS men, some of whom were journalists such as the Alsop brothers, known as the Georgetown Set. Braden began staunchly advocating for a permanent civilian American intelligence agency. In 1950, at the start of the Korean War, Allen Dulles invited Braden to become his personal assistant at the Central Intelligence Agency. He accepted, and was assigned the codename "Homer D. Hoskins". The CIA helped him financially to run his network with $1.6 million in 1954 (equivalent to approximately $ in dollars). After Ramparts, the flagship publication of the New Left, broke the story of the CIA's funding of anticommunist citizen groups like the National Student Association in a 1967 article, Braden defended the agency's covert work in the student and labor movements with an article, "I'm Glad the CIA is 'Immoral,'" in The Saturday Evening Post.
Саясат, үкімет және журналистика
Брэйден 1954 жылы қарашада ЦРУ-дан кетіп, Калифорния штатының Оушенсайд қаласында шығатын "The Blade Tribune" газетінің иесі болды. Калифорнияның демократиялық саясатында белсенді болған ол 1960-шы жылдары Калифорнияның білім беру басқармасының президенті болды және консервативті республикашыл мемлекеттік мемлекеттік білім беру инспекторы Макс Раффэртимен күресті. Брэйден өзі бір рет ғана президент лауазымына үміткер болды, 1966 жылы (экстремистік "Guts" тақырыбымен) демократтық губернатордың орынбасары Гленн Андерсонға сәтсіз қарсылық білдірді. 1968 жылғы президенттік науқан кезінде Лос-Анджелесте досы Роберт Ф. Кеннедидің өлтірілгенінен кейін Брэйден Вашингтонға оралып, Кеннедидің баспасөз хатшысы Франк Манкивичпен бірлесіп, танымал газет бағаншысы болды. Ол радио мен теледидарда белгілі саяси комментатор болды. Никсонның Ақ үйі бастапқыда оны достық журналистер тізіміне енгізгенмен, оның жұмысы ақырында оны Никсонның саяси қарсыластарының басты тізіміне кіргізді. 1975 жылы Брэйден "Сегіз жеткілікті" атты автобиографиялық кітабын жариялады, ол Дик Ван Паттенмен бірге Том Брэдфорд рөлінде, сериядағы Брэйден кейіпкерінің атымен бірдей ABC телесериалдарын шықты. Кітапта оның сегіз баланың әкесі ретінде өміріне назар аударылып, сондай-ақ, оның колоннист және бұрынғы ЦРУ оператившісі ретінде және Мемлекеттік департамент қызметкері және Кеннеди отбасының серігі Джоан Ридли Брэйденнің күйеуі ретінде саяси байланыстарына тоқталды. Манкивичтің орнын "сол жақтан шыққан дауыс" ретінде алмастырғаннан кейін, Том Брэйден 1978 жылдан 1984 жылға дейін бұрынғы Никсонның көмекшісі Пэт Бьюкененмен үш сағаттық радио бағдарламасын өткізді. Ол Бьюкененмен бірге 1982 жылы шоудың басталуында CNN бағдарламасының Crossfire-ін өткізді, Брейден қонақтармен сұхбат жасап, Бьюкенен мен Роберт Новак туралы пікір алысты. Брэйден 1989 жылы Кросфайрдан кетіп қалды.
Braden left the CIA in November 1954 and became owner of the Oceanside, California, newspaper The Blade Tribune, which he bought with a loan from his friend Nelson Rockefeller. Active in California Democratic politics, he served as president of the California State Board of Education during the 1960s, and had a running battle with conservative Republican state superintendent of public instruction Max Rafferty. Braden himself ran for office only once, mounting an unsuccessful primary challenge in 1966 (with the campaign theme "Guts") to incumbent Democratic lieutenant governor Glenn Anderson. After the assassination in Los Angeles of his friend Robert F. Kennedy during the 1968 presidential campaign, Braden returned to Washington and became a popular newspaper columnist in partnership with Kennedy's press secretary, Frank Mankiewicz. He also became a prominent political commentator on radio and television. Although the Nixon White House initially included him on a list of friendly journalists, his work eventually landed him on the master list of Nixon political opponents. In 1975, Braden published the autobiographical book Eight is Enough, which inspired an ABC television series of the same name with Dick Van Patten in the role of Tom Bradford, the name of Braden's character in the series. The book focused on his life as the father of eight children and also touched on his political connections as a columnist and ex CIA operative and as husband to a sometime State Department employee and companion of the Kennedy family, Joan Ridley Braden. After replacing Mankiewicz as the "voice from the left" on the syndicated radio show Confrontation, Tom Braden co hosted the Buchanan–Braden Program, a three hour radio show with former Nixon aide Pat Buchanan from 1978 to 1984. He and Buchanan also hosted the CNN program Crossfire at the show's inception in 1982, with Braden interviewing guests and debating Buchanan and Robert Novak. Braden left Crossfire in 1989.