Кіріспе
1976 жылы түсірілген Александр Сингердің "Уақыт саяхатшылары" - Александр Сингердің "Уақыт саяхатшылары" 1976 жылы түсірілген ғылыми фантастика фильмінде Сэм Грум, Том Халлик және Ричард Басехард ойнады. Теледидар Род Серлингтің әңгімесінен Джексон Гиллиске берілді. Фильмді бастапқыда Ирвин Аллен 1960 жылдардағы "Уақыт туннелі" сериясының болашақ қайта жасау үшін пилоттық ретінде әзірледі, ол тек бір маусымда ғана жарық көрді. Сотқа тартылу салдарынан пилот сатылмады және жеке телефильм ретінде қайта жасалды. Чарльз Уиллард Бёрд бұл оқиғаның негізінен 1959 жылы жарық көрмеген "Өмір сүру уақыты" кітабына негізделгенін мәлімдеді. Берд пен продюсерлер кішігірім ақшалай өтемақыны қамтитын келісімге келді және Бердке бастапқы әңгімені өзінің жұмысы деп тануға мүмкіндік берді, бірақ атаулар реті осыны көрсету үшін қайтадан түсірілмеді. Фильмде 1976 жылы Нью-Орлеанста вирустың таралуы суреттеледі. Симптомдар 1871 жылы Чикагода болған вирустық індетке сәйкес келеді. Қазіргі зерттеушілер алғашқы індеттің медициналық жазбаларына жүгінулері керек, бірақ бұл жазбалар 1871 жылы Чикагодағы үлкен өртте жойылған. Екі зерттеуші 1871 жылы Чикагоға уақытпен саяхаттап, алғашқы індетті тоқтату үшін қандай ем қолданылғанын біледі.
Time Travelers is a 1976 science fiction film directed by Alexander Singer and starring Sam Groom, Tom Hallick, and Richard Basehart. The teleplay was credited to Jackson Gillis from a story by Rod Serling. The film was originally developed by Irwin Allen as the pilot for a prospective remake of the 1960s series The Time Tunnel, which ran only one season. Due to litigation the pilot did not sell and was repackaged as a standalone television film. Charles Willard Byrd claimed that the story was based heavily on his unpublished 1959 book A Time To Live. Byrd and the producers reached a settlement that included modest monetary compensation and allowed Byrd to claim the original story as his work, although the title sequence was not reshot to reflect this. The film depicts a viral outbreak in 1976 New Orleans. The symptoms match a viral outbreak in 1871 Chicago. The modern researchers need to consult the medical notes of the original outbreak, but those notes were destroyed in the 1871 Great Chicago Fire. Two researchers time travel to 1871 Chicago, and discover what treatment was used to stop the original outbreak.
Сюжет
Жаңа Орлеандағы Марди Гра парадында бір қыз "ХБ" өлімшіл вирусының соңғы құрбаны болады. Доктор Клинтон Эрншоу (Сэм Грум) індетті бақылап отыр, бірақ тек оны диагностикалай алады. Федералды үкімет оған медициналық немесе ғылыми білімі жоқ Джефф Адамсты (Том Халлик) тағайындайды. Ерншоу бастапқыда тапсырманы түсінбесе де, Адамстың құндылығы 19-ғасырда осындай сипаттағы вирусты тапқанын еске түсіргенде пайда болады. Ол кезде "Вудның қызуы" деп аталатын, оны доктор Джошуа П. Хендерсон (Ричард Базхарт) анықтаған. Екі адам да Хендерсонның жазбалары 1871 жылы Чикагодағы үлкен өртте жойылғандығын біледі, оның қалған жалғыз артефакты - алтын қалта сағаты. Адамс Эрншоуды бұрынғы НАСА физигі және Нобель сыйлығының лауреаты доктор Амос Каммингс (Бут Колман) және оның әріптесі доктор Хелен Сандерс (Франсин Йорк)мен таныстырады. Физиктер уақытпен саяхаттаумен тәжірибе жүргізді және Ерншоу мен Адамсты уақытқа қайтару жоспарын жариялады. Олар Хендерсонның Вуд қызуының еміне қол жеткізеді. Эреншоу мен Адамс ескі заманауи құралдармен, киіммен, шағын микроскоппен және портативті центрифугамен жабдықталғаннан кейін, уақытпен саяхаттаудың қауіптілігі туралы хабардар етіледі. Олар қақпа тәрізді қақпадан өтіп, аяқсыз бұлт көкжиекті көретін бөлмеге кіреді де, процесс басталады. Олар машинаның оларды күткеннен бір жарым күн кешірек Чикагоның орталығына, ал Хендерсонның қала сыртындағы үйіне жақын емес, мақсатына жету үшін үш күндік уақыт беріп отырғанын біледі. Вашингтоннан келген дәрігерлер ретінде олар Хендерсонды ауруханадан тауып, вирусты жеңуде қандай жетістіктерге жеткенін сұрайды. Хендерсон науқастардың неге аман қалғанын білмейтінін мойындайды. Оның емделуіне үйде дайындалған шөп шараппен араластырылған емдік дәрілер жатады. Адамс пен Эрншоу Хендерсонның пациенттеріне өздерінің сынақтарын жүргізеді, бірақ олардың сауығып кетуіне бірдей таңғалады. Адамс аман қалғандардың бірінен қан үлгісін алуға тырысқанда, алдымен ол адамды өлтірді деп ойлайды, бірақ ол емделмегенін және қалай болғанда да өлетінін біледі. Олардың миссиясы, Ерншоу мен Хендерсонның немере қызы Джейн (Триш Стюарт) ғашық болған кезде, одан әрі қиындатылады. Ерншоу Хендерсонның пациенттерімен жұмыс істеген кезде вирусқа шалдығады. Ұлы от басталғанда, саяхатшылар емге жақындамайды. Адамс Хендерсонның барлық құжаттарын алып, болашаққа оралуға шешім қабылдайды, бірақ күдікті көмекші бөлмеге кіргенде оның сөзін үзіп алады. Ассистент Вашингтоннан келген жеделхатты ұстап тұр, онда Хендерсонның алғыс жеделхатына Адамс пен Эрншоуды үкімет жібермегендігі туралы ақпарат берілген. Ерншоу Хендерсонның үйде дайындалған шараптағы затты ем екенін түсінеді; өлімге ұшыраған жалғыз науқастар - алкогольді қабылдаудан бас тартқандар. Соңғы бөтелке шарапты қайтарып алу үшін жарыс басталды. Олар Хендерсонға болашақтағы микроскоп пен центрифуганы көрсетеді және қалта сағатының ішіндегі жазуды айтып, оларды болашақтан екеніне сендіреді. Өздерінің тағдырын білгеніне қарамастан, Хендерсондар ауруханада тұтқындалған науқаспен бірге қалып, жарылыста қаза табады. Саяхатшылар шарапты алып, кететін жеріне дәл уақытында оралады. 1976 жылы Хендерсонның шарапты Эрншоу мен Марди Града зардап шеккен қызды құтқарады. Миссия сәтті аяқталғаннан кейін Адамс пен Эрншоу Чикагодағы Хендерсон мен оның немере қызының қабірлеріне барады. Олар Хендерсонның қабіріне президентінен алғыс хат қояды. Ерншоу Джейнді жақсы көруде "тарихиятқа ғашық болғанын" мойындайды.