Кіріспе

Caorle () - Италияның солтүстігіндегі Венеция, Венето аймағындағы Венеция қаласындағы жағалаудағы қала. Ол Адриатика теңізінде, Эраклеа мен Бибионе сияқты екі туристік қаланың арасында орналасқан.

Тарих

Қаланың ежелгі атауы Caprulae болды (бәлкім, бұл аймақта жайылатын жабайы ешкілер немесе жалған тәңірдің құдайы Каприс құрметіне); Каорле б.з.б. Көптеген археологиялық табылған заттар бұл атрибуцияны растайды, мысалы, құрбандық үстелі деп аталады Ара Ликовия (Ликовиялық құрбандық үстелі, римдік Ликови отбасынан), бүгінде соборда орналасқан. Ливенца (лат. Liquentia) және Лемен (лат. Romantinum) өзендерінің сағалары арасындағы қауіпсіз аймақ, Конкордия Сагиттариядан адамдар Варварлық шабуылдар кезінде босқындар ретінде келген кезде Каорле маңызды болды. Сол кезеңде палео-христиан шіркеуі салынды, оның кейбір қалдықтары бүгін собор мұражайында сақталған. ХІ ғасырда собор салынды, ол әлі күнге дейін тұр. Ол бір кезде епископтық орын болды. Келесі ғасырларда Каорле Венеция Республикасының тоғыз маңызды қалаларының біріне айналды; бұл туралы дәлел ретінде қаладағы кейбір ескерткіштерді құрайтын көптеген Истрия тас тастары, сондай-ақ қаланың көпірлері мен арналары бар ежелгі құрылымы, кішкентай Венеция сияқты. Венеция Республикасының соңында Наполеонның шабуылдарынан кейін Каорле құлдырап кетті; епархияның соңғы епархиялық епископы 1807 жылы Чиоггияға көшірілді және епархияның аумағы 1818 жылы Венеция патриархатына қосылды. Каорле / Капрула қазірдің өзінде резиденциялық епископтық емес, католик шіркеуі оны титулярлық орын ретінде тізімдеген. Каорле Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде маңызды стратегиялық орын болды, итальян армиясы Пиаведен қарсы шабуыл бастағанға дейін.

Аумағы

ХХ ғасырдың басынан бастап Каорле айналасындағы аумақ қатты өзгерді. "Селва Лупаниканың" орманның көп бөлігі егін егуге арналған жерлерді беру үшін кесілді, өзендер жағалары жабылып, батпақтар қалпына келтірілді. Бұл жердің кең жазық жерлері болды, тіпті өзендер бойы да ағаштар жоқ. Жағалау бойында шөгінділер мен эрозия үнемі пейзажды өзгертеді. Жер бедері әлі де жабайы, құм беткейлері мен балық аулау аңғарлары өзгеріп отырады.

Собор

1038 жылы салынған Киелі Стефан соборы роман стилі мен Византияның Равенна стилі үлгісі болып табылады. Оның қасбеті қарапайым; орталық есіктің жанында екі басрельеф бар (сол жақтағы Сент-Агатоник, оң жақтағы Сент-Уильям); ішкі бөлме жартылай дөңгелек аркаларды қолдайтын бағаналар мен бағаналармен бөлінген, nave және екі бүйірлік aislesмен ұйымдастырылған, ал оның трасс арқалық шатыры бар. Онда Венеция өнер мектебінің көптеген шедеврлері бар, олардың ішіндегі ең маңыздысы Грегорио Лацаринидің (танушы Тиеполоның шебері) суреті - Соңғы кешкі ас. Орталық апсидада XVII ғасыр фрескасының қалдықтары бар; көру үстінде "Pala d'oro" (алтын құрбандық үстелі), оны патшайым Екатерина Корнаро берді, ол кеме апатынан кейін Капрула жағалауында баспана тапты. Ол алты панелден тұрады, екеуі - хабарландыру (Архангел Ғабірейіл мен Баталы Қыз Мәриям) үшін, ал қалған төртеуі - пайғамбарлар мен Мәсіх үшін. Шатырдың үстінде қазіргі бас құрбандық үстелінің үстінде XV ғасырдағы айқыш ағаштың бейнесі ілінген (көнегі көптеген басқалармен бірге сатылды; бүгінгі күні тек төрт құрбандық үстелі қалды). Сыртта 1048 жылы салынған, 48 метр биіктіктегі ерекше қоңырау мұнарасы тұр. Бұл роман стиліне тән үлгі, бірақ оның цилиндрлік құрылымы бар, ал оның үстінде конус тәрізді тұғыры бар, бұл оны әлемде бірегей етеді. Соборда литургиялық мұражай бар, оны 1975 жылы 13 қыркүйекте Патриарх Альбино Лучани (болашақ Папа Иоанн Павел I) ескі епископтар часовнясында ашыды; ол Капрула епископтарының киімі, құрбандық үстелінің киімдері мен киімі мен киімі сақталады. Ол Рим папасы болған кезде оның қызметшілері екі капруландық бауырлар болды. Мұражайда сондай-ақ, алтынмен қапталған "Капитулярлық крест", 12-13 ғасырларда Венеция өнер мектебінің суретімен суреттелген елшілердің алты иконасы (көптеген ежелгі иконостас) және "ең қымбат қан" деп аталған күміс алтын реликвиар бар. Музейдің тағы бір маңызды бөлігі - бұл Қайырлы Степанның молдасы, онда Каорлдің қамқоршысы Қайырлы Степанның бас сүйегі орналасқан.

Періштелік құдайдың құрметі құрметіне арналған шіркеу

Періштелік құдайдың құрметіне арналған шіркеу теңіз жағасындағы шағын жартасқа салынған. Ежелгі уақытта шіркеудің үш кемесі болған, бірақ теңіз олардың біреуін бірнеше рет қиратты, сондықтан шіркеу 18 ғасырда қайтадан салынған, қазіргі құрылымымен. Аңыз бойынша, бір күні бірнеше балықшылар теңізде жарық көрді; олар оған жақындағанда, Бағаналы Мәриямның Баламен мүсіні табылды, және олар оны жағаға алып келді. Епископ пен қала тұрғындары мүсінді соборға алып келуге тырысты, бірақ ол өте ауыр болды; сондықтан епископ бір топ балаларды шақырды, олар кінәсіз болғандықтан, оны жақын маңдағы Архангел Михаил шіркеуіне (нақты себеппен "Малай періште") алып барды. "Теңіздің Қасиетті Анасына" құлшылық жасау капруландықтар үшін өте маңызды; оған екі мереке арналған, жыл сайынғы Тажылыққа қою мерекесі, оның барысында салтқа сай "шатырдың оттары" от шашумен өтеді, және Поп Иоанн XXIII-нің тілегіне сәйкес, әр бес жылда бір рет өткізілетін Періште Қасиетті Анасының мерекесі. Кемежайдың басында орналасқан шіркеу, оның қоңырау мұнарасы маяк ретінде қолданылады.

Туризм

Каорле - шағын қала, бірақ оны кез келген мезгілде туристер жиі кездеседі. Ескі қала орталығы әлі күнге дейін түрлі-түсті үйлері, "калли" (көшелер) және "кампиелли" (шарлар) бар шағын венециан бұрышы ретінде құрылған. Жазғы уақытта оның ұзын жағасында отбасылық бағытта көптеген іс-шаралар өтеді. Басқалары лагунада ұйымдастырылған (Венеция лагунасының үлгісі), онда көптеген дәстүрлі "касони" (балықшылар қыста балық аулаған кезде тұратын қоралар) әлі де тұр.