Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флоренс Беатрис Эмери (Farr; 7 шілде 1860 - 29 сәуір 1917) - британдық Вест-Энд театрының әйгілі актрисасы, композиторы және режиссері. Ол сондай-ақ әйелдер құқығын қорғаушы, журналист, педагог, әнші, романист және "Алтын таңның герметикалық орденінің" жетекшісі болды. Ол Нобель сыйлығының лауреаты Уильям Батлер Йейтс, ақын Езра Паунд, драматург Оскар Уайльд, суретшілер Обри Бердсли және Памела Колман Смит, масондық ғалым Артур Эдвард Уэйт, театр продюсері Энни Хорниман және Лондонның фин де-секуль дәуірінің көптеген әдебиетшілерінің досы және әріптесі болды, тіпті олардың стандарттары бойынша ол "богемиялық богемиялық" болды. Өзінің кейбір замандастары мен мұрагерлері сияқты танымал болмаса да, Фарр 19 ғасырдың аяғы мен 20 ғасырдың басында "бірінші толқын" феминистінің бірі болды. Ол әйелдерге арналған сайлау құқығына, жұмыс орнындағы теңдікке және заң бойынша тең қорғауға көпшілік алдында қолдау көрсетті, "жаңа әйелдің" құқықтары туралы кітап және көптеген мақалалар жазды.
Florence Beatrice Emery (née Farr; 7 July 1860 – 29 April 1917) was a British West End leading actress, composer and director. She was also a women's rights activist, journalist, educator, singer, novelist, and leader of the occult order, the Hermetic Order of the Golden Dawn. She was a friend and collaborator of Nobel laureate William Butler Yeats, poet Ezra Pound, playwright Oscar Wilde, artists Aubrey Beardsley and Pamela Colman Smith, Masonic scholar Arthur Edward Waite, theatrical producer Annie Horniman, and many other literati of London's fin de siècle era, and even by their standards she was "the bohemian's bohemian". Though not as well known as some of her contemporaries and successors, Farr was a "first wave" feminist of the late 19th and early 20th centuries; she publicly advocated for suffrage, workplace equality, and equal protection under the law for women, writing a book and many articles in intellectual journals on the rights of "the new woman".
Ерте өмір
Флоренс Беатрис Фарр 1860 жылы Англияның Кент штатындағы Бикли қаласында (қазіргі Ұлы Лондонның маңы) Мэри Элизабет Уиттал мен доктор Уильям Фаррдың сегіз баласының ең кішісі болып дүниеге келді. Ол өзінің есімін медбикелік іскерлік саланың ізашаршысы Флоренс Найтингейлдің досы және әріптесі болған дәрігер және гигиенист әкесімен байланыстырған. Доктор Фарр әйелдердің тең білім алуы мен кәсіби құқықтарының қорғаушысы ретінде танымал болды, ол қыздарының кейінірек өміріндегі көзқарастарына әсер еткені сөзсіз. Отбасы оны 1873 жылы Челтенхэм әйелдер колледжіне оқуға жіберді. Балалық шағындағы достарының бірі - Джейн Морристің қызы Мей Моррис, ол белгілі Рафаэль дәуірінен бұрынғы суретшінің үлгісі, оны Лондон қоғамының көркемдік және зияткерлік шеңберлеріне енгізді. Фарр, Мей Моррис және басқа да достары сэр Эдвард Берн Джонстың "Алтын баспалдақ" суретіне 19 жасында сурет салған. Сурет Лондондағы Тейт галереясында қойылған. 1883 жылы әкесі қайтыс болып, оған өмір сүру үшін кішігірім мұра қалдырды. Ертедегі феминист, Фарр өзінің таныстары арасындағы интеллектуалды шеңберде әйелдердің саясатта, жұмыспен қамтуда, жалақыда және т.б. теңдікті қолдағанымен танымал болды. Бірақ оның "көрнекті сұлулығы, үлкен, көркем көздері, айқайындай жапырақтары мен жарқыраған күлкісі" қатты әсер етті. Йейтс үшін ол Мод Гонне сияқты поэзиялық муза болды, оның үндеу дауысы оның поэзиясын айту үшін өте жақсы болды. Ол "Британ мұражайының оқу бөлмесінің есігінің жанында орналасқан Деметр мүсініне ұқсас тыныш сұлулықты, теңдесі жоқ ырғақтылық пен әдемі дауысты, мүсіннің табиғи көрінісін тапты". Сицилиялық идиолдың сын-пикиріне Ейтс былай деп жазды: "Эдвард Эмери ханым (Флоренс Фарр) өзінің таңғажайып сұлулығы, нәзік ым-ишарасы және өлеңін жақсы жеткізуімен бүкіл әлемнің мақтауына ие болды. Шынында да, оның актерлік шеберлігі барлық спектакльдің ерекшелігі болды, ол бірін ең көп соқты, тек өлеңнің өзінен кейін. Оның көркемдігі мен күш-қуатына деген құрметімді білдіруге жеткілікті сөз таба алмаймын. Мен ешқашан өлеңді бұдан жақсы естіген емеспін ". Естеріңізге сала кетейік, Елизавета Евгенийнаның "Алтын таңның герметикалық ордені" деген құпия қоғамға қатысы бар екен.
Florence Beatrice Farr was born in Bickley, Kent, England (nowadays a suburb of Greater London), in 1860, the youngest of the eight children of Mary Elizabeth Whittal and Dr. William Farr. She was named after nursing pioneer Florence Nightingale by her father, a physician and hygienist who was a friend and colleague of Nightingale's. Dr. Farr was known as an advocate of equal education and professional rights for women, who doubtlessly influenced his daughters' attitudes in their later lives. Her family sent her to school at Cheltenham Ladies' College in 1873. One of her childhood friends was May Morris, the daughter of Jane Morris, the renowned Pre Raphaelite artist's model, who introduced her to the artistic and intellectual circles of London society. Farr, May Morris and other friends posed for Sir Edward Burne Jones' Pre Raphaelite painting "The Golden Stairs" when she was 19 years old. The painting is exhibited at the Tate Gallery in London. In 1883 her father died, leaving her a modest inheritance to live on. An early feminist, Farr was known for advocating equality for women in politics, employment, wages, etc., amongst her intellectual circle of acquaintances. but was greatly impressed with Farr's performance, as well as her "startling beauty, large expressive eyes, crescent eyebrows, and luminous smile." For Yeats she was, like Maud Gonne, a poetic muse, whose resonant voice was perfect for reciting his poetry. He found in her "a tranquil beauty like that of Demeter's image near the British Museum reading room door, and an incomparable sense of rhythm and a beautiful voice, the seeming natural expression of the image." In his review of A Sicilian Idyll, Yeats wrote, "Mrs. Edward Emery (Florence Farr) won universal praise with her striking beauty and subtle gesture and fine delivery of the verse. Indeed her acting was the feature of the whole performance that struck one most, after the verse itself. I do not know that I have any word too strong to express my admiration for its grace and power I have never heard verse better spoken." by her involvement with Yeats in the secret occult society The Hermetic Order of the Golden Dawn.
Алтын таң
Алтын таң еркектерге тең дәрежеде қабылданады. Фарр 1890 жылы шілде айында Лондондағы Алтын Таң орденінің Изис Ураниа ғибадатханасына ие болды. Энни Хорниман сонымен қатар Изис Ураниа ғибадатханасының мүшесі болды, бұл Фаррдың онымен және Йейтспен театралды ынтымақтастығына әкелді. 1894 жылы Фарр ғибадатхананың Прамонстратрисі болды, білім беру жүйесін басқарып, тароро, көзге түсу және Енох сиқыры бойынша сабақтар берді. Ол өзінің алғашқы философиялық мақаласын 1894 жылы Филатефтің сүйіктісі Герметика өнеріне қатысты қысқаша зерттеу жариялады. 1900 жылдың қаңтар айында Матерске хат жазып, оның өкілі ретінде орнынан түсуін ұсынды, бірақ ол өзінің орнын алмастырушы табылғанға дейін жалғастыруға дайын екенін айтты. Весткотт айыптауларды жоққа шығарды, ал Матерсті одан әрі тергеу үшін жеті адамнан тұратын Адепттер комитеті құрылды, олар дәлел талап етті. Матерс дәлелдеме беруден бас тартып, өзінің билігін растап, 23 наурызда Фаррды өзінің өкілі лауазымынан босатты. Лондондағы Адепттер өздерінің тергеуін жалғастырды, содан кейін 1901 жылы Матерсті қуып жіберді. Фарр, Йейтс және Хорниман (Матерс бұрын қуып жібергеннен кейін қайтып келген) орденді қайта ұйымдастыруға тырысты, бірақ шектеулі табысқа жетті. Фарр бір уақыт бойы бас адепті лауазымында болды, бірақ 1902 жылдың қаңтарында Матерстің серіктестеріне қатысты алаяқтық туралы жанжалдан кейін, бір кездері құпия қоғамды көпшілікке мазаққа ұшыратқаннан кейін, отставкаға кетті.
The Golden Dawn is based on an initiated lodge system similar to that of Freemasonry; however women are admitted on an equal basis with men. Farr was initiated into the Isis Urania Temple of the Order of the Golden Dawn in London by Yeats in July 1890 taking the magical motto Sapientia Sapienti Dona Data (Latin: "Wisdom is a gift given to the wise"). Annie Horniman was also a member of Isis Urania Temple, which led to Farr's theatrical collaborations with her and Yeats. Farr became Praemonstratrix of the temple in 1894, taking charge of the educational system, and giving classes in tarot divination, scrying and Enochian magic. She published her first philosophical paper, A Short Inquiry concerning the Hermetic Art by a Lover of Philatethes in 1894 There were also factions within the Order that resented a woman having authority as Chief Adept. writing to Mathers in January 1900 and offering her resignation as his representative, but that she was willing to carry on until a successor was found. Westcott denied the charges, and a seven member committee of Adepts was formed to further investigate Mathers, asking for proof. Mathers sent a belligerent reply, refusing to produce proof, asserting his authority and dismissing Farr from her position as his representative on 23 March. The Adepts in London continued their investigation, and subsequently expelled Mathers in 1901. Farr, Yeats and Horniman (who returned after having been expelled earlier by Mathers) attempted to reorganize the Order, but met with limited success. Farr remained in her Chief Adept position for a time, but resigned in January 1902 in the wake of a fraud scandal concerning associates of Mathers that exposed the once secret society to public ridicule.
Кейінгі өмірі
Фарр Алтын таңнан ажырағаннан кейін Лондонның теософиялық қоғамына қосылды. Фарр Ұлыбританияда, Еуропада және Америкада 1906 және 1907 жылдары Ирландияның әдеби театрының "жаңа өнерін" кең аудиторияға жеткізу үшін гастрольдерге шықты. Америкада ол Фаррдың сахналық менеджері болып жұмыс істеген көркем суретші және Таро картасы суретшісі Памела Колман Смитпен кездесті және онымен жұмыс істеді. "Біздің зұлым жұлдыздар" (New Age, 1907 жылдың қазанында) атты эссесінде Фарр қоғамдық денсаулық сақтау мен неке заңдарын реформалау әйелдерді азат ету үшін жеткіліксіз деп жазады. "Бізге қалаған нәрсеге айналу мүмкін емес деген күшті өлтіру керек, өйткені бұл күш - барлық мүмкіндікті әзілге толы сәтсіздікке айналдыратын зұлым жұлдызымыз. Сондықтан әрқайсымыз шындықты мойындайық, біздің ең алдымен өзімізді өзгертуіміз керек, содан кейін біз жағдайды қалай өзгерту керектігін білеміз. "
After Farr severed her association with the Golden Dawn she joined the Theosophical Society of London, Farr toured in Great Britain, Europe and America in 1906 and 1907 to take the 'new art' of Irish literary theatre to wider audiences. While in America she met and collaborated with scenic painter and Tarot card artist Pamela Colman Smith, who worked as Farr's stage manager. In her essay "Our Evil Stars" (New Age, October 1907), Farr writes that reformation of public health and marriage laws are not enough to liberate women. "We must kill the force in us that says we cannot become all we desire, for that force is our evil star that turns all opportunity into grotesque failure So let us each recognise the truth that our first business is to change ourselves, and then we shall know how to change our circumstances."