Кіріспе

ХХ гонадалық дисгенез - әйел гипогонадизмінің бір түрі, онда 46 ХХ кариотипі анықталған қалыпты қыздарда жұмыртқалық жұмыртқалар жетілу кезеңін тудырмайды. Функционалды емес сары жасушалары бар әйелдің эстроген деңгейі төмен (гипоэстрогендік) және ФСГ мен ЛГ деңгейі жоғары. Содан кейін эстроген және прогестеронмен емдеуді бастайды. Кейбір жағдайларда ертерек жұмыртқалық жетіспеушіліктің ауыр түрі болып саналады, яғни жұмыртқалық жетіспеушілік жасөспірімдікке дейін пайда болады. XX гонада дисгенезінің кейбір түрлері сенсорлы-нейрологиялық саңыраулықпен бірге пайда болады. Бұл түрді Перро синдромы деп те атайды, ол екі жынысты да зардап шеккен аутосомалық рецессивті ауру. Еркектер тек құлаққарылықпен келеді. " Таза гонадалық дисгенез " (PGD) термині Тернер синдромына байланысты гонадалық дисгенезден пациенттердің бір тобын ажырату үшін қолданылған. Соңғысында хромосомалық аберрация бар, ал PGD-де хромосомалық шоқжұлдыз 46,XX немесе 46,XY болып табылады. XX гонадалық дисгенезді PGD, 46 XX, XY гонадалық дисгенезді PGD, 46,XY немесе Свайер синдромы деп те атайды. ПГД- мен ауыратын науқастардың хромосомалық констелляциясы қалыпты, бірақ олардың генетикалық өзгерістері болуы мүмкін.

Диагностика

Жыныс бездері жыныстық гормондарды (эстрогендер мен андрогендер) өндіре алмайтындықтан, екінші жыныстық белгілердің көпшілігі пайда болмайды. Бұл әсіресе естрогендік өзгерістерге, мысалы, көксеу, жамбас, жамбас жамбастың кеңейуі мен менструацияға қатысты. Бүйрек үсті бездері андрогендерді шектеулі мөлшерде шығара алатыны және бұл синдромға ұшырамайтыны үшін, қыздардың көпшілігі жасанды түкті дамытады, бірақ ол жиі сирек болады. Тоқтатылған еркелету кезеңінің бағалауы әдетте жасанды түктің болуын, бірақ гонадотропиндердің жоғарылауын көрсетеді, бұл гипофиздің еркелету сигналын беретінін, бірақ гонадалардың жауап бермейтінін көрсетеді. Қарап-қараудың келесі кезеңдері әдетте кариотипті тексеруді және жамбас сүйегін бейнелеуді қамтиды. Кариотип XX хромосомаларды көрсетеді, ал бейнелеу жатырдың бар екенін, бірақ жұмыртқалық бездердің жоқ екенін көрсетеді (көбінесе бейнелеу арқылы жолақ жыныстық бездер көрінбейді). Бұл кезде дәрігерге XX гонадальды дисгенез диагнозын қоюға мүмкіндік беріледі.

Тарих

1951 жылы Перро гонадальды дисгенез мен құлақтықтың, қазіргі кезде Перро синдромы деп аталатын байланысын хабарлады.