Кіріспе

Нейл Адамс (15 маусым 1941 – 28 сәуір 2022) – американдық комикс суретшісі. Ол «Continuity Associates» графикалық дизайн студиясының негізін қалаушы және «Супермен» жасаушылары Джерри Сигел мен Джо Шустерге зейнетақы мен танылу құқығын қамтамасыз етуге көмектескен авторлар құқығын қорғаушы болды. Мансабында Адамс DC Comics үшін Джон Стюарт, «Адам-жарғанат» және Ра’с әл-Гұл кейіпкерлерін жасады. 1960 жылдардың басында «Бен Кейси» теледрамасы бойынша комикс салғаннан кейін, 1967 жылы Адамс DC Comics компаниясына тәуелсіз суретші ретінде жұмысқа қабылданды. Сол жылы ол «Strange Adventures» ғылыми-фантастикалық комиксінде «Өлі тірілген» супербатырының суретшісі болды. Адамс пен жазушы Деннис О’Нил 1970 жылдардың басында «Бэтмен» және «Жасыл фонарь / Жасыл жебенің» ықпалды серияларында бірлесіп жұмыс істеді. «Бэтмен» үшін бұл дуэт Бэтмен кейіпкерін оның готикалық тамырларына қайтарды, бұл 1960 жылдардағы «Бэтмен» телесериалынан өзгеше болды. «Жасыл фонарь / Жасыл жебенің» сериясында О’Нил мен Адамс «Қар құстары ұшпайды» сияқты әңгімелер арқылы ересек, реалистік стильді енгізді, онда Жасыл жебенің тәрбиеленушісі Рой «Speedy» Харпер есірткіге тәуелді болғаны белгілі болды. Ол әскери жазушы Фрэнк Адамс пен пансионат ұстаған Лилианның ұлы болды. Әскери отбасында өскен ол Бруклиннен Германияға дейінгі әскери базаларда өсті, әкесі өмірінде көбінесе болмады. 1959 жылы бітірді.

Алғашқы жұмыстар

1959 жылы бітіргеннен кейін ол DC Comics-те бос жұмыс табуға тырысты, бірақ нәтижесіз болды. Дегенмен, ізгі ниетті қызметкерлер Адамстан Арчи жасөспірімдер комикстері үшін үлгілер салуын өтінді. Адамс 2000-жылдардағы сұхбатында: «Арчи үшін үлгілер жасап жатқанда, мен білмей тұрып комикстерге еніп кеттім. Бірнеше аптадан кейін Арчиге үлгілерімді көрсетуге келгенімде, парақтардың әлі де болғанын көрдім, бірақ біреуінің төменгі бөлігі кесіліпті. «Не болды?» деп сұрадым. Олар: «Суретшілердің бірі Томми Тройдың Fly-ға айналуын көрсетуге тырысқан, бірақ ол жақсы болмады. Сіз одан әлдеқайда жақсы жасадыңыз, рұқсат етсеңіз, соны қолданамыз», – деді. Мен: «Тамаша! Керемет!» дедім. Жас Адамстың үлгілерін сынға алған суретші Элмер Векслердің көмегімен Адамс портфолиосын агенттікке апарды. Олар бастапқыда «Осы үлгілерді сіз жасадыңыз деп сенбеді, себебі олар Элмер Векслердің жұмысына тым ұқсас болды. Бірақ маған мүмкіндік берді, мен шамамен бір жылдай сол жерде болдым».

Бен Кейси

1962 жылы Адамс газеттермен жұмыс істейтін агенттікте комикстер саласындағы мансабын бастады. Біраз уақыттан кейін, «Ли’л Абнер» комиксінің авторы Ал Капптың інісі Джерри Каплин, Адамсты танымал телехикаялық медициналық драмаға негізделген Капптың «Бен Кейси» комиксінің үлгілерін салуға шақырды. Адамс бұл тапсырманы қабылдады. Адамс «Бен Кейси» комиксінің 3 жарым жылдық жұмысы кезінде Джонстон мен Кушингтің тапсырмаларын орындауын жалғастырды. Комикстер тарихын зерттеуші Морис Хорнның айтуынша, комикс «героинге тәуелділік, жүктілік және өзіне қол жұмбақтау сияқты күрделі мәселелерді қозғаудан тартынбаған. Бұл мәселелер көбінесе драмалық сериалдар сияқты көрсетілген, бірақ комикстегі оқиғаларға қаталдық та тән еді, Адамс оларды реалистік және күшті стильде бейнелеген, бұл комикстің жалпы атмосферасына сай келген». Бес маусымға созылған ABC телесериалы 1966 жылдың 21 наурызында аяқталды, ал соңғы комикс 1966 жылдың 31 шілдесінде жарық көрді. Комикс 165 газетте жарияланып, «бақытсыз жағдайға байланысты» тоқтатылды:

«Біз комиксті өзара келісіммен аяқтадық. Мен комиксте жұмыс істеуге риза емес едім, сонымен қатар табыстың үштен бірін [телесериалдың продюсері] Бинг Кросби Продакшнс-ке беруге де ықыласым жоқ еді. Мен аптасына 1200 доллар табуға тиіс едім, бірақ маған 300-350 доллар ғана төленді. Одан бөлек, мен суретші ретінде толыққанды өзімді көрсетуге мүмкіндік таппадым. Бірақ біз өте жақсы жағдайда ажырастық. Маған тіпті ай сайын белгілі бір сома төленетін келісім ұсынылды, егер мен басқа ешкім үшін комикс жасамасам, олардың болашақ жобалары үшін өзімді сақтай алатын едім». 2000 жылдардағы сұхбатында ол оқиғаны сәл басқаша еске алды: «Мен [портфолиомды] әртүрлі жарнама агенттіктеріне алып бардым. Бір жерге бір түнге қалдырып, келесі күні алғаныма көз жеткіздім, бірақ ол жоқ болып шықты. Алты айлық еңбегім текке кетті». Комикстер тарихшылары Адамсты Стэн Дрейктің «Жульет Джонстың жүрегі» комиксі үшін екі апталық күнделікті жолақтарды салғанын айтады, бірақ нақты мерзімі белгісіз; кейбір дереккөздер 1966 жылды, ал енді бірі 1968 жылды көрсетеді, ал Адамс өзі 1963 жылды айтады. Кейін Адамс Эллиот Каплиннің Робин Мурдың «Жасыл береттер» комиксінің суретін салуды ұсынғанын, бірақ Адамс, Вьетнам соғысына қарсы болғандықтан, ұзақ жылдар бойы DC Comics комикстерін салған Джо Кубертті ұсынды. Адамс сол жерде жазушы Гудвиннің «Қорқынышты комикс» журналының 14-шы санында (1967 жылдың сәуірі) жарық көрген «Вампирдің қарғысы» атты сегіз беттік әңгіменің қаламшысы және бояушысы ретінде дебют жасады. Ол Гудвинмен бірлесіп тағы екі әңгіме жазды: «Әділ алмасу» («Еerie» журналының 9-шы саны, 1967 жылдың мамыры) және «Уақыттан тыс қорқыныш» («Қорқынышты комикс» журналының 15-шы саны, 1967 жылдың маусымы). Адамс қайтадан DC Comics комикстеріне бет бұрды. Джо Куберт қазір «Жасыл береттер» комиксіне назар аударғандықтан, Адамс, Вьетнамдағы АҚШ әскери әрекеттеріне қарсы болса да, осы серияға және «Боб Хоуптың оқиғаларына» арналған көптеген мұқабалар мен әңгімелерді салуға кірісті. Комикстердің күміс дәуірі деп аталатын индустрияның қайта жаңғыруының соңында Адамсқа алғашқы супергеройлық мұқабалар тапсырылды, ол Суперменнің флагмандық «Action Comics» журналының 356-шы санының (1967 жылдың қарашасы) және сол айда жарық көрген «Суперменнің досы, Лоис Лейн» журналының 79-шы санының (1967 жылдың қарашасы) мұқабаларын салған, онда Супермен және құпия жаңа кейіпкер Титанмен бейнеленген. Сол айда Адамс өзінің алғашқы супергеройлық әңгімесін жазды, Гарднер Фокспен бірлесіп «Детектив комиксі» журналының 369-шы санында (1967 жылдың қарашасы) «Ұзын бойлы адам» атты жеңіл әңгіме жазды. Біраз уақыттан кейін ол Бэтменді және үстіміздің супергеройы Спектрді «Батырлар мен батылдар» журналының 75-шы санының (1968 жылдың қаңтары) мұқабасына салған – бұл Адамстың екі танымал кейіпкерін салған алғашқы жұмысы болды. Адамстың Бэтменді ішкі сюжетте салған алғашқы әңгімесі «Супермен және Бэтменнің кек алу отряды» «World's Finest Comics» журналының 175-шы санында (1968 жылдың мамыры) жарық көрді. Адамстың шығармашылығын дамытқан тағы бір танымал кейіпкер – DC комиксінің «Strange Adventures» журналының 205-шы санында (1967 жылдың қарашасы) дебют жасаған табиғаттан тыс кейіпкер Deadman. Адамс келесі санында жарық көрген «Көзге көз» атты 17 беттік әңгіменің суретін салған, сценарийін Арнольд Дрейк жазған, ал Джордж Руссос Адамстың суреттерін бояды. Адамс 207-216-шы сандардың (1967 жылдың желтоқсаны – 1969 жылдың ақпаны) мұқабаларын және сюжеттерін салған, ал #212 санының сценарийін (1968 жылдың маусымы) өзі жазған. Сериал көптеген марапаттар жеңіп, фанаттардың сүйіктісіне айналды, тіпті бірден Алли Авардтың атақ-даңқ залына енгізілді, ал Адамс өзі «комедия өнеріне жаңа перспектива мен динамикалық қайрат әкелгені үшін» арнайы марапат алды. Адамсқа осы уақытта жаңадан шыққан Лен Вайн мен Марв Вольфман жазған «Жаңа Титан» комиксін қайта жазу және суреттеу тапсырылды. «Титан жауынгерлерінің Жерихо шайқасына дайындығы!» атты комикс DC комиксінің алғашқы афроамерикалық супергеройын таныстыруға тиіс еді, бірақ баспагер Кармин Инфантино оны қабылдамады. Өңделген комикс «Жаңа Титан» журналының 20-шы санында (1969 жылдың наурыз-сәуірі) жарық көрді. Адамстың өзінің өнері, жарнамада және драмалық сериалдардың фотореалистік мектебінде қалыптасқан, сол кездегі көптеген комикстерден ерекшеленді. Комикстер жазушысы және бағанашысы Стивен Грант 2009 жылы былай деп жазды:

Marvel Comics-тің алғашқы жұмысы

DC үшін фрилансерлік жұмысын жалғастыра отырып, Адамс 1969 жылы Marvel Comics үшін де фрилансерлік қызмет атқара бастады, онда ол мутант супербатырлар тобының «X-Men» комиксінің бірнеше нөмірін және қорқыныш жанрындағы антологияның бір әңгімесін жазды. Marvel комиксі «Fantastic Four» #87-нің (1969 жылғы маусым) «Bullpen Bulletins» бағанасында Адамс «Біздің Marvel есігінде бір аяғы тік тұрған» деп сипатталды. «Сіздің таңғажайып пікірлеріңіз, ол «X-Men» тобындағы соңғы сенсацияны қалай суреттегенін көргенде, оны басынан аяғына дейін Marvel-дің жанкүйеріне айналдырады деп ойлаймыз». Ол кезде екі жетекші компанияда мұндай фрилансерлік жұмыс сирек кездесетін, көптеген DC авторлары псевдонимдермен жұмыс істеді. Адамс 1976 жылы еске алды:

Ол жазушы Рой Томаспен «X-Men» комиксі жөнінде, оны жабуға айналғаннан бұрын, #56 нөмірінен бастап (1969 жылғы мамыр) бірлесіп жұмыс істеді. Адамс қарындашпен сурет салды, түс берді және Томасқа сәйкес, сюжеттің көп бөлігін, соның ішінде #65 нөмірінің толық сюжетін жасады. Осы нөмірде, сериядағы соңғы жұмысы, Адамс пен жазушы Деннис О’Нил, осы шығармашылық команданың алғашқы ынтымақтастықтарының бірі ретінде, профессор Х кейіпкерін қайта жандандырды. Серияда жұмыс істеген кезде Адамс алғаш рет бояушы Том Палмермен жұптасты, олар бірнеше танымал Marvel комикстерінде бірлесіп жұмыс істеді; осы дуэттің жұмысы оларға 1969 жылы «Ең жақсы қалам шебері» және «Ең жақсы бояушы суретші» номинациялары бойынша Alley Awards жүлдесін әкелді. Томас сол жылы «Ең үздік жазушы» сыйлығын жеңіп алды. Команда комиксті сақтап қала алмаса да, ол #66 нөмірімен (1970 жылғы наурыз) бірінші рет жабылды, ал осындағы және «Кри-Скрулл соғысы» арқасында «Ағайындылар» #93–97 (1971 жылғы қараша – 1972 жылғы мамыр) комикстерінің тарихшылары Marvel-дің сол дәуірдегі ең жақсы туындылары деп санайды. Адамс сондай-ақ «Қараңғы мұнара» #2 (1969 жылғы желтоқсан) комиксінде «Бір аштық» атты қорқынышты әңгімені жазып, суреттеді, ал Томаспен бірлесіп «Қараңғылық палатасы» #2 (1969 жылғы желтоқсан) комиксіне сценарий жазды, бірақ суреттемеді. Томас пен Адамс сценарийші Джерри Конвеймен және қаламгер Говард Чейкинмен бірлесіп «Әлемдер соғысы» сериясын және оның басты кейіпкері Киллрейвенді «Amazing Adventures» 2-томның #18 нөмірінде (1973 жылғы мамыр) таныстырды.

Бэтмен

Осы сапар кезінде DC Comics-те жұмысын жалғастыра отырып, сонымен қатар Уоррен Publishing-тің қара-ақ қорқыныш комикстері журналдарына кейде әңгімелер жазды (соның ішінде Дон Глуттың сценарийімен жазылған "Vampirella #1" журналындағы "Теңізден келген құдай", 1969 жылдың қыркүйегі). Адамс Батмен жазушысы Деннис О’Нилмен алғашқы серіктестігін жасады. Редактор Джулиус Шварцтың басшылығымен осы екеуі Батменнің қараңғы, мұңды мінезін қайта жаңғыртып, кейіпкерді 1966-1968 жылдардағы ABC телесериалының әсерлі көрінісінен және сезімінен алып шығарды, бірқатар ерекше оқиғалар арқылы. Олардың алғашқы екі әңгімесі – "The Secret of the Waiting Graves" ("Күтіп тұрған қабірлердің құпиясы") "Detective Comics" #395 (1970 жылдың қаңтары) және "Paint a Picture of Peril" ("Қауіпті сурет сал") #397 (1970 жылдың наурызы). Ал арасында Майк Фридрих жазған қысқа Батменге қосымша әңгімесі "Batman" #219 (1970 жылдың ақпаны) журналында жарық көрді. Адамс Батмен мифологиясына жаңа кейіпкерлерді енгізді, ол 1970 жылдың маусымында "Detective Comics" #400 журналында жазушы Фрэнк Роббинспен бірлесіп құрылған Man-Bat-тен басталды. О’Нил мен Адамстың туындысы Ра’с әл Гул "Бэтменнің қызы" ("Daughter of the Demon") әңгімесінде таныстырылды ("Batman" #232, 1971 жылдың маусымы), кейіннен бұл кейіпкер Батменнің ең көп кездесетін қарсыластарының біріне айналды. Сол шығармашылық топ "Batman" журналының 234-ші санында (1971 жылдың тамызы) Two-Face-ті қайта жаңғыртты және "Жокердің бес қайтарым қарызы!" ("The Joker's Five Way Revenge!") атты "Batman" журналының 251-ші санында (1973 жылдың қыркүйегі) Жокерді оның бастапқы түбіне – адамдарды ойсыз өлтіретін және өз қиыншылығынан ләззат алатын кісі өлтіруші маньяк ретінде қайтару туралы маңызды оқиға жазды.

DC үшін басқа жұмыстар

Green Lantern/Green Arrow-дан кейін Адамстың DC-ге қосқан үлесі, Бэтмендегі жұмысынан басқа, сирек болды. Ол «Супермен» комиксінің 254-шы санында (1972) Кларк Кент туралы бір оқиғаны суреттеді, ал «The Brave and the Bold» комиксінің 102-ші санында (1972) Джим Апаромен бірге «Жас титантар» комиксінің суретін жасады. Адамс сондай-ақ «Weird Western Tales» және «House of Mystery» комикстері үшін бірнеше оқиғалар, «Action Comics» және «Justice League of America» комикстері үшін мұқабалар да салған. Адамс алғашқы компаниялар аралық супергеройлер кроссовері – «Супермен vs. Ғажайып Өрмек Адамға» қатысты. Ол «Супермен» кейіпкерлерінің бірнешеуін қайта суреттеді. Адамс өзінің «Continuity Associates» компаниясын ашқанға дейін DC үшін салған соңғы толық оқиға – ол жеке сүйіктісі деп атаған, үлкен форматтағы «Супермен vs. Мұхаммед Әли» (1978) комиксі болды. Осыдан кейін Адамстың DC және Marvel үшін салған жұмыстары негізінен «Green Lantern/Green Arrow», «The Avengers: The Kree Skrull War», «X Men: Visionaries», «Deadman Collection» және «The Saga of Ra's al Ghul» сияқты кейбір жұмыстарының қайта басылған нұсқаларының жаңа мұқабаларын салумен шектелді. Бұл жұмыстар түрлі форматта – қайта басылған мини-сериялар немесе комикстер жинағы ретінде жарық көрді. 1988 жылы ол DC-нің Робин кейіпкері Дик Грейсон үшін жаңа костюм жасады. DC бұл жаңа дизайсты ұнатып, бірнеше жылдан кейін жаңа Робин – Тим Дрейкті таныстырғанда комикстерге енгізді. «Робин» мини-сериясының бірінші санына шағын плакат қосылды.

21 ғасыр

2005 жылы Адамс Marvel компаниясына қайта оралды (осы баспамен соңғы рет 1981 жылы «Bizarre Adventures» журналы үшін бір оқиғаны суреттеген болатын). Келесі жылы Адамс (басқа суретшілермен бірге) «Жас Ұлылар» арнайы санының 1-ші нөміріне суреттер салған. Бастапқыда 12 бөлімдік оқиға ретінде жоспарланған серия алты бөлімге созылды, содан кейін 2011 жылдың қазан айында 2-том, 1-нөмір жарық көрді. Екінші серияның 2012 жылдың маусым айында аяқталуына дейін барлығы жеті нөмір жарық көрді. 2012 жылдың мамырында Marvel Адамстың «Х-мендер» тобымен қайта жұмыс істейтінін хабарлады, ол «Бірінші Х-мендер» бес бөлімдік мини-сериалын суреттеді және сюжетін жасады, ал сценарийін Кристос Гейдж жазды. Адамс «Бэтмен: Қара және ақ» томының 2-ші нөміріне (қараша, 2013) және «Детектив Комикс» томының 2-ші нөмірінің 27-ші санына (наурыз, 2014) қысқа оқиғалар жазды. 2016 жылдың ақпанында Адамс 1960 және 1970 жылдары DC Comics үшін салған ең танымал обложкаларын қайта қарап, түпнұсқа кейіпкерлерді «Жаңа 52» кейіпкерлерімен алмастырды. Сол жылы Адамс алты бөлімдік «Супермен: Супермендердің келуі» мини-сериалын жазып, суреттеді. 2017 жылы Адамс «Deadman» шектеулі сериясын жазып, суреттеді. Ол Пол Левиц жазған «Ойын» атты бес беттік жаңа оқиғаны «Action Comics: 80 Years of Superman» жинағы үшін салған. 2020 жылдың тамызында Адамс және сценарист Марк Уэйд «Fantastic Four: Antithesis» төрт бөлімдік мини-сериалын шығарды, онда «Fantastic Four» жаңа ғарыштық қауіпке қарсы күреседі. Бұл оның интерьер суретшісі ретіндегі соңғы жұмысы болды. Адамстың жазушы ретіндегі соңғы жұмысы (суреттермен бірге) «Бэтмен vs Ра әл-Гул» мини-сериалы болды, ол бастапқыда 2019 жылдың қарашасында жарық көрді, бірақ COVID-19 пандемиясы салдарынан соңғы екі бөлімі 2021 жылдың наурызына дейін кейінге қалды.

Кино, теледидар және театр

Адамстың Батман туралы кейінірек жазған әңгімелеріндегі қаламмен салған суреттерін Дик Джордано жиі бояп түсірген. Адамс онымен бірге Continuity Associates компаниясын құрды, ол кинофильмдерге арналған сюжеттік тақталар мен комикс баспагерлеріне ішкі көркемдеу жұмыстарын ұсынды. 1970 жылдардың басында Адамс Warp! атты ғылыми-фантастикалық сахналық пьесасы үшін арт-директор, костюм дизайнері, сондай-ақ плакаттарды суреттеуші болды, бұл пьесаны режиссер Стюарт Гордон мен драматург Ленни Клейнфелд Bury St. Edmund псевдонимімен жазған. 1980 жылы Нил Адамс Нанназ фильмін түсірді және онда өзі де ойнады, кейіннен Troma компаниясы оны Death to the Pee Wee Squad деп атады. Фильмде Адамстың балалары Джейсон мен Зия, сондай-ақ комикс саласының мамандары Деннис Кован, Ральф Риз, Ларри Хама және Грей Морроу да қатысты. 2013 жылдың соңында Адамс PBS телеарнасының "Супербатырлар: мәңгілік шайқас" атты деректі фильмінде пайда болды.

Дина Баббит және Холокостқа қатысты жұмыстар

Рафаэль Медоффпен, Холокост зерттеулері жөніндегі Дэвид С. Уайман институтының директорымен бірлесіп, Адамс Польша үкіметі басқаратын Аушвиц-Биркенау мемлекеттік мұражайына Дина Баббиттің түпнұсқа туындысын қайтаруға ұсыныс жасады. Баббит анасы мен өзінің газ камерасынан құтылуы үшін нацистік өлім лагерінің дәрігері Йозеф Менгеле үшін суретші болып жұмыс істеді, ол рома халқының нәсілдік кемтарлығы туралы псевдонаулық теорияларын көрсету үшін егжей-тегжейлі суреттерді қалаған. Медоффтың мәтінін пайдаланып, Адамс Баббит туралы алты беттік графикалық деректі фильмді суреттеді, оны Джо Куберт сызып, ал Стэн Ли кіріспе жазды. Дегенмен, Адамс Баббит ісі мен өзінің авторлық құқықтар үшін күресі арасындағы қандай да бір ұқсастықты жоққа шығарды, оның жағдайы "қасіретті" және "зор қасірет" екенін айтты, бұл "Тозақтан келген елші" атты эпизодта нақты көрсетілген. Басқа эпизодтардың ішінде "Қиямет сапары", 900-ден астам неміс еврейі босқындарын тасыған, бірақ Куба билігі мен кейіннен Рузвельт әкімшілігі тарапынан кері қайтарылған "Сен-Луис" кемесіне арналған эпизод, сондай-ақ "Таулар үстіндегі құтқару", Виши Франциясынан еврей босқындарын құпия түрде шығаруға көмектескен жас журналист Вариан Фрай туралы эпизод бар.

Марапаттар мен құрметтер

Адамстың Deadman-нің алғашқы мұқабасы 1967 жылы ең жақсы мұқаба үшін Alley сыйлығын жеңіп алды. Адамс пен жазушы Боб Хейнидің "Батыр және батыл" №79 (қыркүйек 1968) комиксіндегі Батман/Дедман бірлескен шығармасы 1968 жылы "Ең үздік толық көлемді оқиға" үшін Alley сыйлығын тағы бір комикспен бөлісіп жеңіп алды; ал 1969 жылы Адамс "Ең жақсы қарындаш суретшісі" үшін Alley сыйлығын жеңіп алды, "Дедман" Alley сыйлығының Даңқ залына енгізілді, ал Адамс "комикс өнеріне жаңа көзқарас пен динамикалық күш әкелгені үшін" арнайы сыйлық алды. Ол сондай-ақ 1970 жылы Shazam Awards сыйлығын ең жақсы жеке оқиға үшін ("No Evil Shall Escape My Sight" Green Lantern vol. 2, #76, жазушы Деннис О'Нилмен бірге), және ең жақсы қалам суретшісі (драмалық бөлім) үшін жеңіп алды; ал 1971 жылы ең жақсы жеке оқиға ("Snowbirds Don't Fly" Green Lantern vol. 2, #85, О'Нилмен бірге) үшін сыйлық алды. Адамс 1971 жылы Goethe сыйлығын сүйікті кәсіби суретші үшін, сондай-ақ 1971 жылы Goethe сыйлығын сүйікті комикс оқиғасы үшін "No Evil Shall Escape My Sight" (Денни О'Нил жазған) үшін жеңіп алды, Green Lantern/Green Arrow #76. Ол 1976 жылы Inkpot сыйлығын жеңіп алды және 1977 және 1978 жылғы Eagle Awards-та "Ең сүйікті комикс суретшісі" деп танылды. 1985 жылы DC Comics компаниясы Адамсты компанияның 50 жылдығына арналған "DC-ді ұлы еткен 50 адам" басылымында құрметті тұлғалардың бірі деп атады. Адамс 1998 жылы Эйснер сыйлығының Уилл Эйснер комикс кітаптарының Даңқ залына, ал 1999 жылы Харви сыйлығының Джек Кирби Даңқ залына енгізілді. 2019 жылы Адамс өмір бойы жеткен жетістіктері мен ерекше табыстары үшін Inkwell Awards Joe Sinnott Даңқ залына енгізілді.

Жердің кеңеюі туралы гипотезаны қолдау

Адамс Жердің жұптардың пайда болуы арқылы өсіп жатқанына сенді. Адамс австралиялық геолог Сэмюэл Уоррен Кэридің еңбегін жоғары бағалады, бірақ "Жердің кеңеюі" терминін қате деп есептеді. Кэри 20-ғасырдың ортасында Жердің кеңеюін жақтағанмен, оның моделі тектоникалық плиталар теориясының дамуынан кейін қабылданбады. Адамс өзінің идеяларын өзі жазған және түсірген DVD деректі фильмінде қорғады, оның үзінділері оның YouTube арнасында қолжетімді. Адамс өзінің пікірлерін талқылау үшін Coast to Coast AM радио бағдарламасына бірнеше рет қатысты. Ол сондай-ақ 2006 жылы Стивен Новелламен Skeptics Guide подкастінде сұхбаттасты, ал кейін Новелланың блогында пікірталас жалғасты. Japan Times газетінің жазушысы Джефф Огрисег Адамстың идеяларын насихаттаған үш бөлімді мақала жазды, оны Novella "жалған ғылымды жаңалық ретінде әдейі таратқандық" деп сынады. Адамс осы тұжырымдаманы өзінің "Бэтмен: Одиссея" сериясының негізі ретінде пайдаланды, онда планетаның кеңеюі нәтижесінде іші қуыс Жер пайда болды, оның ішінде динозаврлар мен неандертальдық нұсқаларындағы басты кейіпкерлер өмір сүреді.

Жеке өмір және өлім

Адамстың алғашқы әйелі комикс түсіруші Кори Пейфер болды. Олардың қызы Зея да комикс бояушысы. Адамстың Кристин есімді тағы бір қызы болды. Адамстың үш ұлы болды: Джейсон, Джоэл және Джош. Джоэл мен Джош комикстерді суреттеумен айналысады және телешоулардың дизайнын жасайды. Адамс 2022 жылдың 28 сәуірінде Нью-Йоркте 80 жасында қайтыс болды. Оның 45 жылға жуық әйелі болған Мэрилин, Адамстың сепсис салдарынан қайтыс болғанын The Hollywood Reporter басылымына хабарлады.