Palestinian Prisoners' Document

Кіріспе

2006 жылғы палестин тұтқындары жазған құжат Тұтқындар құжаты, ресми түрде тұтқындардың ұлттық татуласу құжаты 2006 жылдың мамыр айында Израиль түрмесінде ұсталған палестин тұтқындары жазған. Құжатты жазуға қатысқан бес тұтқын ФАТХ, ХАМАС, Исламдық Джихад, Палестинаны азат ету халықтық майданы (ПФЛП) және Палестинаны азат ету демократиялық майданы (ДФЛП) топтарына тиесілі. Құжат "ал-Кудс-әл-Шарифпен (шығыс Иерусалим деп те аталады) 1967 жылы басып алынған барлық аумақтарда оның астанасы ретінде" тәуелсіз Палестина мемлекетін құруға шақырады және БҰҰ Жарғысына және халықаралық құқыққа негізделген Палестинаның қайта оралу құқығын қолдады. Құжат сонымен қатар ПОҰ-ны реформалауды, оның барлық күштер мен топтардың қатысуы арқылы өкілдігін арттыруды және 2006 жылдың соңына дейін жаңа Палестина ұлттық кеңесін сайлауды талап етті. Президент Махмуд Аббас ХАМАС-қа Құжатты бекіту туралы ультиматум ұсынды, оны кейбіреулер (Би-Би-Си сияқты) "Исраилді жасырын түрде тану немесе кем дегенде, егер ол 1967 жылғы шекараға кері шегінсе, оны қабылдау" деп санайды. 2006 жылғы 29 наурызда ХАМАС бастаған ПНА үкіметі құрылғаннан кейін, президент Аббас ХАМАС пен ФАТХтың әртүрлі ополчияларына қарсы тұру үшін өзінің бақылауында үшінші қауіпсіздік күштерін құруды бастады. 2006 жылдың наурыз/сәуір айларында АҚШ қолдауымен Аббас өзінің Президент гвардиясының 150 мүшесінен тұратын бөлімін Газаның оңтүстігіндегі Рафах шекаралық пунктін бақылауға жіберді. 2006 жылдың мамыр айының соңында ол АҚШ өкілі генерал Кит Дейтонның қолдауымен Газадағы ХАМАС пен ФАТХ бақылауындағы әртүрлі отаршылдарға қарсы тұруға толық бақылауындағы Газадағы тәуелсіз қауіпсіздік күшін құру үшін Гвардияны 10 000 адамға дейін кеңейтуді мақсат етті. және 2006 жылғы 27 маусымдағы қайта қаралған нұсқасы. Бастапқы нұсқаға қол қоюшылар: Марван Баргути, ФАТХ-тың бас хатшысы және ПХК мүшесі Абдель халик әл-Натш (Шейх Абдель Халик Натше), ХАМАС-тың жетекші басшысы Абдель Рахим Маллух (Абдель Рахим Маллух), Палестинаны азат ету халықтық майданының (ПФНМ) бас хатшысының орынбасары және ПФО атқарушы комитетінің мүшесі Бассам аль Саади (Шейх Бассам Саади), Ислам джихадының (ПИЖ) жетекшісі Мустафа Бадарне (Мустафа Бадарна), Палестинаны азат етудің демократиялық майданының (ДФНМ) жетекшісі. Құжат әдетте "Қоғаздарымыздың ұлттық келісу құжаты" немесе қысқаша "Қоғаздарымыздың құжаты" деп аталады. Соңғы екі есім - құжатқа қол қойған тұтқындар. PLC бас хатшысы Махмуд Рамахидің айтуынша, Құжатты тек бір түрмеде Израиль түрмелерінің 20 пайызы дайындаған және ол Хамас түрмелерінің барлық тұтқындарының пікірін білдірмейді. Аббас тұтқындар туралы құжатқа қатысты референдум өткізуді жариялағаннан кейін Хамас пен Исламдық жихадтың тұтқындар өкілдері наразылық білдіру үшін өздерінің қолдауын қайтарып алды. Содан кейін фракциялар құжатты талқылап, 2006 жылдың 27 маусымында оның қайта қаралған нұсқасына қол қойды. Исламдық жихад деп аталатын ең радикалды топ келіссөздерге қатысты ережеге қатысты ескертулер білдірді.

2006 document by Palestinian prisoners
The Prisoners' Document, officially the National Conciliation Document of the Prisoners was written in May 2006 by Palestinian prisoners, who were being held in an Israeli jail. The five prisoners who took part in writing the Document were respectively affiliated with Fatah, Hamas, Islamic Jihad, the Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP), and the Democratic Front for the Liberation of Palestine (DFLP). The Document called for an independent Palestinian state "with al Quds al Shareef (also known as east Jerusalem) as its capital on all territories occupied in 1967", and upholding the Palestinian right of return, both based on the UN Charter and international law. The Document also called for a reform of the PLO to enhance its representativity through the participation of all forces and factions, and for the election of a new Palestinian National Council before the end of 2006. President Mahmoud Abbas presented an ultimatum to Hamas to endorse the Document, which some (like the BBC) consider to "implicitly recognize Israel or at least [imply] acceptance of Israel if it withdraws to its 1967 borders",

Right after the formation of the Hamas led PNA Government on 29 March 2006, President Abbas had started the building of a third security force under his own control to counter the various Hamas and Fatah militias. Around March/April 2006, Abbas, backed by the US, dispatched a unit of 150 members of his Presidential Guard to take over the control of the Rafah Border Crossing in southern Gaza. End May 2006, he aimed, with the support of US representative General Keith Dayton, to expand the Guard to 10,000 men in order to create an independent security force in Gaza under his full control as a counter to the various militias under Hamas and Fatah control. and the revised one on 27 June 2006. The signatories of the original version were:
Marwan Barghouthi, Fatah Secretary General and PLC member
Abdel khaleq al Natsh (Shaikh Abd al Khaliq Natshe), Hamas senior leader
Abdel raheem Malluh (Abd al Rahim Malluh), Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) Deputy Secretary General and member of the PLO Executive Committee
Bassam al Saadi (Shaikh Bassam Saadi), Islamic Jihad (PIJ) leader
Mustafa Badarneh (Mustafa Badarna), Democratic Front for the Liberation of Palestine (DFLP) leader

As mentioned in the document itself (second paragraph), its describing name is "the National Conciliation Document". The document is usually referred to as "The National Conciliation Document of the Prisoners" or shortly "The Prisoners' Document". The last two names refer to the prisoners who wrote and signed the document. According to the PLC secretary general Mahmoud Ramahi, the Document was drafted only in one prison by 20 percent of all the inmates in Israeli jails and did not represent the views of all the Hamas prisoners. After Abbas had announced a referendum over the Prisoners‘ Document, the prisoner representatives of Hamas and Islamic Jihad retracted their support to protest. The factions then negotiated over the Document and on 27 June 2006, a revised version was signed. The most radical faction, Islamic Jihad, expressed reservations on the clause pertaining to the negotiations.

Салдары

Хамас бұл құжат ПА үкіметін халықаралық деңгейде мойындауға мүмкіндік береді деп үміттенген. Дегенмен халықаралық қауымдастық ПА-ның сайланған үкіметін бойкоттауды жалғастырды және палестиналықтарға қарсы санкцияларды сақтады. Аббас жариялаған референдум ешқашан өткізілген жоқ. Қайта қаралған Тұтқындар туралы құжатқа қол қойылғаннан кейін, ФАТХ пен ХАМАС бірлік үкімет туралы келіссөздерді бастады. 2006 жылдың 11 қыркүйегінде президент Махмуд Аббас пен премьер-министр Исмаил Хания ұлттық бірлік үкіметін құру туралы алдын ала келісімге келді. Олар жаңа үкімет "Қылмыскерлер туралы" құжатқа негізделуі керектігіне келісті. PFLP коалициялық үкіметке қатысуға дайындығын білдірді. 20 қыркүйекте палестиналық "Әл-Айям" газеті келісімнің мәтінін жариялады, ол "Жаңа үкімет үшін бағдарлама" деп аталды, ол 7 тармақтан тұрады. Келесі күні Хания Израильді мойындаған үкіметке бас салмағанын мәлімдеді, бірақ Хамас билігі Палестина мемлекетін құруға және Израильмен ұзақ мерзімді бітімге қол қоюға дайын екенін қайталады. 23 қыркүйекте Аббас біртұтастық күшін "нөлге қайтару" деп жариялады және екі тарап та келісімді құрметтемегені үшін бір-бірін кінәлады. 2006 жылдың 9 қазанында Исмаил Хания араб бейбітшілік бастамасын қабылдамағанын растады, өйткені ол еврей мемлекетін тануды қамтиды. Бұдан басқа, Израильдің өзі бұл жоспарды 2002 жылы түбегейлі қабылдамады. ФАТХ-ХАМАС ұрыстары жалғасып жатқанда, біртұтас үкімет туралы келіссөздер 2007 жылдың 8 ақпанына дейін тоқтап қалды. Сауд Арабиясы араласқан ФАТХ-ХАМАС Мекке келісімі 2007 жылдың наурызында қысқа өмір сүрген Палестина ұлттық бірлігі үкіметінің жолын ашты. Мекке келісімі палестиндік қантөгісті тоқтатуға, Палестинаның ұлттық бірлік үкіметін құруға, ПОҰ-ны белсенді етуге және реформалауға, ПА-ның тиімді заңдарын құрметтеуге шақырды. Бірлік үкіметін қайтадан Исмаил Хания басқарды, бірақ оны ФАТХ қолдады. Алайда, ол әлі де Израильдің, сондай-ақ халықаралық қоғамдастықтың қолдауына ие бола алмады. Бірыңғай қауіпсіздік күшін құруға тырысу Аббас пен Палестина билігі арасындағы билік үшін күреске әкелді. ФАТХ пен ХАМАС күштерінің арасындағы қақтығыстар күшейе түсті. Ақырында 2007 жылдың 14 маусымында Хамас ФАТХ-тың бақылауындағы Газа секторындағы қауіпсіздік штаб-пәтерлері мен нысандарын күшпен басып алды. Қақтығыстар адам өлтірумен, соттан тыс жазалаумен, адам ұрлаумен және азаптаумен қатар өтті. Сол күні президент Аббас төтенше жағдай жариялады, наурыздағы бірлік үкіметін таратып, төтенше үкімет орнатты, бұл Аббастың Газаға деген бақылауын жоғалтты. Осыған жауап ретінде Батыс жағалауда Хамасқа қарсы кең ауқымды іс-қимыл жүргізілді, көптеген Хамас жақтастары ұсталды. ХАМАС сайлауда жеңіске жеткеннен кейін президент Аббас үшін негізгі саяси платформаға айналған ПОҚ реформаланбады, ХАМАС алынып тасталды. ФАТХ, ПОҚ-тың ішіндегі басым партия, ішкі жағынан терең бөлінді.

Hamas had hoped the document would afford international recognition of the PA government. However, the international community continued its boycott of the elected PA government and maintained its sanctions against the Palestinians. The referendum issued by Abbas was never held. After the signing of the revised Prisoners’ Document, instead, Fatah and Hamas started negotiations on a unity government. On 11 September 2006, President Mahmoud Abbas and Prime Minister Ismail Haniyeh reached a tentative agreement to form a government of national unity. They agreed that the new government should be based on the Prisoners’ Document. The PFLP expressed its willingness to participate in the coalition government. On 20 September, the Palestinian daily al Ayyam published the text of the agreement, called ″Program for a new government″, consisting of 7 points. The next day, Haniyeh declared that he would not head a government that recognizes Israel, but he reiterated Hamas' readiness to establish a Palestinian state in the occupied territories and to honor a long term truce with Israel. On 23 September, Abbas declared the unity effort ″back to zero″ and both parties blamed each other for not respecting the agreement. On 9 October 2006, Ismail Haniya reconfirmed his rejection of the Arab Peace Initiative, because it includes recognition of the Jewish state. Apart from that, Israel itself had outrightly rejected the plan in 2002. While the Fatah–Hamas fightings continued, the negotiations on a unity government stagnated until on 8 February 2007, the Saudi brokered Fatah–Hamas Mecca Agreement paved the way to the short lived Palestinian National Unity Government of March 2007. The Mecca Agreement called for the end of Palestinian bloodshed, a Palestinian national unity government, activation and reform of the PLO, and respecting the effective laws of the PA. The unity government was again led by Ismail Haniyeh, but yet supported by Fatah. However, it still failed to get the support of Israel as well as the international community. Attempts to form a single security force resulted in a struggle for power between Abbas and the Palestinian Authority. Fighting between militants and forces of Fatah and Hamas escalated. Eventually, Hamas violently took over Fatah controlled security headquarters and sites in the Gaza Strip on 14 June 2007. The fighting was accompanied by killings, extrajudicial executions, kidnappings and torture. The same day, President Abbas declared a state of emergency, dissolved the March unity government, and installed an emergency government, leaving Abbas with lost control over Gaza. In return, a large scale crackdown on Hamas took place in the West Bank, with many Hamas supporters detained. The PLO, which, after Hamas had won the elections had become the primary political platform for President Abbas, was not reformed, with Hamas remaining excluded. Fatah, the dominant party within the PLO, was internally deeply divided.