Stanley Heaps

Кіріспе

Ағылшын сәулетшісі Стэнли А.Хепс (1880-1962) - Лондон метросының бірнеше стансаларын, сондай-ақ Лондон көліктері үшін пойыз қоймалары мен автобус және троллейбус гараждарын жобалау үшін жауапты ағылшын сәулетшісі.

Шығармалары

1903 жылы Хепс Лондонның жер асты электр темір жолдары компаниясының (UERL) архитекторы Лесли Гриннің көмекшісі болды және оған Бейкер-стрит және Ватерлоо темір жолының (қазір Бейкерло желісінің бөлігі), Чаринг-Кросс, Эустон және Хэмпстед темір жолының (қазіргі Солтүстік желісінің бөлігі) және Ұлы Солтүстік, Пикадилли және Бромптон темір жолының (Пикадилли желісінің бөлігі) станса ғимараттарының дизайнында көмектесті; барлығы бірінші қабаттағы қызыл шыныланған терракоталы қасбеттері мен жартылай дөңгелек терезелерімен ерекшеленеді. Грин 1908 жылы ерте қайтыс болғаннан кейін, Хепс UERL архитекторына айналды және 1910-шы жылдар мен 1920-шы жылдардың басында Бейкерлу және Солтүстік желілеріндегі бірқатар жаңа станциялар үшін жобалар жасады. Хепстің алғашқы тәуелсіз станса дизайны 1913 және 1915 жылдары ашылған Эджвар Роуд метро станциясынан Бейкерлу желісінің кеңейтуіндегі төрт жаңа стансаға арналған. Лондон метросының бірінші станциялары эскалаторлармен жабдықталмаған болса да; Паддингтон, Уорвик авенюі, Майда Вейл және Килберн Парк - алғашқы он жыл бұрын ашылған Бейкерлу желісінің алғашқы станциялары сияқты лифтілерді пайдаланудың орнына оларды пайдалану үшін арнайы жобаланған алғашқы станциялар болды. Майда Вейл және Килберн Паркі үшін жобаланған станция ғимараттары (Уорвик даңғылына метро арқылы кіруге болады және жер үсті ғимараты жоқ, ал Паддингтонда тек шағын метро кіреберісі бар) бұрынғы Лесли Гриннің дизайнына негізделген, сол терракота плиткасын пайдаланды. Грин станциялары екі қабатты құрылымдар болды; лифт зауыты бірінші қабаттың бір бөлігінде, тән жартылай дөңгелек аркалы терезелердің артында орналасқан. Эскалаторларды пайдалану арқылы, Heaps станцияларына зауытты орналастыру үшін екінші қабатты қажет етпеді және олар Гриннің дизайнын бейнелейтін бүктелген жоғарғы бөлімді бөлетін кең, плиткалы трансомды әрқайсысы биік терезелермен жабдықталған қарапайым бір қабатты ғимараттар ретінде жобаланды. 1915 жылы Хепс сонымен қатар Вуд-Лейндегі Орталық желі станциясының жаңа фасадын жобалады (1947 жылы жабылды және қазір қиратылды). Мұнда Маида Вейл станциясында орнатылғанға ұқсас кіреберіс үстінде мозаикалық плиткамен салынған жерасты дөңгелектері бар. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Хепс 1923-1924 жылдары CCE&HR-ді Голдерс Гриннен Эджвареге дейін кеңейту үшін станциялар жобалады. Бейкерлу желісі станцияларының жақсы дамыған Лондонның орталық бөлігінде салынғаннан айырмашылығы, CCE&HR үшін бес жаңа станция ашық ауылдарда салынған және ғимараттарға жаңа тұрғын үй құрылыстарына сәйкес келетін қала маңы стилі берілген. Ғимараттардың төбелері кірпіштен қаланған. Төрт станцияға (Брент, Колиндейл, Хендон Централ және Эджвар) крикет павильондарын еске түсіретін тастан жасалған бағаналы қасбеттер берілді. Бесінші станция, "Жарған дуа (Уатлинг) " уақытша ғимаратпен ашылды, ол 1925 жылы бедерсіз салынған тұрақты ғимаратпен ауыстырылды. Хендон орталық станциясы тез арада дүкендер мен пәтерлердің үлкен блогына қосылды, сондықтан қарапайым сәнді ғимаратты оңай ажыратуға болмайды. Колиндейл стансасын 1940 жылы бомба қиратып, бірақ 1962 жылға дейін жаңа дизайнында толықтай алмастырмады. Эджвар кеңейту станцияларынан кейін UERL басқарушы директорының көмекшісі Фрэнк Пик Сити және Оңтүстік Лондон темір жолының Морденге дейінгі кеңейтуіндегі жаңа станциялар жиынтығына неғұрлым заманауи стильді қалаған. Пик осылардың дизайнын Чарльз Холденге тапсырды, ол 1930-шы жылдары салынған жаңа метро станцияларының көпшілігінің дизайнын ұсынды. Ол пойыздар мен автобустар үшін маңызды емес, бірақ маңызды қойма ғимараттарының дизайнына назар аударды, бірақ ол Остерли, Бостон Манор, Доллис Хилл метро станциясы және Сент-Джонс Вуд қалаларында жаңа станциялар жобалады. Хепс 1940 жылдары UERL және оның мұрагері Лондон Транспортының бас архитекторы болды. Ол сол кезеңде метроның консультант-архитекторы Чарльз Холденмен бірге бірнеше станцияларда, соның ішінде Hounslow West және Ealing Common жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хапс Ұшақ өндірісі министрлігінде құрылыс директоры болып қызмет етті.

In 1903 Heaps became assistant to Leslie Green the architect for the Underground Electric Railways Company of London (UERL) and aided him in the design of the station buildings for the Baker Street & Waterloo Railway (now part of the Bakerloo line), the Charing Cross, Euston & Hampstead Railway (CCE&HR, now part of the Northern line) and the Great Northern, Piccadilly & Brompton Railway (part of the Piccadilly line); all distinctive with their striking red glazed terra cotta façades and semi circular windows at first floor. Following the early death of Green in 1908, Heaps became the UERL's architect and produced designs for a number of new stations on the Bakerloo and Northern lines during the 1910s and early 1920s. Heaps' first independent station designs were for the four new stations on the Bakerloo line extension from Edgware Road tube station opened in 1913 and 1915. Although not the first London Underground stations to be provided with escalators; Paddington, Warwick Avenue, Maida Vale and Kilburn Park were the first stations to be designed specifically for their use rather than use lifts as had the original Bakerloo line stations opened less than ten years earlier. The station buildings designed for Maida Vale and Kilburn Park (Warwick Avenue is accessed by a subway and has no surface building and Paddington had only a small subway entrance) were based on the earlier Leslie Green design, using the same terra cotta tiling. Green's stations had been two storey structures; the lift plant housed in part of the first floor level behind the characteristic semi circular arched windows. By using escalators, Heaps' stations did not require a second floor to accommodate plant and they were designed as more modest single storey buildings featuring tall windows each with a broad, tiled transom separating the curved top section to reflect Green's design. In 1915 Heaps also designed a new frontage for the Central line's station at Wood Lane (closed in 1947 and now demolished). This featured mosaic tiled Underground roundels over the entrances similar to those installed at Maida Vale station. After World War I, Heaps designed the stations for the 1923–1924 extension of the CCE&HR from Golders Green to Edgware. Unlike the Bakerloo line stations which had been built in well developed central London, the five new stations for the CCE&HR were constructed in open countryside and the buildings were given a suburban style more in keeping with the new housing developments that were expected to grow around them. The buildings were built of brick with tiled pitched roofs. Four of the stations (Brent, Colindale, Hendon Central and Edgware) were given stone colonnaded frontages somewhat reminiscent of cricket pavilions. The fifth station, Burnt Oak (Watling), opened with a temporary building that was replaced in 1925 by a permanent building that was built without a colonnade. Hendon Central station was quickly surrounded by and incorporated into a larger block of shops and apartments so that the simple elegant building can no longer be easily discerned. Colindale station was destroyed by a bomb in 1940 but was not fully replaced, in a new design, until 1962. After the Edgware extension stations, Frank Pick the UERL's assistant managing director, wanted a more modern style for the set of new stations on the extension of the City and South London Railway to Morden. Pick commissioned the designs of these from Charles Holden, who provided the designs for the majority of new Underground stations built in the 1930s. Heaps concentrated on the design of less noteworthy but nonetheless important depot buildings for trains and buses although he designed new stations at Osterley, Boston Manor, Dollis Hill tube station and St John's Wood. Heaps remained Chief Architect for the UERL and its successor London Transport into the 1940s. He worked throughout that period with the Underground's consultant architect, Charles Holden, on a number of stations including Hounslow West and Ealing Common. During the Second War World Heaps served as director of construction at the Ministry of Aircraft Production.