Кіріспе
Құсқұйрық құсқұйрығы (Otus murivorus), сондай-ақ Родригес құсқұйрығы, Родригес құсқұйрығы, Легоат құсқұйрығы немесе (біршама қате) Родригес кішкентай құсқұйрығы деп те аталады. Ол Родригес Маскарен аралында өмір сүрді, бірақ қазіргі уақытта жойылып кетті. Ол бұрын Mascarenotus тұқымдасына жатқызылған, бірақ қазір Otus тұқымдасына жатқызылған үш Mascarene соулының бір бөлігі. Маскаренді құстардың көбі сияқты, бұл тұқым Оңтүстік-Шығыс Азияның таксондарымен ерекше туыс болды, бұл жағдайда, көрінеу, Шығыс соқасының тікелей ата-бабасының ұрпағы болды. Бұл аралдық соуыл өзінен екі есе үлкен және төрт есе ауыр болып, континенттік ата-бабасынан гөрі гигант болуды дамытты.
The Rodrigues scops owl (Otus murivorus), also known as Rodrigues owl, Rodrigues lizard owl, Leguat's owl, or (somewhat misleadingly) Rodrigues little owl, was a small owl. It lived on the Mascarene island of Rodrigues, but it is nowadays extinct. It is part of the three Mascarene owls, formerly classified in the genus Mascarenotus, although they are now classified in the genus Otus. Like many of the Mascarene land birds, the genus was a distinct relative to South East Asian taxa, in this case apparently being a descendant of the direct ancestor of the Oriental scops owl. This insular scops owl had evolved gigantism, becoming twice as large and four times heavier than its continental ancestor.
Таксономия
Кейде Легуат бұл құсты 1708 жылғы мемуарларында атаған деп болжанады, бірақ бұл қате болып көрінеді; алайда Джулиен Таффор 1726 жылы жақсы сипаттама берді. Родригес құсы, Таффорет оны petit duc, еуразиялық скотс совымен салыстырды (әдетте кішкентай совы, шоуетт шевешемен салыстырғанда), оның туыстарына қарағанда ағаштық болды және кішкентай құстар мен "құқықтармен" (Родригес күнгі геконың кішкентай үлгілері және Родригес алып күнгі геконы) қоректенеді. Жақсы ауа-райы бірқалыпты шақыру берілді. Кейінірек табылған суффизильді сүйектер мен Маврикийдің шұбарқұйрығы туралы егжей-тегжейлі сипаттамаларға сүйенсек, Родригес құсы аустралиялық бобок сияқты үлкен, ал әйелдері ұзын құлақты құсқұйрықтай үлкен, Отус құсы сияқты құлақтары бар және аяқтары жап-жалаңаш. Бастапқы сипаттамада Милн Эдвардс сүйектерді Стрикс буғанасына қатыстырды, бұл Таффорт буғанасыз буғаналар тұқымдасының бір түрін сипаттады деп қате ұйғарыпты. Бір үлкен тибиотарс оны сол құстың түріне жатқызған, бірақ одан әрі сипатталмаған. Гюнтер мен Э. Ньютон қосымша сүйектерді талқылау кезінде бұл сүйекті осы түрдің әйеліне жатқызды, өйткені аралдың кішкентай көлемі екі бәсекелесетін құсқұйрықтардың бір-біріне ұқсас түрлерінің өмір сүруіне кедергі келтіреді. Алайда Ротшильд үлкен сүйекті ол шағын бүркітқұйрық, Бубо легуати деп санайтын нәрсенің үлгісі ретінде сипаттады. Қазіргі кезде Гюнтер мен Ньютонның жынысқа қатысты тапсырмасы дұрыс деп танылады. 2018 жылы Лухарт пен оның әріптестерінің ДНК зерттеуі Mascarenotus соулары Otus түрлерінің (scops соулары) арасында топтастырылғанын және сондықтан осы тұқымдасқа тиесілі екенін анықтады. Төмендегі кладограммада Родригес буынының орналасуы көрсетілген:
Құрып кету
Легуаттың соуларды атауына қарамастан, Таффорттің жазбасында бұл құс туралы соңғы сілтеме бар. Ол, мүмкін, экологиялық өзгерістер мен адам қонысы мен үлкен тышқан популяциясының салдарынан пайда болған жыртқышпен күресуге қабілетсіз болды. Құс 18-ші ғасырдың ортасында жойылып кеткен көрінеді; Родригес өте кішкентай арал болғандықтан, егер олар әлі де болса, Пингре оларды 1761 жылы тіркеген болар еді.