Кіріспе
Неміс хирургы (18241876) неміс хирургы Густав Симон (1824 жылы 30 мамырда Дармштадтта 1876 жылы 21 тамызда Гейдельбергте) - неміс хирургы. 1848 жылы Гиссен университетінде медицина докторы дәрежесін алды, ал 1848 жылдан 1861 жылға дейін Гессен әскерлерінің әскери дәрігері болды. Осы уақыт ішінде ол Дармштадт қаласындағы кішкентай ауруханада жұмыс істеді. 1861 жылы Карл Фридрих Штромпельдің (1800-1872) өтініші бойынша Росток университетінің профессоры және хирургиялық клиниканың директоры болып тағайындалды. 1867 жылы Гейдельберг университетінде Карл Отто Вебердің (1827-1867) орнын басады. Франко-Прус соғысы кезінде ол резервтегі ауруханаларда дәрігер болып қызмет етті. Симон Корпус Старкенбургия Гиссен (1843) және Саксо Боруссия Гейдельберг (1845) құрамаларының мүшесі болды. Саймон гинекология, ортопедия және әскери хирургия салаларында маманданып, оқпен жараланған алғашқы тәжірибелерін қамтитын кітап шығарды. 1851 жылы Парижде болған кезінде ол Антуан Жозеф Жобер де Ламбальдің везиковагинальды фистулаларды (ВВФ) операциялық емдеуін байқауға мүмкіндік алды. Джоберттің ВВФ-дағы табыстылығына таң қалған Саймон Дармштадтқа оралғаннан кейін ВВФ-ға арналған өзінің хирургиялық техникасын жасады. Саймон бір сау бүйректі жануарларда экскреция процесінің жұмыс істейтінін көрсетті және 1869 жылы 2 тамызда Эрастус Брэдли Уолкотттің алғашқы бүйрек кесуінен сегіз жыл өткен соң, адамда алғашқы жоспарланған бүйрек кесуді жасады. 1872 жылы Бернхард фон Лангенбекпен (1810-1887) және Ричард фон Волкманмен (1830-1889) бірге ол неміс хирургиялық қоғамын құрды.
the German surgeon
Gustav Simon (30 May 1824 in Darmstadt – 21 August 1876 in Heidelberg) was a German surgeon. In 1848 he earned his medical doctorate from the University of Giessen, and from 1848 to 1861 served as a military physician with a Hessian troop outfit. During this time he also worked at a small hospital in Darmstadt that he co founded. In 1861 at the request of Carl Friedrich Strempel (1800 1872), he was appointed professor at the University of Rostock and director of the surgical clinic. In 1867 he succeeded Karl Otto Weber (1827 1867) at the University of Heidelberg. During the Franco Prussian War he served as a physician in reserve hospitals. Simon was a member of the Corps Starkenburgia Giessen (1843) and Saxo Borussia Heidelberg (1845). Simon specialized in the fields of gynecology, orthopedics and military surgery, and published a book involving his early experiences with gunshot wounds. In 1851 52 while in Paris, he had the chance to observe Antoine Joseph Jobert de Lamballe’s operative treatment of vesicovaginal fistulae (VVF). Impressed by Jobert's success rate with VVF, Simon developed his own surgical technique for VVF when he returned to Darmstadt. Simon demonstrated that the excretion process remains functional in animals with one healthy kidney, and on 2 August 1869 performed the first planned nephrectomy on a human, only eight years after the first nephrectomy by Erastus Bradley Wolcott. In 1872 with Bernhard von Langenbeck (1810 1887) and Richard von Volkmann (1830 1889), he founded the German Society of Surgery.
Әдеби шығармалары
1851, "Über Schußwunden" (Оқ жарақаттары туралы), Гийсен. 1854, "Über Heilung der Blasenscheidenfisteln" (Басқыштық-жарындылық фистулаларды емдеу туралы), Гиессен. 1857 жылы "Die Exstirpation der Milz" (Баспаның жұлындыруы, Гийсен. 1862 жылы "Über die Operation der Blasenscheidenfisteln" (Басқыр-жарынды фистулалар операциясы туралы), Росток. 1868, "Mitteilungen aus der chirurgischen Klinik zu Rostock" (Ростоктағы хирургиялық ауруханадан алынған есептер), Прага. 1871 76 "Chirurgie der Nieren" (Бүйрек хирургиясы); (2 том), Штутгарт.