Кіріспе
Құсқұйрықтың жойылған түрлері Құсқұйрықтың жойылған түрі (Otus sauzieri), сондай-ақ Маврикий құсқұйрығы, Маврикий шаянқұйрығы, Коммерсон құсқұйрығы, Соузиер құсқұйрығы немесе Ньютон құсқұйрығы деп аталады. Бұл Mare aux Songes батпағынан алынған субфоссиль сүйектер жинағы, 1770 жылы де Жоссиньи жасаған егжей-тегжейлі эскиз, 1836 жылы Дежардиннің түсірген құстың егжей-тегжейлі сипаттамасы және құсқұстар туралы бірқатар қысқаша есептер, ең алдымен 1602 жылы Ван Вестзаненнің және 1606 жылы Мателифтің.
The extinct Mauritius scops owl (Otus sauzieri), also known as Mauritius owl, Mauritius lizard owl, Commerson's owl, Sauzier's owl, or Newton's owl, was endemic to the Mascarene island of Mauritius. It is known from a collection of subfossil bones from the Mare aux Songes swamp, a detailed sketch made by de Jossigny in 1770, a no less detailed description by Desjardins of a bird shot in 1836, and a number of brief reports about owls, the first being those of Van Westzanen in 1602 and Matelief in 1606.
Таксономия
17 ғасырдың ортасы мен 18 ғасырдың аяғында соулардың сипаттамалары жазылмаған. Бұл айтарлықтай шатастыруға әкелді, әсіресе сүйектер құлаққа қатысты болғандықтан, Стрикс немесе қора буындар, ал сурет пен сипаттама құлаққа қатысты тұстар бар екенін анық көрсетеді. Осылайша, аралда 2 немесе тіпті 3 құсқұйрық түрі кездеседі деп ұзақ уақыт бойы сендірілді. "Басқал құс" деп аталатын Tyto newtoni, осы түрдің еркек түрі болған, ал Маврикий құсының типтік үлгісі үлкен әйел құстың сүйегі сияқты. Бірақ құс Стрикс те, құсқұс та емес еді. Оның орнына, Mascarenotus тұқымдасының Mascarene соулары, мүмкін, Scops соулар тұқымының мүшелері болған. Маврикий құсы өзінің тұқымдасының ең үлкен түрі болды, жалпы ұзындығы шамамен 60 см. Оның ғылыми атауы алғашқы сүйектерді ғылыми зерттеуге ұсынған Теодор Созье құрметтеуде. 2018 жылы Лухарт пен оның әріптестерінің ДНК зерттеуі Mascarenotus соулары Otus түрлерінің (scops соулары) арасында топтастырылғанын және сондықтан осы тұқымдасқа тиесілі екенін анықтады. Төмендегі кладограммада Маврикийдің шұңқырлы құнының орналасуы көрсетілген:
Құрып кету
Маврикийлік соулар адам қоныстанғанға дейін аралдағы ең ірі етшіл жануар болған. Сондықтан басқа құстардан айырмашылығы, оған мысық, тышқан, макак сияқты жыртқыш жануарлар көп әсер етпеген. 1830 жылдары түр аралдың оңтүстік-шығыс бөлігінде, Суилак пен Монтагн Бамбус аралығында, Курипиптен шығысқа қарай кездескен, соңғы куәлік 1837 жылы бірнеше кездесулерге сілтеме жасаған. Алайда қант қамыры мен шай өсіру оның мекен-жайын басып алғандықтан, абайсызда атылғандықтан, ол тез жоғалып кетті. 1859 жылы Кларк құстың жойылып кеткенін жазды.