Кіріспе
Санта-Фе темір жолының жолаушылар қызметі Алтын қақпа Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолының (Санта-Фе) аталатын жолаушылар пойыздарының бірі болды. Ол теміржолдың Долиналық бөлімінде Оукленд пен Бейкерсфилд, Калифорния арасында жүрді; оның автобус байланыстары Калифорнияның Сан-Хоакин доласы арқылы Сан-Франциско мен Лос-Анджелес арасында қызмет көрсетті.
The Golden Gate was one of the named passenger trains of the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway (Santa Fe). It ran on the railroad's Valley Division between Oakland and Bakersfield, California; its bus connections provided service between San Francisco and Los Angeles via California's San Joaquin Valley.
Тарих
1911 жылы Санта-Фе Сан-Диегоға және Сан-Диегоға, Сан-Францискоға және Лос-Анджелеске баратын Ангел пойызына арналған көліктерді қамтитын түнгі пойыздармен Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолымен (SP) бәсекеге түсуге тырысты. Санта-Фе жолы Сан-Бернардино мен Барстоу арқылы Глендейл мен Ланкастер арқылы SP бағытынан ұзағырақ болды, ал Сан-Францискодан Лос-Анджелеске дейінгі кесте 16 сағат 45 минут болды, бұл SP-дің совы үшін 14:45 және Ларк үшін 13:45 уақытпен салыстырғанда. "Аңшы" мен "Ангел" 1918 жылы шығарылды. Көп ұзамай олардың оралуы туралы аңыздар тарағанмен, Санта-Фе кейін автобус қызметтерінің бәсекелесуіне байланысты Сент пен Ангел кестелерін қалпына келтіруге кедергі келтірді. 1936 жылы Бейкерсфилдтен оңтүстікке қарай Ридж-рут тас жолының және Сан-Франциско Оукленд шығанағының көпірінің жақсарулары Санта-Феге жылдам қызмет көрсету арқылы SP-мен бәсекелесуге мүмкіндік берді. Жеңіл салмақты Golden Gate стримлайнерлеріне No6063 тағайындалды және олар күн сайын Окленд (станция шын мәнінде Эмеривиллде) мен Бейкерсфилд арасында жүгірді. Санта-Фе автобустары Сан-Францисконы Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпірі арқылы Оклендке және Бейкерсфилд пен Лос-Анджелес арасына, көбісі Солтүстік Голливуд пен Голливудта, ал кейбіреулері Бурбанк, Глендейл және Пасаденада аялдамаларымен байланыстырды. Оукленд трансфер нүктесі 1958 жылы Ричмондқа көшірілді, автобустар Оукленд пен Берклиде тоқтады. Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының Сан-Хоакин күндізгі жарығына бәсекелесуші, Алтын қақпаның 9 сағат 25 минут уақыты күндізгі жарықтан жақсырақ болды. Бірқатар тыңдаулар мен заңдық даулардан кейін, сондай-ақ жаңа жылжымалы құрамның қоғамдық көріністерінен кейін жаңа алты машина 1938 жылдың 1 шілдесінде қызметке кірді. Автобус бағасы бір жолға 6,00, бару-келуге 10,80 долларды құрайды, бағалар SP-мен сәйкес келеді. Сан-Францискодан Лос-Анджелеске дейін 312,8 темір жол милясы (312,8 милясы (503 км)) және 112 автобус милясы (112 милясы (180 км)). 1939 жылдың басында Алтын қақпа Richmond-те автомобильмен соқтығысқан кезде заманауи ағымды пойыз мен автомобиль арасындағы алғашқы соққы деп саналатын оқиғаға қатысты. 1939 жылы Бейкерсфилд-Окленд бағытына Golden Gate халықаралық көрмесіне жолаушыларды тасымалдау үшін тағы бір пойыз - Valley Flyer қосылды. 1940 жылы көрменің аяқталуымен бұл пойыз Сан-Диегодан Лос-Анджелеске қарай жүретін бағытқа ауысты. 1963 жылы 421 000 долларға дейінгі шығындарды атап өткенде (1963 жылы 421 000 доллары соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең), Санта-Фе Алтын қақпаны тоқтатуды өтінді. Калифорнияның қоғамдық коммуналдық қызметтер жөніндегі комиссиясы 1964 жылы қызмет көрсетуді тоқтату туралы тыңдаулар өткізді және 1965 жылдың наурыз айында қызмет көрсетуді тоқтатуға рұқсат берді, бұл туралы "халық реакциясы [қызмет көрсетуді тоқтатуға] кем дегенде бей-жай болды" деп мәлімдеді. Алайда, осыдан жеті жыл бұрын, 1957 жылы, жолаушылардың пікірлері "Алтын қақпа" әуежайының уақытын бір сағатқа ертерек өзгертудің себебі ретінде келтірілді. 1965 жылы 11 сәуірде "Алтын қақпа" қақпасы жойылған. No 62 болып қайта тағайындалды. 8 және оңтүстікке қарай жылдам пошта экспрессі міндеттерін қабылдады. Бұл қызмет 1968 жылы 28 сәуірде аяқталды. 1974 жылдан бастап Амтрак Калифорнияның Сан-Хоакин портынан Чикагодан Бейкерсфилдке дейін сол бағыт бойынша жүреді.
Уақыт шкаласы
1912 жылдың 20 қаңтары: Санта-Фе Лос-Анджелес пен Сан-Франциско арасында Барстоу мен Бейкерсфилд арқылы түнгі пойыздармен Сан-Диегодан / Сан-Диегоға, солтүстікке қарай және Angel оңтүстікке қарай жүретін пойыздармен қызмет көрсетеді. 1918 жылдың 31 желтоқсаны: "Сәулетші мен періште" қойылымы тоқтатылды. 1935 жылы 8 қазан: Санта-Фе Калифорния штатының теміржол комиссиясынан "бір билет, нүктеден нүктеге, оңтайландырылған пойыз қызметі" Сан-Франциско мен Бейкерсфилд арасында, бағытты оңтүстікке қарай Лос-Анджелеске дейін кеңейтетін үйлестірілген моторлы көлігі (автобусы) қызметімен жұмыс істеуге рұқсат алу үшін өтініш береді. 1936 жылы 12 қарашада Сан-Франциско мен Окленд шығанағының арасындағы көпір ашылды. 1938 жылдың 1 шілдесі: Санта-Феде рельс-автобус қызметі басталды. 1939 жылдың 11 маусымы: "Вэлли Флайер" "Голден Гейт" халықаралық көрмесінің бағытына қосылды. 1940: Алтын қақпа жеті көлікті екі "орындық" көлікті қосу арқылы кеңейтеді. 1940 1941 жылы Valley Flyer Сан-Диего мен Лос-Анджелес арасында қызмет етуге тағайындалды. 1942 жылы: 7 машинадан тұрады, әрқайсысы күн сайын 626 мильді (1007 км) жүреді. 1949 жылдың шілдесі: No 6 пойызға 6 6 4 төсек вагондары қосылды. 60 және 61. 1957 ж. No пойыздар. 62 және 63 нөмірлері олардың құрамына темір жол пошта вагондарын қосады. 1958: дөңгелек бақылау машиналары тоқтатылды. 1958 жылдың 2 ақпаны: No No пойыз. 61-ші бөлім қызметтен шығарылады. 1958 жылдың 15 маусымы: Оуклендтен Ричмондке дейінгі темір жол қызметі қысқарды. 1965 жылдың 11 сәуірінде: No No пойыздар. 60 және 63-тармақтар алынып тасталды. 62 No болып қайта белгіленеді. 8. Қалай? 1968 жылы 28 сәуірде "Алтын қақпа" соңғы рет қашықтықты басып өтті.