Кіріспе
Қазіргі классикалық гитара техникасы жоқ Классикалық гитарада оң қол екі, үш және төрт дауыс гармониясын ұстап тұруға қабілетті, сонымен қатар, тондық өндіріске ерекше назар аударады. Баспасөз (i), ортаңғы (m) және сақина (а) саусақтары әдетте әуенді ойнау үшін қолданылады, ал бас саусағы (p) бас регистрінде қосылып, гармонияны қосады және фортепианоға ұқсас текстура мен әсерді тудырады. Классикалық гитара - сололық полифониялық аспап, оны меңгеру қиын. Классикалық гитараның әдістері оң қол, сол қол және әр түрлі әдістерге арналған кіші бөлімдерге бөлінеді. Гитарада музыкалық динамика (көкірек немесе жұмсақ) және тоналды / тембральдық өзгеру сияқты орындау элементтері негізінен дыбысты физикалық түрде шығаратын қолмен анықталады. Басқаша айтқанда, создарды тартқан қол музыканы анықтайды. Тарихи тұрғыдан бұл рөл басым қолға беріледі, бұл ойыншылардың көпшілігі үшін оң қол. Сол сияқты, садақшылардың садақ тартуда оң қолын қолданатыны да осыған ұқсас. Келесі мақалада сол қолды ойыншыларды қарастырған кезде қолдардың рөлі кері қайтарылуы керек. Классикалық гитара техникасына кіріспелік шолу "Классикалық гитара" мақаласында берілген.
the Contemporary classical guitar technique
In classical guitar, the right hand is developed in such a way that it can sustain two, three, and four voice harmonies while also paying special attention to tone production. The index (i), middle (m), and ring (a) fingers are generally used to play the melody, while the thumb (p) accompanies in the bass register adding harmony and produces a comparable texture and effect to that of the piano. The classical guitar is a solo polyphonic instrument, and it is difficult to master. Classical guitar techniques can be organized broadly into subsections for the right hand, the left hand, and miscellaneous techniques. In guitar, performance elements such as musical dynamics (loudness or softness) and tonal/timbral variation are mostly determined by the hand that physically produces the sound. In other words, the hand that plucks the strings defines the musical expression. Historically, this role has been assigned to the dominant hand which, for the majority of players, is the right hand. Similar reasoning is behind string players using the right hand for controlling the bow. In the following article the role of the hands should be reversed when considering left handed players. An introductory overview of classical guitar technique is given in the article Classical guitar.
Аяқ табан
Бұл дәстүрлі ұстаным және әлі күнге дейін ең көп таралған. Ойыншы креслоның алдыңғы жағында отырады, сол аяғы аяқ тұғырымен немесе басқа құрылғымен ұсталады. Оң жақ бүйірін гитараның қабығына қойып, қолымен сырғаларды ұстайды. Оң аяғы гитара ойнауға орын жасау үшін оның астына қойылады, ал гитара оның оң жағындағы қабырғаларға тірелу үшін оның оң жағына бұрылады.
Аяқтағы гитараның тіректері
Гитараның бірнеше тіректері гитаристке Александр техникасы ұсынған ұстанымда отыруға мүмкіндік беру үшін жасалған: тік, бұрмаланбаған омыртқа, тегіс иық, көлденең жоғарғы аяқтар және екі аяғы еденде тегіс. Идеясы - гитараны гитараның денесіне сәйкес емес, аяқтардың үстінде дұрыс орналастырып, қолдауымен орналастыру.
Үш табанды
Дионисио Агуадо и Гарсия қолданған үштік мына жерде көрсетілген.
Қайыс
Таспалар акустикалық және электрлік гитараларда қолданылады, ал кейбіреулер оларды классикалық гитараларда (әсіресе ертегі гитараларда) қолдануды қолданады.
Соңғы тіректер
Пол Галбрайт виолончельді терінімен ойнайды.
Ойын техникасы
Гитара тарихында көптеген техника мектептері болды, олар көбінесе сол кездегі танымал виртуоздармен байланысты. Мысалы, Мауро Джулиани (1781-1829) арпеджио ойнаумен байланысты және оның композициялары негізінен олардың қолданысына негізделген. Джулиани оң қолдағы саусақтар арасындағы тәуелсіздікке жетудің (салмақтардың арасындағы шектеулер немесе айырмашылықтарды теңестіру) шешімін оң қолдың 120 зерттеулерін ойнаған. Керісінше, Андрес Сеговия тәулігіне екі сағат шкала ойнау "қолдың қате орнын түзетеді" (1953) деп мәлімдеді және көптеген жылдар бойы бұл қабылданған практика болды. Екі мектепте де - біреуі еркін соққы (Джулиани арпеджио практикасы) және екіншісі тынығу соққысы (Сеговия шкаласы практикасы) - техниканы үйренудің негізі бірнеше сағат қайталау. 1983 жылы Ричард Провост анатомияны зерттеу негізінде адам денесінің "жеке кезіктірілген кинестетикалық тенденцияларын" ("біздің шектеулерімізді") орындаушы үшін жұмыс істеуге арналған масштаб пен арпеджио техникасының принциптерін сипаттады. Оларды айналып өтудің орнына, мақсаты "біздің физикалық шектеулерімізге сәйкес музыкалық, айқын дыбыс" шығару. Бұл әдістің негізі ретінде Чарльз Дункан "жарылыс босату туралы сана" деп атаған.
Түймелеу белгісі
Оң қол саусақтарының дәстүрлі атаулары - испан тілінен алынған pulgar, índice, medio және anular. Олар әдетте p, i, m және a деп аталады, "p" - бас бармақ, ал "a" - кілті бармақ. (c = кішкентай саусақ немесе "чикито"). Сол қолыңның төрт саусағы (арқанды тоқтатады) 1 = меңзер, 2 = орта, 3 = айқас саусағы, 4 = кішкентай саусағы 0 саны ашық арқанды, сол қолыңның саусағымен тоқтатылмағанды білдіреді. Классикалық гитарада сол қолдың бас бармағы жоғарыдан сымдарды тоқтату үшін сирек қолданылады (басқа гитараларда жасалуы мүмкін): классикалық гитараның мойыны тым кең және классикалық гитара техникасында қолданылатын бас бармақтың қалыпты орны мұны мүмкін емес етеді. Сорттар (таблятурадан айырмашылығы) қандай жіпті өшіру керектігін жүйелі түрде көрсетпейді (бұл таңдау көп жағдайда анық). Сызықты көрсету қажет болған жағдайда, саптар 1-ден 6-ға дейін белгіленеді (1-і жоғары Е үшін, 6-ы төмен Е үшін) және сап нөмірі шеңбердің ішінде болады. Сол қолдың бірінші саусағы саусақ тақтасына орналастырылған жері / орны әдетте жүйелі түрде көрсетілмейді, бірақ қажет болған жағдайда (негізінен баррелерді орындау кезінде) римдік сандармен көрсетіледі.
Дайындық
"Дайындау" - бұл саусақты жіпке қою, сондықтан ет , сондай-ақ тырнақтың бөлігі , басқа аспаптарда кездесетін, буыны бар дыбыс шығаратын, жыртылу қозғалысы жасалмас бұрын, жіпке тиесілі.
Тырнақтар
Қазіргі заманғы тәжірибеде, әдетте, сымдарды тарту үшін оң қолдың тырнақтары бармақ ұштарының етімен бірге қолданылады. XIX ғасырда Фернандо Сор, Франсиско Тарега және оның шәкірті Эмилио Пухоль сияқты көптеген ықпалды гитаристер саусақтың ұшынан, лат техникасымен бірдей, етті пайдаланып ойнады. Бұл бет пішініне байланысты ішек жіптерімен оңай орындалды, бірақ бет тегіс найлон жіптері енгізілген кезде қиынырақ болды. Сымдарды жұлу әдетте саусақ ұшының ет бөлігімен, тырнақтың ұшымен байланысуды, содан кейін сым тырнақтың қисығы бойынша тегіс жылжуын, содан кейін сым тырнақтың ұшында босатылатын болады.
Жүгіру
Раскуадо (испанша: Rasgueado) - фламенко мен классикалық гитарада кылдарды сығудың түрлі формаларын білдіретін испанша термин. Әдетте бұл термин тырнақтың артқы жақтарын бірізділікпен өте жылдам соғу әсерін беру үшін қолдануды білдіреді. Раскевадоның бірнеше түрі бар, олар әр түрлі ырғақты акцентациялар мен ырғақты бөлуді қамтамасыз ететін саусақ пен бас бармақтың әртүрлі комбинацияларын қолданады. Баяу саусақтың тұяғымен жіптерді жұмсақ, үндемейтін дыбыс шығарасыз. Баяу саусақтың тырнағын пайдаланып, жарқын дыбыс шығарасыз. Баяғы шертімен төменгі шерттен жоғарыға дейін соғу, содан кейін бас бармағымен жоғарыдан төменге дейін соғу, содан кейін ортаңғы саусағымен жоғарыдан төменге дейін соғу. Бұл үлгі 4/4 мезгілінде үштік түрінде немесе 12/8 мезгілде төрт рет қолданылады. Бұл - екі саусақ пен бас бармақтың қарапайым комбинациясы, бас бармақ төменгі жиынды соғады, ал саусақтар жоғары жиынды төменгі жиыннан жоғары жиынды жылдам соғады.
Жамандау
Көбінесе, әуендер, триллер және басқа да әшекейлер сол қолмен ойналады. Мысалы, көтеріліп жатқан жарты тонды лақтырған (Hammer on) қарапайым жағдайда, сол қолыңыздың бірінші саусағы бесінші фресте тоқтаған нотаны алдымен қалыпты түрде ойнайды, содан кейін оң қолыңыз ештеңе істемей, сол қолыңыздың екінші саусағы сол жіптің алтыншы фресте тікелей төменге орналасады, оның импульсін қолданып, әлі де сыңғырлаған жіптің тонын жарты тонға көтереді. Төменгі слюр (Pull off) - бұл жоғарыда айтылғанның қарама-қарсысы, слюр жоғары нотадан басталады және жоғары нотаны басушы саусақ жоғарылағанда жіпті белсенді түрде созады, бұл төменгі саусақ түсіретін жиектен жіптің дірілдеуіне әкеледі. Әдетте, төменгі саусақ процедура басталғанға дейін орнында болады және басып тұрады. Үш ерекше төмендеу слюн бар, 1) белсенді саусақ тікелей жоғары және саптан төмен көтеріледі, 2) белсенді саусақ көршілес сапқа тікелей содан кейін сүйенеді және 3) осы екеуінің будандасы, онда саусақ көтерілгенге дейін көршілес сапты соққылайды. Егер бұл процедуралар бірнеше рет қайталанса, онда нәтиже трил деп аталады. Нотаны қайта-қайта соғу арқылы трилл дыбысын шексіз жалғастыруға болады. Кейде мұндай трилдің жоғарғы нотасы кезектесіп орындалады: 2 1 3 1 , және т.б.
Вибратор
Классикалық гитара вибратосы сол қол саусағының ұшын көлденең түрде сол жақ кеңістікте (яғни, сырға осі бойымен, ал рок немесе блюз музыкасындағы тік "иілу" сияқты емес) алға-артқа шайқап орындалады. Бұл бастапқы нотадан да өткір әрі тегіс, ойнатылатын нотаның негізгі тоналды фокусын айтарлықтай өзгертпей, биіктіктегі нәзік өзгерісті тудырады.
Гармоникалар
Табиғи гармониканы ашық сымның бойымен белгілі бір нүктелерге сол қол саусағын тигізе отырып, оны басып тастамай, содан кейін оң қолмен нотаны ойнату арқылы ойнауға болады. Сол және оң қолдың орналасуы маңызды. Сол қолды жіптің бойымен түйін нүктесіне қою керек. Нодальдық нүктелер жіп ұзындығының интегралды бөліністерінде кездеседі. Ең қарапайым мысал сол қол саусағы жіпті екіге бөліп, он екінші жиекке орналастырылғанда болады. Одан кейін орындалатын нота ашық сырға қарағанда бір октава жоғары болады. Егер жіп үшке бөлінсе (жетіінші жиектің жанында сол жақ саусағы) ойналатын нота ашық жіптен бір октава және бір бестен бір жоғары болады. Жасанды гармоникалар сол қолмен жіпті әдеттегідей тоқтатып, содан кейін оң қолдың меңзер саусағын жіпке түйіндік күйде (әдетте сол қол саусағынан 5, 7, 9 немесе 12 фрет жоғары) қойып, оң қолдың кілтеуіш саусағымен немесе бас бармағымен жіпті сорып ойнайды.
Сол жақ орны
Сол қолымызда әр саусақ бір-бір қайырымдылық жасайды. Әр төрт фрестке арналған қол позициясы үшін сол қол қозғалмаса, саусақтары қозғалады. Нәтижесінде, үш қол позициясы (бұл 1 4, 5 8 және 9 12 фрестер) әр жіптің 12 фрестерлік октавасын қамтиды. Басқа классикалық аспаптар сияқты, классикалық гитарада сол қолды формалды түрде қолданады. "N-ші орын" дегеніміз - бірінші саусағы н-ші орынның үстінде орналасқан қол.