Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Барлық қасиеттілердің шіркеуі, Бэйкуэлл, Англияның Дербишир, Бэйкуэллдің приход шіркеуі. Бұл I дәрежелі мұражай.
All Saints' Church, Bakewell, is the parish church of Bakewell, Derbyshire, England. It is a Grade I listed building.
Алғашқы шіркеу
Шіркеу 920 жылы англосаксондық дәуірде құрылған және шіркеудің ауласында 9 ғасырдың екі айқасы бар. 1840 жылдары қалпына келтіру жұмыстары кезінде веранданың ішінде және айналасында англосаксондық таспен жасалған көптеген ою-өрнектері, сондай-ақ кейбір ежелгі тас сандықтар табылды.
The church was founded in 920, during Anglo Saxon times and the churchyard has two 9th century crosses. During restoration work, in the 1840s, many carved fragments of Anglo Saxon stonework were found in and around the porch, as well as some ancient stone coffins.
Қазіргі шіркеу
Қазіргі шіркеу 12 ғасырда Норман стилімен басталды; алайда сол кезден тек батыс маңдай және кеме кемесінің бір бөлігі сақталған. Ғимараттың қалған бөлігі 1220 және 1240 жылдар аралығында салынған. 1340 жылы шпиль қосылды, бірақ 1825 жылы алынып тасталды, ал мұнара 1830 жылы алынып тасталды. Қайта қалпына келтіру жұмыстарына дейін шіркеудің өлшемдері шіркеудің еден деңгейінен шпильдің жоғарғы жағына дейін 180 фут (55 м), шығыстан батысқа қарай 153 фут (47 м), солтүстіктен оңтүстікке қарай 106 фут (32 м). 1844 жылы сыртқы жұмыстар аяқталғаннан кейін ішкі қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Шіркеу барлық жерде қайтадан қалпына келтірілді. Кемедегі нормандық іргетастар ағылшындықтардың алғашқы әшекейленгендерімен алмастырылды және бумен жылыту енгізілді. Бұл жұмысты Хэддоннан келген Баф мырза Джон Грей Вейтман және Шеффилдтен келген Мэтью Эллисон Хэдфилд сәулетшілерінің басшылығымен орындады. Ғибадатхана 1851 жылы 4 қыркүйекте қайта ашылды. Қақпаның бас кіреберісінің құрылысы 1879 және 1882 жылдар аралығында Джордж Гилберт Скотт-младшиймен жүргізілді. Реставрация Ven есебінен жүргізілді. Архиекон Балстон, викарий, сыртқы қабырғалар үшін шіркеу комиссионерлері төлейді. Шалқаның аркасы астында жаңа экран орнатылды, ондағы ою-өрнек Вернон шіркеуіндегі экранның үлгісіне сай болды. Жаңа мармар тас төселді. Қасиетті орынға жаңа рередо орнатылды, оның ішінде Голгофа тауындағы көрініс ойылған. Ағаш өңдеуді Беверлидің мырзасы Элвелл жасады. Қабырғалары - Бурлисон мен Гриллстің, едені - Бэльхам Букингем сарайының, Лондон және мәрмәр жұмыстарының Твигг Ашфордтың. Солтүстік сакральді 1897-98 жылдары 700 фунт стерлингке (1898 жылы 700 фунт стерлинг шамамен соңғы жылдары есептелген сомаға тең) құн төленді. Архитекторлары - Нейлор және Дербидің Салымы, ал мердігер Т. Аллсоп және Бейкуэллдің ұлы. Сахна Бьют пен Райт Бэйкуэллдің жиһаздарымен жабдықталды, ал ағаш жұмыстары Бэйкуэлл мен Матлоктың Groom and Co компаниясымен орнатылды. Оны Саутвелл епискобы 1898 жылы 15 мамырда бағыштады. 1906-07 жылы Кеме бастығының төбесін Чарльз Ходжсон Фаулер жөндеген. Ол оңтүстік веранданың төбесіндегі ағаштан жасалған биік платформаға үлкен кранды орнатып, кемежайды уақытша темір шатырмен жауып тастады. Кран ескі шатырдың бүркемелерін алып тастау үшін пайдаланылды. Ол үшін Оксфордширдің Холтон Паркіне жататын емен ағаштары таңдалды. Ходжсон Фаулер сонымен қатар, тіреу арқалықтары мен қабырға тақталарын ауыстырды. Қайта қалпына келтіру құны 445 фунт стерлинг болды (1907 жылы 445,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең).
The present church was started in the 12th century in Norman style; however, only the west front and part of the nave survive from that time. The remainder of the church was built between 1220 and 1240. The spire was added in 1340 but, was taken down in 1825, and the tower also removed in 1830. Before the restoration work the church measurements were from the level of the church floor to the top of the spire 180 feet (55 m), from east to west 153 feet (47 m), transepts from north to south 106 feet (32 m). Once the external works were completed in 1844, internal restorations were undertaken. The church was re pewed throughout. The Norman piers from the nave were substituted for early English decorated ones, and steam heating was introduced. This work was carried out by Mr Bath of Haddon under the supervision of the architects John Grey Weightman and Matthew Ellison Hadfield of Sheffield. The church re opened on 4 September 1851. The chancel was restored between 1879 and 1882 by George Gilbert Scott Jr. The restoration was carried out at the expense of the Ven. Archdeacon Balston, vicar, with the outside walls being paid for by the Ecclesiastical commissioners. A new screen was provided under the chancel arch, with carving mimicking that on the screen in the Vernon Chapel. A new pavement of marble was laid. In the sanctuary, a new reredos was installed, with an engraving of the scene on Mount Calvary. The woodwork was done by Mr Elwell of Beverley. The walls by Burlison and Grylls, the floor by Belham of Buckingham Palace Road, London and the marble work by Twigg of Ashford. A north vestry was added in 1897–98 at a cost of £700 (700.0 in 1898 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). The architects were Naylor and Sale of Derby, and the contractor T. Allsop and Son of Bakewell. The vestry was fitted out with furniture from Booth and Wright of Bakewell, and the woodwork was installed by Groom and Co of Bakewell and Matlock. It was dedicated by the Bishop of Southwell on 15 May 1898. In 1906 – 07 the nave roof was repaired by Charles Hodgson Fowler. He fixed a large crane on an elevated timber platform just over the roof of the south porch, and covered the nave with a temporary iron roof. The crane was used to remove the old roof timbers. Oak trees from Holton Park, Oxfordshire were selected for the new roof timbers. Hodgson Fowler also replaced the tie beams and the wall plates. The cost of restoration was £445 (445.0 in 1907 is equivalent to about <calculated amount> in recent years).
Жағымсыз дыбыстар
Барша қасиеттілердің шіркеуінде 15 ғасырдың басындағы үш мецеридор бар, ал хордың орындықтарында 19 ғасырдың он сегіз мецеридорлары бар. Сонымен қатар, діни қызметкердің орындығында 19 ғасырдың бір misericord бар. XIX ғасырдың мецериорлары 1881 жылдан басталады.
All Saints' contains three early 15th century misericords, along with eighteen 19th century misericords in the choir stalls. Additionally, there is one 19th century misericord on a priest's seat. The 19th century misericords date from 1881.
Ескерткіштер мен ескерткіштер
Бұл шіркеуде Вернон мен Маннерс отбасыларының ескерткіштері, сондай-ақ 14 ғасырдағы суға шомылдыру рәсімінің орындысы бар. Вернон шіркеуінде (оңтүстік аралықтан) бірнеше керемет қабірлер бар: сэр Томас Уэнсли (1403 жылы Шрусбери шайқасында қаза тапқан; 1477 жылы қайтыс болған Хэддон Холлдің Джон Верноны; және сэр Джордж Вернон және оның екі әйелі. 1567 жылы қайтыс болған, Джоан Маннерспен бірге қашып кеткен Дороти Вернонның әкесі ретінде танымал, екеуінің де часовняның оңтүстік жағында ескерткіші бар. Сонымен қатар, олардың ұлы Джордж Маннерс пен оның әйелі Грейске арналған ескерткіш бар. Шәулет сыртында 14 ғасырдағы годфри де Фолжамбе (өлген 1376 ж.) мен оның әйелі Авенаның (1382 ж.) ескерткіші орналасқан. Қабырға кескіндемесінің астында түсіндірме жазу бар, бірақ бұл 1803 жылдан бастап "мистер Блор" арқылы қосылған.
The church has some interesting relics of the Vernon and Manners families as well as a fine 14th century baptismal font. In the Vernon Chapel (off the South aisle) there are several magnificent tombs: Sir Thomas Wensley (killed at the Battle of Shrewsbury in 1403; John Vernon of Haddon Hall, who died in 1477; and Sir George Vernon and his two wives. died in 1567, is famous as the father of Dorothy Vernon, who eloped with John Manners, both of whom have a monument at the South end of the chapel. There is also a monument to their son, George Manners and his wife Grace. Outside the chapel is a much smaller 14th century alabaster monument to Sir Godfrey de Foljambe (died 1376) and his wife Avena (died 1382). Below the mural is an explanatory inscription, but this dates from only 1803 and was "added by Mr Blore".
Ағза
Орган 1810 жылы орнатылған, онда Дж. Линкольнның "бармақ органы" орнатылған. Оны 1851 жылы Уильям Хилл қайтадан салып, 1883 жылы Бриндли & Фостер қайтадан салдырды. 1954 жылы Джардин және Ко және 1989 жылы Джордж Сиксмит жасаған қосымша жұмыстар шіркеуде 3 қолмен 42 сөйлейтін тоқтату құбырлы орган қалдырды. Органның ерекшеліктері Британдық орган зерттеулер институтының ұлттық құбырлы орган тізілімінде N00212-де кездеседі.
The organ dates from 1810 when a "finger organ" by J Lincoln was installed. This was rebuilt in 1851 by William Hill, and again in 1883 by Brindley & Foster. Further work by Jardine and Co in 1954 and George Sixsmith in 1989 have left the church with a 3 manual 42 speaking stop pipe organ. A specification of the organ can be found on the British Institute of Organ Studies National Pipe Organ Register at N00212.
Бүгінгі шіркеу
Бүгінгі таңда шіркеу тұрақты діни қызметпен бірге қаладағы және кеңірек Пик ауданындағы маңызды ғимарат болып табылады. Ол басқалармен қатар, Бэйкуэлл хор қоғамының концерттері мен Леди Мэннерс мектебінің жыл сайынғы еске алу қызметі үшін қолданылады, онда олар қызметкерлері мен оқушылары 1636 жылы мектептерін құрғаны үшін Грейс, Леди Мэннерске алғыс айтады. Шіркеудің веб-сайтында шіркеудің өмір сүруі мен ғибадат етуі туралы, оның ішінде алдағы қызметтер мен басқа да іс-шаралар туралы көбірек ақпарат бар.
Today, along with its regular religious services, the church is an important building in the town and the wider Peak District. It is used for, amongst other things, concerts by Bakewell Choral Society and the annual Commemoration service of Lady Manners School when they staff and pupils give thanks to Grace, Lady Manners, for founding their school in 1636. The church website has much more information about the ongoing life and worship of the parish, including forthcoming services and other events.