Кіріспе
пәннің жағдайы Әйелдердегі философиялық сөз Пәннің тарихы бойы әйелдер философияға елеулі үлес қосты. Ежелгі мысалдарға Майтрейи (1000 жыл), Гарги Вахакнави (700 жыл), Маронияның Гиппархиясы (325 жыл) және Киринеяның Аретесі (б.з.д. Кейбір әйел философтар ортағасырлық және заманауи дәуірлерде қабылданды, бірақ 20-шы және 21-ші ғасырларға дейін ешқайсысы Батыс канонының бөлігі болмады, кейбір дереккөздер Сюзанн Лангер, Г. Э. М. Анскомб, Ханна Арендт және Симон де Бовуар канонға кіргенін көрсетеді. Тарих бойы әйелдер философияға қатысқанына қарамастан, академиялық философияда гендерлік теңгерімсіздік бар. Бұл әйелдерге қатысты бейімділіктерге байланысты болуы мүмкін. Әйелдер жұмыс орнында жыныстық қатынаспен байланысты кедергілерді жеңуге мәжбүр болды. Растық және этникалық азшылықтар философия саласында да аз қамтылған. Азшылықтар және философия (MAP), Америка философиялық қауымдастығы және Философиядағы әйелдер қоғамы - бұл академиялық философиядағы гендерлік тепе-теңсіздікті түзетуге тырысатын ұйымдар. XIX ғасырдың басында Ұлыбритания мен АҚШ-тың кейбір колледждері мен университеттері әйелдерді қабылдап, көбірек әйелдер академиктерін шығара бастады. Дегенмен, АҚШ Білім беру департаментінің 1990-шы жылдардағы есептері көрсеткендей, философияға кірген әйелдер аз, ал философия - гуманитарлық ғылымдардағы гендерлік пропорция ең төмен салалардың бірі. Кейбір зерттеулерде философия факультетінде әйелдер 17% құрайды. 2014 жылы "Жоғары білімнің ішінде" философиясы "тәрбие пәнінің әйелдерге деген жеккөрушілік пен жыныстық асырастықтың ұзақ тарихы" әйел студенттер мен профессорларды сипаттады. 2015 жылы Шеффилд университетінің философия профессоры Дженифер Соул әйелдер "жалаңашаланғаннан, зорлық-зомбылық көргеннен немесе кеккеннен кейін философиядан бас тартады" деп мәлімдеді. 1990 жылдардың басында Канадалық философиялық қауымдастық философияның академиялық саласында гендерлік теңгерімсіздік пен гендерлік бейімділік бар деп мәлімдеді. 2013 жылдың маусым айында АҚШ-тағы бір әлеуметтану профессоры "философияның беделді төрт журналында жазылған мақалалардың тек 3,6 пайызы әйел авторлардың еңбегі" екені туралы айтты. Стэнфорд философия энциклопедиясының редакторлары әйел философтардың аз қамтылуына алаңдаушылық білдірді және олар редакторлар мен жазушылардан әйел философтардың үлестерін білдіретіндерін қамтамасыз етуді талап етеді. Саулдың пікірінше, философия - ең көне гуманитарлық ғылым, сонымен қатар ең еркектік (және ең ақ). Гуманитарлық ғылымдардың басқа салалары жыныстық теңдікке жетіп немесе жақын болса, философия, шын мәнінде, тіпті математикадан да еркектерге көбірек қатысты ". 2015 жылдың 13 мамырында шыққан "Атлантик" журналында Сьюзан Прайс Канттың 1747 жылғы алғашқы еңбегінде "Ньютон, дін, ғылым және математика ғалымы" философы Эмили Дю Шательдің есімі келтірілгенімен, "оның еңбегі "Нортонның философияға кіріспе" кітабының жаңа басылымының 1000 беттерінен табылмайды" деп жазды. Философ әйелдердің өте аз санын түсіндіре отырып, американдық академик және әлеуметтік сыншы Камилла Паглиа (1947 жылы туған) " әйелдер, әдетте, философияны қамтитын өте қатал, суық, талдамалық кеңістікте өмір сүруде ерлерге қарағанда аз ыңғайлы. Жалпы алғанда әйелдер практикалық, жеке мәселелерге көбірек тартылады. Бұл олардың философияға немесе жоғары математикаға деген таланты немесе қабілеті жоқ дегенді білдірмейді, бірақ олар өз өмірлерін табиғи және адамгершілік жойылған суық кеңістікке арнауға еркектерге қарағанда көбірек дайын емес". 2018 жылдың желтоқсанындағы "Философияның алғашқы әйелдері" атты Aeon эссесінде идеялардың әлемдік тарихшысы Даг Хербьорнсруд жаһандық оңтүстіктің көптеген әйел философтары туралы жазады және қорытындылайды: "Философия бір кездері Азия, Африка және Латын Америкасы бойынша әйелдер әлемі болды. Бұл жоғалған патшалықты қайтарып алу уақыты". Гербьорнсруд әйелдер мен түрлі-түсті философтарды философиялық каноннан Кант, Гегель және олардың жақтастары шығарды деп айтады.
Philosophical discourse in women
Women have made significant contributions to philosophy throughout the history of the discipline. Ancient examples include Maitreyi (1000 BCE), Gargi Vachaknavi (700
BCE), Hipparchia of Maroneia (active c. 325 BCE) and Arete of Cyrene (active 5th–4th centuries BCE). Some women philosophers were accepted during the medieval and modern eras, but none became part of the Western canon until the 20th and 21st century, when some sources indicate that Susanne Langer, G. E. M. Anscombe, Hannah Arendt and Simone de Beauvoir entered the canon. Despite women participating in philosophy throughout history, there exists a gender imbalance in academic philosophy. This can be attributed to implicit biases against women. Women have had to overcome workplace obstacles like sexual harassment. Racial and ethnic minorities are underrepresented in the field of philosophy as well. Minorities and Philosophy (MAP), the American Philosophical Association, and the Society for Women in Philosophy are all organizations trying to fix the gender imbalance in academic philosophy. In the early 1800s, some colleges and universities in the UK and US began admitting women, producing more female academics. Nevertheless, U. S. Department of Education reports from the 1990s indicate that few women ended up in philosophy, and that philosophy is one of the least gender proportionate fields in the humanities. Women make up as little as 17% of philosophy faculty in some studies. In 2014, Inside Higher Education described the philosophy " discipline’s own long history of misogyny and sexual harassment" of women students and professors. Jennifer Saul, a professor of philosophy at the University of Sheffield, stated in 2015 that women are " leaving philosophy after being harassed, assaulted, or retaliated against." In the early 1990s, the Canadian Philosophical Association claimed that there is gender imbalance and gender bias in the academic field of philosophy. In June 2013, a US sociology professor stated that "out of all recent citations in four prestigious philosophy journals, female authors comprise just 3.6 percent of the total." The editors of the Stanford Encyclopedia of Philosophy have raised concerns about the underrepresentation of women philosophers, and they require editors and writers to ensure they represent the contributions of women philosophers. According to Saul, philosophy, the oldest of the humanities, is also the malest (and the whitest). While other areas of the humanities are at or near gender parity, philosophy is actually more overwhelmingly male than even mathematics." In the May 13, 2015 issue of The Atlantic, Susan Price notes that even though Kant's first work in 1747 cites Émilie Du Châtelet, a philosopher who was a " scholar of Newton, religion, science, and mathematics", "her work won’t be found in the 1,000 plus pages of the new edition of The Norton Introduction to Philosophy." Explaining the very small number of women philosophers, American academic and social critic Camille Paglia (born 1947) argues that " women in general are less comfortable than men in inhabiting a highly austere, cold, analytical space, such as the one which philosophy involves. Women as a whole are more drawn to practical, personal matters. It is not that they inherently lack a talent or aptitude for philosophy or higher mathematics, but rather that they are more unwilling than men to devote their lives to a frigid space from which the natural and the human have been eliminated." In the Aeon essay "First women of philosophy" in December 2018, the global historian of ideas Dag Herbjørnsrud writes about the many women philosophers of the Global South, and concludes: "Philosophy was once a woman’s world, ranging across Asia, Africa and Latin America. It’s time to reclaim that lost realm." Herbjørnsrud argues that women and philosophers of color were excluded from the philosophical canon by Kant, Hegel and their supporters.
Ежелгі философия
Алғашқы философтардың кейбірі әйелдер болды, мысалы, Маронеялық Гиппархия (шамамен б.з.б. 325 б.з.д.), Киринеялық Арете (б.з.д. Аспазия Платон, Ксенофонт, Эскин Сократ және Антистен философиялық жазбаларында кездеседі. Кейбір ғалымдар Платонның оның ақыл-ойы мен ақыл-ойына таңғалып, Симпозиумдағы Диотима кейіпкерін оған негіздеген деп айтады. Сократ өзінің Эрос өнеріндегі сабақтарын (немесе философиялық ізденіс) (мүмкін ойдан шығарылған) Мантинейдің Диотимасына береді. Платонның әйелдер туралы соңғы көзқарастары өте талас тудырады, бірақ Республика Платон әйелдерді білім алуға, зияткерлік көрегендікке және қаланың билігіне бірдей қабілетті деп ойлаған деп болжайды.
Қазіргі философия
XVII ғасыр - 20 ғасырдың басында аяқталған қазіргі заманғы философия дәуірінің басталуы. 17 ғасырда әртүрлі әйел философтар әйелдер үшін білімнің маңыздылығын және екі әйел философтың Рене Декартқа әсерін білдірді, ал 18 ғасырдың алғашқы кезінде екі әйел философ Джон Локк философиясына пікір білдірді. Лаура Басси (17111778) - ғылыми салада университет кафедрасын алған алғашқы әйел. Олимп де Гуж (17481793) француз әйелдеріне ерлермен бірдей құқықтарды беруді талап етті, бұл ұстанымды Джудит Сарджент Мюррей (17511820) "Жендердің теңдігі туралы" эссесінде және Мэри Вулстонкрафт (1759 97) әйелдердің құқықтарын қорғау (1792) эссесінде қабылдады. 19 ғасырда Гарриет Мартино (1802-1876) әйелдердің білім алу жағдайын сынға алды, ал Гарриет Тейлор Милл (1807-1858), Сара Маргарет Фуллер (1810-1850) және Антуанетт Браун Блэкуэлл (1825-1921) әйелдердің құқықтарын талап етті. Шарлотта Перкинс Гилман (18601935) әйелдер андроцентрикалық мәдениетпен қысымға ұшырайтынын айтқан. 20 ғасырдың басында Мэри Уиттон Калкинс (1863-1930) Америка философиялық қауымдастығының президенті болған алғашқы әйел болды. Анархист Эмма Голдман (1869-1940), марксистік теоретик Роза Люксембург (1871-1919) сияқты ойшыл әйелдер саяси көзқарастарымен танымал. Қазіргі заманғы ықпалды философтарға Эдит Стайн (18911942), Сюзанн Лангер (18951985), Ханна Арендт (19061975), Симон де Бовуар (19081986), Элизабет Анскомб (19192001), Мэри Мидгли (19192018), Филиппа Фут (19202010), Мэри Варнок (19242019), Джулия Кристева (1941 жылы туған), Патрисия Черчленд (1943 жылы туған), Марта Нуссбаум (1947 жылы туған) және Сьюзан Хаак (1945 жылы туған) жатады.
Rosa Luxemburg (1871–1919), a Marxist theorist, are known for their political views. Influential contemporary philosophers include Edith Stein (1891–1942), Susanne Langer (1895–1985), Hannah Arendt (1906–1975), Simone de Beauvoir (1908–1986), Elizabeth Anscombe (1919–2001), Mary Midgley (1919–2018), Philippa Foot (1920–2010), Mary Warnock (1924–2019), Julia Kristeva (born 1941), Patricia Churchland (born 1943) Martha Nussbaum (born 1947) and Susan Haack (born 1945).
17 ғасыр
Мари де Гурне (1565-1645) - дін сыншысы, протофеминист, аудармашы және әйелдердің білім алуы керектігін талап еткен романист. Анна Мария ван Шурман (16071678) - әйелдердің білім алуын қорғағаны үшін белгілі көптілді ғалым. Богемиялық Елизавета (16181680) көптеген негізгі тұлғаларға және философтарға әсер етті, әсіресе ол Рене Декартпен хат алмасты. Ол Декарттың дуализм идеясын немесе ақыл-ойды денеден бөлек деп, ақыл мен дене арасындағы қарым-қатынасқа қатысты теорияларын күмәнге ұшыратты. Маргарет Кавендиш (1623-1673) - гендер, билік, әдеп, ғылыми әдістер және философия мәселелерін қарастырған философ және жазушы. Энн Конвей (1631-1679) - ағылшын философы, Кембридж платондастарының дәстүрінде оның еңбектері Лейбницке әсер етті. Конвейдің ой-пікірлері рационалистік философия сияқты, гиноцентрикалық проблемалар мен үлгілердің белгілері бар, және сол мағынада ол он жетінші ғасыр жүйелерінің ішінде бірегей болды. Габриэль Сушон (1632 1703), француз білім философы. Оның ең танымал кітаптарында әйелдер үшін білім беру мекемесінің жаңа түрін құру жоспары баяндалады.
18 ғасыр
Катарина Троттер Кокберн (16791749) өзінің алғашқы ірі философиялық еңбегін жариялады, Мистер Кокбернді қорғау. Лок[e] 1702 жылы 23 жасында "Адамның түсінігі туралы очерк" атты еңбегін шығарды. Оның шығармаларына ғылыми қызығушылықтың көп бөлігі гендерлік зерттеулерге бағытталған. Эмили дю Шатель (1706-1749) - француз математигі, физигі және ағартушылық дәуірдегі жазушы. Ол Исаак Ньютонның Philosophiae Naturalis Principia Mathematica еңбегін аударып, оған түсініктеме берді. Ол Джон Локк философиясын сынға алып, тәжірибе арқылы білімді тексеру қажеттілігін атап көрсетті. Сонымен қатар ол еркін ерік туралы және метафизикаға жол туралы теориялар шығарды. Лаура Басси (1711-1778) - итальяндық философ және физик, әлемдегі ғылыми салада университет кафедрасын алған алғашқы әйел. Ол 1732 жылы мамыр айында Болонья университетінен докторлық дәрежесін алды, бұл университет әйелге берген үшінші академиялық біліктілік және Еуропадағы университеттерде физика профессоры болған алғашқы әйел. Ол Еуропадағы университеттерде оқытушылық қызмет атқарған алғашқы әйел болды. 1790 жылы "Білім туралы хаттарда" ол Мэри Вулстонкрафт 1792 жылы айтқандай, әйелдердің әлсіздігі олардың дұрыс білім алмауына байланысты болды деп дәлелдеді. Им Юнджидаң (1721 - 1793) - корей жазушысы және конфуцийшіл философ. Олимп де Гуж (1748 - 1793) - француз драматургі және саяси белсенді, феминисттік және аболиционисттік жазбалары көп аудиторияға жетті. Ол француз әйелдеріне француз еркектеріндей құқықтар берілуін талап еткен ертедегі феминист. Әйелдер мен әйел азаматтардың құқықтары туралы декларациясында (1791) ол ерлердің билігін жүзеге асыру және ерлер мен әйелдер арасындағы теңсіздік туралы түсінікке қарсы шықты. Джудит Сарджент Мюррей (17511820) - әйелдер құқығының алғашқы американдық қорғаушысы, эссеші, драматург, ақын және хат жазушы. Ол жыныстардың теңдігі идеясының алғашқы американдық қолдаушыларының бірі болды - әйелдер, ерлер сияқты, интеллектуалды жетістіктерге ие болды және экономикалық тәуелсіздікке қол жеткізе алды. Көптеген басқа ықпалды шығармалардың ішінде оның "Жыныстардың теңдігі туралы" атты маңызды очергі осы ғасырдың басқа феминист жазушыларының ұсынған жаңа ойлары мен идеяларына жол ашты. Бұл эссе Мэри Вулстонкрафттың 1792 жылы жарық көрген "Әйелдің құқықтарын қорғау" атты еңбегінен бұрын жазылған. Мэри Вулстонкрафт (17591797) - ағылшын жазушысы, философы және әйелдер құқығын қорғаушы. Ол феминисттік философияның негізін қалаушылардың бірі болып саналады. Әйелдердің құқықтарын қорғау (1792) атты ең танымал және ықпалды еңбегінде ол әйелдердің еркектерге қарағанда табиғи түрде төмен емес екенін, бірақ білімсіз болғандықтан ғана солай болып көрінетінін айтады. Ол ерлер мен әйелдерді ақылға қонымды адамдар ретінде қарастыру керектігін және ақылға негізделген әлеуметтік тәртіпті елестетеді.
19 ғасыр
Нана Асма'у (1793-1864) - Нигерияның әйелдердің білім алуын қолдаған ақыны және саяси жазушысы. Марианна Флоренци (1802-1870) - итальяндық маркиза (итальян тілінде marchesa). Не Марианна Бацинетти - жазушы, философ және философиялық еңбектердің аудармашысы. Ол сондай-ақ Марианна Флоренци Уоддингтон деген некелі атымен белгілі болды. Равенна графы Пьетро Бацинетти мен графша Лаура Росси ди Лугоның қызы, ол әдеби білімге ие болды және өзін философиялық шығармаларды оқыуға арнады, сол кездегі білімді әйелдің әйел идеалы және мәдени жиналыстар мен салондардың тапқыр үй иесі болды. Ол 19 ғасырдың бірінші жартысында Перуджа университетінде жаратылыстану ғылымдарын оқыған алғашқы студенттердің бірі болды. Ол Лейбництің "Монадологиясын" итальян тіліне аударды, сондай-ақ Кант, Спиноза және Шеллингтің (оның Бруно шығармасын да аударды) еңбектерін итальян тілінде таратуды қолға алды. Саяси тұрғыдан ол Италияның ұлттық қозғалысын қолдады және 1850 жылы жариялады Социализм мен коммунизм туралы кейбір ойлар, ол (оның басқа көптеген еңбектері сияқты) шіркеудің Index Librorum Prohibitorum-ға кірді. Ол қырық жыл бойы Баварияның Людвиг I-нің сүйіктісі және жақын досы болды, оған отыздан астам рет барды. Ол әрдайым оның ақыл-кеңесін, тіпті мемлекеттік мәселелерде де сұрайтын, сондықтан оның оған жазған 3000 хаты (оның 1500 жауабымен бірге) сақталған. Харриет Мартино (1802-1876) - ағылшындық әлеуметтік теоретик және саяси жазушы, ол көбінесе алғашқы әйел әлеуметтанушы ретінде аталады. Алайда оның жұмысы бұдан да кеңінен тараған; ол философия, дін, қоғам, тарих, саясат, әдебиет, өмірбаян және басқа да көптеген нысандар бойынша кітаптар мен очерктер жазды. "Америка қоғамы" атты еңбегінде ол әйелдердің білім алу жағдайына сын көзбен қарады. Ол "әйелдердің ақыл-ойы білім алудың "ақталмайтын шектеулерімен шектеледі" деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ Американы либералды принциптері мен құлдықтың сол кездегі тәжірибесі арасындағы қарама-қайшылық үшін қатты сынға алды. Харриет Тейлор Милл (18071858) - философ және әйелдер құқығын қорғаушы. Джон Стюарт Миллдің өмірбаянында ол өзінің атымен жарық көрген кітаптар мен мақалалардың көпшілігінің авторлары болды деп мәлімдеді. Ол "егер екі адамның ойлары мен болжамдары бір-біріне толықтай сәйкес келсе, онда қайсысының қалам ұстағаны түпнұсқалық мәселесіне қатысты маңызды емес" деп мәлімдеді. Олар 1832 жылы жарық көрген "Неке мен ажырасу туралы ертедегі очерктер" атты еңбегін бірге жазды. Оның ынтымақтастығының сипаты мен көлемі туралы пікірталас жалғасуда. Сара Маргарет Фуллер (1810-1850) - американдық журналист, сыншы, философ және әйелдер құқығын қорғаушы. Оның "XIX ғасырдағы әйел" атты кітабы АҚШ-тағы алғашқы феминисттік еңбек болып саналады. Ол әйелдердің құқықтарын, әсіресе әйелдердің білім алуы мен жұмысқа орналасу құқығын қорғады. Көптеген әйелдер құқықтары мен феминизмнің қорғаушылары, соның ішінде Сьюзан Б. Энтони Фуллерден шабыт көзі ретінде келтіреді. Франсис Пауэр Кобб (1822-1904) Виктория дәуіріндегі Ұлыбританияда философиялық және діни тақырыптар бойынша өте танымал жазушы, сонымен қатар феминист және жануарлар игілігі жөніндегі жетекші науқаншы болды. Ол этиканың интуиционист, Дарвин мен атеизмнің сыншысы болды және ақыл-ой философиясы, эстетика, тарих, өлім және жеке өлімсіздік, моральдық теорияны қоса алғанда, философиялық тақырыптардың толық спектрін қарастырды. 1863 жылы ол жануарлардың құқықтарын қорғаудың философиялық жағдайын айтты. Антуанетт Браун Блэкуэлл (1825-1921) - АҚШ-та протестанттық дін қызметкері болып тағайындалған алғашқы әйел. Ол құлдықты жою сияқты даулы мәселелер бойынша көпшілік алдында сөз сөйлеген және әйелдердің құқықтарын кеңейтуге тырысқан. 1873 жылы Блэкуэлл Әйелдер дамуы қауымдастығын құрды. Франсис Джулия Веджвуд (1833-1913) 1860-1990 жылдары Дарвиннің эволюция теориясының метафизикалық, діни және этикалық әсерлері; әйелдердің құқықтары мен сайлау құқығы үшін аргументтер; Киелі кітап сын; әлемдік өркениеттердегі "адамгершілік идеалдың" дамуының кең ауқымды есебі; және яһуди дінінің Еуропа өркениеттеріне қосқан үлесі. Оның еңбектеріне 1888 жылы шыққан "Әдептік идеал" кіреді. Виктория, леди Уэлби (18371912) - ағылшын тіл философы. Ол сол кездегі ағылшын тіліндегі жетекші академиялық журналдар Mind және The Monist-те мақалалар жариялады. Ол өзінің тұңғыш философиялық кітабын "What Is Meaning?" деп жариялады. 1903 жылы "Мағынаның дамуы туралы зерттеулер", содан кейін 1911 жылы "Мағыналар мен тіл: біздің экспрессивті және...
ХХ ғасырдың басында
Мэри Уиттон Калкинс (1863-1930) - американдық философ және психолог. Ол сондай-ақ Америка психологиялық қауымдастығы мен Америка философиялық қауымдастығының президенті болған алғашқы әйел болды. Калкинс Уильям Джеймспен психологияны оқыды және Гарвард университетінде оқыды, бұл оған курстарға қатысуға мүмкіндік берді, бірақ оны студент ретінде тіркеуден бас тартты, өйткені ол әйел болды. Ол 1896 жылы докторлық диссертациясын жариялады, ал Гарвардтың философия және психология бөлімі оған докторлық диссертация беруді ұсынды, бірақ Гарвардтың президенті мен кеңесінің төрағасы әйел болғандықтан бас тартты. Президент әйелдер ер адамдармен бірге оқымауы керек деп сенді. Джеймс университет шешімін таң қалдырды, өйткені ол оның жұмысын "Ph. "Д. біз Гарвардта болған". Ол психология мен философия саласындағы төрт кітапты және жүзден астам мақала жариялады. Ол сондай-ақ әйелдердің құқықтарын жақтап, әйелдердің сайлау құқығының қорғаушысы болды. Эмма Голдман (1869-1940) - саяси белсенділігі, жазуы және баяндамаларымен танымал анархист. Ол 20 ғасырдың бірінші жартысында анархистік саяси философияның дамуында маңызды рөл атқарды. Оны құрметтеушілер еркін ойлаушы "кәпір әйел" деп қарастырды, ал сыншылар оны зорлық-зомбылық төңкерісін жақтаушы деп айыптады. Оның жазбалары мен лекциялары әртүрлі мәселелерді қамтиды, соның ішінде атеизм, сөз бостандығы, милитаризм, капитализм, неке, еркін махаббат және гомосексуализм. Ол өзін бірінші толқын феминизмнен және әйелдердің сайлау құқығына бағытталған күш-жігерінен алшақтаса да, гендерлік саясатты анархизмге енгізудің жолдарын жасады. Роза Люксембург (1871-1919) - поляк еврей тектес марксистік теоретик, философ, экономист және революциялық социалист. Люксембург Маркстың материалистік диалектикасын және оның тарих туралы түсінігін қорғағанмен, ол өздігінен түбірден басталған таптық күресті шақырды.
Қазіргі заманғы өкілдік және жұмыс жағдайы
1990 жылдардың басында Канадалық философиялық қауымдастық "философияның гендерлік теңгерімсіздігі" және "оның көптеген теориялық өнімдеріндегі бейімділік пен жағымсыздық" туралы "қатаң дәлелдер бар" деп мәлімдеді. 1992 жылы бұл қауымдастық "философиядағы лауазымдардың елу пайызын әйелдер атқаруы керек" деген ұсыныс жасады. Хаслангер "азаматтар арасында әйелдің жоғары оқу орнындағы мәртебесіне қатысты сұрақтар туындаған, өйткені ол үйленген немесе балалы болған (немесе балалы болу үшін демалыс алған, сондықтан философияға "жетілді студент" ретінде оралған) немесе қашықтықтан қарым-қатынаста болған". 1975 жылы Гарвард университетінде философия ғылымы бойынша докторлық диссертациясын бітірген американдық философ Марта Нуссбаум Гарвардта оқыған кезінде үлкен мөлшерде кемсітушілікке тап болғанын, оның ішінде жыныстық асыраушылыққа ұшырағанын және қызы бала күтіміне түсуде қиындықтарға тап болғанын айтады. Кейіннен бұл оқиға Inside Higher Ed және Gawker және Jezebel сияқты бірнеше блогтарда жарияланды. 2013 жылы блогта "Философиядағы әйел болу қандай?" деген тақырыпта бірқатар жазбалар жарияланды. философиядағы ер адамдардың үстемдігі туралы мақалалар қатарын жариялады. Гент университетінің философия профессоры Эрик Шлизердің пікірінше, "философиядан әйелдерді жүйелі түрде шеттетудің бір себебі - менің мамандығым ұрпақтан ұрпаққа зорлау, жыныстық қатынас жасау және қорлау мәдениетінің таралуына жол берді". Шеффилд университетінің философия профессоры Дженифер Соул 2010 жылы әйел философтар үшін блог құрды. Оған философия факультетінің еркектері көптеген жыныстық зорлық-зомбылық жасады деген айыптар тағылды, соның ішінде "жұмыс іздеп жүрген әйел АПА-ның жыл сайынғы кездесуінде жыныстық зорлық-зомбылық жасалды деп мәлімдеді", "профессоры қызу балауызды оның көкжиегіне тамшылағаны туралы ашық әзіл-сықақ айтқан студентке" және "өзін лесбиян деп танығаннан кейін, әйел әріптестерінің жыныстық қатынасқа түсуіне қосылуға шақырылған лесбиянға" қатысты. Саул философия кафедраларының бұл айыптауларды қабылдамағанын айтады. "Егер оқу орнында немесе жұмыс орнында осындай әрекеттерді орындауды талап етсе, немесе мұндай әрекеттерді қабылдамаса да, оларды тоқтатпаса, онда жыныстық қатынас жасау, жыныстық қатынас жасауды талап ету немесе жыныстық қатынасқа қатысты сөздер айту жыныстық қысым болып табылады". "Жыныстық қатынас - кәсіби этиканы бұзатын ауыр қылмыс, оны кәсіби қызметкерлер осылай қарауы және онымен күресуі тиіс. Жыныстық қысым - бұл тыйым салынған кемсітушілік түрі, егер мекеме немесе жеке қызметкер жыныстық жауыздық ортаны біліп, оған көз жұмса, төзімділік танытады немесе оған жол береді. Колледждер мен университеттер кампуста жыныстық асырау туралы айыптауларды әкелуге, бағалауға және оларға жауап беруге мүмкіндік беретін айқын, әділ институционалдық рәсімдерді ұсынуы керек". "АПА-ның қолдауымен ұйымдастырылған іс-шараларда жыныстық асырауға қатысты шағымдар философтардың кәсіби құқықтарын қорғау комитетінің төрағасына немесе егер олар орналасу іс-шаралары аясында туындаса, АПА омбудсменіне жеткізілуі керек. АПА қызметкерлерінің тарапынан немесе қарсы жыныстық асырауға қатысты шағымдар басқарма төрағасына жіберілуі тиіс".
Қара әйелдер
Нана Асмау (1793-1864), қазіргі Нигериядағы Сокото халифатынан шыққан, көптеген атақты қара әйел философтардың бірі. Ол бүгінгі күнге дейін белсенді болып келе жатқан "Ян Тару" (The Associates) білім беру желісінің негізін қалаушы болды. Ол фулфулде, хауса және араб тілдерінде жазды, оның алғашқы мәтіні мынадай тақырыпты алды: "Елеусіздерге ескерту және ақылдыларға пәктіктің жолын еске салу". Ол адамдар арасындағы кішіпейілділік пен "бірінің туыстарымен, қызметшілерімен және жолдастарымен жақсы қарым-қатынас" үшін таласты. Бұл оларға қуанышпен қараумен, оларға жақсылық жасаумен, оларға қызмет етумен, ешқашан өздерін өздерінен жоғары ұстамауымен, көптеген мәселелерде кеңес берумен, оларға қаржылай және физикалық көмек көрсетумен көрінеді". АҚШ-та "түсті ғалымдардың өкілдігі академияның кез келген саласына қарағанда нашар, оның ішінде физика ғана емес, сонымен қатар инженерлік сала да бар". Макферсон философия мамандығының көптеген мүшелері арасында "қалайлық, міндетті түрде саналы емес, басым бөлігі мүшелерінің әлеуметтік топтық профильдері; бедел мен ықпал динамикасы; және дұрыс немесе терең "философиялық" деп саналатын салалар мен сұрақтар тұрғысынан статус-квоны сақтау үшін. Бұның ешқайсысы қара нәсілділер үшін жақсы емес".
Азиялық әйелдер
Қазіргі Батыс философиясында аздаған азиялық әйелдер танылады. Джордж Янсимен Нью-Йорк Таймс сұхбатында Калифорния мемлекеттік университетінің философия профессорының көмекшісі, корей-американдық философ Эмили С. Ли былай дейді: "Менің кейбір тәжірибелерім азиялық америкалық болғандықтан, адамдар мен философияның белгілі бір салаларында маманданған болуым керек деп ойлайды немесе тыныш және бағынған сияқты белгілі бір жолдармен жүріп-тұруы керек деп ойлаймын ". Ол Азиялық американдықтарды көбірек табысты және қауіпсіз салаларға (инженерлік немесе медицина сияқты) кіруге ынталандыратын және жігерлендіретін әлеуметтік күштер, Азиялық американдық жастарды осы салада оқуды жалғастырудан бас тартқан философия саласындағы әсерлермен бірігіп, Азиялық американдық әйел философтардың өте аз популяциясына әкелді деп болжайды. Вашингтон университетінің философия профессоры Кароль Лидің Азия және Азиялық америкалық философтар мен философиялар туралы американдық философиялық қауымдастықтың жаңалықтары туралы баяндамасында Азиялық әйелдер қарама-қайшы стереотиптерге тап болады, бұл оларға философия саласына кіруді қиындатады: "Әйелдер агрессивті емес, мойынсұнушы және математикада нашар деп стереотиптелген: олар философиямен байланысты екі сипаттамадан да айырылып қалады". Екінші жағынан, "Азиялық американдықтар математикалық ретінде стереотипті болып табылады; алайда, олар агрессивті емес, пассивті терминдермен сипатталады". Философ Дэвид Ким философиядағы азиялық америкалық ұстаздардың жетіспеушілігі мен "олардың жеке тұлғасымен үндесетін философиялық ойды жою" кең айырмашылыққа ықпал етуі мүмкін деген түсіндірмені ұсынады.
Философиядағы латындықтар
Латино философиясының өркендеген саласы Чикана феминизмінің рөлін және Глория Э. Анзальдуаның (1947-2004) мәдени теорияларын осы саланың алғыштары ретінде мойындайды. АҚШ-та практикада жүрген және испан және ағылшын тілдерінде кеңінен жариялаған латиналық философтарға: Аргентинадан Мария Лугонес (1948 жылы туған) және Сусана Нуччетелли (1954); Кубадан Офелия Шутте (1944); Панамадан Линда Мартин Алкофф (1955) ("Философиядағы әйелдер оқиғаларының" редакторы); Пуэрто-Рикодан Джаннина Браски (1953) жатады. Джаннина Браскидің Пуэрто-Риконың тәуелсіздігі мен капитализмі туралы жазбалары қаржылық терроризмге, гендерлік сәйкестікке, қарыз құрылымдарына және "қорқынышқа" бағытталған. Сусана Нуччетелли әділдік пен әйелдер құқығын, сондай-ақ латиноамерикандықтардың мәдени болмысын кеңінен талқылайды. Латын философиясы саласындағы басқа әйелдердің ілгерілеушілері испан және латын америкалық әйел философтары испан тілінде жазған: Тереза де Авила (15151582), Олива Сабуко (15621622), Сор Хуана Инес де ла Круз (16481695), Мария Замбрано (19041991) және Виктория Кампс (1941). Латын Америкасының феминист философтарының бірі ес (1928-2003) болды, ол 1970-ші жылдары феминист философиясын Мексика университеттерінің оқу бағдарламасына енгізді және 1979 жылы Мексиканың ұлттық философиялық конференциясында феминизм туралы алғашқы панельді ұйымдастырды. Олардың жұмысы үшін академиялық платформаларға Letras Femininas, Chasqui, Юта штатының мемлекеттік университетіндегі Latinx мәдени орталығы, Философиядағы испандық / латино мәселелер жөніндегі APA жаңалықтары, Мексикалық американдық философия қоғамы және жыл сайынғы Latinx философия конференциясы кіреді. Бұл форумдар латындық әлеуметтік әділдік пен мәдени мәселелердің кең ауқымын қамтиды (мысалы, империализм, гендерлік колониялық, нәсілдік теориялар, гендерлік кемсітушілік, грамматикадағы гендер, иммиграция, қамауға алу, деколонизация, азаматтық, квирлік құмарлық және Латын Америкасы мен АҚШ-тағы латын феминизмдеріндегі мүгедектік).
Өкілдіктің төмен болу себептері
Философияда әйелдердің аз болуының көптеген себептері бар. Жоғарыда айтылғандай, әйел философтар жұмыс орнында кемсітушілік пен жыныстық қорлаушылыққа тап болды. Басқа да болжамдар пайда болды, өйткені төмен өкілдік ету проблемасы айқын көрінеді. А. Э. Кингс әйелдердің философия бойынша аспирантураны бітіруіне әсер ететін "данышпандық туралы аңыз" деп атады. Бұл аңыз түсінік туралы; Кингс әйелдерді "пәктіктер" ретінде қабылдау мүмкіндігі аз деп санайды. Бұл түсініктер ішкіленіп, "жетімі төмен және тіпті пәннен мүлдем бас тартуға әкелуі мүмкін".
Рөлдер жүктемесі
Рольдер жүктемесі әйелдерге әр түрлі түрде қатысты. Рольдер жүктемесі - бұл адам алуы керек бірнеше рөлдер бар деген идея, және осы рөлдерді ұстап тұру кезінде психологиялық мәжбүрлеу болуы мүмкін. Бұл жұмыс орындарында, жоғары білім алу орындарында немесе үйде болуы мүмкін. Академиялық және жұмыс орнындағы ортадан тыс осы рөлдердің мысалдары ана немесе күтушінің рөлін қамтиды. Егер жұмыскер бір уақытта көптеген міндеттерді орындауға мәжбүр болса, онда оның рөлдері тым көп болуы мүмкін. Жоғары білім беруде рөлдер жүктемесі бір уақытта студент және оқытушы көмекші рөлдерін атқаратын адам ретінде қарастырылуы мүмкін. Бұл да мүмкін, әйел ана болуы мүмкін, жұмыс істеу, сондай-ақ студент болуы мүмкін. 1997 жылы шыққан "Гуманитарлық ғылымдардағы оқытушылар мен қызметкерлердің ерекшеліктері мен көзқарастары" атты баяндамада NCES 1992 жылдың күзінде "Ағылшын тілі мен әдебиет (47 пайыз) және шет тілдер (50 пайыз) бойынша 4 жылдық оқу орындарында оқытушылар мен қызметкерлердің жартысы әйелдер болған, ал тарих (24 пайыз) және философия мен дін (13 пайыз) бойынша оқытушылар мен қызметкерлердің жартысынан азы (4 кесте) " екендігін атап өтті. Бұл есепте олар философия мен дінді бірдей деректер жиынтығында өлшейді және 4 жылдық мекемелерде философия мен дінді оқытушы оқытушылар мен қызметкерлердің жалпы санын 7,646 деп есептейді. Олардың 87,3% -ы ерлер (6675 ер адам), 12,7% -ы әйелдер (971 әйел). 1997 жылғы есеп бойынша, төрт жылдық оқу орындарында толық уақытты оқытушылар мен қызметкерлердің саны 11 383 адам; ерлер: 76,3 (8686 ер адам); әйелдер: 23,7 (2697 әйел адам). Философиядағы әйелдердің саны екі зерттеуде оңай салыстырылмайды, бірақ 1997 жылғы есептегі тарихтағы әйелдердің санын 2000 жылғы есептегі "тарих және философия" деп бағаланған әйелдердің санынан алып тастау әдісі болуы мүмкін. Бұл шамамен 1293 әйел философия оқытушысы ретінде жұмыс істейтінін көрсетеді. 1997 жылғы есептен гуманитарлық пәндер бойынша оқытушылардың көп бөлігі жартылай жұмыс істейтінін көруге болады. Жартылай жұмыс істейтіндер арасында әйелдер көп, бірақ көпшілік емес. Сондықтан, толық жұмыс істейтін жұмысшылар туралы мәліметтерде өз саласында белсенді болу үшін жарты жұмыс істейтін көптеген әйелдер туралы мәліметтер жоқ. 2004 жылы Ph. Философия бойынша докторлық дәрежелер АҚШ-та әйелдерге берілгені рекордтық көрсеткішке жетті: 33,3%, немесе берілген 363 докторлық дәрежелердің 121-і.
12.7 are female (971 women). The 1997 report measures History Full time instructional faculty and staff in 4 yr institutions to be 11,383; male:76.3 (8,686 men);
female: 23.7 (2,697 women). The numbers of women in philosophy from the two studies are not easily comparable, but one rough method may be to subtract the number of women in history in the 1997 report from the number of women estimated to be in 'history and philosophy' in the 2000 report. Doing so suggests that as a rough estimate, 1,293 women are employed as instructors of philosophy. The 1997 report indicates that a large portion of all humanities instructors are part time. Part time employees are disproportionately female but not majority female. Therefore, considerations of full time employees only necessarily leave out data on many women working part time to remain active in their field. In 2004, the percentage of Ph. D. s in philosophy, within the U. S., going to women reached a record high percentage: 33.3%, or 121 of the 363 doctorates awarded.
Азшылықтар және философия (MAP)
Азшылықтар және философия (MAP) - философиядағы "әйелдер мен азшылықтардың философиядағы аз қамтылуы" мәселесі бойынша жұмыс істейтін философия бойынша аспиранттар мен студенттер мен профессорлық-оқытушылар құрамының халықаралық қозғалысы. MAP әлемнің барлық университеттерінде бөлімдерден тұрады, ал форматы әр мектепте әр түрлі болуы мүмкін. Алайда, барлық тараулар азшылықтардың мамандықта кездесетін мәселелеріне, азшылықтарға қатысты философиялық мәселелерге және азшылық философтарының жұмысы, сондай-ақ сол мектептің философия бөліміне тән мәселелерге кеңінен назар аударады. MAP-тың қысқа мерзімді мақсаттары студенттерге осы мәселелерді талқылау және жұмыс істеу үшін кеңістік беруді қамтиды, ал ұзақ мерзімді мақсаттар академиялық философия мәдениетіне үлес қосуды және философиядағы азшылықтардың қатысуы мен танылуын арттыруды қамтиды. Соңғы жылдары MAP кафедралар арасындағы ынтымақтастық жұмысына ықпал етіп, "қатысушылар мен кафедралар арасында ұзақ мерзімді пайда әкелетін байланыс" орнатты, инклюзивті педагогика бойынша жұмысты күшейтті және философияны университет кампустарынан тыс қоғамдастықтарға, мысалы түрмелер мен бастауыш мектептерге жеткізуге бағытталған күш-жігерді ұйымдастырды.
Жыныстық конференциялар науқаны
"Феминист философтар" блогы "Жендерлік конференция" науқанын ұйымдастырып отыр. Блогта "барлық еркек оқиғалар мен кітаптар философияны еркек ретінде стереотипке айналдыруға көмектеседі. Бұл өз кезегінде философиядағы әйелдерге қарсы бейімділікке ықпал етеді "