Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хэдли періштесі - Англиядағы Карл І-нің өлтірілуін, Филип патшаның соғысын және Хэдлиді (Массачусетс штаты) біріктіретін, мүмкін, апокрифтік ертегідегі басты кейіпкер. Әңгіме бойынша, корольді өлтірудегі рөлі үшін іздестіріліп жүрген полковник Уильям Гофф 1675 немесе 1676 жылы Хэдлиде үндістер шабуылдағанда жасырынған. Сол кезде қартайған Гофф жасырынған жерінен шығып, жергілікті тұрғындарды өз қауымын шабуылдан қорғауға бастады. Бұл әңгіменің ішінде көптеген шындықтар бар, бірақ олардың кейбіреулерін Гоффені қорғау үшін сол кездегі хроникашылар (әсіресе Инкрейс Мэтер) әдейі жасырып қойған сияқты. Хэдлиге әртүрлі шабуылдар кезінде ол Хэдлиде болғанына айқын дәлелдер бар, және көптеген саяси және әскери басшылар, сондай-ақ сол кездегі хроникашылар оның бар екенін біліп, оның жағдайына жанашырлық танытты. Ол қандай шабуылға қатысқан болуы мүмкін екендігі туралы келіспеушіліктер бар, және шабуылшыларға қарсы күрескен деп мәлімделген әскерлердің орналасуы туралы белгісіздіктер бар.
The Angel of Hadley is the central character in a possibly apocryphal tale combining the execution of Charles I in England, King Philip's War and Hadley, Massachusetts. According to the tale Colonel William Goffe, who was wanted for his role in the regicide, was hiding in Hadley when it was attacked by Indians in 1675 or 1676. Goffe, by then an aging figure, is said to have come out of his hiding to lead the local residents in the successful defense of their community against the attack. The story contains many kernels of truth, although some appear to have been deliberately obscured by chroniclers of the time (notably Increase Mather) in order to protect Goffe. There is strong evidence that he was in Hadley at the times of various attacks on Hadley, and many of the political and military leaders involved, as well as chroniclers of the time, knew of his presence and sympathized with his plight. There are inconsistent accounts about which attack he would have been involved in, and uncertainty about the location of troops that are conventionally claimed to have fought off the attackers.
Аңыз
Король Филипп соғысы 1675 жылы Жаңа Англияның оңтүстігінде, сонымен қатар король Филип деп аталатын Вампаноаг тайпасының басшысы Метаком мен ағылшын отарлары арасындағы даулардан кейін басталды. 1675 жылы соғыс Жаңа Англияның оңтүстігінде өршіді, көптеген ағылшын шекаралық қалаларына шабуыл жасалды. Аңыз бойынша, мұндай шабуылдардың бірі Массачусетс штатының Хэдли қаласында 1675 жылдың 1 қыркүйегінде болған. Бар үміт жоғалғандай көрінген кезде, бірден қарт семсері бар, күшті ұстайтын ақ сакаллы адам пайда болды. Ол қаладағы әскери күштерді ұйымдастырып, оларды жергілікті тұрғындарға қарсы жеңіске жеткізді. Содан кейін ол жоғалып кетті.
King Philip's War broke out in southern New England in 1675 following disputes between Metacom, the leader of the Wampanoag tribe, who was also called King Philip, and the English colonies. The war raged across southern New England in 1675, and numerous English frontier towns were attacked. According to the legend, one such attack was made against Hadley, Massachusetts, most commonly described as occurring on September 1, 1675. With all hope seemingly lost, a white bearded man with a powerful bearing and wielding an old sword suddenly appeared. He organized the town militia before leading them to victory against the more numerous natives. He then disappeared.
Уильям Гофф
Уильям Гофф 1640 жылдары ағылшын азаматтық соғысы кезінде парламенттік әскери офицер болды. Ол 1649 жылы король Карл І өлім жазасына 59 қол қоюшылардың бірі болды және 1650 жылдары Оливер Кромвельдің протектораттық билігі кезінде ағылшын үкіметінде ықпалды рөл атқара берді. 1660 жылы Карл II таққа қайта оралды. Патша билігіне қарсы шыққан көптеген адамдарға рақымшылық жасалса да, патшаны өлтіргендер арнайы алынып тасталды. Гофф пен оның қайын атасы Эдвард Уэлли, тағы бір патшаны өлтіруші, Жаңа Англияға қашып кетті. Олар Increase Mather және Дэниел Гукин сияқты адамдарға танымал болды және Карл II оларды тұтқындауға бұйрық беруі мүмкін екендігі белгілі болғанға дейін Бостонда еркін жүріп-тұра алды. Гофф пен Уэлли Нью-Хейвен колониясына қашып кетті, онда оларды біршама уақыт бойы сыпайы министр Джон Дэвенпорт баспанаға алды, ал саяси басшылар олардың қайда екені туралы білгендерін жоққа шығарды. Давенпорт оларды Джон Расселлмен, Массачусетс штатының Хэдлидегі дін қызметкерімен байланыстырған болса керек. Олардың қайда екенін білгендер аз. Гофф Англиядағы әйелімен хат алмасуға Бостонның ықпалды министрі Инкрейс Мэтердің және Массачусетс үкіметіндегі саяси көшбасшы Дэниел Гукиннің араласқандығы арқылы мүмкіндік алды. Эдвард Уэлли шамамен 1675 жылы қайтыс болды деп есептеледі; Гофф оның инсульт болғанын және жағдайы жақсы емес екенін хабарлады. Гофф соғыста қалаға жасалған кейбір шабуылдар кезінде Хэдлиде болған деп болжанады; алайда 1676 жылдың соңғы айларында ол жіберген хаттар оның Хартфорд, Коннектикут аймағына көшіп кеткенін көрсетті, ол бірнеше жылдан кейін қайтыс болды деп болжанады.
William Goffe was a Parliamentarian military officer during the English Civil War of the 1640s. He was one of 59 signatories to the death warrant of King Charles I in 1649, and continued to play an influential role in the English government during The Protectorate rule of Oliver Cromwell in the 1650s. In 1660 Charles II was restored to the throne. Although many opponents of crown rule were granted amnesty, the regicides were specifically excluded. Goffe and his father in law Edward Whalley, another regicide, fled to New England. They were well known to Increase Mather and Daniel Gookin among others, and were able to move freely in Boston until it was known that Charles II was likely to order their arrest. Goffe and Whalley fled to the New Haven Colony, where John Davenport, a sympathetic minister, sheltered them for a time, and the political leadership disclaimed knowledge of their whereabouts. It is likely that Davenport connected them with John Russell, the minister at Hadley, Massachusetts, where the two men eventually settled into a highly secluded life. Only a small number of people are believed to have known where they were. Goffe was able to exchange letters with his wife in England through the mediation of Increase Mather, an influential Boston minister, and Daniel Gookin, a political leader in the Massachusetts government, is known to have overseen some of their financial affairs. Edward Whalley is believed to have died in roughly 1675; Goffe reported that he had suffered a stroke and was not in good condition. Goffe is assumed to have been in Hadley during some of the attacks made on the town during the war; however, by the later months of 1676 letters he sent indicated that he had relocated to the Hartford, Connecticut area, where he is assumed to have died some years later.
Әскери қозғалыстар
Хэдлиге екі рет шабуыл жасалды, бұл оқиғалар аңызға байланысты. Біріншісі 1675 жылы 1 қыркүйекте, екіншісі 1676 жылы 12 маусымда болды. Соғыстың алғашқы деректерінің бірі болған Инкрейс Мэзер 1 қыркүйектегі оқиғаны "аларм" деп сипаттады, бұл шабуылдың нақты болғанын білдірмейді, тек жақын маңдағы жерде шабуыл жасалғанын жедел хабарлаған. Ол 12 маусымдағы іс-әрекеттің біршама егжей-тегжейлі есебін берді, онда ол жақын маңдағы Коннектикут штатынан келген отаршылдар әскерлерінің үнділіктердің шабуылына қарсы тұруда маңызды рөл атқарғанын білдірді (бірақ нақты айтпады). Коннектикут әскерлерінің шабуыл күні қайда болғаны туралы белгісіздік бар. Олар солтүстікке Коннектикут өзенінің аңғарында жоспарланған тазалаудың бір бөлігі ретінде жіберілді, ол шығыстан келе жатқан Массачусетс әскерлерімен бірлесіп жасалатын болды. Олар Хэдлиге 12 маусымға дейін бірнеше күн бұрын келгені белгілі, бірақ шабуыл күні олар өзеннің арғы жағында Нортгемптон қаласында болғандығы туралы айтарлықтай дәлелдер бар.
There were two supposed attacks on Hadley that have been connected to the legend. The first occurred on September 1, 1675, and the second on June 12, 1676. Increase Mather, who wrote one of the first accounts of the war, described the September 1 event as an "alarm", implying that there was no actual attack, merely an urgent notice that an attack had taken place somewhere nearby. He gave a slightly more detailed account of the June 12 action, in which he implied (but did not explicitly state) that militia troops from Connecticut who had been stationed nearby were instrumental in fending off the Indian attack. There is some uncertainty about where the Connecticut troops were on the day of the attack. They had been sent north as part of a planned sweep of the Connecticut River valley, to be performed in conjunction with Massachusetts troops that were en route from the east. They were known to have arrived at Hadley a few days before June 12, but there is significant evidence that on the day of the attack they were across the river in Northampton.
Мүмкін жасыру
12 маусымдағы іс-шараларға қатысы бар көптеген адамдар және одан кейінгі хабарлаулар Гоффтің Хэдлидегі болуы туралы білген. Коннектикут әскерін басқарған майор Джон Талкотт оларды баспанамен қамтамасыз еткен Джон Расселдің қайын інісі еді. Массачусетс губернаторы Джон Леверет болды, ол азаматтық соғыс кезінде Парламент армиясында қызмет еткен және Гофф пен Уэлли болған уақытта Хэдлиге барған. Инкрейс Мэзер, олардың хаттарын жүргізетін делдалдардың бірі ретінде, соғыстың ең маңызды ерте есептерінің бірін жазды. Коннектикут колониясының саяси басшылары сол кезде Роберт Трейт пен Уильям Лите болды, олар Гофф пен Уэлли сол жерден өткен кезде Нью-Хейвен колониясының басшылары болған. Тарихшы Дуглас Уилсонның пікірінше, олардың барлығы Гоффеге жанашыр болған, бірақ олардың кейбіреулері 12 маусымдағы іс-әрекетте Гоффедің қандай да бір рөлін жасыру үшін өз бетімен немесе бірлесіп әрекет еткен болуы мүмкін. Массачусетс пен Коннектикут штаттарының сақталған жазбаларында бұл іс-әрекет туралы маңызды жазбалар жоқ. Уилсон 1870 жылы Джон Расселдің Инкрейс Мэзерге жазған, 1677 жылы Мэзер өз тарихын жариялағаннан кейін жазылған хаты табылғанын айтады. Расселл былай деп жазды: "Мен сендердің тарихыңда ешқандай қателік таба алмаймын. Бұл мәселеде мен ең қорқамын, өйткені мырза Б немесе Коннектикут кейбір біздің қақтығысқа және бір-біріне қайшы келеді оқиғасы мәселесі ретінде шындық. " Уилсон "Мистер Б" деген сөзді Пьюританның саяси қарсыласы, Талкоттың күшінің бір бөлігі болған Гершом Булкли деп қорытындылайды.
A significant number of people involved in the events surrounding the June 12 action, and the later reporting of it, had knowledge of Goffe's presence in Hadley. Major John Talcott, who led the Connecticut forces, was a brother in law of John Russell, who was sheltering them. The governor of Massachusetts was John Leverett, who had served in the Parliamentary Army during the civil war, and is known to have visited Hadley during the time Goffe and Whalley were there. Increase Mather, as one of the intermediaries handling their letters, wrote one of the most important early accounts of the war. The political leaders of the Connecticut Colony at the time were Robert Treat and William Leete, who had been leaders in the New Haven Colony when Goffe and Whalley passed through there. Historian Douglas Wilson suggests that at least some of these people, all of whom were sympathetic to Goffe, may have acted, either independently or in concert, to cover up any role Goffe may have had in the June 12 action. There are no significant records of the action in surviving Massachusetts and Connecticut records. Wilson notes that there is a letter, discovered in 1870, from John Russell to Increase Mather, dated 1677, after Mather's publication of his history. Russell wrote "I find nothing considerable mistaken in your history. That which I most fear in the matter is lest Mr. B or some of Connecticut should clash with ours and contradict each other in the story as to matter of fact." Wilson concludes that "Mr. B" was probably Gershom Bulkeley, a political opponent of the Puritans who was part of Talcott's force.
Тарихи жазу және көркем әдебиетке әсері
Періште туралы әңгімені алғаш рет 18-ші ғасырдың аяғында Томас Хатчинсон өзінің "Массачусетс шығанағының провинциясының тарихы" атты еңбегінде жариялаған, онда ол бұл әңгімені Джон Леверетттің отбасынан шыққан деп сипаттаған. Кейінгі тарихшылар бұл оқиғаны қайтадан қайталап, егжей-тегжейлі түсіндірді. Кейін 19-ғасырдың тарихшылары бұл оқиғаны көбірек сын көзбен қарастыра бастады, Джордж Шелдон оны 1874 жылы әсіресе жоққа шығарды. Шелдонның келтірген тұжырымдарынан кейін, XX ғасырдың көптеген тарихшылары бұл ертегіде шын мәнінде болған оқиғалар жоқ деп мойындады. Дуглас Уилсон қол жетімді дәлелдерді мұқият қайта бағалап, 1987 жылы бұл мәселе бойынша өз еңбегінде ол орын алған болуы мүмкін деген қорытындыға келді және бұл оқиға мен Гоффтің оған қатысуы Гоффтің қорғаушыларымен жасырылды. Бұл аңыз Сэр Уолтер Скотттің "Певерил пик" және Джеймс Фенимор Купердің "Тыныс тілегінің жыры" атты шығармаларында қолданылған идеяларды ұсынды. Бұл "Сұр чемпион" атты Натаниел Хоторнның қысқа әңгімесінің де көзі болуы мүмкін, онда өз халқын қорғауда семсерін шағып жүрген егде жастағы пуританды ер адам бейнеленеді. Джек Данн 1982 жылы жарық көрген "Генерал Уильям Гоффтің күнделігі" атты кітап жазды, ол "The Valley Advocate" журналында "Хэдлидің періштесі" деген атпен апта сайын таратылып отырды. Әңгіменің ойдан шығарылған нұсқасы Роберт Харристің 2022 жылы жарық көрген "Ойранның актісі" романына кіреді, онда Гофф басты кейіпкерлердің бірі болып табылады.
The first publication of the angel tale was apparently in the late 18th century by Thomas Hutchinson in his History of the Province of Massachusetts Bay, in which he describes the tale as having originated with John Leverett's family. Subsequent historians picked up and elaborated on the story. Later in the 19th century historians began to examine the story more critically, with George Sheldon specifically debunking it in 1874. Because of the inconsistencies raised by Sheldon, many 20th century historians have accepted that the tale does not describe an event that actually happened, and it has been widely propagated as not having occurred. Douglas Wilson carefully reassessed the available evidence, concluding in his 1987 paper on the matter that it might have taken place, and that the event, and Goffe's involvement in it, were covered up by Goffe's protectors. The legend furnished ideas used by Sir Walter Scott in Peveril of the Peak and by James Fenimore Cooper in The Wept of Wish ton Wish. It is also a likely source for "The Grey Champion", a Nathaniel Hawthorne short story that features an elderly Puritan man who brandishes a sword in defense of his people. Jack Dunn wrote The Diary of General William Goffe published in 1982 which was syndicated in The Valley Advocate in weekly installments as "The Angel of Hadley". A fictionalised version of the story forms part of Robert Harris's 2022 novel Act of Oblivion, in which Goffe is one of the main protagonists.