Кіріспе
Ежелгі индуистік философиялық мәтін Мимамса Сутра (, Мимамса Сутра) немесе Пурва Мимамса Сутралары (шамамен б.з.б. 300200 б.з.д.) риши Джаймини жазған, бұл ең маңызды ежелгі индуистік философиялық мәтіндердің бірі. Бұл Үндістан философиясының алты ортодоксальды мектептерінің (даршаналарының) ең ертедегісі Мимамсаның негізін құрайды. Дәстүрге сәйкес, ақылды Джаймини "Махабхаратаның" авторы ақылды Веда Вьясаның шәкірттерінің бірі болған.
The Mimamsa Sutra (, Mīmāṁsā Sūtra) or the Purva Mimamsa Sutras (ca. 300–200 BCE), written by Rishi Jaimini is one of the most important ancient Hindu philosophical texts. It forms the basis of Mimamsa, the earliest of the six orthodox schools (darshanas) of Indian philosophy. According to tradition, sage Jaimini was one of the disciples of sage Veda Vyasa, the author of the Mahabharata.
Шолу
Бұл шығарма он екі адьяяға (тарау) бөлінген, олар алпыс падаға (бөлімге) бөлінеді.
Комментарийлер
Ғасырлар бойы бұл мәтінге көптеген түсініктемелер жазылды, ең маңыздысы Шабара жазған Шабара Бхашья, ол Джайминидің Мимамса Сутрасының барлық 12 тарауының жалғыз түсініктемесі. Мәтінге, соның ішінде Шабара Бхашьяға жазылған негізгі түсініктемелерді Кумарила Бхатта мен Прабхакара Мишра жазған.
Философия
Джаймини өзінің Мимамса Сутрасында материалдық белсенділік пен оның нәтижелерін шындықтың тұтастығы ретінде ұсынады (випанам ратам). Ол, сондай-ақ, Карма мимамсаның кейінгі жақтаушылары, философия материалдық өмірдің шексіз екендігі және азаттық жоқ екендігі туралы үйретеді. Мимамсаларға байланысты, карманың циклі мәңгілік, ал ең жақсысы - девалар арасында жоғары туылма. Сондықтан олар Веданың басты мақсаты - жақсы карма жасау үшін адамдарды ырым-жырымдарға тарту, ал жетілген жанның басты жауапкершілігі - Веданың құрбандықтар туралы нұсқауларының нақты мағынасын анықтау және оларды орындау.