Кіріспе

Испания жазушысы (18201911) Виктория Каролина Коронадо и Ромеро де Техада (12 желтоқсан 1820 15 қаңтар 1911) - Испания жазушысы, поэзиясымен танымал, Розалия де Кастро сияқты қазіргі заманғы романтикалық авторлардың баламасы деп саналады. XIX ғасырдың ортасында Испанияда жазған ең танымал ақындардың бірі ретінде ол дипломатиялық рөл атқарды (ол Мадридтегі АҚШ делегациясының американдық хатшысы Хорацио Перриге үйленген). Ол Испанияның патшалық отбасымен жеке келіссөздер жүргізді және Линкольн әкімшілігінің мақсаттарын, әсіресе құлдықты жоюды кеңінен жариялаған өлеңдер сериясы арқылы алға тартты.

Жастық шақ

Виктория Каролина Коронадо и Ромеро де Техада 1820 жылы 12 желтоқсанда Эстремадура провинциясының Бадахоз провинциясының Альмендралехо қаласында дүниеге келген. Ол Николас Коронадо и Галлардо мен Мария Антония Ромеро де Техада и Фальконның қызы болды. Оның отбасы жақсы тұрды, бірақ олар оның әкесі мен бабасын қудалаған прогрессивті идеологияға берілді. Бадахоз провинциясының астанасына көшіп келгеннен кейін, Каролина сол кездегі қыздарға арналған ресми білім алды: сән және үй шаруасы. Осыған қарамастан, ол ерте жастан әдебиетке қызығушылық танытты және әртүрлі жанрдағы шығармаларды оқи бастады. Ол өз бетінше оқып, жазуды үйреніп, отбасының наразылығына қарамастан, оқуын жалғастырды. Осы іс-әрекеті арқасында ол стихтер құрастыруға табиғи қабілетке ие болды. Оның сөздері өздігінен айтылып, сезімге толы еді. Оның көптеген өлеңдері мүмкін емес махаббаттарға негізделген. Оның ең танымал тақырыбы Альберто болды, ол тіпті болмаған болуы мүмкін. Оның романтикалық мінезіне оның созылмалы каталепсиясы әсер еткен болуы мүмкін. Ол тіпті бірнеше рет "өліп" кеткендей көрінді, бұл оны өлім тақырыбына қызықтырады. Ол күйеуінің мәйітін бальзамдап қоятын.

Мадридтегі өмір

Альберто Техаданың теңізде қайтыс болғаннан кейін (оның шынайы немесе ойдан шығарылған) тәуелділік ант бергеннен кейін, ол 1851 жылы Мадридте Хорацио Юстус Перриге тұрмысқа шыққанда анттан бас тартты. org/ark:/61903/1:1:FDJ6 CS7 : 12 желтоқсан 2014), Justus Perry Horatio Justus Perry үшін 1824 жылғы 23 қаңтарда; KEENE TWP, CHESHIRE, NEW HAMPSHIRE-ді келтіре отырып; FHL микрофильм 1,001,031 . Перри АҚШ елшілігінің хатшысы болды. Олардың бір ұлы - Карлос Горасио (1853 - 1854) және екі қызы - Каролина (1857 - 1873) және Матильда (1861 жылы туған), олар Канильерос графына байланысты Педро Торрес Кабрераға үйленді. Әйелдер қоғамдық саяси әңгімелерге шақырылмаған уақытта Коронадо Испанияның императорлық мұрасына қарсы дәлел келтіріп, өзінің ұлтының бұрынғы отарлау қателіктерін, әсіресе Америкаға құлдықты енгізуді түзету үшін қолдау көрсетуге шақырды. Коронадо революциялық рухқа ие болды және ол Мадридте тұрып жатқанда әдеби салондарымен танымал болды, бұл топ Hermandad Lírica (Лирикалық бауырлас) деп аталды. Оның жиналыстары прогрессивті жазушылар үшін кездесу орны және қуғындалғандарға бас сауғалау орны болды, соның ішінде сол кездегі көптеген танымал авторлар. Өкінішке қарай, оның жасырын бас сауғалау және революцияға деген сүйіспеншілігі замандастарының наразылығын тудырды. Осыған қарамастан, ол газеттер мен журналдарда бірнеше еңбектерін жариялап, белгілі бір дәрежеде атақ-даңққа ие болды. Оның дене сұлулығы, сөзсіз, оның табысына ықпал етті және ол басқа романтикалық жазушылардың, соның ішінде ақын Хосе де Эспронцеданың да беделін өшірді. Коронадо 1911 жылы 15 қаңтарда Португалияның Лиссабон қаласында қайтыс болды.

Жұмыс

Коронадоның негізгі шығармашылығы лирикалық поэзия болды. Оның өлеңдері әртүрлі тақырыптарға, соның ішінде ¡Oh, mi España! "Әрбір махаббаттың сүйіспеншілігі" атты шығармада; "Сеньор, қалайша сенен қорықпайтын болды?" Әсіресе Романтизмнің "Ауна гота де росио", "А ла роза blanca", "Надда реста де ти", "О! "Ауна лас туэс" және "Ауна лас туэс" атты әндер. Оның шығармашылығындағы маңызды тақырып - феминизм және әйелдерге қатысты әлеуметтік әділетсіздік пен зорлық-зомбылықты күшейту. Оның көп еңбектері 1843 жылы жарық көрген және 1852 жылы қайта өңделген "Поэзиялар" атты бір томға жинақталды, оған Хуан Эухенио Харценбуштың прологы кіреді. Прозада ол жалпы он бес роман жазды, соның ішінде Luz, El bonete de San Ramón, La Siega, Jarrilla, La rueda de la desgracia (1873) және Paquita (1850). Көптеген сыншылар соңғысын ең жақсы деп санайды. Ол сондай-ақ El cuadro de la esperanza (1846), Alfonso IV de León, Un alcalde de monterilla және El divino Figueroa сияқты бірнеше пьесалардың авторы болды, бірақ бұл еңбектер оның театрлық емес шығармаларымен салыстырғанда кішігірім болып саналады.