Кіріспе
Уилфред Оуэннің "Адамдық жағдай" поэмасы Уилфред Оуэннің көркем өлеңдерінің бірі. Онда соғыстан зардап шеккен, жарақаттан кейінгі стресс синдромынан зардап шеккен адамдар туралы айтылған. Оуэн өлеңін Эдинбург маңындағы Крейглокхарт әскери ауруханасындағы тәжірибесіне негіздеді, онда ол 1917 жылдың жазында неврастениямен ауырып, доктор А. Дж. Броктың науқасы болды. Өлім мен зорлық-зомбылықтың бейнелерін пайдаланып, Оуэн өздерінің тәжірибелері арқылы қуғындалған адамдардың қорқынышты суреттерін ұсынады.
"Mental Cases" is one of Wilfred Owen's more graphic poems. It describes war torn men suffering from post traumatic stress disorder, otherwise known as shell shock. Owen based the poem on his experience of Craiglockhart Military Hospital, near Edinburgh, where he was invalided in the summer of 1917 with neurasthenia, and became the patient of Dr A. J. Brock. Using imagery of death and violence, Owen presents a chilling portrait of men haunted by their experiences.
Қысқаша талдау
Поэма бастапқыда сұрақ қою реттілігін қабылдайды, сөйлеуші: "Бұл кімдер? Оуэн бұл сөздерді ерлерді қарауға немесе таңғалуға арналған, "олар" деген негізгі сын есіммен баса көрсетілген, таңғажайып карнавалдық көрмелер ретінде ұсыну үшін қолданады. Олар сөйлеушіге "тозақ" болып көрінетін, сұлу, қызықты жаратылыстар ретінде бейнеленеді. Екінші строфада естелік олардың саналарын азаптайтын қатыгез жәндік ретінде суреттеледі, олар өздерінің куәгерлері болған "Корнажға тең келмейтін" қайта тірілуге мәжбүр болады. Оуэннің "Қанды саудалау" және "күлкі ұнаған өкпе" арасындағы салқын қарама-қайшылық оның шығармаларында жиі кездесетін тақырыпты білдіреді, яғни, өлгендер олардың саналарын "жалған" деп атамас бұрын, соғысқа өздерін берген адамдар бір кездері сүйкімді және достық адамдар болған. Үшінші строфада соғыстан аман қалғандардың қазір снарядтық шокпен қалай өмір сүріп жатқаны сипатталады, өйткені майдан сахналары күнделікті өмірге еніп кетеді; күн сәулесі терезеде "қанды маза" болады, содан кейін түн "қанды қара" болады, олар қанды көрінуден құтыла алмайды. Өлеңнің қасіретке толы дыбысына "күлкілі өлекселердің" галлюцинациялары бейнесі қосылады, олар науқастардың "күлкілі, қорқынышты" бетін еске түсіреді. Оуэн үшін әдеттегідей, ол кінәлаумен аяқталады; "оларды соққыға ұшыратқан біз болдық" және "оларға соғыс пен ақымақтық жасадық"; бұл Оуэннің ең әйгілі Dulce et Decorum Est поэмасының аяғында көрінеді.