«Ағылшын науқасы»: Екінші дүниежүзілік соғыстың романтикасы»
The English Patient
«Ағылшын науқасы» – Майкл Ондатже романы. 2-дүниежүзілік соғыс кезінде Италиядағы виллада кездескен төрт адамның тарихы. Махаббат, сағыныш, өткен шақ туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1992 жылғы роман
роман
1992 novel
the novel
"Англиялық науқас" – Майкл Ондаатьедің 1992 жылғы романы. Кітапта Екінші дүниежүзілік соғыстың Италия кампаниясы кезінде итальяндық виллада кездескен төрт түрлі адамның тарихы баяндалады. Төрт басты кейіпкер: ауыр күйік салған, танылмайтын адам – ағылшын деп есептелетін, осы атпен танымал науқас; оның канадалық армия медбикесі; британ армиясының сикх сапёрі; және өзін ұры деп атайтын канадалық. Оқиға Солтүстік Африка кампаниясы кезінде өрбітеді және науқастың жарақат алғанға дейінгі іс-әрекеттерінің ашылуы мен осы ашылулардың басқа кейіпкерлерге тигізген әсеріне ден қояды. Әңгіме кейіпкерлердің көзқарастары және кейіпкерлер оқып жатқан кітаптардың авторлары арқылы айтылады. Бұл кітап 1987 жылғы "Арыстанның терісі" романының жалғасы болып табылады, ол Хана мен Караваджо туралы әңгімелердегі кейіпкерлердің тарихын жалғастырады, сондай-ақ соңғысының басты кейіпкері Патрик Льюистің тағдырын ашады. Роман 1992 жылғы Букер сыйлығына, 1992 жылғы генерал-губернатор сыйлығына және 2018 жылғы Алтын Букер сыйлығына ие болды. Кітап 1996 жылы сол атпен фильмге түсірілді. 2021 жылдың тамызында Miramax Television және Paramount Television Studios бірлесіп жаңа BBC телесериалын дамыту жұмыстарын бастады. 2022 жылы роман Елизавета II-нің таққа отыруының платиналық мерейтойын тойлау мақсатында Британдық Достастық авторларының 70 кітабынан құралған "Big Jubilee Read" тізіміне енгізілді.
The English Patient is a 1992 novel by Michael Ondaatje. The book follows four dissimilar people brought together at an Italian villa during the Italian Campaign of the Second World War. The four main characters consist of: an unrecognizably burned man — the eponymous patient who is presumed to be English; his Canadian Army nurse; a Sikh British Army sapper; and a Canadian self described as a thief. The story is set during the North African Campaign and centers on the incremental revelations of the patient's actions prior to his injuries, and the emotional effects of these revelations on the other characters. The story is told through the characters' perspectives and "authors" of books the characters are reading. The book is in part to a sequel to the 1987 novel In the Skin of a Lion, which continues the story of characters of his stories of Hana and Caravaggio; as well as revealing the fate of the latter's main character, Patrick Lewis. It won the 1992 Booker Prize, the 1992 Governor General's Award and the 2018 Golden Man Booker. The book was adapted into a 1996 film with the same title. It was in early development in August 2021 for a new BBC television series, co produced by Miramax Television and Paramount Television Studios. In 2022, the novel was included on the "Big Jubilee Read" list of 70 books by Commonwealth authors, selected to celebrate the Platinum Jubilee of Elizabeth II.
Кескіннің қысқаша мазмұны
Романның тарихи фон - Екінші дүниежүзілік соғыстың Солтүстік Африка және Италия кампаниялары. Тарих ретсіз айтылады, ауыр күйдірілген "ағылшын" науқасының апатқа дейінгі естеліктері мен итальяндық монастырьдағы бомбадан зақымдалған Вилла Сан-Жироламодағы (Фиезоле) қазіргі оқиғалар арасында алға-артқа жылжиды. Кейбір тараулар да ағылшындық Кипке арналған, ол Үндістандық сикх, Англияда жаттығу кезінде және жарылмаған артиллериялық заттарды жөндеуші ретінде жұмыс істеді. Ағылшын науқасының жалғыз иелігі - өртеніп, парашютпен құлағаннан кейін сақталған, қатты шаршыланған Геродоттың "Тарихтар" кітабының жақсы тозған көшірмесі. Кітапты үнемі дауыстап оқып отырғанда, ол өзінің шөл даласында жасаған зерттеулерін егжей-тегжейлі еске түсіреді, бірақ ол өз атын еске түсіре алмайды. Оның орнына ол басқалардың дауысына қарап, ағылшын екеніне сенуді жөн көреді. Пациент шын мәнінде Ласло де Алмаси, венгр графы және шөлді зерттеуші, британдық картографиялық топтың көптеген мүшелерінің бірі. 1930 жылдардың соңынан бастап британдық сыртқы барлау қызметінде қызмет ететін итальяндық канадалық Караваджо Хана мен оның анасының сүйіктісі Патриктің досы. Ол Солтүстік Африкада қалып, неміс күштерінің бақылауға алуы мен Италияға көшіруі кезінде тыңдаумен айналысты. Ақырында оны ұстап алып, тергеп, азаптап, оның бас бармақтарын кесіп тастайды. Ол мерзімінен бұрын босатылып, Понте-Санта-Тринита көпірінде тұрды. Ол ауруханада төрт айдан астам уақыт бойы сауығып, науқас пен Хана туралы кездейсоқ естіді. Қараваджоның денесінде соғыстағы ауыр оқиғалардан қалған физикалық және психологиялық жарақаттар бар. Күн күркіреген кезде Кип және тағы бір британдық сарбаз Ханна фортепианода ойнап жатқанда виллаға келеді. Кип виллада тұрып, жарылмаған оқ-дәрілерді тазартуға тырысады. Кип пен ағылшын науқасы достыққа айналады, себебі соңғысы одақтастар мен жау қару-жарағы туралы кеңінен біледі және Тоскананың егжей-тегжейлі топографиясы. Бір кезде Хана өз өмірін қауіпке тігеді, Кип бомбаны сөндіріп жатыр, кейін оған екеуінің де өліп қалғанын үміттенгенін айтады. Көп ұзамай Кип пен Хана бір-біріне деген сезімдерін дамытып, қарым-қатынас бастайды. Морфинмен емін-еркін есін жиған ағылшын науқасы бәрін ашып айта бастайды: ол күйеуі Джеффримен бірге Альмасидің шөлді зерттеу тобын ертіп келген ағылшын әйел Кэтрин Клифтонға ғашық болды. Алмасиге Екатеринаның от жағасында Геродоттың "Кандуле" атты әңгімесін дауыстап оқып бергені қатты әсер етті. Көп ұзамай олар өте қызу қарым-қатынас бастады, бірақ ол Джеффри оларды тапса, есігінен шығады деп, оны қысқартты. Джеффри Альмасиді өзінің ұшағымен Каирге қайтаруды ұсынады, өйткені экспедиция соғыс басталғанда лагерьді бұзады. Ол ұшақтың үстінен төмен ұшып, құлап қалуынан кейін Катаринаның ұшақта екенін білмейді. Джеффри бірден өлтіріледі. Катарина ішкі жарақат алады, Алмаси оны "Жүзушілер үңгірінде" қалдырады. Караваджо Альмасиге британдық барлау қызметі оның қарым-қатынасын білетінін айтады. Алмаси үш күндік сапармен британдықтардың бақылауындағы Эль-Тадж қаласына көмек іздеп барады. Ол келгенде, Катаринаның жағдайы туралы айтқанына қарамастан, оның аты үшін тыңшы ретінде ұсталады. Кейін ол неміс тыңшыларын шөл арқылы Каирге алып барады. Алмаси үңгірге оралады, ол жерде ол Кэтриннің бірнеше жыл бұрын қайтыс болғанын табады. Ол оның денесін үңгірден алып шығады және қайтып келе жатқанда, ескірген ұшақ оған май құяды және екеуі де өртеніп кетеді. Ол ұшақтан парашютпен секіріп түсіп, бедуиннің қатты күйіп кеткенін табады. Романның соңында Кип құлаққап арқылы АҚШ-тың Хиросима мен Нагасакиге бомба тастағанын біледі және ол ағылшын науқасын өлтіруге жақындаған жағдай қалыптасады. Хана оны тыныштандырады, ал Караваджо ақ ұлттың үстінен мұндай бомба тастамаса екен деп ойланады. Кип вилладан шығып, ақ жігіттерінен алыстады және Үндістанға оралады. Ол үйленіп, екі балалы болады, бірақ әлі де Хана туралы ойлайды.
The novel's historical backdrop is the North African and Italian Campaigns of the Second World War. The story is told out of sequence, moving back and forth between the severely burned "English" patient's memories from before his accident and current events at the bomb damaged Villa San Girolamo (in Fiesole), an Italian monastery, where he is being cared for by Hana, a troubled young Canadian Army nurse. A few chapters are also devoted to Kip, an Indian Sikh, during his time in England training and working as a sapper on unexploded ordnance. The English patient's only possession is a well worn and heavily annotated copy of Herodotus's The Histories that has survived the fiery parachute drop. Hearing the book constantly being read aloud to him brings about detailed recollections of his desert explorations, yet he is unable to recall his own name. Instead, he chooses to believe the assumption by others that he is an Englishman based on the sound of his voice. The patient is in fact László de Almásy, a Hungarian Count and desert explorer, one of many members of a British cartography group. Caravaggio, an Italian Canadian in the British foreign intelligence service since the late 1930s, is a friend of Hana and Patrick, her mother's lover. He had remained in North Africa to spy when the German forces gain control and then transfers to Italy. He is eventually caught, interrogated, and tortured, resulting in his thumbs being cut off. He is prematurely released and is standing on the Ponte Santa Trinita bridge when it is destroyed. He recovers at a hospital for over four months before he accidentally overhears about the patient and Hana. Caravaggio bears physical and psychological scars from his painful war experience. During a thunderstorm, Kip and another British soldier arrive at the villa while Hana is playing on the piano. Kip decides to stay at the villa to attempt to clear it of unexploded ordnance. Kip and the English patient become friends due to the latter's extensive knowledge on both Allied and enemy weaponry and a detailed topography of Tuscany. At one point, Hana risks her life while Kip is defusing a bomb telling him later that she had hoped both of them had died. Shortly after, Kip and Hana develop feelings for one another and begin a relationship. The English patient, sedated by morphine, begins to reveal everything: he fell in love with the Englishwoman Katharine Clifton who, with her husband Geoffrey, accompanied Almásy's desert exploration team. Almásy was mesmerised by Katharine's voice as she read Herodotus' tale of Candaules aloud by the campfire. They soon began a very intense affair, but she cut it short, claiming that Geoffrey would go mad if he were to discover them. Geoffrey offers to return Almásy to Cairo on his plane since the expedition will break camp with the coming of war. Almásy is unaware that Katharine is aboard the plane as it flies low over him and then crashes. Geoffrey is killed outright. Katharine is injured internally and Almásy leaves her in the Cave of Swimmers. Caravaggio tells Almásy that British Intelligence knew about the affair. Almásy makes a three day trek to British controlled El Taj for help. When he arrives, he is detained as a spy because of his name, despite telling them about Katharine's predicament. He later guides German spies across the desert to Cairo. Almásy returns to the cave where he finds Katherine has died years earlier. He retrieves her body from the Cave and, while flying back, the decrepit plane leaks oil onto him and both of them catch fire. He parachutes from the plane and is found severely burned by the Bedouin. Towards the end of the novel, Kip learns through his headset that the US has bombed Hiroshima and Nagasaki and a situation develops where he nearly shoots the English patient. Hana calms him down and Caravaggio reflects that they would not have dropped that kind of bomb on a white nation. Kip departs from the villa, estranged from his white companions, and returns to India. He marries and has two children though he still thinks of Hana.
Алмаси
Граф Ладислаус де Алмаси – Африкада танылмас күйге дейін күйіп кеткеннен кейін Италияда Хананың күтіміне түскен титулды тұлға. Туған жері бойынша венгр болғанымен, үкіметтік куәлігі болмағандықтан және ұзақ мерзімді, расталатын қарым-қатынастарсыз өмір сүргендіктен, оның акценті оны ағылшын деп қабылдануына және «Ағылшын науқасы» деп аталуына себеп болады. Алмаси Италиядағы осы кезеңдегі өзге кейіпкерлердің тәжірибесін көрсететін бос қағаз сияқты рөл атқарады. Мысалы, Хана әкесі өртке түсіп, қаза тапқанда қасында болмағаны үшін өзін кешіру үшін оған мейірімділікпен қарайды. Ол «Ағылшын науқасына» өз әкесіне бере алмаған құдіретті сыйлайды. Ұлттық жекелікті қабылдамауы Алмасиге өзінің серіктестерімен жасаған екіұшты әрекеттерін дұрыстауға мүмкіндік береді. Соғыстан бұрын британдықтармен қарым-қатынас жасайды, олар үшін карта жасайды, содан кейін сол ақпаратты Германия тыңшыларын Солтүстік Африка арқылы өткізу үшін пайдаланады. Алмасиге деген қанағат сезімі, ішінара, оның өзінің әңгімесін айтуынан, сонымен қатар ол әрқашан өзінің моральдық кодексіне адал болуынан туындайды. Алмаси романның махаббат оқиғаларының бірінің ортасында тұр. Ол Кэтрин Клифтонмен адалдыққа қиянат жасайды, бұл оның және оның күйеуі Джеффри Клифтонның өліміне әкеледі. Кэтрин – Алмасиді сезімталдыққа бастайтын тұлға. Ол оның дауысына ғашық болады, Геродотты оқығанда. Сезімталдық, жанында болу және байқау – романның маңызды тақырыптарының бірі. Бұл кейіп 1930 жылдары Египеттің шөлдерін зерттеген және Екінші дүниежүзілік соғыста неміс жағына көмектескен Ласло Алмасиға негізделген. Алмаси Италияда күйіп өлмеді, соғыстан аман қалды және 1951 жылға дейін өмір сүрді.
Count Ladislaus de Almásy is the titular character who comes under Hana's care in Italy after being burned unrecognisably in Africa. Although Hungarian by birth, because he has lived without government identification or many verifiable long term interactions, his accent prompts the authorities around him to perceive an English affiliation and to refer to him as the English Patient. Almásy serves as a blank canvas onto which the other characters project their experience during this time in Italy. For example, Hana treats him tenderly to redeem herself for not being by the side of her father when he was engulfed in flames and died. She provides comfort to the English Patient that she could not provide to her own father. The rejection of a nationalistic identity enables Almásy to rationalise his duplicitous actions with his associates. He socialises with, and is a mapmaker for, the British before the war, then uses that information to smuggle German spies across northern Africa. Almásy is portrayed in a sympathetic light, partly because he tells his own story, but also because he always adheres to his own moral code. Almásy is also at the centre of one of the novel's love stories. He is involved in an adulterous relationship with Katharine Clifton, which eventually leads to her death and the death of her husband, Geoffrey Clifton. Katharine is the figure who leads Almásy to sensuality. He falls in love with her voice as she reads Herodotus. Sensuality, both sexual and observational, is a major theme in the novel. The character is loosely based on László Almásy, a well known desert explorer in 1930s Egypt, who helped the German side in the Second World War. Almásy did not suffer burns or die in Italy, but survived the war and lived until 1951.
Хана
Хана - жас және ересек аралығында қажырлы жүретін 20 жасар канадалық медбике. Ол жақсы медбике болғандықтан, науқастарға эмоциялық жағынан байлануға болмайтынын тез түсінеді. Ол оларды "достар" деп атайды, олар өлгеннен кейін бірден ұмытып кетеді. Оның сүйіктісі, канадалық офицер, өлтіріледі және осыған байланысты Хана өзін қарғыс деп санайды және айналасындағылардың бәрі өлуге лайық деп санайды. Ал әкесі қайтыс болғанын естігенде, Ханна қатты күйзеледі. Содан кейін ол бар күш-жігерін ағылшын пациентіне жұмсайды. Ол оның жараларын жуып, кітап оқып, морфин береді. Ауруханада ешкім жоқ болған кезде, Хана аурумен бірге қалудан бас тартады. Ол Алмасты қасиетті адам ретінде көріп, оның таза табиғатына ғашық болады. Алмасимен қарым-қатынасынан басқа, Хана виллада болған кезінде Киппен де тығыз қарым-қатынас жасайды. Ханна әкесінің өлімін мойындап, тіпті онымен келісе алмай жүрген сияқты. Ол үйге оралудың еш себебін көрмейді, ал қазірдің өзінде тасталып кеткен ауруханада тұрудың себебі - ағылшын пациентіне дұрыс күтім жасау, өйткені Алмастың сыртқы және ішкі күйіктерінің қаншалықты ауыр болғанынан қозғала алмайтынына байланысты. Оның үстіне, Хана өзінің сүйетін және жалғыз тірі туысы болған өгей анасына жауап бермейді немесе хат жаза алмайды. Клара Италияда болған кезде Ханаға бір жыл бойы хат жазады; Хана әр хатты сақтайды, бірақ жүрегін толтырып жатқан осындай қайғы мен кінәлілікке қарамастан, жауап жаза алмайды. Хана жас ересек адам ретінде өмір сүруді кейінге қалдырып жатқан сияқты және кейде роман бойы өзінің жетілмегендігін көрсетеді. Ол Каравачжоның кеңестерін немесе ұсыныстарын елемеді немесе үйде күтіп тұрған шындыққа қарамады. Ол шындықтан қашып, қоғамнан мүлдем оқшаулану, өсіп-өнуден гөрі жақсы деп санайды. Хана шындықтан тек науқасқа күтім жасауды тоқтатып, оны үйдің ішінде қайта орналастырып, Альмасидің не айтатынын немесе әңгімелерін тыңдап, оған қайта-қайта кітап оқып, қашып кетеді. Хана соғыста медбике болған кезде өзгеріп, ой-өрісі өсті деп мәлімдейді, бірақ оның "өсуі" қабырға салуға және өлі денені сауықтыруға тырысудың үнемі үдерісіне толығады.
Hana is a twenty year old Canadian Army nurse torn between her youth and her maturity. Being a good nurse, she quickly learns that she cannot become emotionally attached to her patients. She calls them all "buddy," and forgets them immediately once they die. Her lover, a Canadian officer, is killed and because of this, Hana comes to believe that she is cursed and that all those around her are doomed to die. In contrast, upon hearing of her father's death Hana has an emotional breakdown. She then puts all of her energy into caring for the English Patient. She washes his wounds, reads to him and provides him with morphine. When the hospital is abandoned, Hana refuses to leave, staying with her patient. She sees Almásy as saint like and falls in love with his pure nature. In addition to her relationship with Almásy, Hana also forms a strong relationship with Kip during his stay at the villa. Hana seems to not be able to acknowledge or even come to terms with her father's death. As she almost sees no reason in returning home and her excuse to stay in the now abandoned hospital is to take proper care of the English patient, due to Almasy not being able to move because of how severe his burns are externally and internally as well. On top of this Hana fails to reply or write back her step mother, whom she loves and is the only living family she has left. Clara writes to Hana for a year whilst she is in Italy; Hana keeps every letter, but fails to write back even with such woe and guilt filling her heart. Hana seems to be putting off her life as a young adult and at times shows her immaturity throughout the novel. In ignoring Caravaggio's advice or suggestions or simply not facing the reality that awaits her back home. She seems as if escaping reality and being completely isolated from the rest of society is better than growing up. Hana escapes reality simply by stalling in taking care of the patient, rearranging her set up inside the defaulting villa, listening to what the Almásy has to say or the stories he tells, and by reading books to him over and over again. Hana claims to have changed and grown up mentally throughout being a nurse during the war, as one would expect, but her "growing up" seems to be much more of building up a wall and being stuck in this continuous process of trying to heal an already dead body.
Қип
Кирпал (Кип) Сингх – үнді сикхі, британ әскеріне Лорд Саффолк басшылығымен бомбаларды жою бойынша саперлік оқуға ерікті болып келген. Оның бұл патриотизмін үнді ұлтшыл ағасы бөліспейді; бөлімшесіндегі ақ нәсілді әріптестерінің күмәндануы Кипке қоғамдық сезімді дамытуға кедерілді. Лорд Саффолк, эксцентрикалық ағылшын дворяны, өте қауіпті мамандықта – күрделі, жарылмаған бомбаларды бөлшектеудің жаңа әдістерін ойлап тапқан. Кип Саффолк отбасының құшағына алғанда, қоғамда өзін жайлы сезінеді және Лорд Саффолкты әкесі секілді сыйлайды. Лорд Саффолк пен оның саперлер тобы жаңа үлгідегі бомбаны залалсыздандыруға тырысқанда қаза табады. Олардың өлімі Киптің эмоционалдық жабылуын күшейтеді. Чарльз Говард, Саффолк графының 20-шы ұрпағы, шынымен де бомбаларды бөлшектеген және осы істе қаза тапқан адам. Кип Италиядағы басқа бөлімшеге ауыстырылады, онда ол серігімен бірге фортепианоның үнін естиді. Виллаға кіргенде, дауыл кезінде пианинода ойнап отырған Ханаға кездеседі. Кип виллада қалып, қалған жарылмаған бомбаларды, миналарды және басқа да тұзақтарды іздеп табуға кіріседі. Кип Ханамен жақын қарым-қатынасқа түскенде, өзін сенімді және қоғамда қадірленгендей сезінеді. Кип вилладағы батыстықтардың араласуын ұлттық белгісіне қарамастан, бірліктегі адамдардың қарым-қатынасы деп қарастырады. Олар жиналып, Хананың жиырма бірінші туған күнін тойлайды, бұл олардың достығының және Киптің қабылдануының символы. Бірақ Хиросимадағы ядролық бомбалау туралы хабарды естігенде, Кип қатты дүрбілікседі. Ол дереу вилладан кетеді, ал Караваджо батыстықтар өз нәсіліне қарсы мұндай қаруды қолданбас еді деп ойлайды. Кип Үндістанға оралып, енді қайта оралмайды, үйленеді және екі баласы болады, бірақ Хананың өміріне тигізген әсерін ешқашан ұмытпайды.
Kirpal (Kip) Singh is an Indian Sikh who has volunteered with the British military for sapper bomb disposal training under Lord Suffolk. This act of patriotism is not shared by his Indian nationalist brother; the scepticism of his unit's white peers discourages a sense of community for Kip. Lord Suffolk, an eccentric English nobleman, has developed techniques to dismantle complicated, unexploded bombs in what is a very dangerous occupation. Kip feels a sense of belonging in a community when he is welcomed into the Suffolk household and regards Lord Suffolk as a father figure. Lord Suffolk and his sapper team are killed while attempting to dismantle a new type of bomb. Their deaths cause Kip's emotional withdrawal to become more pronounced. Charles Howard, 20th Earl of Suffolk, was a real person who did dismantle bombs and was killed while attempting to dismantle one. Kip is transferred to another unit in Italy where he and his partner hear a piano playing. As they enter the villa, they come across Hana while she is playing on a piano during a thunderstorm. Kip stays on at the villa to clear any remaining unexploded bombs, mines, or other booby traps. Kip feels a sense of community and confidence when he becomes Hana's lover. Kip sees the interactions of the Westerners at the villa as those of a group that disregards nationality. They get together and celebrate Hana's twenty first birthday, a symbol of their friendship and Kip's acceptance. However, when he learns of the nuclear bombing of Hiroshima Kip is thoroughly shocked. He leaves immediately while Caravaggio reflects that Westerners would never use such a weapon on their own race. Kip goes back to India and never returns, he marries and has two children though he never stops recalling the effect of Hana in his life.
Дэвид Караваджо
Дэвид Караваджо - канадалық ұры, соғыс оның кәсібін заңдастырды, себебі одақтастарға Остің құжаттарын ұрлау үшін шеберлік танытқан адамдар қажет болды. Ол Хананың әкесінің көп жылдық досы және виллаға келген кезде "қолдарын бинтпен ораған адам" деп танылады; бинттер оның кесілген бас бармақтарын жабады, бұл Флоренцияда итальяндықтардың тергеуі нәтижесінде болған. Ол Рануччо Томмасони осы тергеу тактикасын бұйырғанын еске алады. Бұл 1606 жылы тарихи Караваджо өлтірген сол аттас адам туралы айтады. Бұл азаптаудың психикалық және физикалық салдарынан Караваджо "қайратын жоғалтып", ұрлық жасау қабілетінен айырылады. Хана оны өте адамгершілік ұры ретінде еске алады. Ол жұмыс істегенде әрқашан адамдарға көңіл бөлетін. Мысалы, Advent күнтізбесі дұрыс күнді көрсетпесе, ол оны түзетуге тырысатын. Сондай-ақ, Хананың Караваджоға деген терең махаббаты бар. Кейде Караваджо Ханаға романтикалық сезімдер білдіреді, бірақ бір кезде Кипке үйленуіне тілек білдіреді. Караваджо мен Алмаси морфинге тәуелді. Караваджо осы жағдайды өзінің пайдасына қолданып, Алмасидің ағылшын емес деген күдігін растайды.
David Caravaggio is a Canadian thief whose profession is legitimised by the war, as the Allies needed crafty people to steal Axis documents. He is a long time friend of Hana's father and becomes known as "the man with bandaged hands" when he arrives at the villa; the bandages cover his severed thumbs, the result of an interrogation by the Italians in Florence. He recalls that Ranuccio Tommasoni ordered the interrogation tactic. This is a reference to a man by the same name who was murdered by the historical Caravaggio in 1606. The mental and physical outcome of the torture is that Caravaggio has "lost his nerve" and ability to steal. Hana remembers him as a very human thief. He would always be distracted by the human element while doing a job. For instance, if an advent calendar was on the wrong day, he would fix it. She also has deep feelings of love for Caravaggio. At times, Caravaggio seems to display a romantic love towards Hana, but also at one point wishes she would marry Kip. Caravaggio and Almásy share a morphine addiction. Caravaggio works this to his advantage to confirm his suspicion that Almásy is not English.
Кэтрин Клифтон
Кэтрин – Джеффри Клифтонның балалық шақтағы досы және жаңадан үйленген әйелі, ол Оксфорд университетінде оқығаннан кейін оған тұрмысқа шығады. Олар үйленген күнінен кейін Кэтрин мен Джеффри Альмасидің экспедициясына қатысу үшін ұшып кетеді. Ол кешке лагерьде Альмасидің Гердоттың "Тарихтарынан" кітабын оқып, әңгімелеседі. Бір күні Кэтрин Алмасиге ашуланып, оны пышақтап, қайта-қайта ұрып-соғады, себебі ол өзгеруге ниет білдірмейді. Джеффри олардың қарым-қатынасын Кэтрин бұрынғысынан айырғаннан кейін біледі, ал ол өзінің ісіне қатты өкінеді. Джеффри оларды ұшып бара жатқанда ұшағын құлатып, үшеуін де өлтіруге тырысады. Джеффри апатта қаза болғаннан кейін Кэтрин әрқашан Алмасиді сүйгенін мойындайды.
Katharine is the childhood friend and newly wed wife of Geoffrey Clifton, whom she marries after their days at Oxford University. The day after their wedding, she and Geoffrey fly to join Almásy's expedition. She entertains the camp in the evening by reading aloud from Almásy's copy of Herodotus' Histories, after which she and Almásy begin an affair. At one point Katharine stabs and punches Almásy repeatedly because she is angry that he doesn't want to change. Geoffrey discovers the affair after she has ended it, and she is wracked with guilt. Geoffrey attempts to kill all three of them by crashing his plane while they are flying. After Geoffrey is killed in the crash, Katharine admits that she always loved Almásy.
Джеффри Клифтон
Джеффри – Катаринаның күйеуі, британ үкіметінің тапсырмасымен Солтүстік Африканың толыққанды әуе суретін жасау үшін құпия миссияда. Оның Альмаси экспедициясына қосылуы – тек алдау ғана. Ол өзіне тиесілі дейтін ұшақ шындығында Мемлекетке қарасты, ол миссиясы кезінде әйелін экспедицияның басқа мүшелерімен қалдырады, нәтижесінде ол адалсыздыққа бой береді.
Geoffrey is Katharine's husband, on a secret mission for the British government to make detailed aerial maps of North Africa; his joining the Almásy expedition is only a ruse. The plane he claims to be his own was appropriated by the Crown, and he leaves his wife with the other expedition members while on his mission, leading to her infidelity.
Талдау
Кристофер Маквей Ондаатжидің романдағы дене, тарих және ұлттың метафизикалық аспектілерін пайдалану ерекшеліктерін талқылады. Эми Новак пен Мирья Лобник романдағы естеліктермен айналысудың ерекшеліктерін жеке-жеке талдады. Томас Харрисон мен Рейчел Фридман әрқайсысы Геродоттың романдағы сілтемелерін және қолданылуын зерттеді. Мадхумалати Адхикари Екінші дүниежүзілік соғыстың роман кейіпкерлеріне тигізген әсерін сынап бағалады. Романның маңызды символы – шөл. Ол кейіпкерлердің соғыс тәжірибесін және олардың виллаға қалай жиналғанын көрсетеді. Романдағы бір сөйлемде: «Шөлді иеленуге немесе меншік етуге болмайды». Карраваджо виллаға енгенде, қысқа ғана уақытқа соғыстан алшақтап, бұрынғы махаббаты Ханамен кездесті. Кип өз бөлімінен қалып қойып, виллада қалуды шешті, жарылғыш заттарды іздеуді жалғастырады. Ол сондай-ақ вилладағы адамдардың оны қабылдауының және оларға оның қажеттілігінің тыныш сезімін табады. Хана емделушілеріне адал, соңғы деміне дейін. Сондықтан ол көптеген адамдар тастап кеткенде вилла ауруханасында қалады. Алмаси өзінің ұшағы атып түсірілгеннен кейін шөл оны алып кеткендіктен, мәжбүрлі түрде виллаға келеді. «Ағылшыз науқасы» романын психоанализден өткізу Михаэль Ондаатжидің кейіпкерлерінің ерекшеліктері мен сыртқы келбетіне назар аудару себебін түсінуге көмектеседі. Ол мәдениеттердің қорыту ыдысындағы өркениеттер қалай пайда болатыны туралы ойлаған болуы мүмкін. Әртүрлі мәдениеттер бір-бірінің ерекшеліктеріне қарамастан, бірлесіп жұмыс істейді. Виллада тұратын басты кейіпкерлердің сыртқы келбеттерінің бір-бірінен қаншалықты ерекше екеніне назар аударыңыз. Хана жас, дені сау және бірнеше адамға бір уақытта күтім көрсете алатын, бірақ ол көбінесе ағылшыз науқасына қамқорлық жасады. Ханадан айырмашылығы, ағылшыз науқасы мүгедек және өлім төсегінде жатқан. Бірақ Хананың білмегені, ағылшыз науқасы бұрын шөлдегі экспедицияларда немістермен бірге жұмыс істеген. Алайда, оның амнезиясы оған сол кезде оны еске түсіруге мүмкіндік бермеді. Яғни, Хана өзінің ауылының қирауына жартылай кінәлі адамға күтім жасап отыр. Мұның мәнісі мынада: Хана, ағылшыз науқасы, Кип және Караваджоның бір-біріне ұқсас жақтары, гуманистік құштарлықтарынан гөрі аз болды. Осылайша, Майкл Ондаатжи бізге ауылды, қаланы немесе елді қайта құру кезінде сыртқы түріңіздің ішкі әлеміңізге қарағанда маңызды емес екенін көрсетуді қалаған болуы мүмкін. Романның эмоционалдық ядросы кейіпкерлердің өмір сүруге деген құштарлығы мен қажеттілігінде жатыр, бұл өз кезегінде олардың таба алмайтын мәңгілік азапқа әкеледі. Осының ішінде шөл маңызды символ болып табылады. Вилла Сан-Джироламо тастап кетілген, соғысқа ұшыраған жер болғандықтан, ол сонымен қатар бақытқа үміт жоқ түрме сияқты көрінеді. Соғыс аяқталған болуы мүмкін, бірақ кейіпкерлер тұтқындалғандай сезінеді. Романның ішіндегі шөл – еркіндік орны, оны ешкім иелене алмайды және меншік ете алмайды. Шөл мәңгілік, оны ешқашан өзгерте алмайсыз. Бұл кейіпкерлердің қатты күйзелген соғысынан өзгеше. Бұл – ұлан-ғайыр ешбір нәрсе, ол әрқашан ұлтсыз болып қала береді. Бұл кейіпкерлер үміт табуға басқа жер болмаған кезде, ойларында іздейтін орын.
Christopher McVey has discussed the nature of Ondaatje's use of metaphysical aspects of body, history and nation in the novel. Amy Novak and Mirja Lobnik have separately analysed aspects of the treatment of memory in the novel. Thomas Harrison and Rachel Friedman have each examined the references and use of Herodotus in the novel. Madhumalati Adhikari has critiqued the treatment of the Second World War and its effects on the characters of the novel. A major symbol of the novel is the desert. It serves as a representation of the characters' war experiences and how they came to gather in the villa. A passage in the novel notes "The desert could not be claimed or owned." Carravaggio had stepped away from the war for a brief time when he drifted into the villa and encountered an old flame, Hana. Kip elects to stay in the villa, a straggler from his unit, to continue searching for explosives. He also finds there is a serene sense of acceptance in the villa and that the people need him. Hana is devoted to her patients, to the very last. Thus, she stays behind in the villa hospital when numerous others abandon it. Almásy himself is forced into the villa, essentially because the desert took him when his plane was shot down. A psychoanalytic analysis of "The English Patient" helps us to understand the meaning of Michael Ondaatje's emphasis on his characters' differences and appearances. He may have been thinking about how melting pot civilisations begin by different cultures working together in spite of each other's background. Note how each central character living in the reconstructed villa is almost as opposite of each other in appearance as they could be. Hana was young, healthy, and capable of caring for more than one person at a time, but she mainly attended to the English patient. In contrast to Hana, the English patient was handicapped and on his death bed. But little did Hana know, in the English patient's past, he had worked with the Germans on other desert expeditions way before their paths had crossed. However, his amnesia could not allow him to remember such things at the moment. In other words, Hana was caring for someone who was partly responsible for her village's demise. The moral of this is that Hana, the English patient, Kip and Caravaggio had fewer physical resemblances to each other than they had had of humanistic desires. Thus, Michael Ondaatje may have wanted us to see that what's on the outside does not matter as much as what's on the inside when rebuilding a village, city or country. The emotional heart of this novel is found at the core of the character's want and need to survive, which in turn is the eternal damnation they find by everything seeming so bleak. Within this, the desert is a large symbol. As the Villa San Girolamo is an abandoned, war ridden place, it is also a place that seems like a cage, with no chance at happiness in sight. The war may be over, but the characters feel trapped in a sense. The desert within the novel is a place of freedom, a place that cannot be claimed or owned by any one person. The desert is everlasting, and can never be wavered. This is unlike the war that these characters had become extremely traumatised from. It is a vast nothingness that will always remain nation less. A place that these characters can seek out in their minds, when there is nowhere else to turn for hope.
Марапаттар
Роман 1992 жылы Букер сыйлығына, 1992 жылы Канаданың генерал-губернаторының сыйлығына және 2018 жылы «Алтын кісі» Букер сыйлығына ие болды.
The novel won the 1992 Booker Prize, the 1992 Governor General's Award and the 2018 Golden Man Booker award.
Фильмге бейімделу
Роман 1996 жылы Энтони Мингелланың Ральф Файнс, Кристин Скотт Томас, Виллем Дафо, Колин Ферт, Навин Эндрюс және Джульетт Бинош қатысқан, сол аттас фильмге бейімделді. Фильм 69-шы «Оскар» сыйлықтарында тоғыз «Оскар» сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде «Үздік фильм» және «Үздік режиссер» номинацияларын.
The novel was adapted into the 1996 film with the same title by Anthony Minghella, starring Ralph Fiennes, Kristin Scott Thomas, Willem Dafoe, Colin Firth, Naveen Andrews and Juliette Binoche. The film received nine Academy Awards—including Best Picture and Director—at the 69th Academy Awards.