Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Эдвард Лукас Гарднер, QC (10 мамыр 1912 - 2 тамыз 2001) - британдық консервативті партиясының саясаткері. Ол қайтыс болғаннан кейін "Гардиан" газетінде "соғыс алдындағы консервативті QC-нің соңғы депутаты" деп аталды.
Sir Edward Lucas Gardner, QC (10 May 1912 – 2 August 2001) was a barrister and British Conservative Party politician. Upon his death, The Guardian referred to him as 'the last of the pre war style Conservative QC MPs'.
Өмір жолы және отбасы
Гарднер 1912 жылы 10 мамырда Ланкаширдің Престон қаласында дүниеге келді және Хаттон грамматикалық мектебінде білім алды. Оқуын бітіргеннен кейін ол журналист болып жұмыс істеді. Гарднер 1950 жылы Нина Коллинзге үйленді (бір ұл, бір қыз болды), бірақ 1962 жылы ажырасты. Содан кейін 1963 жылы Джоан Белчерге үйленді (оның да бір ұлы, бір қызы болды); бұл екінші неке 1999 жылы Джоанның өліміне дейін жалғасты. Гарднер 2001 жылы 2 тамызда 89 жасында Гертфордширдің Бишопс-Стортфорд қаласында қайтыс болды.
Gardner was born in Preston, Lancashire on 10 May 1912 and was educated at Hutton Grammar School. After leaving education he initially worked as a journalist. Gardner married Nina Collins in 1950 (having one son, one daughter) but was divorced in 1962. Then in 1963, he married Joan Belcher (also having one son, one daughter); this second marriage lasting until Joan's death in 1999. Gardner died in Bishop's Stortford, Hertfordshire on 2 August 2001 aged 89.
Әскери мансап
Гарднер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік әскери-теңіз флотында қызмет етті, екі кеме тоңғаннан аман қалды. 1945 жылы ол RNVR-дің командующиі және әскери-теңіз ақпарат бөлімінің бастығы (Шығыс Үндістан) болып тағайындалды.
Gardner served in the Royal Navy during the Second World War, surviving the sinking of two ships. In 1945 he was appointed a Commander in the RNVR and Chief of Naval Information (East Indies).
Заң мансабы
Гарднер 1947 жылы Gray's Inn адвокатурасына шақырылды және Кент кварталы сессиясының төрағасының орынбасары болды. Ол 1972 жылдан 1985 жылға дейін Король сотының атақты және жазбашысы болды. Гарднер 1960 жылы Корольдің кеңесшісі болып тағайындалды және кейін Нигерия мен Британдық Гвиананың адвокатурасына қабылданды: ол сондай-ақ Гоа, Сингапур жоғары соты және Үндістанның Жоғарғы сотында сотқа қатысты. Ол консервативті заңгерлер қоғамының жетекші мүшесі, 1969 жылдан 1975 жылға дейін оның атқарушы комитетінің төрағасы және 1975-1985 жылдар аралығында төраға болды. Оның басшылығымен қоғам қылмыстық заңға ұсынылатын өзгерістер туралы үнемі ықпалды памфлеттер шығаратын болды. Ол 1968 жылы "Қиын әділдік" және "Қылмыс пен жазадағы дағдарыс" (1971) және "Төрмелерді дұрыс пайдалану" (1978) заңдарының болашағы туралы мәлімдеме шығарған комитеттерге төрағалық етті.
Gardner became a barrister, called to the bar by Gray's Inn in 1947, and was deputy chairman of the Kent quarter sessions. He became a distinguished and a Recorder of the Crown Court from 1972 to 1985. Gardner was appointed as a Queen's Counsel in 1960 and was subsequently admitted to the Nigerian and British Guianan bars: he also appeared in the courts of Goa, the High Court of Singapore and the Supreme Court of India, besides having an extensive practice in England. He was a leading member of the Society of Conservative Lawyers, chairman of its executive committee from 1969 to 1975, and Chairman, 1975–85. Under his guidance, the society produced a steady flow of influential pamphlets on suggested changes to the criminal law. He chaired the committees that produced Rough Justice, a statement on the future of the law, in 1968, Crisis in Crime and Punishment (1971) and The Proper Use of Prisons (1978).
Саяси мансап
Гарднер 1955 жылы Эрит пен Крейфордқа қарсы шыққан. Ол 1959 жылдан бастап 1966 жылы 1642 дауыспен жеңілгенге дейін (сараптамада 38000-нан астам дауыс жинауға қарамастан) Билерикейден Парламент мүшесі болды. Ол 1970-83 жылдары Оңтүстік Файлдтен депутат болып, 1983 жылдан 1987 жылға дейін Файлдтен зейнеткерлікке шыққан. 1987 жылы Гарднер Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияны ағылшын заңына енгізуге алғашқы әрекетті жасады. Ол кейбір партияаралық қолдауды жинауға қарамастан (оның ішінде Сент-Марилебонның Лорды Хейлшем), ол өзінің заң жобасын заңға айналдыру үшін жеткілікті қолдау таба алмады. Ол Ұлыбританияның ортақ нарыққа кіруін қатты қолдады. "Британияны Еуропадан шығару біздің өнеркәсіптерімізді қиратады, жұмыссыздықты арттырады және әлемдегі мәртебемізді елеусіз қалдырады. Еуропадан оқшауланған біз енді саудамызды реттейтін заңнамаға немесе ережелерге әсер ете алмаймыз". Гарднердің заңға қосқан негізгі үлесі 1981 жылғы британдық азаматтық туралы заң болды. 1977 жылы оппозицияда болған кезде Консервативтік партия Гарднерден азаматтық заңдарына өзгерістер енгізу туралы кеңес беру үшін зерттеу тобын басқаруды сұрады. Нәтижесінде "Біз кім деп ойлаймыз? " 1980 жылы жарық көрді және оның үш ұлтқа қатысты анықтамасы Үкіметтің заңнамасының негізін құрады.
Gardner contested Erith and Crayford in 1955. He was Member of Parliament for Billericay from 1959 until he lost in 1966 by 1,642 votes (despite polling more than 38,000 votes). He returned as MP for Fylde South 1970 83 then for Fylde 1983 to 1987 when he retired. In 1987 Gardner made the first attempt to incorporate the European Convention on Human Rights into English law with a Private Member's Bill. Despite gathering some distinguished cross party support (including Lord Hailsham of Saint Marylebone), he was unable to secure sufficient support to see his Bill into law. He was a strong advocate of Britain's membership of the common market. "Pulling Britain out of Europe would desolate our industries, increase our unemployment and reduce our stature in the world to insignificance isolated from Europe we should no longer be able to influence legislation or rules which govern our trade". Gardner's major contribution to the law was the British Nationality Act 1981. Whilst in opposition in 1977, the Conservative Party asked Gardner to chair a study group to provide advice on changes to the nationality laws. The resultant Green paper, "Who Do We Think We Are? ", was published in 1980 and its threefold definition of nationality formed the basis for the Government's legislation.
Жетістіктер
1947 жылы Gray's Inn адвокатурасына шақырылды; Billericay 195966, South Fylde 197083, Fylde 198387 депутаты (консервативті); QC 1960 болды; PPS Бас прокурорға 196263; Бас прокурордың кепілдік және қамауда ұстау жөніндегі әділет жұмыс тобының төрағасы 1966; Парламент артықшылықтары жөніндегі адвокатура кеңесінің төрағасы 1967; Король сотының тіркеушісі 197285; Консервативті заңгерлер қоғамының төрағасы 197585; Британдық бокс бақылау кеңесінің басқарушысы 197584; 1983 жылы рыцарь атағы; Ішкі істер жөніндегі арнайы комиссияның төрағасы 198487.
Called to the Bar, Gray's Inn in 1947; MP (Conservative) for Billericay 1959–66, for South Fylde 1970–83, for Fylde 1983–87; became a QC 1960; PPS to the Attorney General 1962–63; Chairman, Justice Working Party on Bail and Remands in Custody 1966; Chairman, Bar Council Committee on Parliamentary Privilege 1967; Recorder of the Crown Court 1972–85; Chairman, Society of Conservative Lawyers 1975–85; Steward, British Boxing Board of Control 1975–84; Knighted in 1983; Chairman, Select Committee on Home Affairs 1984–87.