Кіріспе
Генри де Бом, О. Ф. М. (Henricus de Balma), (1367 23 ақпан 1439), сондай-ақ Хью Балм деп те белгілі, францискан монах, діни қызметкер және теолог. Ол Кедей Клэр монахтар арасында Корби Колеттінің реформа жұмысын қолдады, бұл өз кезегінде Францискан орденінің өзінің тармағының реформа қозғалысын басқарды. Ол орденнің игі адамы ретінде құрметтеледі.
Өмір
Де Бом Женевада Савой герцогтарының қызметіндегі асыл отбасында дүниеге келген. Ол Бурундия провинциясына кірді, Де Боум ерекше құнды адам болды, Колетт Корбидің куәлігіне сәйкес, оның мойындаушысы 1406 жылы Корбидің бенедиктиндік абатханасында әлі де якорь болған кезде болды. Ол оның Кедей Кларсаларды реформалау жөніндегі шақыруының дұрыстығын растады және оны Ниццада тұратын папалық сотына ертіп барды. Онда Антипапа Бенедикт XIII Колеттің реформа бағдарламасын мақұлдады және де Бомді оның жетекшісі және рухани көмекшісі етіп тағайындады. Бургундия графлығында Кирдің алғашқы ережесін ұстанатын монахтар қауымын құруға бірнеше рет тырысты, ақырында Бесансонда сәтті тамыр жайды. Монахтар қауымдары монахтар монастырларымен қатар дамыды, оларды Колетт құрды. Олар монахтар сияқты қажырлы рухқа еліктеп, көп ұзамай Colettine friars (Coletans) деп аталды. Кіші монахтардың Бас министрлері де Бомді монахтардың жаңа реформасы үшін Бас викарий және монахтар монастырларының каноникалық қонағы ретінде тағайындады. Де Бом 1439 жылы Бесансондағы Колеттиндер монастырында қайтыс болды. Абисса Колетт оның денесін шіркеуде емес, монастырьдың бөлім бөлмесінде жерлеу туралы шешім қабылдады, бұл оның ұзақ уақыт бойы басшылыққа және қолдау көрсетуге деген сүйіспеншілігінен ғана емес, сонымен қатар көпшілікке тартылған адамдар қатарына ену мүмкіндігін болдырмау үшін де болды. кеңінен белгілі қасиетті тұлға, бұл олардың өмірлеріне кедергі келтірмек еді.
De Beaume was a man of exceptional worth according to the testimony of Colette of Corbie, whose confessor he became in 1406 while she was still an anchoress at the Benedictine Abbey of Corbie. He confirmed the validity of her call to reform the Poor Clares, and accompanied her to the papal court then residing in Nice. There the Antipope Benedict XIII authorized Colette's program of reform and appointed
de Beaume as her guide and spiritual assistant in this. Several attempts at founding a community of nuns which would follow the original Rule of St. Clare were made in the County of Burgundy, with one finally taking root successfully in Besançon. Communities of friars developed alongside the monasteries of nuns which Colette went on to found. They followed the same spirit of austerity as the nuns and soon became known as the Colettine friars (Coletans). The Ministers General of the Friars Minor appointed de Beaume as the Vicar General for this new reform of the friars, and as the canonical Visitor to the monasteries of the nuns. De Beaume died at the Colettine monastery in Besançon in 1439. Abbess Colette made the decision to have his body buried in the chapter room of the monastery rather than in its chapel, not only out of her attachment to her longtime guide and support, but also to avoid the possibility of crowds being drawn to the tomb of a widely noted holy figure, which would have been disruptive to their lives.