Кіріспе

1930 жылдардағы неміс ұшақ жобалау бағдарламасы "Урал" бомбалаушысы - 1930 жылдардың басында генерал Уолтер Вевердің басшылығымен Luftwaffe үшін ұзақ қашықтықтағы бомбалаушыны әзірлеу бойынша алғашқы ұшақ жобалау бағдарламасы / байқауы. 1936 жылы 3 маусымда Уизер әуе апатынан қайтыс болды, ал оның орнын басқан Альберт Кесселринг өз қызметін тоқтағанға дейін жобаны жалғастырды. 1933 жылы жаңадан құрылған Люфтваффе штабының бастығы Вейвер стратегиялық бомбалаудың соғыста қаншалықты маңызды болатынын түсінді. Ол Кеңес Одағымен соғыста неміс күштерінің Мәскеуден шығысқа қарай өте алыс қозғалмауын күтті, бұл Иосиф Сталиннің жақында көшірілген өнеркәсіптің көп бөлігін қолданыстағы бомбалаушылар қол жеткізе алмай қалдырады. Вевер сол зауыттарды стратегиялық бомбалаушы ұшақпен нысанаға алуды ұсынды, бұл жерде жердегі күштердің алға жылжуына қажеті жоқ, сонда да соғысу қабілеті бұзылады.

Даму

"Урал" бомбалаушы бағдарламасының аясында ол "Дорнье" және "Юнкерс" компанияларымен жасырын келіссөздер жүргізді. Олар Дорнье До 19 және Юнкерс Ю 89 ұшақтарымен жауап берді, ал Рейхслюфтфардхимистер 1935 жылы екі ұшақтың да прототиптеріне тапсырыс берді. Бағдарлама сәтті болмады және ақырында тоқтатылды. Дорнье До 19 V1 алғаш рет 1936 жылы 28 қазанда ұшты, бұл Ju 89-дан алты ай бұрын болды. Ол BMW/Bramo 322H төрт цилиндрлі радиалдық ұшақтарымен қозғалатын, барлығы 650 ат күші бар тоғыз орындық, төрт қозғалтқышты моноплан болатын. Do 19 V1 омыртқа және іш жақтағы қорғаныс қару-жарағына ие болды. Бұл жаңалықтар дизайнды құтқара алмады, тек V1 прототипі ғана аяқталды. Орал бомбалаушы бағдарламасының тоқтатылуынан кейін, жартылай аяқталған 3-ші прототип жолаушылар тасымалы үшін қайта құрылды және оның орнына Ju 90 прототипі ретінде қызмет етті. Ju 90 ұшағы кейіннен әскери қызметте патрульдік ұшақ ретінде қолданылды, өйткені ол Германияда қол жетімді өте алыс қашықтықтағы бірнеше жобалардың бірі болды. Ju 90 ұшағы Junkers Ju 290 төрт моторлы теңіз патрульді және ұзақ қашықтықтағы барлау ұшағының шағын сериясына әкелді.

Күшін жою

Джеймс Корум, бұл Кесселринг емес, ол Урал бомбалаушы жобасын тоқтатты; Керісінше, бұл Герман Геринг, ол Кесселрингтің, Эрнст Удет пен Эрхард Милхтың кеңестеріне сәйкес, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін стратегиялық бомбалаушыны әзірлеуді тоқтатты. Милх жобаның тоқтатылуын қалаған, себебі ол кезде неміс авиация өндірісі ауыр бомбалаушы ұшақтардың үлкен флотын құрай алмады және солай қала береді. Осылайша, Геринг жобаны тоқтатты және кейіннен былай деді: "Фюрер ешқашан менің бомбалаушы ұшақтарымыздың қаншалықты үлкен екенін сұрамайды, бірақ бізде қаншасы бар?" Алайда, Люфтваффе Операциялық штабының 1-ші бөлімшесінің бастығы майор Пол Дейхманның Герингке өтініші бойынша 1937 жылдың соңында, Нью-Йоркке бес тонналық бомба жүкін жеткізу үшін ұшақ жасау туралы нұсқаулар шығарылған кезде, жағдай өзгерді. 1942 жылдың наурызында Америка бомбалаушы жобасы басталды, бұл идеяны қайта жандандыру болды. 1943 жылы Гёринг ауыр бомбардировщик флотының жоқтығына наразылық білдірді және ауыр бомбардировщиктен орташа бомбардировщик артық деп айтқандарды қарғады. "Бұл ауыр бомбалаушылар Германияны бір шетінен екінші шетіне дейін қиратуда керемет жұмыс істейді", - деді ол. Бірақ А нұсқасында "ауыр" "Хайнкель" "Даймлер Бенц" DB 606 және 610 қозғалтқыштары болды, олардың салмағы 1,5 тоннаны құрайды. Сондай-ақ, "Грейф" машинасы ондағы күрделі және ауыр "қуат жүйелері" үшін жеткіліксіз жобаланған және қозғалтқышпен жабдықталған. Бір айдан кейін, 1942 жылдың қыркүйегінде Геринг He 177A-ға арналған шомылудан бомбалау талабын тоқтатты, бұл талап шындыққа сай келмейтінін дәлелдеді. He 177B A нұсқасының дамуы одақтастардың төрт қозғалтқышты стратегиялық бомбалаушыларының мүмкіндіктеріне сәйкес келуге тырысты және 1943 жылдың жазында жақсы жүрді. Daimler Benz DB 603 қуатымен жұмыс істейтін B нұсқасының төрт прототипі тапсырылды, олардың үшеуі жасалды және екеуі 1943 жылдың аяғына дейін ұшып кетті. He 177B, кейіннен Heinkel He 274 биіктіктегі дизайны және 1943 жылдың ақпанына қарай Heinkel He 277 бомбалаушысы (Heinkel-дің Атлантикааралық жобалау жобасы) He 177A дизайнынан шыққан үштік бағдарламаны құрады, олардың әрқайсысы басқалардан мүлдем бөлек болды. He 177A-ның алғашқы дизайны He 177B және He 274 үшін негіз болды және BMW 801 радиалды қуатымен жұмыс істейтін He 277 үшін бастапқы шабыт болды, оның дизайны кеңейтілген Heinkel He 219-ға ұқсайды. Алғашқы үш He 177B прототиптері төрт He 177A-ның түрлендірулері болды және Австрияда жасалды. Францияда екі He 274 прототипі жасалмақ еді. He 177B ұшақ үлгілерінің төрттігі де, He 274 ұшақ үлгілерінің жұбы да төрт жеке Daimler Benz DB 603 қозғалтқыштарына ие болды, 274 ұшағының қуат көздері жоғары биіктіктегі ұшу үшін қосымша турбоқондырғыға ие болды. Бұл әуе кемесінің бомбардировщиктерін RAF Бомбардировщиктер командасының Avro Lancaster-мен теңестіруге мүмкіндік береді. Германияның мұнай, майлау материалдары мен инфрақұрылымына қарсы шабуыл стратегиялық бомбалау қабілетін қолдау үмітін жойды. 1944 жылдың шілде айының басында Jägernotprogramm қорғаныс мақсаттарына жарамсыз неміс әскери ұшақтарын әзірлеуді тоқтатты, тек қана ұшақ жобаларына назар аударды.