Sylviornis

Кіріспе

Құстардың жойылған туысы Speciesbox. Fosil range = Holocene. image = Sylviornis. PNG кескіндік мәтін = Скелет реконструкциясы, ақ түсті сүйектерімен. Жанр = Sylviornis. Ата-анасы = Poplin, 1980 түрі = neocaledoniae. Билік = Poplin, 1980 Sylviornis ғалымдар ешқашан тірі кездестірген емес, бірақ ол көптеген мыңдаған суффизиль сүйектерінен белгілі, олардың кейбіреулері Голоцен кезеңінен, Жаңа Каледонияда және іргелес Île des Pins аралында. Бұл жануарлар б. з. б. 1500 жылдары Жаңа Каледонияға алғашқы адам келгеннен кейін көп ұзамай құрып кеткен.

Сипаттама

Сильвиорнис ұшпайтын, биік, салмағы орташа шамамен шамамен 5 кг болатын құс еді. 2016 жылғы зерттеуде оның тынығудағы биіктігі 500 м-ге дейін деп бағаланды, ал оның массасы шамамен 500 м-ге дейін төмендеді. Оның бас сүйегі үлкен, биік, бүйірінен қысылған, үстіне сүйекті ұңғышы бар. Оның аяқтары қысқа, бірақ аяқ-қолдары мықты, тырнақтары ұзын. Скелетінде Сильвиорнисті басқа барлық белгілі құстардан ерекшелендіретін бірқатар ерекшеліктер мен айырмашылықтар бар: ойық сүйектері форкулаға қосылмаған, құйрық омыртқаларының саны өте жоғары, ал қабырға қуысы мен жамбас динозаврға ұқсас көрінеді. Қанаттары кішкентай ұсақ бөліктерге дейін қысқарды. Сильвиорниске негізделген деп есептелетін жергілікті есептер қызғылт түсті құсты сипаттайды, оның басында жұлдыз тәрізді кальк бар, және ұшуға болмай тұра тез, өйткені ол жүгіру кезінде теңгерімділік үшін қысқартылған қанаттарын қолданды. Диета белгісіз. Оның құйрығы мен тауық аяғы сияқты морфологиясы болғандықтан, кейбір авторлар бұл түрдің төменгі өсімдіктермен қоректенетін және тамырлар мен түбіршектерді қазып алған өсімдікпен қоректенетін жануар екенін болжады, бірақ басқалары бұл арнайы омыртқасыз жыртқыш деп болжады. Кейбір кен орындарында табылған қалдықтардың 50%-ға жуығы жас жануарлардан табылған. Осылайша, Sylviornis кем дегенде екі, көбірек 10 жұмыртқадан тұратын тұтқасы бар және орташа өмір сүру ұзақтығы 5-7 жылдан аспайды, бұл осындай үлкен құс үшін өте төмен болады деп болжанады. Бұл құс жұмыртқаларын құлап тастамайды, керісінше, мегаподаларға ұқсас үйінді жасайды деп ойлаған. Бастапқыда қабірлер деп саналған Пин аралындағы тумулилерде адам сүйектері мен қабір заттары табылмаған, және олар Сильвиорнис инкубациялық үйінділері болған деген болжам бар. Бұл үйінділер төрт мыңжылдыққа жуық уақыт өткеннен кейін де биік және кең болғандықтан, олар жаңа каледониялық жойылған мегапода түрінің алып scrubfowl (Megapodius molistructor) жасаған үлкен болып көрінеді. Алайда, осы құстың сыртқы және тіпті мегаподалармен тығыз байланысты емес екендігі туралы соңғы бағалау оның мегаподалар сияқты үйінді салу мүмкіндігіне мүлдем сенбейтінін көрсетеді. Егер жергілікті тұрғындар айтқан деректер дұрыс болса, онда оның жұмыртқалары мен балапандары да әкелінген сүтқоректілердің жыртқыштарына бейім болуы керек.

Sylviornis was a huge flightless bird, standing up to tall, and weighing around on average. In the 2016 study, its height in resting stance was estimated up to , while its mass estimate decreased to It is the most massive pangalliform known to have ever existed. It had a large skull with a high and laterally compressed beak surmounted by a bony knob. Its legs were rather short, but had strong toes with long nails. The skeleton has a number of peculiarities and differences that make Sylviornis stand apart from all other known birds: the clavicles were not fused to a furcula, the number of caudal vertebrae was very high, and the ribcage and pelvis were almost dinosaurian in appearance. The wings were reduced to small stubs. Native accounts believed to be based on Sylviornis describe a bird reddish in color, with a star shaped calque on its head, and fast despite being flightless because it used its reduced wings for balance while running. The diet is unknown. Because of its beak morphology and chicken like feet, some authors guessed that the species was a herbivore that fed on low vegetation and dug up roots and tubers, but others that it was a specialized invertebrate predator. A large proportion—up to 50% in some deposits—of the remains found were from juvenile animals. Thus, it has been theorized that Sylviornis had a clutch of at least two, more probably closer to 10 eggs, and that the average lifespan was not much more than 5–7 years, which would be extremely low for such a large bird. It was thought that the bird did not incubate its eggs but built a mound similar to the megapodes. Tumuli on the Île des Pins which were initially believed to be graves were found to contain no human remains or grave goods, and it has been hypothesized that they were the incubation mounds of Sylviornis. As these mounds are up to high and wide even after nearly four millennia, they seem too large to have been made by the giant scrubfowl (Megapodius molistructor), an extinct New Caledonian species of megapode. However, recent assessment of this bird as outside and not even particularly closely related to megapodes make the possibility that it was a mound builder like them strictly unlikely. If native accounts are accurate, its eggs and hatchlings would also be vulnerable to introduced mammalian predators.