Кіріспе
Бахтағы театр, Англия 1805 жылы салынған. II* санаттағы ғимарат, Театрлар тресті оны "Грузия театр архитектурасының ең маңызды үлгілерінің бірі" деп сипаттады. Оның сыйымдылығы 900 адам. Theatre Royal - Тонтин қаржыландырған және сәнді безендірілген Old Orchard Street театрының орнына салынған. Архитекторы Джордж Дэнс Жас болды, Джон Палмер көп жұмысты орындады. Ол Шекспирдің "Ричард III" пьесасының қойылымымен ашылып, сол кездегі көптеген жетекші актерлердің, соның ішінде Доротея Джордан, Уильям МакКриди және Эдмунд Киннің қойылымдарын өткізді. 1862 жылы болған үлкен өрт ғимараттың ішкі бөлігін қиратты, содан кейін Чарльз Дж. Фиппстің қайта құру бағдарламасы тез арада жүргізілді, оған қазіргі кіреберіс салынды. 1892 жылы тағы да қайта безендіру жұмыстары жүргізілді; 1902 жылы жаңа баспалдақ пен электр жарығын орнатуды қоса алғанда, одан да көп құрылыс жұмыстары жүргізілді. Сара Бернхардт, балерина Анна Павлова және миссис Патрик Кэмпбелл сияқты актерлердің өнер көрсетуіне қарамастан, театр өте ренжімейтін болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дональд Вулфит, Айрин Ванбру, Джон Джилгуд және Сибил Торндайк пайда болды, оның ішінде Ноэль Ковардтың жеке өмірі мен Блайт Спирит, Балет Рамберт пен Шарлидің әпкесі сияқты жеңіл ойын-сауық сияқты шоулар болды, бірақ көрермендер төмендеді. 1979 жылы театрды траст сатып алды және қоғамдық қайырымдылықтан кейін сахнаны қайта құру және декорациялар мен жарықтандыру үшін жаңа биік мұнара орнату арқылы қайта жаңартудан өтті. 1997 жылы 120 орындық жаңа театр ашылды. 2010 жылы негізгі аудиторияны қайта қалпына келтіру жұмыстары қажет болды. 2005 жылы "The Egg" деп аталатын балалар театры ашылды. Сонымен қатар, кешенде барлар мен Гаррик бас паб бар.
The Theatre Royal in Bath, England, was built in 1805. A Grade II* listed building, it has been described by the Theatres Trust as "One of the most important surviving examples of Georgian theatre architecture". It has a capacity for an audience of around 900. The Theatre Royal was built to replace the Old Orchard Street Theatre, funded by a Tontine and elaborately decorated. The architect was George Dance the Younger, with John Palmer carrying out much of the work. It opened with a performance of Shakespeare's Richard III and hosted performances by many leading actors of the time including Dorothea Jordan, William Macready and Edmund Kean. A major fire in 1862 destroyed the interior of the building and was quickly followed by a rebuilding programme by Charles J. Phipps, which included the construction of the current entrance. Further redecoration was undertaken in 1892; more extensive building work, including a new staircase and the installation of electric lighting, followed in 1902. Despite performances by casts including Sarah Bernhardt, the ballerina Anna Pavlova and Mrs. Patrick Campbell, the theatre was rarely very profitable. During World War II Donald Wolfit, Irene Vanbrugh, John Gielgud and Sybil Thorndike appeared, with shows including Noël Coward's Private Lives and Blithe Spirit, a performance by Ballet Rambert and light entertainment such as Charley's Aunt, but audiences declined. In 1979 the theatre was bought by a trust and, following public donations, it underwent refurbishment, with the rebuilding of the stage and the installation of a new taller fly tower for scenery and lighting. In 1997 a new 120 seat theatre, known as the Ustinov Studio, was opened. Further restoration work to the main auditorium was needed in 2010. In 2005 a children's theatre known as The Egg was opened. The complex also includes bars and The Garrick’s Head pub.
Құрылыс
Театр 1805 жылы салынған, ол 1768 жылы "Театр Корольдік" атауын пайдалануға мүмкіндік беретін корольдік патент алған "Олд Орчард" театрының орнына салынған. Орчард көшесіндегі жер шіркеуге айналды, ал қазір ол Фримасон залы болып табылады. Жаңа театр алғаш рет 1802 жылы Баттағы бірнеше жерде ұсынылды, ал қазіргі жер 1804 жылы таңдалды; қаржыландыру Неаполитан банкирінің есімімен аталған инвестиция жоспары - Тонтиннің көмегімен жиналды. Бұл топтық аннуитет пен лотереяның ерекшеліктерін біріктірді. Әр абонент осы қорға келісілген сома төлейді, содан кейін жыл сайынғы зейнетақысын алады. Мүшелер қайтыс болған кезде олардың үлестері басқа қатысушыларға берілді, сондықтан әр аннуитеттің құны өсті. Соңғы мүшесінің өлімімен бұл жоспар тоқтатылды. 200 фунт стерлинг болатын акциялар тез арада сатып алынды, кейіннен Джордж IV болған принц-регент және оның ағасы принц Фредерик жазылушылардың арасында болды. Бұған дейін осыған ұқсас жоба Bath Assembly Room құрылысында қолданылған болатын. Бофорд скверінен көрінетін аркалар, пилястралар, гүл шоқтары мен әшекейлер салынған ғимараттың сыртқы бөлігін Джордж Дэнс Жас дизайнер жасаған, ол сонымен қатар интерьердің сәндік бөліктерін де жасаған. Ғимараттың негізгі матасын құрылыс жұмысына жетекшілік еткен Джон Палмер жасаған. Төбе Фонтилл абатханасынан бір шақырым қашықтықта орналасқан Фонтилл Спленденс панельдерімен безендірілген, оларды Андреа Касали суреттеп, театрға Пол Кобб Метхен сыйға тартты. 1827 жылы орнатылған газ шамдарынан болатын ықтимал зақымданудан кейін суреттерді Уильям Блатвейт Дирэм паркіне көшірді. 1805 жылы 12 қазанда театрдың ашылу кеші Рихард III қойылымы болды, оның басты рөлін беймәлім актер ойнады. Тіпті, театрдың табысты болмағанына қарамастан, көп ұзамай жақсы абыройға ие болды және Уильям Уайатт Даймондтың басқаруымен өркендеді. Алғашқы қойылымдарда бала актерлері Мастер Бетти мен Клара Фишердің балалық сахнадағы рөлдері, Лондон сахнасындағы танымал актерлердің ересектер рөлдері, соның ішінде Доротея Джордан, Уильям МакКриди және Эдмунд Кин. Шекспир және басқа да маңызды драмалардан басқа, қойылымдарға опера мен комедия кірді, Жозеф Грималди 1815 жылы қарашада "Мама гусь" пантомиміне клоун рөлін сомдады. 1810-1850 жылдары меншік және басқаруда бірқатар өзгерістер болды. Бұл пуритандық қайта жанданумен және Баттың танымалдылығының төмендеуімен тұспа-тұс келді; квитанциялардың төмендеуі Лондоннан келген актерлерге төленетін төлемдердің өсуімен байланысты болды. Нәтижесінде театр қаржылық дағдарысқа ұшырап, құлдырау кезеңіне түсті. Бақыт Джеймс Генри Чуйт, Бат Ассамблея бөлмелерінің менеджері және иесі миссис Макридидің күйеу баласы театрдың менеджері болып тағайындалғаннан кейін жақсара бастады және тағы да көрермендер көтеріле бастады.
Өрт және қайта құру
1862 жылы 18 сәуірде үлкен өрт ғимараттың ішкі бөлігін, оның ішінде сахнаны, декорацияны, гардеробты және кітапхананы жойды, тек сыртқы қабырғалар ғана қалды. Театрды қайта құру үшін жаңа компания құрылды және жобалар конкурсы өткізілді. Жеңімпаз С. Дж. Фипп болды және қайта құру, оның ішінде Сауклоздың жаңа кіреберісін тез арада жасады. Театр Корольінің қазіргі басты кіреберісі 1720 жылы Томас Гринвейдің қолымен салынған және бұған дейін Бо Нэштің үйінде болған. Певснер терезе қоршауларының, фриздердің және есіктің капот жақтауларының бұрауыштарын "характерлік түрде асыра жасалған" деп сынға алады және Вудтың "архитекторға емес, құрылысшыға тән" "көптеген әшекей" деп атағанын айтады. Чут менеджер болып қалды және Чарльз Кин мен Эллен Терриді 1863 жылдың 3 наурызында ашылу түнінде "Жазғы түннің арманы" роліне жұмысқа алды. Бастапқыда қайта ашылған театр Генри Ирвингтің басқалары сияқты көріністеріне қарамастан табысты болуға тырысты. 1885 жылы жалға алушы ретінде Уильям Льюис болды, 1892 жылы оның ұлы Эгберт Льюис болды. Олар 1892 жылы театрды қайта безендірді және Гилберт пен Салливан операларын және басқа да көркем көріністерді қойып, мелодрама мен комедияның қойылымдарына үлкен тұрақты аудиторияны тартты.
20 ғасыр
1902 жылы театр Корольдік жарғыға сәйкес ауқымды құрылыс жұмыстарын жүргізуге мүмкіндік беру үшін тоғыз айға жабылды. Бұл үшін жаңа баспалдақ, электр жарығы, жаңа өртке қарсы перде және бүкіл аудиторияда ыстық су радиаторлары орнатылды. 1905 жылы Корольдік театрдың ашылуының мерейтойында Уильям Шекспирдің көптеген пьесалары Франк Бенсон бастаған актерлер компаниясы орындады. 1914 жылы театр импресариосы Вурчестерлік Артур Карлтон жалға алу шартын қабылдады. Ол кезде елдегі 14 театрдың басшысы болғандықтан, ол жергілікті менеджер ретінде Д. Валентин Мунро ханымды тағайындады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде спектакльдер сақталды, ал 1916 жылы Сара Бернхардт Du Théâtre au Champ d'Honneur-де жарақаттанған француз сарбазының рөлін сомдады. 1920 жылдары орыс балеринасы Анна Павлова мен миссис Патрик Кэмпбеллдің өнер көрсетуі болды. 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде театр табысты бола алмады және алты ай бойы толық жабылды. 1938 жылы жалға беруді Рег Мэддокс өз қолына алды, оның отбасы келесі 40 жыл бойы театрмен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде театр жақсырақ дамыды, оның ішінде Дональд Вулфит, Айрин Ванбру, Джон Джилгуд және Сибил Торндайк сияқты көрнекті актерлер де өнер көрсетті. Соғыстан кейінгі жылдары кино мен теледидардан келген бәсекеге қарсы көрермендер саны азайып, түсірілімдер төмендеді. 1968 жылы театрды басқаруға арналған сенімгерлік туралы сәтсіз ұсыныстар жасалды, ал 1970-ші жылдары меншік компаниясының акцияларын жылжымайтын мүлік әзірлеушісі Чарльз Уэр сатып алды, ол Бристольдің адвокаты Чарльз Кларкка сатты. Кларк ғимаратты қайта безендіруге жауапты болды, бірақ пайда әлі де аз болғандықтан, 1976 жылы оны Лондондағы Хеймаркет театрын басқаратын Луис И. Майклсқа сатып жіберді. 1979 жылы наурыз айында қираған театрды Джереми Фрай басқарған траст £155,000-ға сатып алды. Келесі жылы жөндеуге ақша жинау үшін, сахнаны толық қайта құру, сахна жарығы мен сахналық көріністі ұстауға арналған болат тор орнату және жоғары ұшқыш жүйесі, ірі гастрольдік компанияларға, соның ішінде Питер Холлдың жанындағы Корольдік ұлттық театрға, орындауға рұқсат беру үшін өтініш жасалды. Жалпы жоспарланған шығын 3,5 миллион фунт стерлинг болды, оның ішінде театрды қайта ашу үшін 1,8 миллион фунт стерлинг қажет деп есептелді. Ақша және басқа да сыйлықтар қалалық кеңестен, Англияның өнер кеңесі, Батт сақтау тресті, Леч тресті, тарихи ғимараттар кеңесі, Манифолд тресті, Оңтүстік-Батыс тас тазарту және қалпына келтіру компаниясынан және көптеген жеке тұлғалардан алынды. Ғимараттың құрылысы Доутон мен Херст жобаларымен басталды. 3 миллион фунт стерлингті жөндеу, театрдың Фраймен құлдыраудан құтқарылғаннан бері ең үлкен жұмыс бағдарламасы 30 жыл бұрын, кеңейтілген фойе, жақсартылған лифт және мүгедектерге кіру үшін дүкендер мен патшалық шеңбер деңгейлері, барларды толық жөндеу және бұрынғы жертөлелерде Джереми Фрай Бар құру Гаррикс Хед пабы, және аудиторияны қайта безендіру. Техникалық жақсартулар негізгі үйдің сатысын қайта құруды және бүкіл ғимаратты қайта жабдықтау мен жарықтандыру бағдарламасын, жаңа өрт сөндіру жүйелерін, ауа-райы мен жарықтандыруды қамтиды, барлығы ғимараттың тиімділігін арттыру және көміртегі таңбасын 30% -ға дейін азайту үшін жасалған. Театр Корольдік моншасы үшін бұрын қаржы жинау науқанында маңызды рөл атқарған жазушы және романист Бел Муни бастаған сәтті науқан ақшаның үштен бір бөлігі қайырымдылық пен демеушілік арқылы жиналды, бұл 2010 жылдың наурыз айында қоғамдық орындардан тыс жерде жұмыс бастауға мүмкіндік берді. Театрдың бас үйі 2010 жылдың шілдесінде жабылып, фойе, барлар мен аудиторияның жұмыстарына мүмкіндік берілді. 2010 жылдың 8 қыркүйегінде, яғни алғашқы науқан басталғаннан кейін он жарым ай өткен соң, ресми түрде қайта ашылды. Салтанатты қайта ашылу салтанатын сахнада актерлер Пенелопа Кит пен Питер Боулз орындады, олар Корольдік театрдың "Ривалдары" қойылымында ойнаған. Бұл Ричард Бринсли Шериданның классикалық реставрациялық комедиясы, 18-ғасырдағы Батта және оның айналасында орналасқан. 2011 жылы театр Британдық құрылыс индустриясының қорғаныс сыйлығын жеңіп алды. Театрдың өзінде бірнеше арбалар, соның ішінде ғасырлар бұрын актриса болған сұр ханым да бар. Ол Grey Lady Box-та өндірістерді көріп, жасмықтың ерекше иісін қалдырады. Соңғы жылдары оны көрген және иіскеген де айтылады.
Архитектурасы мен ерекшеліктері
Театр, көршілес Гаррикс Хед мейрамханасымен бірге ІІ* дәрежелі ғимарат болып табылады және грузин сәулетінің басты үлгісі болып саналады. Ғимараттың ең көне бөлігі - бұрынғы Гаррик бас, Сент-Джонс-Клоуз. Үш қабатты бес қабатты ғимараттың жертөлесі бар, төбесінің беті тік, жартылай қоршалған. Есіктің үстінде Дэвид Гарриктің бюсті орналасқан, оны 1831 жылы Люциус Гагаган жасаған. Бастапқыда Джордж Дэнс Жас жобалаған ғимараттың Бофорд сквері бесеуден тұрады, оның пілястрлары комикалық және трагикалық музалардың фризін алып жүреді. 2017 жылы қазіргі Театр Корольдікінің бас кіреберісі мен бұрынғы Көк шапан мектебінің арасындағы Саулоз аймағы жаяу жүргіншілер, велосипедшілер мен автомобильдер үшін жаяу жүргіншілерге ыңғайлы ортақ кеңістік аймағына айналдырылды.
Устинов студиясы
1997 жылы Монмут көшесіндегі ғимараттың артқы жағына студиялық театр салынды, ол актер Питер Устиновтың есімімен аталған Устинов студиясы деп аталды. Ғимараттың алдыңғы жағын оның ұлы Игорь Устинов жасаған қоладан жасалған қанатты сурет безендірген. 150 орындық аудитория бастапқыда жастар театры мен шағын масштабтағы гастрольдік қойылымдар үшін кеңістік болды, бірақ Устиновтың бағдарламасы көп ұзамай классикалық концерттерді, комедияны (Билл Бейли, Стюарт Ли және Люси Портер сияқты жоғары деңгейдегі актілерді қоса алғанда) және үй қойылымдарын қамтиды. Осы қойылымдардың техникалық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін 2007 жылы сахна артындағы және техникалық жабдықтарды, фойе, бар және аудиторияны жақсартуды жоспарлаған. Устинов студиясы 2008 жылдың ақпан айында Жозеф Марселл, Майлс Андерсон және Николас Бейлидің қатысуымен "Мугабемен таңғы ас" атты өз өндірісімен қайта ашылды. 2011 жылы Лоуренс Босвелл Устинов студиясының алғашқы көркемдік директоры болып тағайындалды. 2012 жылы Устинов студиясында өткен американдық маусымда Сара Рулдың "In the Next Room" (немесе "Вибратор" пьесасы) Ұлыбританиядағы 2012 жылғы "Үздік жаңа пьеса" театр сыйлығының жеңімпазы атанды және үш Тони сыйлығына ұсынылды. "Устинов студиясы" сонымен қатар беделді "Empty Space" Питер Брук сыйлығына 2012 жылы ұсынылды. Daily Telegraphs Dominic Cavendish сыйлық беру салтанатында бұл орынды "әдеміліктердің үнемі қайнап тұрған қайнар көзі" деп мақтады. Сонымен қатар, Устинов 2013 жылғы сыйлықтарға екінші рет қатарынан ұсынылды. 2013 жылдың күзінде Устиновтар "Испанияның алтын дәуірі" сериясын ұсынды, бұл сирек көрінетін драмалардың үш жаңа аудармасы. Бұлардың ішінде "Қияметсіз жаза" трагедиясы және 2013 жылдың қыркүйек пен желтоқсаны аралығында репертуарда он актерлік құраммен жұмыс істеген "Грин-бритшедегі Дон Гил" және "Бірақ ақыл-ойдың әйелін" романтикалық комедиялары болды. Кейіннен ол Аркола театрына көшірілді. 2014 жылдың жазында Устинов студиясы "Жақсы емес яһудилер" атты жаңа комедиясын, ал сол жылдың қарашасында Флориан Зеллердің Кеннет Кранхамның "Әке" атты қара комедиясын ұсынды. Бұл екі спектакль де екі жыл ішінде ұлттық және халықаралық деңгейде үлкен жетістікке қол жеткізді, бірнеше турларда және Вест-Энд трансферлерінде үздіксіз жұмыс істейді, Кеннет Кранхам 2016 жылғы марапаттау салтанатында пьесадағы ең үздік актер үшін Оливье сыйлығын жеңіп алды. 2020 жылдың қаңтар айында театр және опера режиссері Дебора Уорнер Устинов студиясының көркемдік директоры болып тағайындалды. 2022 жылы оның тұңғыш сезонына Шекспирдің "Торна" қойылымы, Бенджамин Бриттеннің "Федра", Пурселлдің "Дидо және Эней", Ким Брандструптың "Минотавр" және Дикки Боның "Шоуманизм" қойылымдары кірді. 2023 жылы да осындай қызықты және эклектикалық өндірістер болады. Маусым Театрмен және режиссер Ричард Джонстың Софи Тредвеллдің "Машиналы" жаңа қойылымымен басталады. ОПЕРА Бенджамин Бриттеннің "Шикірегінің бұрылысы" романын жалғастырады, режиссері - көтеріліп келе жатқан жұлдыз Изабелл Кетл. Ким Брандступтың "Минотавр" романы "DANCE" екі еселенген нұсқасында Мэттью Болл, Алина Коджокару, Кристен МакНелли және Томми Франзен балет жұлдыздары қатысқан жаңа шығармамен қайта оралды. Дебора Уорнердің режиссерлігі мен идеясы бойынша жаңа жобаның жарық көруі әлі жарияланбаған. Соңында, классикалық музыканың ең маңызды аттарын, соның ішінде халықаралық деңгейде танымал тенор Иан Бостридж, жетекші меццо-сопрано Кристин Райс, танымал лирикалық сопрано Софи Беван және шебер пианист Джулиус Дрейкті қосатын жаңа RECITAL тобы пайда болды.
Жұмыртқа
2005 жылы Theatre Royal артында тағы бір жаңа театр ашылды, The Egg, балалар мен олардың отбасыларына арналған кәсіби театр қойылымдарын, сонымен қатар семинарлар мен жастар театры қойылымдарын ұсынады. Оған балалар мен отбасылық іс-шараларды өткізуге арналған кафе және кейде жасөспірімдер үшін өнері іс-шаралары кіреді.
Өнер көрсетулер
Оның бағдарламасының көп бөлігін құрайтын апта сайынғы гастрольдік қойылымдармен қатар, Корольдік театр Джонатан Черч құрған жазғы маусымды өткізеді. Бұл 2003 жылдан 2011 жылға дейін өткізілген Питер Холл компаниясының маусымынан кейін болды. Көптеген спектакльдер Лондондағы ресми ашылу алдында Корольдік театрда басталады.