Кіріспе

Өліп кеткен сулы қарақұйрық Metamynodon - Солтүстік Америкада (Ақ өзен фаунасы) және Азияда Еоценнің аяғынан бастап Олигоценнің басына дейін өмір сүрген, бірақ М. mckinneyi-нің күмәнді қосылуы олардың ауқымын Орта Эоценге дейін кеңейте алады. Әр түрлі түрлер үлкен болды, олардың жартылай судағы бейімделулері қазіргі суқұйрықтарға ұқсас, бірақ олардың бұзаулармен жақын туыстығына қарамастан.

Таксономия

Метаминодон - жойылып кеткен Amynodontidae тұқымдасының мүшесі, кейде "сулы бұқалар" деп аталады, өйткені олар бір кездері жартылай сулы болып саналған. Ол екі тайпаға бөлінеді: жартылай сулы MetamynodontiniParamynodon, Sellamynodon, Megalamynodon және Metamynodon және CadurcodontiniProcadurcodon, Zaisanamynodon, Cadurcodon және Cadurcotherium сияқты тапир. Метаминодонтиндар бүкіл әлемде кездеседі, Мьянмадан Параминодонт, Румыниядан Селламинодонт, Солтүстік Америкадан Мегаламинодонт және Метаминодонт. Мегаламинодон, мүмкін, Метаминодонның ата-бабасы, бірақ ол Азия ата-бабасынан дами алған. 1922 жылы палеонтолог Клайв Форстер Купер Балучистан, Пәкістаннан алынған тіс қалдықтарын М. bugtienses деп сипаттады, 2 жылдан кейін оралып, оны Paraceratherium туысына қайта тағайындады.

Сипаттама

Ең ірі түрі - Метаминодон планифрон, ұзындығы мен салмағы шамамен бір метрге жуық, қазіргі носорогтарға алыс туысы болса да, көбірек бегемотқа (Hippopotamus amphibius) ұқсайды. Оның алдыңғы аяқтарында қазіргі қарақұйрықтарда бар үш саусақтың орнына төрт саусақ бар еді. Ол ерте олигоцендегі шұңқырлар ұлттық паркіне ұқсас. Метаминодон көп болған және өзендермен шектелген болуы мүмкін; галереялық орманды жерлерде жылқы Mesohippus және artiodactyl Merycoidodon кең тараған; ал саванналарда лагоморф Palaeolagus, Лептомерикс және Гипертрагулус сияқты бұғылар болды. NALMA жіктелуінің Уитни кезеңінде, әлі ерте олигоценде, Метаминодон сирек кездеседі.