Кіріспе
Еуропадағы пілдердің тарихы Рим империясының кезінен басталады, бірақ одан бұрын, Мұз дәуірінде пілдердің туыстары бүкіл әлемге, соның ішінде Еуропаға тараған. Мамонттар Жердің солтүстік бөлігінде, Еуропадан Солтүстік Америкаға дейін қаңғыбасты мекендеген. Еуропа құрлығындағы тік тісті піл негізінен Жерорта теңізі маңында мекендеген, бірақ жылы мұз аралық кезеңдерде Еуропаның басқа да аймақтарына жеткен. Ол соңғы Мұз дәуірінде жойылып кеткенімен, Кипр нанғы пілі, пигмей пілі, Наксос нанғы пілі және Родос нанғы пілі сияқты аралдық нанғы түрлері ұзаққа созылды, ал соңғы Жерорта теңізі пілі шамамен 4000 жыл бұрын Тилос аралында тіршілік еткен. Содан кейін Еуропадағы нақты пілдердің болуы тек осы жануарларды импорттаудың нәтижесі болды.
The history of elephants in Europe dates back to the time of the Roman Empire, but previously, during the Ice Age, relatives of elephants were spread across the globe, including Europe. Mammoths roamed the northern parts of the Earth, from Europe to North America. The straight tusked elephant of mainland Europe principally inhabited the Mediterranean, but reached the rest of Europe during warm interglacial periods. While it went extinct during the last Ice Age, insular dwarf forms such as the Cyprus dwarf elephant, the pygmy elephant, the Naxos dwarf elephant and the Rhodes dwarf elephant survived longer, and the last Mediterranean elephant species survived on Tilos until about 4000 years ago. Subsequently the presence of actual elephants in Europe was only due to importation of these animals.
Шолу
Еуропалықтар тірі пілдермен б.з.б. 327 жылы Ұлы Александр Хиндукуштан Үндістанға түскен кезде кездесті, бірақ Александр оларды дереу пайдаланды. Оның шатырын төрт піл күзетіп тұрды, ал ол қайтыс болғаннан кейін оның әріптесі Птолемей Александрдың піл бас киімін киген суретін сомдаған монета шығарды, бұл грекке ұқсас Шығыста патшалық белгіге айналды. Аристотель пілдер туралы ақпаратты бірінші қолдан алды, бірақ көптеген батыстықтар сияқты, ол да олардың екі жүз жылдай өмір сүретініне сенді. Селевкидтердің соңғысы Римге бағынғанға дейін, патшалық Сирия бақтарындағы римдік барлаушыларға қолға түскен әрбір пілдің аяқтарын жарақаттауға бұйрық берілді. Рим цирктарында пілдер көрсетілгенімен, 4-ғасырдың ортасында Шапурдың соғыс пілдерінің саны жүздермен есептелді (Fox 1973 ж. 338 б.). Рим империясынан кейін пілдер Еуропадан көбінесе жоғалып кетті. Ерекше және қымбат жануарлар ретінде олар еуропалық билеушілер арасында сыйлықтармен алмастырылды, олар оларды сәнді үй жануарлары ретінде көрсетті, бұл Харун әр-Рашидтің Шарлеманьге піл сыйлағаннан басталды.