P-class sailing dinghy

Кіріспе

P сыныбы - Жаңа Зеландияда жастардың жаттығу қайығы ретінде танымал шағын бір желкенді қайықтың түрі. Бұл класты спортқа жаңадан кірген көптеген адамдар үшін желкенді жаттықтырушы кемесі ретінде танымал және Жаңа Зеландияның барлық танымал яхтшылары, соның ішінде Дин Баркер және Рассел Каутс, бірде жүзуді үйренді. P класы көптеген жылдар бойы Жаңа Зеландияда ең көп тараған желкенді қайық болды.

Шығу тегі

P класты кемелерді жаңа Зеландия инженері Гарри Хигет қарапайым кеме ретінде жасап шығарған. Бұл 2,13 метрлік, қабырғалы, бір қабатты, бір желкенді Бермудалық қайықты бір адам жүзуге арналған. 1950 жылдары арматуралық қондырғыдан төмен өлшемді Бермуда арматурасы пайда болды. Қайықтан шығып тұрған қайықтың артқы жағы. Оның шағын терең пилот кабинасы бар, қалған корпус суға берік суға беріктігі бар бөліктерден тұрады. Қайық суға батқанда, судың биіктігінде жүзіп жүреді. Құрамында ең аз салмағы 90 фунт бар, сондықтан өте берік. Тіпті 40 жыл бұрын салынған қайықты да жақсы жағдайда сатып алуға болады. Бірінші үлгісі 1920 жылы Жаңа жыл мерекесінде Вангарейдің маңындағы Онерахиде пайда болды. Алайда, 1923 жылы Хигет отбасымен Таурангаға көшіп келгенше, оның дизайнының толық әлеуеті айқын болды. Көп ұзамай Таургандағы портта әр демалыс сайын оншақты қайық жарысып жатты. P класы бастапқыда "Таурган класы" деп аталды. Қайықтардың желкенінде "П" әрпі жазылып, олардың негізгі жаттықтырушылар екенін білдіреді. 1940 жылы P класы үшін провинциялар аралық бәсекелестік құрылды, бірақ бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың қалған бөлігіне дейін 1940 және 1941 жылдары ғана өткізілді. Жарыс 1945 жылы қайта басталды, теңізшілер Джордж Таннер сыйлаған "Таннер кубогы" үшін жарысты. Таурганда Кубогы үшін жеке клубтар арасындағы жарыстар бір уақытта басталды. Екі байқау да жыл сайын өткізіледі. Алғашында қатты ағаштан жасалған, фанера 1956 жылы енгізілді, ал шыны талшықтан жасалған корпустарға 1975 жылы рұқсат берілді. Алюминийден жасалған шұңқырлар 1976 жылы, ал көміртек талшықтан жасалған мачталар 1998 жылы енгізілді. Бұл бір дизайндық сынып, оның құрылымы қатаң шектеулерге ие, бұл корпустардың желкендер мен фольгалардың салмағы мен өлшемдері өте ұқсас екендігін қамтамасыз етеді. Бастаушының қайығы 300 АҚШ долларына, ал үздік жарыс қайығы 30005000 АҚШ долларына сатылады. Жарыс қайықтары екі жақты желкенді басқарудың толық спектрімен, мачталары мен көміртек талшығынан жасалған фольгалармен және әр түрлі жел күшеюіне арналған кем дегенде 2 сапалы желкенмен жабдықталған. P класты әдетте 11 мен 15 жас аралығындағы ұлдар мен қыздар жүзіп жүреді. Оның қысқалығынан желдің соғатын толқынына қарсы жүзу қиын, сондықтан қайық мұрыннан секіріп жүзуге бейім. Сондықтан балалар кемеде кеме жүзуді ертеден үйренеді.

The P Class was designed by New Zealand civil engineer Harry Highet as a simple vessel in which children and young people could learn to sail. It is a 2.13 metre long, slab sided, v bottom single hull, single sail Bermuda rigged dinghy, and is designed to be sailed by one person. The low aspect ratio Bermudan rig took over from a gunter rig in the 1950s. The boom overhangs the stern of the boat. It has a small deep cockpit with the rest of the hull making water tight buoyancy compartments. When capsized the boat floats very high in the water. The hull has a minimum weight of 90 lbs so is very solid. Even 40 year old boats can be bought in good condition. The first example appeared at Onerahi near Whangarei on New Year's Day, 1920. However it was not until Highet and his family moved to Tauranga in 1923 that the full potential of his design became apparent. Soon a fleet of a dozen or so boats were racing each weekend on Tauranga Harbour. The P Class was initially known as the "Tauranga Class". Boats carried the letter "P" on their sails, to indicate they were primary trainers. By 1940, an Inter Provincial Competition had been established for the P Class, but this was held only in 1940 and 1941, before lapsing for the rest of World War Two. The competition resumed in 1945, with sailors racing for the Tanner Cup, a trophy donated by Mr George Tanner. A separate Inter Club competition for the Tauranga Cup began at about the same time. Both competitions are still held annually. Originally built of solid wood, plywood was introduced in 1956 and fibreglass hulls were allowed in 1975. Aluminium spars were introduced in 1976 and carbon fibre composite masts, in 1998. The class is a one design class with tight building restrictions ensuring that hulls spars sails and foils are very similar in weight and dimensions. A beginner's boat sells for $300 NZ and a top racing boat about $3000–5000NZ. Racing boats have a full range of double sided sail controls with masts and foils made of carbon fibre, and at least 2 quality sails for different wind strengths. The P class is generally sailed by boys and girls from 11 to 15. Because of its short length it is difficult to sail down wind in waves, giving the boat a tendency to nose dive. So children develop advanced sailing skills at a young age.