Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның Корк округіне қарасты тарихи Корк бақтары.
Historic Cork Gardens of County Cork, Ireland.
Энс Гроув бақтары
Оны Ричард Гроув Энсли бастаған, Фермой маңындағы үйдің басында XVIII ғасырдың басында салынған. Хималайдың көптеген рододендрондары өседі, олардың кейбіреулерін 1924 жылы капитан Франк Кингдон Уорд Бирма мен Тибеттен жинаған тұқымнан алады. Блэкуотер өзенінің бойындағы бақта Уильям Робинсон өзінің "Англия гүлдер бақшасы" атты басылымында бір тарауды арнаған су бақшасы бар.
Started by Richard Grove Annesley, in the grounds of a house near Fermoy dating from the early eighteenth century. Home to many Himalayan rhododendrons, some from seeds collected by Captain Frank Kingdon Ward in Burma and Tibet in 1924. The garden, on the River Blackwater has a water garden to which William Robinson devoted a chapter in his publication The English Flower Garden.
Арднағашел үйі
Бантри шығанағының жағалауында, Хатчинс отбасы мен ботаник Эллен Хатчинс мекендеген, ол Кью бақтарының директорының басшылығымен аробарий жасады. Бұған Podocarpus salignus өсімдіктерін отырғызу да кірді. Гималай ағаштары мен бұталарын кейіннен 1920 жылдары Гималай өсімдіктер экспедицияларының бірінде Франк Кингдон Уордпен бірге болған полковник Каулбек қосты. Сэмюэл Хатчинс (1834 - 1915) 1858 жылы Австралиядан жүз пакетті австралиялық өсімдіктер тұқымымен оралды. Бұрынғы отырғызуларды Артур Хатчинс (1770-1838), оның ағасы Эммануэль (1785-1815) және Эллен (1785-1815; ботаникалық иллюстратор) жасаған. Бұл аймақтың тарихын 1980 жылы Джон Беван: "Арднагашел - жасырын қазына" деп жазды.
On the shores of Bantry Bay, home of the Hutchins family and of the botanist Ellen Hutchins, who, guided by the director of Kew Gardens made an arboretum. This included plantings of Podocarpus salignus. Himalayan trees and shrubs were also subsequently added by a later proprietor, Colonel Kaulback, who had accompanied Frank Kingdon Ward on one of his Himalayan plant expeditions in the 1920s. Samuel Hutchins (1834 1915) returned from Australia in 1858 with one hundred packets of seeds of Australian plants. Earlier plantings were made by Arthur Hutchins (1770–1838), his brother Emmanuel (1785 1815) and Ellen (1785 1815; a botanical illustrator). The area's history was recorded in 1980 by John Bevan: 'Ardnagashel A Hidden Treasure'.
Ашборн үйі
Р. Х. Бимиш 1900 жылы Глоунтаун қаласында альпілік және субтропикалық бақтарын орналастырды. Оның ішінде Э. Х. Уилсон енгізген Қытайдан және Силли аралдарындағы Треско абатханасының капитаны Дорриен Смит Жаңа Зеландиядан әкелген өсімдіктер бар. Белгілі түрлерге Оңтүстік Африкадан Бимиш енгізген Haplocartha scaposa, сондай-ақ Ирландия мен Ұлыбританиядағы ең биік сирек кездесетін Мексика ақ қарағай (Pinus ayacahuite) жатады.
R. H. Beamish laid out his alpine and subtropical gardens at Glounthaune in 1900. Included were plants from China introduced by E. H. Wilson and from New Zealand by Captain Dorrien Smith of Tresco Abbey in the Scilly Isles. Notable species include Haplocartha scaposa introduced from South Africa by Beamish, together with the rare Mexican White Pine (Pinus ayacahuite), the tallest in Ireland and Britain.
Баллинтобер
Кинсальдің жанында жоғалған демесне бар, ол 17 ғасырдың соңында "қалыптасқан бақтары" үшін белгілі болды.
Near Kinsale is a lost demesne, which was noted in the late 17th century for its "elaborate gardens".
Бантри үйі
Бақты үйіндегі бақтың бірінші кезеңін 1791 және 1795 жылдар аралығында Лорд Бантри жүргізді. Жұмысты оның үлкен ұлы Ричард (Виконт Берехавен) 1844 және 1868 жылдар аралығында жалғастырды және оның континенттік саяхаттарының әсеріне ие болды. Кейіннен бақтарды қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді.
The first phase of the garden lay out at Bantry House was carried out by Lord Bantry between 1791 and 1795. The work was continued by his eldest son Richard (Viscount Berehaven) between 1844 and 1868, and influenced by his continental travels. Restoration was later carried out on the gardens.
Белгроув
Кобқа жақын Грейт аралдағы Белгроув бақтарын Уильям Эдвард Гамблтон (18401911) құрды. Ол әлемдегі ботаникалық институттардың басшыларынан түрлер мен сорттарды алды. Бақ сынақ алаңдары мен ботаникалық бақтың аралас түрі болды. Бақшада жеміс-жидек сынақтары. Жазушы және бақ дизайнері Уильям Робинсон 1899 жылы Гамблтонға "Бақ" атты бір томды арнады. Гамблтонның ботаникалық кітапханасы мол болған, ол өлгеннен кейін оның мазмұнын Дублиндегі Ирландия ұлттық ботаникалық бақтарға мұра етті. Бақ енді аман қалмайды.
Belgrove Gardens on Great Island near Cobh was established by William Edward Gumbleton (1840–1911). He obtained species and varieties from the heads of botanical institutions all over the world. The garden was a cross between trial grounds and a botanical garden. Fruit trials featured in the garden. The writer and garden designer William Robinson in 1899 dedicated a volume of The Garden to Gumbleton. Gumbleton had an extensive botanical library, and on his death he bequeathed its contents to the Irish National Botanic Gardens in Dublin. The garden no longer survives.
Бесборо
Бесборо үйі - Корк қаласының сыртындағы Блэкрок қаласында орналасқан Эбенезер Пайктің үйі. "Desfontainea spinosa" жинағымен танымал болған үйді және оның алаңын діни секта иелері сатып алған.
Besborough House was the home of Ebenezer Pike, located in Blackrock outside Cork. Noted for its collection of 'Desfontainea spinosa', the house and its grounds were acquired by a religious order of nuns.
Кастлемартир
XIX ғасырдың басында Ричард Бойл, 4-ші Шеннон графы Фрейзердің жобасына негізделген камелиялар мен пинетум бағын дайындады.
In the early 19th century, Richard Boyle, 4th Earl of Shannon laid out a garden of camellias and a pinetum based on a design by Fraser.
Корк ботаникалық бақтары
Корольдік Корк институты 1803 жылы құрылды және жылына екі мың фунт стерлингтің парламенттік грантын алды. Губернаторлар ботаникалық бақ құруға шешім қабылдады және 1807 жылы "Лиллипут" бақшасының жерін жалға алды. 1808 жылы олар шотландтық Джеймс Драммондты (1787-1863) бақтарды салуға жалдады. 1822 жылы бақ (Пауэрдің 1845 жылы Корк округіне арналған ботаниктің нұсқаулығында) шамамен алты акр жері бар деп сипатталды және Драммондтың қабырғалы қоршауындағы жылыжай Коркте және кейін Батыс Австралияда уақыт өткізген далалық ботаник болды. 1830 жылы үкіметтік грант алынып тасталды, ал губернаторлар Драммондтың бақтарды жалға беру ұсынысын қабылдамады және жалға беру шартын тапсырды. Содан кейін жерлер ертеректе күшейтілген күшейту науқаны болған Theobald Mathew әкесіне зират ретінде пайдалануға берілді; бұл пайдалану әлі де жалғасуда. Бақтардың жалғыз қалған дәлелі - кедр ағашы.
The Royal Cork Institution was set up in 1803 and received a parliamentary grant of two thousand pounds per year. The governors decided to establish a botanical garden, and in 1807 leased a site at 'Lilliput', Ballyphehane. In 1808, they employed Scotsman James Drummond (1787–1863) to lay out the gardens. In 1822, the garden was described (in Power's 1845 Botanist's guide to the County of Cork) as having approximately six acres and a glasshouse in a walled enclosure of Drummond was a field botanist who spent time in Cork and later in Western Australia. The government grant was withdrawn in 1830, and the governors declined Drummond's offer to lease the gardens and opted to surrender the lease. The lands were then let to the temperance campaigner Father Theobald Mathew for use as a cemetery; which use still continues. The only remaining evidence of the gardens is a cedar tree.
Креаг
Барридің отбасы Балтимор шығанағының жағалауында Скибберинге жақын жерде қоныстанған. Бұл бақта жергілікті және экзотикалық өсімдіктер, соның ішінде "Хо Че Мин жолы" бар. Бұрын ол Батыс Корк бақша жолының бөлігі ретінде көпшілікке ашық болған, енді меншік иесінің өзгеруінен кейін бұлай болмайды.
Established by the Harold Barry family on the shores of Baltimore Bay, near Skibbereen. This garden contains a mixture of native and exotic planting, including 'The Ho Che Min Trail'. Formerly open to the public as part of the West Cork Garden Trail, it no longer so following a change of ownership.
Жайық алқаптары
Уильям Хорацио Кроуфордтың үйі (1812-1888), Баллинур, Корк қаласының сыртында Махон түбегінде. Магнолия камбелли алғаш рет осы жерде гүлденген. Үй енді жоқ, ал Джек Линч туннеліне апаратын қос жол үй тұрған жердің үстінен өтеді. Бұл көпірдің астында.
Home of William Horatio Crawford (1812–1888), Ballinure, outside Cork on the Mahon peninsula. Magnolia campbelli reputedly flowered for the first time in cultivation here. The house no longer exists, and the dual carriageway road leading to the Jack Lynch Tunnel runs over the spot where the house stood. That is under the bridge.
Лиссалейн
Бенс Джонс отбасының үйі, Клонакилтидің сыртында. Робинсон стилімен жасалған, сирек кездесетін және экзотикалық өсімдіктер жинағы бар, оның ішінде батпақ бақшасы, тау бақшасы және фуксия бақшасы бар.
Home of the Bence Jones family, outside Clonakilty. Laid out in Robinsonian style with a collection of rare and exotic plants and containing a bog garden, rock garden, and a fuchsia garden.
Миртл бұтасы
Миртл Гроув - Югалдың (1588 9) мэрі сэр Уолтер Рэлидің үйі, картоп Еуропаға осында әкелінген деп саналады.
Myrtle Grove was the home of Sir Walter Raleigh, Mayor of Youghal (1588 9), reputedly where the potato was introduced to Europe.
Колледж, Югал
1612-14 жылдары Корк графы жасаған бұл бақтар Миртл Гроувтағы Рали үйінің жанында орналасқан және қалаға қарап тұрған төбе басына ұзын екі террасадан тұрады. Бағананың бастапқы қабырғалары мен террасалары әлі де бар.
Laid out by the Earl of Cork c1612 14, these gardens are located besides the Raleigh house at Myrtle Grove and consist of two terraces long cut into the hillside overlooking the town. The original garden walls and terracing are still present.