Canada National Parks Act

Кіріспе

Канада парламенті актісі Канада ұлттық парктер туралы заң - ұлттық маңызы бар табиғи аумақтарды қорғауды реттейтін Канаданың федералды заңы. 2019 жылдың наурызында Канаданың ұлттық парктер туралы заңы бүкіл елдегі 47 ұлттық парктер мен парк қорықтарына федералдық қорғанысты кеңейтті, олар 300 000 км2 мекенді қамтиды. Қазіргі Канада ұлттық парктері туралы заң 2000 жылдың 20 қазанында патшалық келісімді алды және содан бері өзгертілді. Өзінің тарихы барысында, алдыңғы Ұлттық парктер туралы заң ұлттық парктердің негізгі ниетімен, оларды қорғау мен қоғамдық демалыс орындары ретінде теңгеруге тырысу арқылы анықтауға тырысты. 2018 жылы Канаданың Қоршаған орта және климаттың өзгеруі министрі жасаған пікірлер Парктер Канадасының ұлттық парктердегі экологиялық қорғау жөніндегі жаңа міндеттемелерін көрсетті. Канаданың ертедегі заңнамасы ұлттық парктерді құру үшін жергілікті халықтарды жерлерден күштеп алып тастау саясатын қолданды. Канадада аборигендік атақтар мен құқықтарды құқықтық танудың дамуымен Ұлттық парктер туралы заңға ұлттық парктер қорықтарындағы дәстүрлі жинау іс-әрекеттерінің құқығын кеңейту туралы ережелер енгізілді, кейбір жағдайларда Парктер Канада агенттігі мен жергілікті жергілікті топтар арасында бөлінетін парк басқаруын өзгерту. Канадалық Тынық мұхиты темір жолының күшті лоббисімен заңда ұлттық парктер моделі сипатталды, ол дамуды және қорғауды теңгермеді. Рокки таулары паркі туралы заң да парктің кез келген аумағын қоныстандыруға немесе басып алуға тыйым салды, ішкі істер министрі мен кеңестегі губернаторға заңсыз кіргендерді алып тастау құқығын берді. Заңның ең маңызды нәтижелерінің бірі - ол Доминион парктер бөлімшесін ішкі істер департаментінің жаңа бөлімшесі ретінде федералды парктерді басқаруды қадағалау үшін құрды. Америкалық эколог Джон Мьюрдің әсерінен Харкин Канададағы саябақтардың санын үш есеге көбейтті (6-дан 18 -ге дейін). Бұрынғы заңнамадан айырмашылығы, Ұлттық парктер туралы заңның жалпы мақсаттағы бөлімінде (1930 ж.) ұлттық парктер - бұл болашақ ұрпақтардың ләззатын алу үшін оларды бұзбай қалдыру үшін сақталуы және пайдаланылуы тиіс табиғи кеңістіктер. Алайда, экономикалық даму парктердің маңызды рөлін сақтап қалды.

Canadian act of parliament

The Canada National Parks Act is a Canadian federal law that regulates protection of natural areas of national significance. As of March 2019, the Canada National Parks Act extended federal protection to 47 national parks and park reserves across the country covering more the 300,000 km2 of habitat. The current Canada National Parks Act received royal assent on October 20, 2000 and has been amended since. Over the course of its history, the predecessor National Parks Act struggled to define the primary intention of national parks by trying to balance parks as places both of conservation and public leisure. Remarks made by the Canadian Minister of Environment and Climate Change in 2018 signalled a renewed commitment by the Parks Canada agency to ecological conservation within national parks. Early legislation in Canada applied exclusionary policies and forcibly removed Indigenous peoples off lands in order to create national parks. With developments in the legal recognition of Aboriginal title and rights in Canada, provisions have been included within the National Parks Act to extend the right of traditional harvesting activities within national park reserves with some cases altering park management to be shared between the Parks Canada agency and local Indigenous groups. Lobbied heavily for by the Canadian Pacific Railway, the Act outlined the national parks model which balanced conservation as well as development. The Rocky Mountains Park Act also prohibited the settlement or occupation of any of the park’s area, giving the Minister of the Interior and Governor in Council the right to remove trespassers. One of the most significant results of the Act was that it created the Dominion Parks Branch as a new branch of the Department of the Interior to oversee the administration of federal parks. Inspired by American environmentalist, John Muir, Harkin oversaw the number of parks in Canada triple (from 6–18). Unlike in earlier legislation, the general purpose section (section 4) of the National Parks Act (1930) stated that national parks are spaces of nature to “be maintained and made use of so as to leave them unimpaired for the enjoyment of future generations.” Such phrasing in the Act has led to it being recognized as the foundation upon which subsequent ecological protection within national parks has been based. However, economic development remained a prominent role of parks.

2000Канада ұлттық парктер туралы заң

2000 жылы патшалық келісім алған Канаданың ұлттық парктер туралы заңы ұлттық парктердегі экологиялық тұтастықты сақтау мен қалпына келтіруді өзінің бірінші кезектегі басымдылығы ретінде қолданатын ең күшті қорғау тілін қолданады.

Жай дала аймақтары

Жай далада орналасқан жерлер - ұлттық парктердегі табиғи күйде немесе табиғи күйге қайта оралуы мүмкін жерлер. Бұл аумақтардың табиғи табиғатына нұқсан келтіретін кез келген іс-әрекетке тыйым салынады, бұған қоғамдық қауіпсіздік, келушілерге арналған негізгі құрал-жабдықтар мен парк әкімшілігіне қатысты іс-әрекеттер жатпайды.

Шектен шығару саясаты

Канаданың көптеген ұлттық парктері жергілікті халықтардың дәстүрлі жерлерінде құрылған және ертедегі ұлттық парктер отаршылдықтың құралы ретінде қолданылған деп айтылған. Бүгінде Канада парктері көптеген ұлттық парк қорын басқаруда бірқатар жергілікті топтармен тығыз жұмыс істейтін серіктес ретінде өзін танытса да, өткен ұлттық парк актілері жергілікті халықтарды парктерден тікелей алып тастады. Кейбір жағдайларда жергілікті халықты ұлттық парктерге айналатын аумақтардан күштеп алып тастады, ал басқаларында жергілікті халықты өз қорын парк сыртындағы жерлерге сатуға немесе айырбастауға шақырды. Роки таулары паркі туралы заңда (1887) адамдар жерлерден шығарылуы мүмкін деген ереже нақты көрсетілген. Роки таулары туралы заңның 3 және 4-бөлімдерінде "ешкім де аталған қоғамдық саябақтың бір бөлігін таба алмайды, орналастыра алмайды, пайдалана алмайды немесе иеленбейді" деп көрсетілген және Ішкі істер министрі мен Кеңестегі губернаторға "қасақана кіргендерді алып тастау және алып тастау" туралы ережелерді жасауға құқық берді. Парк жерлеріндегі жергілікті халықтарды күштеп көшіру саясаты табиғатты қорғау деген атпен жүзеге асырылған кезде, Канада үкіметі бір мезгілде Банф және Джаспер сияқты алғашқы ұлттық парктердегі туристерді орналастыру үшін парктер ішінде тұрақты қалалар салып жатты. Канаданың ұлттық парктер туралы заңына сәйкес, ұлттық парктегі экологиялық тұтастығы "оның табиғи аймағына тән және тұрақты болуы мүмкін жағдай, соның ішінде абиотикалық компоненттер мен жергілікті түрлер мен биологиялық қауымдастықтардың құрамы мен молшылығы, өзгерістердің қарқыны және қолдау процестері" деп анықталады. Бұл дегеніміз, экожүйелер экологиялық тұтастығы бар деп есептеледі, егер олардың табиғи компоненттері, мысалы физикалық элементтер, биологиялық әртүрлілік және экожүйелік процестер, тұтас болса. 2016 жылғы Парктер туралы баяндамада экологиялық ұйым, Канадалық парктер және жабайы табиғат қоғамы (CPAWS) Парктер Канада агенттігі Канаданың ұлттық парктер туралы заңдарын қорғау міндеттемелерін тиімді жүзеге асырып жатқандығы туралы алаңдаушылық білдірді. Олар Канада Парктер Агенттігінің ұлттық парктердегі шығыстарының тек 13%-ы ғана ерекше қорғауға арналған деп атап өтті.

Many of Canada's national parks were established on the traditional lands of Indigenous peoples and it has been argued that early national parks were used as tools of colonialism. Although today Parks Canada promotes itself as working closely with a number of Indigenous groups as partners in the management of many national park reserves, past national parks acts explicitly excluded Indigenous peoples from parklands. In some cases, Indigenous people were forcibly removed from areas that would become national parks, while in others, Indigenous people were encouraged to sell or trade their reserves for lands outsides of the park. The Rocky Mountains Park Act (1887) explicitly stated the provision by which people could be removed from the land. Sections 3 and 4 of the Rocky Mountains Act stated that "no person shall locate, settle upon, use or occupy any portion of the said public park" and gave the Minister of the Interior and Governor in Council the right to make regulations for "the removal and exclusion of trespassers". While these policies of forcible removal of Indigenous people on park lands were practised under the name of conservation, the government of Canada was simultaneously building permanent towns within parks to house tourists in early national parks such as Banff and Jasper. According to the Canada National Parks Act, ecological integrity within a national park is defined as "a condition that is determined to be characteristic of its natural region and likely to persist, including abiotic components and the composition and abundance of native species and biological communities, rates of change and supporting processes". This means that ecosystems are considered to have ecological integrity when their native components, such as physical elements, biodiversity and ecosystem processes, are intact. In their 2016 Parks Report, the environmental organization, Canadian Parks and Wilderness Society (CPAWS), raised a concern about whether the Parks Canada Agency was effectively implementing the Canada National Parks Acts commitment to conservation. They highlighted that only 13% of the Parks Canada Agency's spending on national parks was dedicated to spending on conservation specifically.