Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық актер (1890-1971) Жаңа Зеландиялық музыкант Эдмунд Шерборн Лоу (3 наурыз 1890 - 21 сәуір 1971) - американдық актер. Оның қалыптасу тәжірибесі водевиль мен үнсіз фильмнен басталды.
American actor (1890–1971)
the New Zealand musician
Edmund Sherbourne Lowe (March 3, 1890 – April 21, 1971) was an American actor. His formative experience began in vaudeville and silent film.
Өмірбаян
Лоудың балалық шағы Сан-Хоседегі Солтүстік 1-ші көшеде 314-ші үйде өтті. Ол Санта-Клара колледжінде оқыды және актерлік карьерасын бастамас бұрын діни қызметкер болу идеясын ойлады. Ол Вудленд-Хиллсте өпке қатерінен қайтыс болды және Сан-Фернандо Миссиясы зиратында жерленді.
Lowe's childhood home was at 314 North 1st Street, San Jose. He attended Santa Clara College and entertained the idea of becoming a priest before starting his acting career. He died in Woodland Hills, California, of lung cancer and is buried at San Fernando Mission Cemetery, Mission Hills, California.
Квирт және Флаг
Лоудің мансабы 1915 жылдан бастап 100-ден астам фильмді қамтыды. Ол үнсіз фильмдердің танымал кейіпкері ретінде танымал болды. Ол 1926 жылы "Құрмет қандай бағада?" атты үнсіз фильмде капитан Джимми Флагтың (Виктор МакЛаглен) ақылды досы Сержант Гарри Квирт рөлін ойнағаны үшін есінде. режиссері Рауль Уолш. Квирт пен Флагтың танымалдылығы Эдмунд Лоудың жаңа сөйлейтін фильмдердегі табысына кепілдік берді: көрермендер тұзды Квирт пен Флагтың бір-бірін тілмен тіл тигізіп қорлағанын естуді күте алмады. Саунд дәуірінде музыкалық комедиялық қайта құру және екі жалғастыру өндірілді, олардың барлығы Лоу мен МакЛагленнің қатысуымен, алғашқы екеуін Рауль Уолш режиссерлік етті. Лоу өзінің рөлін кинодан радио бағдарламасында қайталады Капитан Флаг және сержант Квирт, Blue Network телеарнасында 1941 жылдың 28 қыркүйегінде, 1942 жылдың 25 қаңтарында және NBC телеарнасында 1942 жылдың 13 ақпанында, 1942 жылдың 3 сәуірінде. (Радио шоу Лоу мен МакЛагленнің әскери фильмдегі "Марайндарды шақырыңыз" комедиясында Гарри мен Джимми сияқты күресуші достар ретінде қайта қосылуынан туындаған болуы мүмкін.) Лоу 1930 жылдары әртүрлі Голливуд студияларында фрилансер болып, үздіксіз жұмыс істеді. Ол Уоллес Берридің Жан Харлоу ойнаған кейіпкерінің әйелімен араласқан жас дәрігердің рөлін "Сегіздегі кешкі ас" (1933) фильмінде ойнады.
Lowe's career included over 100 films, beginning in 1915. He became established as a popular leading man in silent films. He is best remembered for his role as Sergeant Harry Quirt, smart mouthed buddy of the equally abrasive Captain Jimmy Flagg (Victor McLaglen) in the 1926 silent feature What Price Glory? directed by Raoul Walsh. The popularity of Quirt and Flagg virtually guaranteed Edmund Lowe's success in the new talking pictures: audiences could hardly wait to hear the salty Quirt and Flagg insulting each other in spoken dialogue. During the sound era, a musical comedy remake and two sequels were produced, all starring Lowe and McLaglen, with the first two also directed by Raoul Walsh. Lowe reprised his role from the movies in the radio program Captain Flagg and Sergeant Quirt, broadcast on the Blue Network September 28, 1941 January 25, 1942, and on NBC February 13, 1942 April 3, 1942. (The radio show probably resulted from Lowe and McLaglen reuniting as battling buddies Harry and Jimmy in the military movie comedy Call Out the Marines.) Lowe worked steadily as a leading man throughout the 1930s, freelancing at various Hollywood studios. He portrayed the young doctor trying to get out of an affair with Wallace Beery's character's wife, played by Jean Harlow, in Dinner at Eight (1933).
Кейінгі мансап
Эдмунд Лоудың кинодағы резюмесіне көз жүгірткеніміз, ол 1942 жылы "Повэрти Роу" фильмінің түсіріліміне түскенін және мансабының ешқашан қалпына келмегенін көрсетеді. Шынында да, Лоудің мансабы 1938 жылы, актер романтикалық рөлдерді ойнауға тым жетілген кезде тоқтап қалды. Соңғы рөлі 1937 жылы Every Day's a Holiday фильмінде болды, онда 48 жастағы Лоу 44 жастағы Мэй Уэстпен бірге ойнады. Лоу үлкен фильмдерде қосалқы және кішігірім фильмдерде басты рөлдерді ойнай бастады. Лоудың досы Уильям К. Говард, 1920-ші жылдардың жетекші режиссері, 1942 жылы төменгі бюджетті Монограм Пикчерс кинотеатрында қайта оралуға тырысты. Говардқа қызмет көрсету үшін Лоу "Клондайк Фьюри" фильмінде басты рөлді сомдады. Лоудің адалдық ым-ишарасы оның кәсіби мәртебесіне әсер етті: кішкентай, тәуелсіз Monogram студиясы Голливудтың кіші лигасында берік болды. Актер Билл Кеннедидің Скот МакГилливрейге айтқан сөзіндей: "Егер сіз Роберт Митчем немесе Алан Лэдд сияқты актер болсаңыз, Монограмда жұмыс істеу жаман емес еді. Бірақ егер сіз Fox немесе Paramount сияқты үлкен студияда жұлдыз болсаңыз, содан кейін Эдмунд Лоу сияқты Monogram-ға барсаңыз, бұл өлімнің сүйегі болды ". Лоудың Klondike Fury фильміндегі жұмысы оны Колумбия Пикчерс компаниясынан үш комедиялық құпия фильмде ойнауға шақырды. Лоу сонымен қатар Монограмда жұмыс істеді, әсіресе 1945 жылы шыққан қылмыс триллері Диллингерде, бұл сюрприз болды. Лоудің соңғы кинодағы рөлі "Monogram" компаниясының "The Strange Mr. Gregory" (1945) фильмінде болды. 1951 жылы Лоу телешоудың 38 эпизодында ойнады. Алдыңғы бет Детектив және 1957 жылы Джеймс Гарнердің қарсысында "Маверик" фильмінің бірінші эпизодында қарт зұлым кейіпкер ретінде көрінді. Лоу 1960 жылға дейін кейде ірі кинофильмдерде көрінеді.
A look at Edmund Lowe's screen resumé would indicate that he descended to "Poverty Row" productions in 1942 and his career never recovered. In fact, Lowe's career was stalling as early as 1938, when the actor was too mature to play most romantic leads. His last such role was in 1937's Every Day's a Holiday, in which the 48 year old Lowe played opposite the 44 year old Mae West. Lowe shifted gears and began playing strong supporting roles in major films and leads in minor films. Lowe's friend William K. Howard, a top director of the 1920s, was attempting a comeback at the low budget Monogram Pictures in 1942. As a favor to Howard, Lowe took the leading role in Klondike Fury. Lowe's loyal gesture took a toll on his professional standing: the small, independent Monogram studio was firmly in Hollywood's minor league. As actor Bill Kennedy told author Scott MacGillivray, "If you were an actor on the way up, like Robert Mitchum or Alan Ladd, working at Monogram was okay no stigma. But if you were already a star at a big studio like Fox or Paramount and then went to Monogram, a la Edmund Lowe, it was the kiss of death." Lowe's work in Klondike Fury won him an invitation from Columbia Pictures to star in three comedy mysteries. Lowe also kept working at Monogram, notably in the 1945 crime thriller Dillinger, a surprise hit. Lowe's last starring movie role was in Monogram's The Strange Mr. Gregory (1945). In 1951 52 Lowe starred in 38 episodes of the television show Front Page Detective and appeared as the elderly lead villain in the first episode of Maverick opposite James Garner in 1957. Lowe appeared occasionally in major motion pictures through 1960.
Некелер
1925 жылдың басында Эстер Миллермен алғашқы некеде болғаннан кейін Лоу Лилиан Ташманмен Портс оф Колл фильмін түсіру кезінде кездесті. Лоу мен Ташман 1925 жылы 21 қыркүйекте, фильмнің түсірілуі алдында үйленді. Олардың Беверли-Хиллз пен Малибуда үйлері бар. Олар 1934 жылы 37 жасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болғанша некеде болды. Ташман қайтыс болғаннан кейін жетпіс жыл өткен соң, автор Е. Дж. Флеминг Лоу гомосексуалист, ал Ташман лесбиянка екенін мәлімдеді. Егер бұл мәлімдемелер рас болса, онда фанат журналдар мен газеттердегі мақалалар Ташманның көзі тірісінде немесе ол қайтыс болғаннан кейін 70 жыл бойы олар туралы ештеңе айтпаған. Лоудың үшінші әйелі костюм дизайнері Рита Кауфман болды. Олар 1936 жылдан 1950 жылға дейін некеде тұрды.
After his first marriage to Esther Miller ended in early 1925, Lowe met Lilyan Tashman while filming Ports of Call. Lowe and Tashman were married on September 21, 1925, before the release of the film. The two had homes in Beverly Hills and Malibu. They were married until Tashman's death from cancer at age 37 in 1934. Seventy years after Tashman's death, author E. J. Fleming claimed Lowe was a homosexual and Tashman was a lesbian. If the claims were true, fan magazine writers and newspaper columnists made no mention of them during Tashman's lifetime or for 70 years after her death. Lowe's third wife was costume designer Rita Kaufman. They were married from 1936 to 1950.