Кіріспе

Француз анархисі (1875-1908) Жозеф Альберт (Альберт Либертад немесе Либертад деп аталады) (24 қараша 1875 12 қараша 1908) - Францияның анархистік белсенділері мен жазушысы, L'Anarchie атты ықпалды анархистік басылымның редакторы.

Өмір және жұмыс

Ол Бордода дүниеге келіп, Парижде қайтыс болды. Ата-анасы оны нәресте кезінде тастап кеткен, Либертат Бордодағы қоғамдық көмекке тәрбиеленген. Балалық шақтағы аурудың салдарынан ол аяғын пайдалана алмай қалды, бірақ ол өзінің кемшілігін жақсы пайдаланып, полицияға қарсы қару ретінде таяқтарын қолданды. 21 жасында Парижге көшіп келеді, ол көп ұзамай анархистік шеңберлерде белсенді болып, "Le Libertaire" журналының кеңсесінде өмір сүруге дейін барады. Әртүрлі анархистік топтардың мүшесі және "іс-әрекет арқылы үгіт-насихатты" қолдайтын ол 1902 және 1904 жылдары Париждің 11-ші округінде өз кандидатурасын анархистік идеяларды тарату құралы ретінде көріп, үзілісші кандидат болды. Дрейфус ісі кезінде ол Анти-милитаристік лиганы (1902) құрды "және Параф Жавалмен бірге "Causeries populaires" атты қоғамдық пікірталастарды құрды, олар бүкіл елде үлкен қызығушылыққа ие болды, бұл Париждің әртүрлі аудандарында кітап дүкені мен әртүрлі клубтарды ашуға ықпал етті". 1905 жылы Либертад ең маңызды индивидуалистік анархистік журналға негіз құрды, L'Anarchie, оның серіктестеріне Андре Лорулот, Эмиль Арман, Виктор Серж және оның серігі Рирет Матержан кірді. Ситуационисттік интернационалдың француз теоретигі Рауль Ванегем Либертадтың "азаматтарды өздерінің жеке куәліктерін өртеп, қайтадан адам болуға шақырған, құлдардың мемлекеттік статистикалық тізімдеріне тиісті түрде енгізілген санға дейін азайтуға жол бермеген" іс-қимылға шақыруымен танымал болғанын хабарлайды. Ол сондай-ақ Аристид Брианмен бірге редактор болып жұмыс істеді, "Лантерн" журналын редакциялады, содан кейін Себастьен Фоурмен бірге. Еркін махаббат белсендісі Либертад Зо д'Аксаның "L'En Dehors" газетінде жазған.

Анархизм

14 шілде мерейтойына орай "Анархия" "Биліктің Бастилиясы" атты манифесті жүз мың данада басып шығарды және таратты. Әлеуметтік тәртіпке қарсы қызу белсенділікпен қатар, Либертад, әдетте, анархизмді "өмір қуанышы" ретінде емес, жауынгерлік құрбандық және өлім инстинкті ретінде емес, жеке адамның талаптарын (автономияға деген қажеттілігі) авторитарлық қоғамды жою қажеттілігімен татуластыруға тырысқандығы нәтижесінде, тойлар, билер мен елдік экскурсияларды ұйымдастырды. Шын мәнінде, Libertad жеке бүлік пен әлеуметтік революция арасындағы жалған дихотомияны жеңіп, біріншісі екіншісінің сәті ғана екенін, әрине, оның теріске шығарылмайтынын атап өтті. Көтеріліс тек жеке адамның ерекше шиеленісінен ғана туындайды, ол өзін кеңейту арқылы тек қана әлеуметтік азаттық жобасына әкелуі мүмкін. Libertad үшін анархизм - бұл кез келген әлеуметтік контексттен бөлек, қандай да бір суық пил сүйегі мұнарасында немесе қандай да бір бақытты қауымдастық аралында өмір сүру, әлеуметтік рөлдерге бағынып өмір сүру, өз идеяларын жүзеге асыру сәтін қайғылы аяғына дейін кейінге қалдыру емес, анархист ретінде өмір сүру, мұнда және қазір, ешқандай жеңілдіктерсіз, мүмкін болатын жалғыз жолмен: бүлік шығару арқылы. Сондықтан да осы тұрғыдан алғанда, жеке бүлік пен әлеуметтік революция бірін-бірі жоққа шығармайды, керісінше, бірін-бірі толықтырады".