Кіріспе

1924 жылғы АҚШ заңы Дүниежүзілік соғыс кезінде түзетілген өтемақы туралы заң немесе Бонус туралы заң - 1924 жылы 19 мамырда қабылданған АҚШ-тың федералды заңы, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста американдық әскери қызметте болған ардагерлерге пайда әкелді.

Қаулылар

Заң ардагерлерге әртүрлі нысанда қосымша төлемдерді берді, қысқа мерзімде тек шектеулі төлемдер ғана болды. Әр ардагердің "кредитінің" құны әр алушының 1917 жылдың 5 сәуірінен 1919 жылдың 1 шілдесіне дейінгі аралықта АҚШ Қарулы Күштерінде қызмет еткені бойынша анықталды. Ол штатта қызмет еткен ардагерге ең көп 500 доллар (2021 жылы шамамен 8000 доллар) және шетелде қызмет еткен ардагерге 625 доллар төлейді. Ол 50 доллардан кем қарыздар үшін дереу төлем жасауға рұқсат берді. Егер ардагердің өлімі 500 доллардан кем болса, оның мұрасына сыйлық дереу төленетін. Қалғандарына "Қызмет көрсету туралы сертификат" берілді, ол сақтандыру полисі сияқты қызмет етті. Стандартты актуариялық есептеулерге сүйенсек, ардагер куәлігінің құны оның қызмет кредиті құнының 125 пайызына тең 20 жылдық сақтандыру полисінің құны ретінде белгіленді. Сертификаттар ардагердің туған күніне 1925 жылдың 1 қаңтарынан ерте емес, ал 1945 жылы туған күніне толықтай өтелуі керек, егер ол сол уақытқа дейін қайтыс болса, оның мүлкіне төлем жасалуы керек еді. Сертификат иелеріне оларды белгілі бір шектеулер бойынша несиелерге кепілдік ретінде пайдалануға рұқсат етілді.

Қабылдау

Америка легионы Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің атынан заңның басты қолдаушысы болды және ол бонус терминіне қарсы болды, өйткені "бонус дегеніміз 'толық төлем плюс' және әлі толық төлем болған жоқ, немесе толық төлемге жақын, сондықтан артық болмайды". Легион үкіметке "ұлттық алғыстысыздық пен әділетсіздік деп санаған нәрсеге қатты сыналған адамдардың сенімін қалпына келтіру" керектігін айтты. Легионның айтуынша, Вильсон әкімшілігі 1917-1918 жылдары үкімет қызметкерлеріне инфляцияның әсерін жою үшін қосымша төлемдер жасады, бірақ әскери қызметшілерге ешқандай теңестірме жасамады. Легион президент Уоррен Г. Хардингпен күресті, өйткені оның ұстанымы төлемдерді қолдаудан, егер ол кіріс шарасымен қатар, болашақ зейнетақы жүйесін қолдау үшін өзгерді. Хардинг бұл мәселеге қатты көңіл бөлгендіктен, 1921 жылы заң жобасының бір нұсқасына қарсы өз ойын білдіру үшін Сенатқа барды, ал Сенат оны 4729 дауыспен қабылдамады. Хардинг 1922 жылы 19 қыркүйекте Түзетілген өтемақы туралы заңның басқа нұсқасына вето салды, ал Палата оның ветосын 25854 болдырмады, бірақ Сенат демократтар мен республикашылдарды бөліп тұрған дауыс беруде төрт дауыспен үстемдік ете алмады. Хардингтің халықтық шараға вето қоюы Сенаттағы республикашыларды ерекше алаңдатты, олар президенттің фискалдық тұтастықты қорғауы партияның сайлау перспективаларына қауіп төндіреді деп ойлады. 1924 жылы 15 мамырда Кулидж Бірінші дүниежүзілік соғыстың ардагерлеріне бонустар беретін заң жобасына вето салды: "Ақпаратпен сатып алынған патриотизм патриотизм емес". Конгресс бірнеше күннен кейін оның ветосын жоққа шығарды. 1926 жылдың 3 шілдесінде заңға кішігірім өзгерістер енгізілді. 1936 жылы "Компенсация төлеу туралы" Заң (1936 жылғы 27 қаңтар, ч. 32, 49-баптар. 1099) 1924 жылғы Заңның қызмет сертификаттарын Қазынашылық департаменті шығарған, кез келген уақытта өтеуге болатын облигациялармен алмастырды.