Кіріспе

Америка Азамат соғысы ардагерлерінің әскерилер мен теңізшілерге арналған ұйымы – The United Confederate Veterans (UCV, немесе жай ғана Конфедерация ардагерлері) Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы штаб-пәтерімен Америка Азамат соғысы ардагерлерінің ұйымы болды. Ол 1889 жылдың 10 маусымында Америка Құрама Штаттарының Конфедеративтік Штаттарының бұрынғы сарбаздары мен теңізшілері тарапынан құрылды. Ұйым құрамына Америка Құрама Штаттарының Конфедеративтік Штаттары атты әскерлер қауымдастығының Луизиана бөлімшесі, Теннесси штатының Чаттануга қаласындағы Н. Б. Форрест лагері, Конфедеративтік Штаттар атты әскерлер қауымдастығының Теннесси бөлімшесі, Конфедеративтік солдаттар қауымдастығының Теннесси бөлімшесі, Шревепорт, Луизиананың Конфедеративтік ардагерлердің қайырымдылық қауымдастығы, Ибервилл округінің Конфедеративтік қауымдастығы, Луизиана, Он сегізінші Луизиана, Адамс округі (Миссисипи) ардагерлер қауымдастығы, Теннесси армиясының Луизиана бөлімшесі және Солтүстік Вирджиния армиясының Луизиана бөлімшесі кірді. UCV-нің АҚШ-тағы теңдесі – Республиканың Ұлы Армиясы.

Өмірбаян

Оңтүстік АҚШ-та көптеген жергілікті ардагерлер қауымдастықтары болды, олардың көпшілігі UCV құрамына кірді. 1890 жылдары ұйым қарқынды дамып, 1898 жылғы қайта қосылыста 1555 лагерьге жетті. Келесі бірнеше жыл UCV мүшелігінің ең жоғары нүктесі болды, ол 1903 немесе 1904 жылға дейін сақталды, содан кейін ардагерлер қатары азайып, ұйымның беделі төмендеді. UCV 1915 жылы Флоридада Конфедерация әйелдеріне арналған құрмет шарасын ұйымдастыруға көмектесті.

Кездесулер

Ұлттық ұйым жыл сайын Бас қолбасшы төрағалық ететін жалпы съездге және әлеуметтік кездесуге жиналатын. Бұл жыл сайынғы кездесулер КОБ-ға өз мақсаттарына жетуге көмектесті. Съезд өткізетін қалалар жан-жақты дайындық жасап, бұрынғылардан да ірі шаралар ұйымдастыруға тырысты. Мүшелік саны ең жоғары шағынан өткеннен кейін де кездесулер жалғасты, тіпті аман қалған ардагерлердің саны азайғанмен, олар қатысушылар саны, ұзақтығы және сәні жағынан біртіндеп өсіп отырды. Көптеген ардагерлер өздерімен отбасы мүшелерін және достарын алып келді, бұл көпшілікті одан әрі көбейтті. Көптеген оңтүстік тұрғындары бұл съездерді маңызды әлеуметтік оқиғалар деп есептеді. 1890 жылдардың ортасы мен соңында өткен әр кездесуге шамамен отыз мың ардагер және тағы елу мыңнан астам қонақ қатысты, ал олардың саны жылдан-жылға артты. 1911 жылы Арканзас штатының Литтл-Рок қаласына 106 мыңдай адам жиналды – бұл қаланың өзінен екі есе кішкентай болған. Бірақ жылдар өте келе, бұл кездесулерге қатысушылар азая бастады. Дегенмен, кездесулер 1950 жылға дейін жалғасты, сол жылы өткен алпысыншы съезде тек бір ғана мүше, Сельма қаласынан келген 98 жастағы Бас қолбасшы Джеймс Мур қатыса алды. Соңғы расталған Конфедерация ардагері Плезант Крамп 1951 жылдың 31 желтоқсанында 104 жасында дүние салды.

Конфедерация ардагері

Ұлттық жиналыстардан өзге, UCV-нің өсуіне және танымалдығына үлкен үлес қостан тағы бір маңызды фактор болды. Бұл ай сайын жарық көретін журнал UCV-нің ресми органы – «Конфедерация ардагері» атанды. 1893 жылдың қаңтарында Самнер Арчибальд Каннингем оны тәуелсіз баспа жобасы ретінде құрған, ал UCV оны келесі жылы қабылдады. Каннингем жеке өзі 21 жыл бойы журналды басқарды және оның үздіксіз шығуы үшін барлық мүлкін аманат етті. Журналдың сапасы өте жоғары болды және таралымы кеңіне тарады. Көптеген ардагерлер естеліктері мен мақалаларын оның беттерінде жариялау үшін жазды. Оқырмандар саны таралымнан әлдеқайда көп болды, себебі көптеген лагерьлер мен әскер үйлері көптеген тұрғындары үшін бір немесе екі дана алды. Мысалы, басылымның алғашқы жылы әр нөмірінен орташа есеппен 6500 дана басылды, бірақ Каннингем он екінші нөмірді елу мың адам оқыды деп есептеді.