Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық адмирал (1864-1933) Росслин Эрскин Вемисс, 1-ші барон Вестер Вемисс, (12-сәуір 1864 - 24-мамыр 1933), 1916-1919 жылдары Сэр Росслин Вемисс ретінде белгілі, Корольдік әскери-теңіз флотының офицері. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 12-ші крейсерлік эскадрильяның командирі, содан кейін Галлиполи науқаны кезінде Геллес мысығы мен Сувла шығанағында британдықтардың қонуына басшылық етуден бұрын Модрос губернаторы болып қызмет етті. Ол 1916 жылдың қаңтарында Шығыс Үндістан мен Мысыр эскадрильясының қолбасшысы, ал 1917 жылдың желтоқсанында Бірінші теңіз әміршісі болды. Бұл рөлде ол Дувер патрулының қолбасшысы адмирал Роджер Кейесті Каналдағы күшті операцияларды жүргізуге шақырды, бұл ақыр соңында 1918 жылдың сәуірінде Зеебрюгге шабуылға әкелді.
British admiral (1864–1933)
Admiral of the Fleet Rosslyn Erskine Wemyss, 1st Baron Wester Wemyss, (12 April 1864 – 24 May 1933), known as Sir Rosslyn Wemyss between 1916 and 1919, was a Royal Navy officer. During the First World War he served as commander of the 12th Cruiser Squadron and then as Governor of Moudros before leading the British landings at Cape Helles and at Suvla Bay during the Gallipoli campaign. He went on to be Commander of the East Indies & Egyptian Squadron in January 1916 and then First Sea Lord in December 1917, in which role he encouraged Admiral Roger Keyes, Commander of the Dover Patrol, to undertake more vigorous operations in the Channel, ultimately leading to the launch of the Zeebrugge Raid in April 1918.
Ерте өмір және теңізшілік мансап
Джеймс Хей Эрскин Вемисстің және Милисент Энн Мэри Кеннеди Вемисстің (туған есімі Эрскин), Вемисстің (ұстазы "Вемс") кіші ұлы болып туған ол Фиф жағалауындағы Вемисс қамалының ата-бабаларының үйінде өсті. Ол Корольдік флотқа 1877 жылы HMS Britannia оқу-жаттығу кемесінде курсант ретінде қосылды. 1879 жылы шілдеде Корвет HMS Бакантеге жіберілді, 1879 жылы 23 қыркүйекте мичман болды. 1883 жылы Канал эскадрильясының HMS Northumberland линкорына ауысты. 1887 жылы қазанда Корольдік яхта HMY Osborne-ге қосылды, содан кейін 1889 жылы қыркүйекте Канал эскадрильясының HMS Anson линкорына ауысты. Бірақ көп ұзамай Йорк герцогы оны 1901 жылдың наурыз-қазан аралығында Австралия парламентті ашу және Бура соғысы кезінде қолдау көрсеткені үшін алғыс білдіру үшін Австралия одақтастығына кіру үшін корольдік круиз кезінде SS Ophir мұхит кемесінің қожайыны болуға шақырды. Ол 19 қарашада герцогтың (қазіргі Уэльс принсі) қосымша атбасына айналды және 24 желтоқсанда 1901 жылы Корольдік Виктория орденінің (MVO) мүшесі (төртінші сынып) болып тағайындалды. Ол қысқа уақытқа Президенттің қолына жіберілді, бірақ 1902 жылы 25 қарашада Портсмуттағы флоттық резервте HMS Superb атты ескі линкорын басқаруға тағайындалды. Ол 1903 жылы тамыз айында Осборндағы Корольдік әскери-теңіз колледжінің капитаны болды. 1910 жылы 14 наурызда корольдің әскери көмекшісі болып тағайындалды, ол 1910 жылы мамыр айында король Эдуард VII-нің жерлеу рәсіміне қатысты. 1910 жылы 10 маусымда король Георг V-дің қосымша атбасына айналды. 1911 жылы 17 қаңтарда ол Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің серіктесі болып тағайындалды. 1911 жылы 19 сәуірде контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1912 жылы қазанда Отандық флоттың 2-ші ұрыс эскадрильясының қолбасшысы болды. 1916 жылы қаңтарда Вемисс Шығыс-Индия және Египет эскадрильясының қолбасшысы болды, онда ол Палестина майданындағы әскери операцияларды қолдады. 1916 жылы 6 желтоқсанда вице-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1917 жылы 23 наурызда Француз Құрмет Легионының командующийы және 1917 жылы 11 тамызда Италияның Корольдік орденінің бас офицері болып тағайындалды. Адмиралтействоға оралғанда, Вемис 1917 жылдың қыркүйегінде Екінші теңіз лорды, ал кейін 1917 жылдың қазан айында Бірінші теңіз лорды болып тағайындалды. Сэр Эрик Геддестің Бірінші теңіз лорды адмирал сэр Джон Джелликоны жұмыстан босату туралы шешімінен кейін, Вемисс 1917 жылдың желтоқсанында Джелликоның орнына тағайындалды. 1918 жылдың қарашасында Ұлыбританияның атынан қарулы келісімге келді. Сондай-ақ, ол 1919 жылы 21 ақпанда толық адмирал дәрежесіне көтерілді, 1919 жылы 17 наурызда Румынияның Корольдік орденінің Ұлы крестімен марапатталды және 1919 жылы 16 қыркүйекте Американың ерекше қызметі медалімен марапатталды. Уэмисс соғыстағы белсенді жаулық әрекеттерді аяқтаған қарулы келісімге қол қою кезінде Ұлыбританияның аға өкілі болды. Британ премьер-министрі Дэвид Ллойд Джорджтың ашуына орай, Уэмисс атысты тоқтатуды таңғы сағат 11.00-де күшіне енгізу туралы шешім қабылдады. Ллойд Джордж оны сағат 14.30-да өткізуді қалаған, сондықтан ол Commons палатасында хабарландыру жасады. Вемис 11-ші айдың 11-ші күні таңғы сағат 11-де күшті, поэтикалық қасиет бар екенін түсінді; сонымен қатар, сағат 14.30-да артық солдаттар қажетсіз қаза болуы мүмкін. Париж бейбітшілік конференциясына Ұлыбританияның әскери-теңіз өкілі ретінде қатысып, азық-түлік блокадасын тоқтатуды және келіссөздерді бұғаттауды ұйымдастырғаннан кейін, 1919 жылы қарашада Сер Дэвид Биттиге оның жұмысын беру туралы үнемі шақырулардан кейін Вемисс отставкаға кетті. 1919 жылы 1 қарашада Вемис флоттың адмиралы болып тағайындалды. Зейнеткерлік өмірінде ол "Дарданелл шайқасындағы әскери-теңіз флоты" атты естеліктерін жазды және "Cable & Wireless" компаниясының атқарушы емес директоры болды.
Born the youngest son of James Hay Erskine Wemyss and Millicent Ann Mary Kennedy Wemyss (née Erskine), Wemyss (pronounced "Weems") he was raised at the ancestral home of Wemyss Castle on the Fife coast. He joined the Royal Navy as a cadet in the training ship HMS Britannia in 1877. He was posted to the corvette HMS Bacchante in July 1879, having been promoted to midshipman on 23 September 1879, he transferred to the battleship HMS Northumberland in the Channel Squadron in 1883. he joined the Royal Yacht HMY Osborne in October 1887 and then transferred to the battleship HMS Anson in the Channel Squadron in September 1889. he transferred to the cruiser HMS Niobe on the Cape of Good Hope Station, which served as a troopship for prisoners of war during the Second Boer War. but was shortly thereafter invited by the Duke of York to become second in command of the ocean liner SS Ophir during the royal cruise March–October 1901 to open the Parliament of Australia and visit Commonwealth countries to thank them for their support during the Boer War. he became an extra equerry to the Duke (now Prince of Wales) on 19 November 1901 and was appointed a Member (fourth class) of the Royal Victorian Order (MVO) on 24 December 1901. He was briefly posted to the President for temporary service at the Admiralty in October 1902, but the following month was on 25 November 1902 appointed in command of the old battleship HMS Superb, in Fleet Reserve at Portsmouth. He became Captain of the Royal Naval College, Osborne in August 1903. Appointed a Naval Aide de Camp to the King on 14 March 1910, he took part in the funeral of King Edward VII in May 1910 and became an extra equerry to King George V on 10 June 1910, he was appointed a Companion of the Order of St Michael and St George on 17 January 1911. Promoted to rear admiral on 19 April 1911, he became Commander of the 2nd Battle Squadron of the Home Fleet in October 1912. Wemyss became Commander of the East Indies & Egyptian Squadron in January 1916 where he supported military operations on the Palestine Front. Promoted to vice admiral on 6 December 1916, he was appointed a Commander of the French Legion of Honour on 23 March 1917 and a Grand Officer of the Order of the Crown of Italy on 11 August 1917. Returning to the Admiralty, Wemyss was appointed Second Sea Lord in September 1917 and then Deputy First Sea Lord in October 1917. Following Sir Eric Geddes's decision to dismiss the First Sea Lord, Admiral Sir John Jellicoe, Wemyss was appointed Jellicoe's replacement in December 1917. and represented Britain at the Armistice in November 1918. and the French Croix de Guerre on 15 February 1919. He was also promoted to full admiral on 21 February 1919, awarded the Grand Cross of the Romanian Order of the Crown on 17 March 1919 and presented with the American Distinguished Service Medal on 16 September 1919. Wemyss was the senior British representative at the signing of the armistice that ended active hostilities in the war. It was Wemyss who made the decision, much to the anger of British Prime Minister David Lloyd George, to have the ceasefire to come into effect at 11.00 a. m. Lloyd George wanted it to take place at 2.30 p. m. so that he could make the announcement in the House of Commons. Wemyss realised that 11 a. m on the 11th day of the 11th month had a strong, poetic quality about it; besides, by 2.30 p. m. more soldiers could be unnecessarily killed. After attending the Paris Peace Conference as Britain's naval representative and arranging for the end of the food blockade and hence unblocking the negotiations, Wemyss resigned in November 1919 following persistent calls for Sir David Beatty to be given his job. Wemyss was promoted to Admiral of the Fleet on 1 November 1919. In retirement he wrote his memoirs under the title The Navy in the Dardanelles Campaign and became a Non Executive Director of Cable & Wireless.