Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мейсин - Папуа - Жаңа Гвинеядағы Оро провинциясының жергілікті халқы. 3000 тұрғынының көпшілігі Коллингвуд шығанағының оңтүстік-батыс жағалауында орналасқан ауылдарда Нельсон мысығында (Уве) тұрады. Жолдар мен базарлардан алыс жердегі ауыл тұрғындары негізінен құрлық пен теңізден тіршілік етеді, жаңбырлы орманды кеңінен пайдаланады. Ауылдардың "дәстүрлі" көрінісіне қарамастан, Мейсиндер ұзақ уақыт бойы Папуа-Жаңа Гвинеяның үлкен қоғамына біріктірілген. Алғашында англикандық миссия құрған, ал қазір үкімет басқаратын мектептер 1902 жылдан бері ауылдарда жұмыс істейді. Бүгінде барлық ересектер ағылшын тілінде сөйлей алады, сонымен қатар ток-писин және өздерінің майсин тілінде сөйлеседі. Қазіргі уақытта халықтың төрттен бірі немесе одан да көп бөлігі елдің басқа жерлерінде қалаларда тұрады және олардың ақшалай аударымдары жергілікті экономиканың маңызды бөлігін құрайды. Мейсиндер өздерінің сәнді боялған қабық матасымен (тапа матасымен) халықаралық деңгейде танымал.
The Maisin are an indigenous people of Oro Province in Papua New Guinea. Most of the population of 3000 live in villages clustered along the southwestern shores of Collingwood Bay with an outlier (Uwe) on Cape Nelson. Far from roads and markets, villagers subsist mainly from the land and sea, making extensive use of rain forest for swidden (slash and burn) gardens, hunting and materials for houses and canoes. Despite the 'traditional' appearance of villages, however, the Maisin have long been integrated into the larger Papua New Guinea society. Schools, initially set up by the Anglican mission and now run by the government, have existed in the villages since 1902 and today almost all adults can communicate in at least basic English as well as Tok Pisin and their own Maisin language. A quarter or more of the population now lives in urban areas elsewhere in the country and their remittances form an essential part of the local economy. The Maisin are best known internationally for their exquisitely designed painted bark cloth (tapa cloth).
Соңғы проблемалар мен шаралар
1990 жылдары Мейсин бірнеше экологиялық үкіметтік емес ұйымдармен, әсіресе Гринписпен, өз ауылдарының артындағы жаңбырлы ормандардағы коммерциялық ағаш кесуге қарсы және шағын ауқымды, экологиялық таза дамуды дамытуға қарсы болды. Олардың жерлеріне заңсыз түрде қол сұққан ағаш өндіруші компанияға қарсы бейбіт күресі 2002 жылға дейін халықаралық назарын аударды, ол кезде Мейсиндер ұлттық сот ісі бойынша компанияны жеңді. Осы жеңіске қарамастан, аймаққа ағаш кесу мен тау-кен өндірушілердің назары әлі де бар, ал қоғамда олардың аймақтағы ауқымды "әлеуметтік даму" жобаларын қолдауы немесе қарсылығы екіге бөлінеді. 2007 жылдың қараша айында Майсин ауылдары мен Оро провинциясының көп бөлігі су тасқынынан зардап шекті, бұл сазды жерлерді қиратып, көптеген үйлерді құртты.
During the 1990s, Maisin aligned themselves with a number of environmental non governmental organizations, most notably Greenpeace, in opposition to commercial logging in the rainforests behind their villages and to foster small scale, environmentally friendly, development. Their quixotic fight against a logging company, which had illegally claimed access to their lands, garnered a great deal of international attention up to 2002, when the Maisin defeated the company in a national court case. Despite this victory, the area continues to be eyed by logging and mining interests and the community is divided in their support or opposition to large scale 'development' projects in the region. In November 2007, the Maisin villages along with much of Oro Province were hit by devastating floods that destroyed gardens and undermined many houses.