Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хромогендік процесс арқылы жасалған фотосурет. Хромогендік процесс, сондай-ақ C принті немесе C типті принті, күміс галоидты принті немесе бояумен біріктірілген принті деп аталады. Бұл түстiк негативтен, мөлдір немесе цифрлық кескіннен жасалған және хромогендік процесс арқылы жасалған фотосурет. Олар үш қабатты желатиннен тұрады, олардың әрқайсысында жарыққа сезімтал материал ретінде қолданылатын күміс галоридінің эмульсиясы және түсі бөлек бояулық жұптағыш бар, олар бірге дамыған кезде толық түсті бейне жасайды.
Photographic print made using a chromogenic process
A chromogenic print, also known as a C print or C type print, a silver halide print, or a dye coupler print, is a photographic print made from a color negative, transparency or digital image, and developed using a chromogenic process. They are composed of three layers of gelatin, each containing an emulsion of silver halide, which is used as a light sensitive material, and a different dye coupler of subtractive color which together, when developed, form a full color image.
Тарих
Окистенген девелоперлерді қолдану арқылы түстерді әзірлеуді алғаш рет неміс химигі Бенно Хомолька ұсынды, ол 1907 жылы индоксил мен тиоиндоксилді окистендіре отырып, жасырын суретте ерімейтін индиго көк және қызыл бояуларды сәтті жасады. Ол сондай-ақ бұл әзірлеушілер әдемі фотосуретті әсерлер жасай алатынын атап өтті. Келесі жылы ол Agfachrome-де тарихи қолданылған және әлі күнге дейін Fujichrome Velvia және Provia, Ektachrome-де қолданылып жүрген түрлі түстерді әзірлеушілер мен бояуларды біріктірушілерді тізімдейтін патент берді. Осыған қарамастан, Фишер бояуларды эмульсия қабаттарының арасында қозғалудан сақтай алмағаны үшін ешқашан сәтті түсті басып шығарған жоқ. Бұл мәселенің алғашқы шешімін Agfa қызметкерлері Густав Вильманнс пен Вильгельм Шнайдер тапты, олар үш қабатты желатиннен жасалған, құрамында ұзын көмірсутекті тізбектерден жасалған субтрактивті түсті бояулар және карбоксил немесе сульфоникалық қышқыл бар баспаны жасады. Бұл бояуларды мицелдерге айналдырды, олар желатинге еріктеліп, жеңіл шашырауы мүмкін. :698 Agfa осы принттің және оның фотографиялық процесінің әзірлеушісін патенттеді және 1936 жылы Agfacolor Neu, бірінші хромогендік принтті әзірледі және шығарды, ол мөлдірлікті пайдалана отырып, түстес басып шығару пленкасы болды. Кодак та бояуларды біріктіру қозғалысы мәселесін шешуге тырысты және басқа шешім тапты. Олар бояуларды біріктіру үшін Agfa-дан қысқа ионды ерімейтін көміртекті тізбектерді қолданды, олар баспаның желатин қабатындағы су тамшыларының ішінде ілінеді. Қарапайым даму процесі мен арзан бағасына байланысты хромогендік баспа әуесқойлық фотосуреттерде өте танымал болды, ал 1960 жылдары фотооңдаушылар нарығында қара-ақ баспадан асып түсті. 1955 жылы Кодак "C түрі" деп аталатын хромогендік қағазды ұсынды, бұл Кодактың басқа зертханаларға және жеке фотографтарға сатылған алғашқы түсті теріс қағазы болды. Қағаздың атауы 1958 жылы "Kodak Ektacolor Paper" деп өзгертілгенімен, "C түріндегі басып шығару" терминологиясы сақталып қалды және бүгінгі күні әлі де қолданылып жүрген теріс материалдардан жасалған хромогендік басып шығарулар үшін танымал терминге айналды. Олардың және басқа көптеген адамдардың еңбектері хромогендік принттердің 1990 жылдары қазіргі заманғы фотографияның таңдаулы құралына айналуына себеп болды. Кодак Дуратранс және Дураклир сияқты пластикалық хромогенді "қағаздар" артқы жарық жарнамалар мен көркем шығармалар жасауға қолданылады.
Developing color by using oxidized developers was first suggested by German chemist Benno Homolka who, in 1907, successfully developed insoluble indigo blue and red dyes on a latent image by oxidizing indoxyl and thio indoxyl respectively. He additionally noted these developers could create beautiful photographic effects. The following year he filed a patent listing various color developers and dye couplers, which have historically been used in Agfachrome and are still in use today in Fujichrome Velvia and Provia, and Ektachrome. In spite of this, Fischer never created a successful color print due to his inability to prevent the dye couplers from moving between the emulsion layers. This first solution to this problem was found by Agfa workers Gustav Wilmanns and Wilhelm Schneider, who created a print made of three layers of gelatin containing subtractive color dye couplers made of long hydrocarbon chains, and carboxylic or sulfonic acid. This turned the dye couplers into micelles which can easily be scattered in the gelatin while loosely tethering to it. :698 Agfa patented both the developer for this print and its photographic process, and promptly developed and released in 1936 Agfacolor Neu, the first chromogenic print, which was a color print film that could be developed using a transparency. Kodak too worked to solve the issue of the dye couplers movement, and found a different solution. They used ionic insoluble carbon chains which were shorter than Agfa's for their dye couplers, which were suspended within droplets of water in the gelatin layers of the print. Due to their simple development process and their cheap price, chromogenic printing became wildly popular in amateur photography, and by the 1960s it overtook black and white printing in the amateur photofinishing market. In 1955, Kodak introduced a chromogenic paper named "Type C", which was the first color negative paper Kodak sold to other labs and individual photographers. Although the paper's name was changed to "Kodak Ektacolor Paper" in 1958, the terminology "Type C Print" persisted, and has become a popular term for chromogenic prints made from negatives still in use today, and Stephen Shore. Their works, and those of many others, caused chromogenic prints to become the preferred medium for contemporary photography by the 1990s. Plastic chromogenic "papers" such as Kodak Duratrans and Duraclear are used for producing backlit advertising and art.
Кері түсірілген пленкалар
Р-түрлі принтер деп те аталатын кері түсті пленкалық хромогендік принтер - кері түсті түсті фотоқағазға жасалған оңнан оңға дейінгі фотографиялық принтер. Fujifilm, Kodak және Agfa компаниясы R3 процесіне арналған қағаз және химиялық заттарды бұрыннан өндірген. 2008 жылдан бастап бұл компаниялардың барлығы R типті қағаз шығаруды тоқтатты, бірақ Fujifilm компаниясының әлі де кейбір қорлары бар. Тағы бір оң оңға айналу процесі 2012 жылға дейін қолданылған Ilfochrome, бұрын Cibachrome болды. Бұл кейде R типті процесс деп те аталады. Ильфохром - бояуды жою процесі, материалдары, өңдеуі және нәтижесі R3 процесінен мүлдем өзгеше.
A reversal film chromogenic print, also known as a Type R print, is a positive to positive photographic print made on reversal type color photographic paper. Fujifilm, Kodak, and Agfa have historically manufactured paper and chemicals for the R 3 process, a chromogenic process for making Type R prints. as of 2008, all of these companies have ceased to produce Type R paper, although Fujifilm still has some stocks remaining. Another positive to positive process was Ilfochrome, formerly Cibachrome, in use until 2012. This is sometimes also referred to as a Type R process. Ilfochrome was a dye destruction process, with materials, processing, and results quite different from the R 3 process.
Цифрлық хромогендік баспалар
Цифрлық хромогендік баспа, кейде C типті цифрлық баспа, Ламбда баспа немесе Лайтджет баспа деп аталады, бұл теріс емес, цифрлық файлдан жасалған және Дёрст Ламбда, Осе Лайтджет және ZBE Chromira сияқты цифрлық экспозиция жүйелерін пайдалана отырып ашылған хромогендік баспа. LightJet және Lambda екеуі де жарыққа сезімтал материалды жарыққа шығару үшін RGB лазерлерін қолданады, содан кейін күміс негізіндегі әдеттегі фотохимиялық заттарды қолдана отырып, жасырын сурет шығарады. Chromira лазерлер орнына жарық шығаратын диодтарды (LED) қолданады. Жоғарыда аталған барлық принтерлер ICC түсті профильдерін пайдаланады, бұл түс пен тығыздықтың дәлдігін қамтамасыз етеді, сонымен қатар қағаздың сезімталдық қателерін түзетеді. Осы технологияны цифрлық күміс желатин бромды қара және ақ принтерді шығару үшін де қолдануға болады.
A digital chromogenic print, sometimes known as digital Type C print, Lambda print or LightJet print, is a chromogenic print made from a digital file rather than a negative, and exposed using digital exposure systems such as the Durst Lambda, Océ LightJet and ZBE Chromira. The LightJet and the Lambda both use RGB lasers to expose light sensitive material to produce a latent image that is then developed using conventional silver based photographic chemicals. The Chromira uses light emitting diodes (LEDs) instead of lasers. All of the aforementioned printers utilize ICC color profiles to achieve color and density accuracy and also to correct paper sensitivity errors. The same technology can also be used to produce digital silver gelatin bromide black and white prints.