Кіріспе
Нью-Йорк арт квартеті - 1964 жылы Нью-Йоркте құрылған саксафонист Джон Чикай, тромбонист Розуэлл Радд, барабаншы Милфорд Грейвс және басист Льюис Ворреллден тұратын еркін джаз ансамблі. Кейіннен Уорреллдің орнына Реджи Уоркман, Финн фон Эйбен, Гарольд Додсон, Эдди Гомес, Стив Суолло және Буэлл Нидлингер сияқты бассисттер шықты. 1962 жылдың қарашасында Чикай өзінің туған елінен Даниядан Нью-Йоркке Арчи Шепп пен Билл Диксонның ұсынысы бойынша көшіп барды. Нью-Йоркке келгеннен кейін, Чикай Диксонның тобымен ойнай бастады, оның ішінде Шепп пен Розуэлл Радд болды, сонымен қатар Дон Черри мен басқа да музыканттармен бірге отырды. Руддтің айтуынша, жаңа квартет құру идеясы Чикайдан бастау алды, екеуі Мур мен Мозеспен бірге кинорежиссер Майкл Сноудың үйінде ойнай бастады. Кейінірек Грейвс өзінің топқа шақыруын "рухани және шығармашылық қабілетімнің даму кезеңдері шексіз түрде көрініс беруі керек болған кезде" деп айтты. Алайда, Тчикай "бассист Дон Мур перкуссионисттің осы сиқыршысынан соншалықты қорқып кетті, ол бұл шындық немесе мүмкін емес деп шешті, сондықтан бізбен ойнаудан бас тартты" деп еске алды. Сол күзде NYAQ, өзін "Джон Тчикай квартеті" деп атайды, Билл Диксон ұйымдастырған "Джаздағы қазан революциясына" қатысып, тұңғыш концертін өткізді. Қараша айында NYAQ алғашқы альбомын ESP Disk джаз өнерпаздарының алғашқы тізімінен жазды, ал бір айдан кейін олар "Джодсон Холл" залында Сун Рамен бірге ойнаған "Росвелл Радд Джон Тчикай квартеті" ретінде Диксон ұйымдастырған "Желтоқсандағы төрт күн" фестивалінде өнер көрсетті. Топтың екінші альбомы, Mohawk, 1965 жылдың шілдесінде Реджи Уоркман бас аспаптарында жазылған (Уоррелл топты 1964 жылдың желтоқсанында тастап кетті). 1965 жылдың күзінде Тшикай NYAQ-ға Копенгаген, Гетеборг (Швеция), Хилверсум (Голландия) және Амстердамда (олар Орнетт Колеманның тобы үшін ашылды), Финн фон Эйбен бас аспапта және Луи Мохоло барабанда ойнады. Бұл турдың жазбасы 1971 жылы Рудтың келісімінсіз шыққан Roswell Rudd альбомында және 2010 жылы Old Stuff альбомында шығарылды. Топ 1966 жылдың ақпан айында тарады. 1999 жылдың 13 маусымында Workman бас бассымен бірге NYAQ, Sonic Youth-тің ашылуымен Bell Atlantic Jazz Festival-де өнер көрсету үшін қайтадан бірікті. Әмири Барака да өнер көрсетті, оның "Black Dada Nihilismus" өлеңі 35 жыл бұрын олардың дебют альбомына кірді. Топ келесі күні 35-ші қайта қосылу альбомын жазды. 2000 жылы олар Париж Банлиус блюз фестивалінде ойнады, содан кейін 2001 жылы Лиссабона фестивалінде өнер көрсетті. Triple Point Records компаниясы "Call It Art" атты, 156 беттік кітап пен әр түрлі артефактілермен бірге, 5 LP-ге арналған шектеулі нұсқаны шығарды. Тчикайдың айтуынша, НЯК-тың ең ерекше аспектілерінің бірі "ойынға түскен музыканың полифоникалық бөлігі; Нью-Орлеан джазы мен классикалық музыкада да болған бүкіл ұжымдық стиль. Біздің музыкамыздың полифоникалық аспектісі қазіргі джаздағы басқа адамдардың жасағандарына қарағанда мүлдем жаңа нәрсе болды ". Mohawk-қа жазған жазбаларында Тчикай: "Біздің музыка туралы маңызды нәрсе - оны джаздың қалай естілуі керектігі туралы алдын ала ойланбастан, тыңдауы керек. 2013 жылы режиссер Алан Роттың "Біз арқылы тыныс алу курстары" атты NYAQ туралы деректі фильм жарық көрді.
On June 13, 1999, the NYAQ, with Workman on bass, reunited for a performance at the Bell Atlantic Jazz Festival, opening for Sonic Youth. Amiri Baraka, whose poem "Black Dada Nihilismus" was included on their debut album 35 years earlier, also appeared. The group recorded the album 35th Reunion the following day. In 2000 they played the Paris Banlieues Blues Festival, followed by a performance at the Lisboa festival in 2001. Triple Point Records released a limited edition five LP box set, along with a 156 page coffee table book and miscellaneous artifacts, entitled Call It Art. According to Tchicai, one of the most unique aspects of the NYAQ was "the polyphonic part of the music that came into play; the whole collective style of playing that also existed in New Orleans Jazz and classical music. The polyphonic aspect of our music was something quite new compared to what other people were doing in contemporary jazz." In his liner notes to Mohawk, Tchicai wrote: "The important thing about our music is that it must be heard and listened to without preconceived ideas as to how jazz should sound – listen to it as MUSIC and let that be the only label!" A documentary on the NYAQ, entitled The Breath Courses Through Us, was released in 2013 by director Alan Roth.