Кіріспе
Американдық джаз музыканты Лоуэлл Дэвидсон (20 қараша 1941 31 шілде 1990) - Массачусетс штатының Бостон қаласынан шыққан джаз пианині және биохимигі. Ол "әдеттегідей емес сызықтық импровизацияға ақылға қонымды және еркін ағынды тәсілмен" танымал болды, бірақ коммерциялық қол жетімді бірнеше жазбада ғана пайда болды. Дэвидсон бас, перкуссия, орган, электронды клавиатуралар мен қамыс аспаптарда ойнады. Ол Бостонның латын мектебін 1959 жылы бітіріп, Гарвард колледжінде толық стипендиямен биохимияны оқыды. Осы уақыт аралығында ол ұзақ уақыт бойы әртүрлі дәрі-дәрмектерді сынап көрді, бұл кейінірек пайда болатын психологиялық мәселелерге әкелген болуы мүмкін. Дегенмен, ол аяғына тұрып алды; Милфорд Грейвс кейін 1965 жылы Дэвидсонның "Бостондағы үлкен зертханада, үлкен уақыт жігітімен" болғанын еске алды. Гарвардта оқыған кезінде Дэвидсон музыкаға көбірек арналып, Нью-Йоркке концерт қою үшін саяхаттай бастады. 1964 жылы ол Орнет Коулманмен танысып, үнемі бірге ойнай бастады. (Керекте Кольман Дэвидсонды өзінің сүйікті пианині деп атайды. Сондай-ақ, ол Пауль Мотианмен де ойнады. (Мотианмен алғаш рет ойнамас бұрын, Кит Джаррет оны Дэвидсонмен бірге таспада естіді; кейін ол: "бұл мені мүлдем ойсыратады" деп мәлімдеді.) Кольманның ұсынысы бойынша ESP Дисктің негізін қалаушы Бернард Столлман Дэвидсонның ойнағанын естіместен, оны жаздыруға келісті. 1965 жылдың шілдесінде Дэвидсон өзінің алғашқы альбомын, Лоуэлл Дэвидсон Триосын (ESP 1012) жазды, онда бассист Гэри Пикок пен гравз барабанда бес түпнұсқа композиция болды. 1997 жылы Моррис Дэвидсонның кейбір графикалық партитураларынан шабыт алған Antennae альбомын бассист Нейт Макбрайд пен барабаншы Джером Депримен AUM Fidelity лейблінде шығарды. 2009 жылы Моррис Riti Records компаниясында MVP LSD: The Graphic Scores of Lowell Skinner Davidson атты альбомын шығарды. 2012 жылы Моррис 1985 жылы Массачусетс штатының Кембридж қаласында өткен концерттің граффитиін екі бөлікте шығарды. Бұл концертте Дэвидсон бас және барабанда, Моррис гитарада, Малкольм Голдштейн скрипкада және Буч Моррис корнетте ойнады. 2014 жылы 1988 жылғы Rediscovered Session альбомы жарық көрді, онда Дэвидсон вибрафоншы / пианист / барабаншы Ричард Пулмен бірге шығады. Студияда Дэвидсонмен кездесуі туралы Пул былай деп еске алды: "Текті жазуды бастағаннан кейін көп ұзамай мен оның көп өлшемді екенін түсіндім. Ол үнемі сөйлесіп, көп ұзамай сессияны қолға алды. Оның ерекше аурасы болды; студияда жүргенде онымен бірге ақ оттардың бұлты жүрді. Лоуэлл Сун Раны қалыпты етіп көрсетті ".
Lowell Davidson (20 November 1941 – 31 July 1990) was a jazz pianist and biochemist from Boston, Massachusetts. He was known for his "sensible and free flowing approach to unconventional linear improvisation", but appeared on only a handful of commercially available recordings. Davidson also played bass, percussion, organ, electronic keyboards, and reed instruments. He attended the Boston Latin School, graduating in 1959, then enrolled at Harvard College on a full scholarship, studying biochemistry. During this time, he began a long period of experimentation with various kinds of drugs, which may have led to the psychological issues that would later manifest themselves. He apparently landed on his feet, however; Milford Graves later recalled that by 1965, Davidson was "with a big laboratory up in Boston, with a big time guy". While at Harvard, Davidson became increasingly dedicated to music, and began traveling to New York City to play. During 1964, he met Ornette Coleman, and began playing with him on a regular basis. (Coleman would later refer to Davidson as his favorite pianist. and also played with Paul Motian, among others. (Prior to playing with Motian for the first time, Keith Jarrett heard him on a tape with Davidson; he later stated: "it completely knocked me out".) At the recommendation of Coleman, Bernard Stollman, the founder of ESP Disk, agreed to record Davidson without having heard him play. In July 1965, Davidson recorded his debut album, Lowell Davidson Trio (ESP 1012), featuring five original compositions, with bassist Gary Peacock and Graves on drums. In 1997, Morris released Antennae, an album inspired by some of Davidson's graphic scores, with bassist Nate McBride and drummer Jerome Deupree, on the AUM Fidelity label. In 2009, Morris released MVP LSD: The Graphic Scores of Lowell Skinner Davidson on Riti Records, featuring Morris on guitar, John Voigt on bass, and Tom Plsek on trombone. In 2012, Morris released Graffiti in Two Parts, a recording of a 1985 concert in Cambridge, Massachusetts, featuring Davidson on bass and drums, Morris on guitar, Malcolm Goldstein on violin, and Butch Morris on cornet, on the RogueArt label. 2014 saw the release of Rediscovered Session of 1988, on which Davidson appears with vibraphonist/pianist/drummer Richard Poole. Concerning his encounter with Davidson in the studio, Poole recalled: "Shortly after we began recording, I realized he was multidimensional he talked constantly and shortly took over the session. He had an unusual aura; a cloud of white sparks traveled with him as he walked around the studio talking to himself Lowell made Sun Ra look normal."
Музыкалық стиль және мұра
Пианист Итан Айверсон Дэвидсонды "Сесил Тейлордың ашуы мен Пол Блейдің романтикасы арасындағы" деп сипаттады. Лоуэлл Дэвидсонның триосын қарастырып, Джерри Д'Суза былай деп жазды: "Дэвидсон фортепианоны әртүрлі жолмен сөйлеуге үйрететін. Дэвидсон бос орынның интервалдарға үстемдік етуіне жол бермеді. Ол ақылға қонымды түрде бұны айтты". Рауль Д'Гама Роуз былай деп жазды: "Лоуэлл Дэвидсон - осындай суретшілердің бірі. Ол өте өнерлі пианист, Гарвардта білімі бар биохимик, оның музыкалық өнері - композициялар мен орындаушылық - екеуінің үйлесуінен пайда болды. Дэвидсон сирек кездесетін кеңістікте өмір сүрді. Ол түсінген және ойнаған мұндай гармониялық шеберлік, ол салыстыруға болады бұл тұрғыдан тек Телониус Монк, Херби Николс және Дон Пуллен. Ол музыкалық дыбыстарды дұрыс қолданса, мидың дамуына әсер етеді деп сенді". Джо Моррис былай деп есіне алды: "Оның музыкасы көбірек дыбыспен байланысты. Ол жоғары жақтағы жарым-жартылай түйісулер туралы айтып отыратын. Бұл өте баяу қозғалыс, бұл дыбыстардың басқа дыбыстарға баяу түрленуі туралы, бұл сіз қазір электроакустикалық импровизация деп атайтын нәрсеге ұқсас. Оның триосы бас және барабаннан тұрса да, өте баяу қозғалады. Оның бір түрі бар еді, бірақ ол мүлдем басқаша еді. Ол басқаша әрекет еткен. Оның сөздері мүлдем басқаша болды. Ол өзін джаз музыканты деп ойламаған, ол тек музыкант ретінде қараған. Ол өте абыройлы, өте ақылды адам еді. Ол ешқашан өзін тек қана бір белгіге түсірмейді". Моррис былай деп қосты: "Ол қандай да бір тақырыпты өте жақсы түсіндіретін, сондықтан оны тек ақылсыздық деп қарастыру мүмкін емес еді. Басында солай болып көрінсе де, уақыт өте келе оның не туралы айтып тұрғанын түсіндім, сонда әңгімелесуге болады. Ол эволюция туралы айтады, бұрын естімеген нәрселерді ойнасақ, мидың биохимиясын өзгертеді. Ол эволюцияның осылай болғанын айтты. Мен оның шынымен адамзатты алға жылжытуға тырысқанын түсінемін". Дейвидсонның жерлеу рәсімі жайлы Моррис былай деді: "Динарадағы оркестрдің әндері шыңға дейін шықты. Дауыстар бір-бірімен соқтығысып, араласып кетті. Жарым-жартылай біріктірілді. Бұл әндер Лоуэллдің әндері сияқты еді".