Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Авиация саласында стандартты терминалға келу (STAR) - ұшудың белгіленген тәртібі, оны әуе кемесі ұшу әуежайына жету алдында аспаптық ұшу ережелері бойынша (IFR) ұшу жоспарында орындайды. STAR - белгілі бір әуежайларға баратын IFR әуе кемелеріне қолдану үшін құрылған IFR әуе қозғалысын басқару (ATC) кодталған келу бағыты. Аймақтық навигация (RNAV) STAR/FMSP процедуралары келу үшін бірдей мақсатқа қызмет етеді, бірақ ұшуды басқару жүйесімен (FMS) немесе GPS-пен жабдықталған әуе кемелерінде ғана қолданылады. Олардың мақсаты - рұқсатты беру процедураларын жеңілдету және бағыт бойынша және аспаппен жақындау процедуралары арасындағы ауысуды жеңілдету.
In aviation, a standard terminal arrival (STAR) is a published flight procedure followed by aircraft on an instrument flight rules (IFR) flight plan just before reaching a destination airport. A STAR is an air traffic control (ATC) coded IFR arrival route established for application to arriving IFR aircraft destined for certain airports. Area navigation (RNAV) STAR/FMSP procedures for arrivals serve the same purpose but are used only by aircraft equipped with flight management systems (FMS) or GPS. The purpose of both is to simplify clearance delivery procedures and facilitate transition between en route and instrument approach procedures.
Сипаттама
STAR - бұл әуе навигациялық қызмет көрсетушімен анықталып, жарияланатын ұшу бағыты, ол әдетте ұшу жоспарында берілген бағыттың соңғы нүктесі мен әуежайға жақындаудың бірінші нүктесі арасындағы ұшу кезеңін қамтиды, әдетте бастапқы жақындау фиксациясы (IAF). Сондықтан STAR ұшудың бағыт кезеңін ұшудың жақындау кезеңдерімен байланыстырады. Әдетте STAR-да бастапқы нүктелер жиынтығы, өтпелер деп аталады, және маршруттардың сипаттамасы (әдетте VHF-тің барлық бағыттағы радио маяктар мен әуе жолы қиылыстары арқылы) осы өтпелердің әрқайсысынан әуежайға жақын нүктеге дейін, онда әуе кемесі аспаптық жақындауды (IAP) жүзеге асыра алады немесе әуе қозғалысын басқарудың соңғы бағыты бойынша соңғы бағытқа жетеді. Барлық әуежайлар STAR жариялаған жоқ, бірақ салыстырмалы түрде үлкен немесе жету қиын (мысалы, таулы аймақта) әуежайлар жасайды. Кейде бір аймақта бірнеше әуежайда бір STAR болады; мұндай жағдайларда ұшақтар соңғы жол нүктесіне дейін бірдей келу бағытын ұстанады, содан кейін таңдаған бағытына қарай ауысады. Ұшу жоспарының маршрут сегменті ұшу барысында өзгермесе де, STAR ауа райына, ұшу-қону жолына немесе ұшу-қону жолына немесе басқа да факторларға байланысты өзгеруі мүмкін. Осылайша, файлдалған ұшу жоспары әдетте STAR басталатын жерге қонудан біраз қашықтықта аяқталады, ал пайдалану үшін нақты STAR әдетте тағайындалады және ұшқышқа ұшу жүріп жатқанда хабарланады. STAR-ға атау беру ережелері ел мен аймаққа байланысты әр түрлі. Еуропада олар көбінесе өтпелі жол нүктесі бойынша аталады, содан кейін процедураның әр қайта қаралуымен өсірілетін цифр және STAR арналған ұшу-қону жолын белгілейтін әріп. АҚШ-та STAR-ға жол нүктелері, STAR-дың ерекше ерекшеліктері немесе географиялық ерекшеліктері берілген, содан кейін STAR-дың қайта қаралуын көрсететін цифр беріледі. АҚШ-тағы бір STAR бірнеше ұшу-қону жолақтары мен өтпелерге қызмет көрсете алады; Еуропалық STAR әр ұшу-қону жолақтары мен / немесе өтпе үшін дербес жариялануы ықтимал. Барлық STAR IFR рейстерге арналған емес. Кейде STAR-тар визуалды тәсілдер үшін жарияланады, бұл жағдайда олар жол белгілері немесе радио-навигациялық құралдар орнына жерде көрінетін немесе басқа да визуалды анықтамалық нүктелерге сілтеме жасайды. STAR-тар өте егжей-тегжейлі болуы мүмкін (Еуропада жиі кездесетін жағдай), олар ұшқыштарға ATC-тен келу үшін рұқсат алғаннан кейін, өздігінен түсуге мүмкіндік береді немесе олар жалпы (АҚШ-та жиі кездесетін жағдай) болуы мүмкін, ол ұшқышқа нұсқау береді, содан кейін ATC-тен нұсқаулармен толықтырылады. Әдетте, еуропалық STAR-тар өте нақты ұшу-қону жолағына арналған және бақылаушы қысқа аяқталуға дейін жиі радар векторларын берудің қажеті жоқ. АҚШ-тың әуе қозғалысы үшін басылып шыққан және пайдаланылатын STAR-ларда ұшу-қону жолағына арналған жол нүктелерінде көп ауытқулар болмайды, бірақ олардың кейбірдері бар.
A STAR is a flight route defined and published by the air navigation service provider that usually covers the phase of a flight that lies between the last point of the route filed in the flight plan and the first point of the approach to the airport, normally the initial approach fix (IAF). Hence, a STAR connects the en route phase with the approach phase of the flight. A typical STAR consists of a set of starting points, called transitions, and a description of routes (typically via VHF omnidirectional range (VOR) radio beacons and airway intersections) from each of these transitions to a point near the destination airport, from where the aircraft can undertake an instrument approach (IAP) or be vectored for a final approach by terminal air traffic control. Not all airports have published STARs, but most relatively large or hard to reach (e. g., in a mountainous area) airports do. Sometimes several airports in a locality share a single STAR; in such circumstances, aircraft follow the same arrival route until the final waypoint, diverging thereafter for their chosen destination. Although the route segment of the filed flight plan does not usually change during the flight itself, the STAR to be flown might well vary according to the weather, the runway or approach in use, or the need to safely separate air traffic, among other factors. Thus, a filed flight plan typically ends some distance from touchdown, where a STAR begins, and the actual STAR to use is usually assigned and communicated to the pilot while the flight is already underway. Naming conventions for STARs vary by country and region. In Europe, they are often named after the transition waypoint, followed by a digit that is incremented with each revision of the procedure, and a letter designating the runway for which the STAR is intended. In the United States, STARs are named after waypoints, or unique features of the STAR, or geographical features, followed by a digit indicating the STAR revision. A single STAR in the United States may serve multiple runways and transitions; European STARs are more likely to be independently published for each runway and/or transition. Not all STARs are for IFR flights. Occasionally, STARs are published for visual approaches, in which case they refer to landmarks visible on the ground or other visual reference points, instead of waypoints or radio navigation aids. STARs can be very detailed (as is often the case in Europe), allowing pilots to go from descent to approach entirely on their own once ATC has cleared them for the arrival, or they can be more general (as is often the case in the United States), providing guidance to the pilot, which is then supplemented by instructions from ATC. Typically, European STARs are very runway specific and allow approaches to be made without the controller needing to issue radar vectors frequently until short final. STARs published and used for United States air traffic tend not to have many deviations in waypoints per runway, though they do have some.