Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Носбонсинг және Ниписсинг темір жолы (N&N) Оттаваның ағаш бароны Джон Рудольф Бут жасаған порттейдж темір жолы болды. 9 км-лік желі Ниписсинг көлін Носбонсинг көлімен байланыстырып, ағаштарды Маттава өзеніне, одан Оттава өзеніне тасымалдауға мүмкіндік берді. Ол Онтарионың орталық бөлігіндегі үлкен аумақтан Оттавадағы Буттың отын комбинатына, сол кезде әлемдегі ең үлкен отын фабрикасына ағаштарды жіберуді қамтамасыз етті.
The Nosbonsing and Nipissing Railway (N&N) was a portage railway constructed by Ottawa lumber baron John Rudolphus Booth. The 5.5 mile (9 km) line connected Lake Nipissing with Lake Nosbonsing to allow lumber to be portaged onto the Mattawa River, and from there to the Ottawa River. It allowed timber from a wide area across central Ontario to be sent to Booth's mill in Ottawa, at that time the largest sawmill in the world.
Тарих
Жол 1884 жылы тамызда аяқталды және бастапқыда жеке желі ретінде жұмыс істеді. Алайда, Солтүстік және Тынық мұхиты торабындағы темір жол (N&PJ) сол аймақта солтүстік-оңтүстік желісін салуды бастағанда, Бут 1886 жылы наурыз айында N&N-ді ресми түрде жалдады. N&PJ-де жол жүру құқығы бар еді, бірақ оларды жаңадан шартталған N&N-мен қайта келісуге тура келді. Канаданың Солтүстік темір жолы мен Гамильтон және Солтүстік-Батыс темір жолының бірлескен жобасы N&PJ көңілді емес еді. Олардың келіссөздердегі ұстанымы N&N жолдарын жарып тастаумен қорқыту болды. Бут алмаз қиылысын сатып алып, оны орнату үшін Солтүстікке берді. Алайда, N&N көпірден өту құқығын сақтады, бұл оларға солтүстік трафикті өз еркіне сай тоқтатуға мүмкіндік берді. Бастапқыда желідегі көлік қозғалысы өте тығыз болды, бір локомотив 22 вагонды екі ұшы арасында кері кері сүйретіп отырды. Ол бос пойызмен батыс жаққа жеткенде, бос вагондарды жолдың шеткі жағына тастап, содан кейін негізгі желіге ауысып, он бір толған вагондарды желіге шығарып, тағы он бірін жүк тиеу станциясына тартады. Осыны бітірген соң пойыз шығысқа қарай жүреді, ал бос вагондарды қолмен станцияға тартады. Шығыс шетіндегі бүркемелер Носбонсингке дейін оралды, бұл операция екі адамға екі жарым минутқа созылды. Әдетте, күніне он рет, барлығы 4000 бүркемемен жол жүрді. Бір кезде бұл көрсеткіш тәулігіне 14-ке дейін өсті, содан кейін экипаждар ереуілге шықты. Бұл темір жол 1912 жылы осы аймақтағы ірі ағаш кесу жұмыстарының аяқталуымен тасталды. N&N жарғысы Мадаваска маңындағы Буттың Эган Эстейтс темір жолына берілді. 1914 жылы түпнұсқа N&N рельс төсемі Бут-роудтың негізі ретінде пайдаланылды.
The line was completed in August 1884 and initially operated as a private line. However, when the Northern and Pacific Junction Railway (N&PJ) began construction of their north south line in the same area, Booth officially chartered the N&N in March 1886. The N&PJ had already secured crossing rights, but had to renegotiate them with the newly chartered N&N. The N&PJ, the joint project of the Northern Railway of Canada and the Hamilton and North Western Railway, were not amused. Their negotiation position was to threaten to rip up the N&N tracks. Booth responded by purchasing a diamond intersection and giving it to the Northern to install. However, the N&N retained the crossing rights, which allowed them to hold up Northern traffic at their leisure. Traffic on the line was initially very busy, with the single locomotive hauling a train of 22 flatbed cars back and forth between the two ends. When it arrived at the western end with the empty train, it would drop the empty cars off on a siding, then switch to the mainline to pull eleven filled cars out onto the line, drawing another eleven into the loading station. Once these were loaded the train left for the eastern end while the empty cars are pulled into the station by hand. At the eastern end the logs were simply rolled down into Nosbonsing, the entire operation taking two men only two and a half minutes. Typically ten trips were made per day, with a total of 4,000 logs. The rate increased to 14 a day at one point, at which point the crews went on strike. This railway was abandoned in 1912 with the ending of major logging operations in the area. The charter of the N&N was transferred to Booth's Egan Estates Railway, near Madawaska. In 1914, the original N&N railbed was used as the basis for Booth Road.
Бағыт
Ниписсинг - екі көлдің төменгі бөлігі, шығыс жағында тік беткей бар, ол жоғары қарай жер бетіне дейін жетеді. Сол жерден Носбонсингке дейін жер тегіс. Ниписсингте үлкен жүк тиеу стансасына, шатыры бар, бірақ ашық ғимаратқа бүркемелерді тасу үшін ұзын байлау сатысы салынған. Сатықты сулы дөңгелекпен іргелес Уси өзенінен сумен қамтамасыз етілген үлкен су құбырымен қамтамасыз етілген, сонымен қатар өрт сөндіру немесе локомотивті қайта толтыру үшін қажет болған кезде сорғыны қозғалтқан. Бүгінде жолдың бірнеше атауы бар, батыс шетінде Васи Фоллс жолынан басталып, 654-жолға айналып, Онтарио шоссесі 11-ін кесіп өтіп, Носбонсинг көліне айналады. Ақырында, Асторвилл қаласындағы Носбонсинг көліне жақын шығыс шетінде Бут жолы болып қайталанады.
Nipissing is the lower of the two lakes, with a steep embankment on its eastern side that leads upward to a table of land. From there to Nosbonsing the land remains fairly flat. A long jack ladder was built at Nipissing to haul logs up the bank into a large loading station, a roofed but otherwise open building The ladder was powered by a waterwheel in a large flume with water supplied from the adjacent Wasi River, which also drove a pump when needed for fire fighting or refilling the locomotive. Today the route has a number of names, starting as Wasi Falls Road at the west end, becoming Route 654 until it crosses Ontario Highway 11 where it becomes Lake Nosbonsing Road, and finally becoming Booth Road again just short of the eastern end at Lake Nosbonsing in the town of Astorville.