Кіріспе
1901 жылы америкалық болат жұмысшыларының бүкіл ел бойынша ереуілі сәтсіз өтті. 1901 жылғы АҚШ болат танылу ереуілі - темір, болат және қалайы жұмысшыларының біріккен қауымдастығының (АА) құлдыраған табысын қайтарып, көптеген жаңа мүшелерді ұйымдастыру әрекеті. Шабуыл сәтсіз аяқталды.
The U. S. Steel recognition strike of 1901 was an attempt by the Amalgamated Association of Iron, Steel and Tin Workers (the AA) to reverse its declining fortunes and organize large numbers of new members. The strike failed.
Өмірбаян
АА 1876 жылы құрылған. Бұл кәсіптер одағына қатты берік болған білікті темір және болат жұмысшыларының кәсіподағы болды. Алайда, технологиялық жетістіктер екі салада да білікті жұмысшылардың санын азайтты. 1892 жылы АА Пенсильвания штатының Хоумстед қаласында Карнеги болат компаниясының болат зауытында болған қатал ереуілден жеңіліп қалды. 6 шілдеде бір күн бойы атыс болып, 12 адам қаза тауып, ондаған адам жарақат алған "Хомстед" ереуілі кәсіподақтан шығу толқынына әкелді. 1892 жылы 24000-нан астам мүшелік деңгейінен 1900 жылға қарай одаққа мүшелік 8000-нан төмен болды.
Шабуылға түрткі болған күштер
АА қалайы өндірісінің өсуін күтті, ол әлі де білікті жұмысшыларды қажет етеді. 1900 жылы кәсіподақ металл табақ фабрикаларының 75 пайызын және бір ғана қалайы фабрикасының барлығын ұйымдастырды. Бірақ АА қалайы өндірісінің экономикасы мен технологиясын қатты қате бағалады. 1898 жылы 14 желтоқсанда монополиялық траст болып табылатын Америка қалайы табақ компаниясының құрылуы көптеген кәсіподақ емес зауыттарды Америка қалайы табақ компаниясының кәсіподақ нысандарына әкелді. Дэниел Г. Рид, қалайы табақ трестің негізгі иесі, 1899 жылы символдық ереуілден кейін АА-ны кәсіподақ емес зауыттарда тануға келісті. 1900 жылы наурыз айында тағы бір траст - Американың металл компаниясы құрылды, сонымен қатар бірқатар кәсіподақ емес зауыттар кәсіподақпен біріктірілді. Бірақ бұл жолы компания кәсіподақ емес зауыттардағы АА-ны танудан бас тартты. Оның орнына, American Sheet Steel Co. кәсіподақ мекемелерін бос орында қалдырды, ал кәсіподақ емес кәсіпорындарын толық жылдамдықпен жұмыс істетті. АА өзінің конституциясын өзгерту арқылы трасттардың күшін жоюға тырысты. Егер сенімгерлікте бір ғана диірмен болса, онда әрбір диірменнің ереуілге шығуын талап ететін бап қосылды.
Дағдарыстың басталуы
1901 жылы U.S. Steel тресті құрылғаннан кейін АА-ның құлдырауы күтті. U.S. Steel компаниясы Эльберт Гэри мен J.P. Морганның Federal Steel компаниясын Эндрю Карнегидің болат операцияларымен біріктіріп қана қоймай, American Tin Plate Co. зауыттарын да біріктірді. АА дағдарысқа тап болды: салыстырмалы түрде шексіз ресурстары бар корпорация кәсіподақ қозғалысын тоқтата алмауы үшін ол U.S. Steel зауыттарын ұйымдастыруға мәжбүр болды. Бірақ "U.S. Steel" компаниясының атқарушы комитеті АА-ның төнген қауіп-қатерінен де хабардар болды, ал компанияның директорлар кеңесі 1901 жылдың 17 маусымында кез келген кәсіподақ құруға қарсы шешім қабылдады. U.S. Steel компаниясының "Тин Плейт" еншілес компаниясы АА-ны тану уәдесінен бас тартты, себебі кәсіподақ American Sheet Steel Co. иелігіндегі барлық зауыттарда келісімшарт алған жоқ.
Шабуыл
АА Sheet Steel-ге шикізаттың көп бөлігін жеткізетін U.S. Steel компаниясын ұйымдастырып, оған қысым жасауға тырысты. АА-ның өкілдері шабуыл жасауды шешті. U.S. Steel басшылары, жылдың жоғары сұранысы кезінде ереуілдің әсерінен алаңдай отырып, Sheet Steel басшыларының ереуілге ұшыратуына наразылық білдірді, бұл кәсіподақтарға қарсы әрекеттерді талап етті. Кейіннен, "Шитт Стил" қызметкерлері 1901 жылдың 13 шілдесінде кәсіподақты компанияның 23 кәсіподақ емес зауытының 18-інде тануға келісті. Бірақ АА президенті Т. Дж. Шаффер келісімді қабылдамады; әрбір табақ болат зауытының кәсіподақталуын талап еткеннен кейін, ол аз нәрсеге қанағаттанбайды. Морган мен Шаффердің (АА хатшысы Джон Уильямспен бірге) кездесуі қосымша жалақы туралы келісімге әкелді. Бірақ бұл жалақы туралы келісім тек кәсіподақпен жұмыс істейтін зауыттарды ғана қамтиды, ал АА атқарушы кеңесінің тарапынан қабылданбады. 1901 жылдың 3 тамызында өткен кездесуде Морган жалақы туралы келісімді қайтадан келісуден бас тартты. Шаффер мен Уильямс оны келісті, ол оны міндетті деп санады. АА атқарушы кеңесі Шафферге 10 тамыздан бастап ереуіл шақыруды бұйырды. Шабуыл басылды. Бірнеше зауытта жұмысшылар жұмыстан шығуға мүлдем келіспеді. Иллинойс пен Пенсильваниядағы одақ мүшелері аз санда келді. Ұлттық болат және Ұлттық түтікші филиалдарының кәсіподақ мекемелері бір адамға жуық болды, бірақ жалпы әсері АҚШ болатқа тым әлсіз болды. Ауысымның жарылысы, жарылыстың соңы, жарылыстың соңы Шаффер Самуэль Гомперске өтініш жасады, ол Американың Еңбек федерациясының қолдауын және федерацияның басты мәселесі болып табылатын ереуілді ұлттық еңбек конференциясын шақыруды сұрады. Гомперс бас тартты. "U.S. Steel" компаниясына қарсы ереуіл 1901 жылдың 14 қыркүйегінде аяқталды. АА тамыздағыдан әлдеқайда нашар шарттармен келісті. Тек ереуіл басталған және аяқталған зауыттар қамтылды, яғни кәсіподақ 15 зауытта танылудан айырылды. Компания тіпті кәсіподақтан кәсіподаққа қосылмаған зауыттарды ұйымдастырмауға және кәсіподаққа қосылған зауыттардан кез келген ұсынысты қабылдамауға уәде алды. 1903 жылы наурыз айында American Sheet Steel Co. кәсіподақсыз компания ретінде болашағын қамтамасыз ете отырып, U.S. Steel компаниясымен бірікті.
Салдары
Американдық еңбек тарихында Джозеф Г. Рейбек жазған: "Алмаз" ереуілден кейін Гомперсті "жағымсыздық" пен УМВ-ның Митчеллін болат жұмысшыларын қолдау уәдесін орындамағаны үшін айыптады. Гомперс пен Митчелл федерацияның комитетімен ақталғанмен, айыптау актісі әсер қалдырды. Бұл Гомперс пен Митчеллдің Ұлттық азаматтық федерациядағы өнеркәсіпшілермен байланысына назар аударуға көмектесті. Ең белсенді жұмысшы көшбасшылары одаққа күдік білдіре бастады; социалистер Гомперстің сатқандығына сенімді болды; тіпті жұмысшыларға жанашырлық танытқан кейбір орта тап реформаторлары күмәндана бастады. Мұндай көзқарастар Митчеллдің 1908 жылы УМВ басшысы лауазымынан босатылуына және Гомперске қарсы радикалды еңбекші элементтерінің жиырмалардың ортасында өлгеніне дейін шабуылдарына негіз болды. Олар АФЛ-нің дамуын бір буыннан астам уақытқа созды. АА ешқашан "АҚШ" металлургиялық компаниясының ереуілінен құтқарылмады. Ол өте консервативті болды, өзінің бірнеше қалған келісімшарттарын сақтау үшін бағынушылық пен ынтымақтастық арқылы үміттенді. U. S. Steel өз зауыттарында АА кәсіподақтарын баяу бөлшектеді. Компания өзінің Ұлттық Болат және Американдық Болат Құрамына еншілес компанияларын 1903 жылы Карнеги Болат қолына біріктірген кезде, кәсіподақ Карнегидің орнына қазір жоқ Болат Құрамына келісімшарттармен қызмет көрсетті. 1904 жылғы дағдарыста Карнеги компаниясы айлықақыны едәуір қысқартуды талап етті. Одақ қарсылық білдіріп, шабуылға шықты, бірақ желтоқсанға қарай шабуыл бұзылды және одақ өзінің батыс филиалдарының барлығын жоғалтты. U. S. Steel мүмкіндігінше АА фабрикаларын бос орында ұстады, сонда одақ ыдырау арқылы бұзылды. Жергілікті АА-ның одақтары өздерінің жойылуына жиі көмектесті. Төменгі жалақыны өтеу үшін АА мүшелері жиі тұрақты жалақы мөлшерінде қосымша жұмыс істеді немесе өздерінің кәсіподақ келісімшарттарын бұза отырып, жылдамдықты арттыру шектеулерін бұзды. АА жергілікті тұрғындар жалақыны қысқартуға келісті, кәсіподақ дүкендерінің кәсіподақ емес мекемелерге қарағанда оң жалақы айырмашылығын жойды. Бұл мүше еместерді одаққа қосылудан бас тартты. U.S. Steel жалақыны соншалықты төмендетті, тәуелсіз, кәсіподақ емес зауыттар бәсекеге қабілетті болу үшін жалақыны қысқартуы керек болды. 1909 жылы АА мүшелері 6300-ге дейін төмендеді, ал кәсіподақ Америкадағы жұмысшы қозғалысының күш-қуаты ретінде аяқталды.
After the strike was lost, the Amalgamated charged Gompers with "lukewarmness" and Mitchell of the U. M. W. with failure to keep a promise to support steelworkers. Although Gompers and Mitchell were exonerated by a committee of the federation, the indictment made an impression. It served to focus attention upon Gompers' and Mitchell's association with industrialists in the National Civic Federation. The more aggressive labor leaders began to reveal a suspicion of the alliance; socialists became convinced that Gompers had sold out; even some middle class reformers sympathetic to labor began to doubt. Such attitudes became the basis for Mitchell's removal as U. M. W. head in 1908 and for attacks upon Gompers by radical labor elements until his death in the mid twenties. They served to retard the A. F. L.'s development for more than a generation. The AA never recovered from the U. S. Steel strike. It turned strongly conservative, hoping through submissiveness and cooperation to maintain its few remaining contracts. U. S. Steel slowly dismantled AA unions in its plants. When the company merged its National Steel and American Steel Hoop subsidiaries into its Carnegie Steel arm in 1903, the union found itself servicing contracts with the now nonexistent Steel Hoop company rather than Carnegie. In the depression of 1904, the Carnegie Company demanded significant wage cuts. The union balked and struck, but by December the strike had been broken and the union had lost almost all of its Western affiliates. U. S. Steel idled AA mills whenever possible, breaking the union through attrition. Local AA unions often assisted in their own destruction. To make up for lower wages, AA members often worked overtime at regular pay rates or violated restrictions on speed ups—in violation of their own union contracts. AA locals agreed time and again to wage cuts, eliminating the positive wage differential union shops had over nonunion facilities. This discouraged non members from joining the union. U. S. Steel drove down wages so much that independent, nonunion plants had to cut salaries in order to stay competitive. By 1909, membership in the AA had sunk to 6,300, and the union was finished as a force in the American labor movement.