Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дизайн принциптері Когнитивтік өлшемдер немесе когнитивтік өлшемдер - зерттеуші Томас Р. Грин сипаттаған және Мариан Петремен бірге зерттеу жүргізген, жазулар, пайдаланушы интерфейстері және бағдарламалау тілдерінің дизайн принциптері. Когнитивтік өлшемдер терең, егжей-тегжейлі сипаттамадан гөрі дизайнның сапасын талдаудың жеңіл әдісін ұсыну үшін жасалған. Олар жазу, пайдаланушы интерфейсі немесе бағдарламалау тілінің дизайнындағы көптеген факторларды талқылау үшін ортақ сөздік береді. Сонымен қатар, когнитивтік өлшемдер дизайн маневрлері арқылы мүмкін болатын дизайн кеңістігін зерттеуге көмектеседі, бұл бір өлшем бойынша дизайнды жақсартуға бағытталған өзгерістер.
Design principles
Cognitive dimensions or cognitive dimensions of notations are design principles for notations, user interfaces and programming languages, described by researcher Thomas R. G. Green and further researched with Marian Petre. Cognitive dimensions are designed to provide a lightweight approach to analyse the quality of a design, rather than an in depth, detailed description. They provide a common vocabulary for discussing many factors in notation, UI or programming language design. Also, cognitive dimensions help in exploring the space of possible designs through design maneuvers, changes intended to improve the design along one dimension.
Басқа өлшемдер
Жоғарыда айтылғандарға қоса, кейде HCI зерттеу саласында жаңа өлшемдер ұсынылады, олар әртүрлі деңгейде қабылданады және жетілдіріледі. Мұндай кандидат өлшемдерге шығармашылық екіжақтылық кіреді (белгілеу бір элементтің бірнеше мағынасын түсіндіруге ынталандыра ма? ), индекстеу (белгілі бір бөлікті табуға көмектесетін элементтер бар ма? ), синопсис ("Gestalt view" бүкіл аннотацияланған құрылымның) немесе тепе-теңсіздік (кейбір жарату жолдары басқаларға қарағанда оңай, бұл дамыған артефакттегі айтылған идеяларды бұрмалайды).
In addition to the above, new dimensions are sometimes proposed in the HCI research field, with different levels of adoption and refinement. Such candidate dimensions include creative ambiguity (does the notation encourage interpreting several meanings of the same element? ), indexing (are there elements to guide finding a specific part? ), synopsis ("Gestalt view" of the whole annotated structure) or unevenness (some creation paths are easier than others, which bias the expressed ideas in a developed artifact).
Пайдаланушылардың қызметі
Авторлар интерактивті артефактілермен төрт негізгі пайдаланушы қызметін анықтайды: көбейту [жасалу], транскрипция, өзгерту және зерттеулік дизайн. Әрбір қызмет әр өлшемдегі қолдану тиімділігін әртүрлі шешеді. Мысалы, жоғары тұтқырлық (өзгеруге төзімділік) модификация және барлау қызметіне зиян тигізеді, бірақ транскрипция мен инкрементацияда орындалатын бір реттік тапсырмалар үшін аз ауыр.
The authors identify four main user activities with interactive artifacts: incrementation [creation], transcription, modification and exploratory design. Each activity is best served by a different trade off in the usability on each dimension. For example, a high viscosity (resistance to change) is harmful for modification and exploration activities, but less severe for the one off tasks performed in transcription and incrementation.
Құрылыс маневрлері
Дизайн маневрі - дизайнердің белгілі бір өлшемдегі орнын өзгерту үшін нотациялық жобада жасаған өзгеруі. Өлшемелер жұппен тәуелсіз болу үшін жасалады, сондықтан дизайнды бір өлшемде өзгертуге болады, ал екіншісі тұрақты болады. Бірақ бұл, әдетте, өлшемдер арасындағы сауда-саттыққа әкеледі. Бір өлшемдегі белгіленің қолданылуын арттыратын (екіншісін тұрақты ұстаған кезде) өзгерту әдетте үшінші өлшемдегі қолданылуын азайтады. Бұл шеңбердегі кемелді интерфейс жоқ деген болжамды көрсетеді және сауда-саттық пайдалану дизайнының негізгі бөлігі болып табылады. Дизайн маневрының мысалы - абстракция механизмдерін қосу арқылы жазудың тұтқырлығын азайту. Бұл стильдік парақтарды, құжат элементтерінің ортақ стильдік атрибуттарын көрсететін абстракцияны, құжаттағы әрбір элементтің өз стилін анықтаған белгіге қосу арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Бұл жобалау маневрі жасалғаннан кейін стиль парағын өзгертетін редактор барлық элементтерді бірден өзгертеді, әр элементтің стилін өзгерту қажеттілігі бар қайталау тұтқырлығын жояды.
A design maneuver is a change made by the designer in the notation design, to alter its position within a particular dimension. Dimensions are created to be pairwise independent, so that the design can be altered in one dimension while keeping a second one constant. But this usually results in a trade off between dimensions. A modification increasing the usability of the notation in one dimension (while keeping a second one constant) will typically reduce its usability in a third dimension. This reflects an assumption in the framework that there is no perfect interface and that trade offs are a fundamental part of usability design. An example of a design maneuver is reducing the viscosity of a notation by adding abstraction mechanisms. This can be done by incorporating style sheets, an abstraction that represent the common styling attributes of items in a document, to a notation where each item in a document has defined its own individual style. After this design maneuver is made, an editor that changes the style sheet will modify all items at once, eliminating the repetition viscosity present in the need to change the style of each individual item.