Кіріспе

Эрих Рудольф Александр Регенер (1881 жылы 12 қарашада дүниеге келген - 1955 жылы 27 ақпанда қайтыс болған) - неміс физигі. Ол, ең алдымен, түрлі биіктіктегі ғарыш сәулелерінің қарқындылығын өлшейтін аспаптарды жобалау және жасаумен танымал. Ол сондай-ақ 2,8 ғаламдық микротолқындық фонды болжау, атом құрылымын ашуға ықпал еткен сцинтилляция санағышты ойлап табу, электрон зарядын есептеу және атмосфералық озон туралы алғашқы жұмысы үшін белгілі. Сондай-ақ, ол зымыранды ғылыми зерттеу үшін алғаш қолданған. Регенер Батыс Пруссияның Бромберг (Бидгощ) маңындағы Шлеузенау (Вилчак) қаласында дүниеге келген. 1900-1905 жылдары Берлин университетінде физиканы Емил Варбургтің басшылығымен оқыды, 1909 жылдан Генрих Рубенспен жұмыс істеді. 1911 жылы ол Берлин ауыл шаруашылығы университетінде эксперименталды физика және метеорология профессоры болды. 1920 жылы ол Штутгарт университетінде теориялық физик Пол Питер Эвальдпен бірге жұмыс істейтін эксперименталды физика профессоры болды. Осы уақыт аралығында ол түрлі биіктіктегі ғарыш сәулелерін өлшейтін аспаптарды жасады. Регенердің осы саладағы көшбасшылығы әрдайым толық танылмайды, өйткені ол нацистік дәуірде әйелінің еврей тегі болғандықтан қудаланды. Регенердің оқушысы Георг Пфотцердің атымен Пфотцер максимум сияқты терминдерді атау қате, өйткені Регенер осы жұмыстың басты ғалымы болды. Бруно Росси бұл кезең туралы былай деп жазды: "1920-жылдардың аяғы мен 1930-жылдардың басында атмосфераның ең биік қабаттарына шамалармен тасымалданған немесе су астына терең тереңдікке ұшқан электрскоптарды өздігінен жазу әдісін неміс физигі Эрих Регенер мен оның тобы бұрын-соңды болмаған дәрежеде жетілдірді. Бұл ғалымдарға біз ғаламдық сәулелердің иондануын биіктік пен тереңдікке байланысты ең дәл өлшеулерді жасадық". 1931 жылы Эрнест Резерфорд "профессор Милликеннің керемет тәжірибелері мен профессор Регенердің одан да кең ауқымды тәжірибелері арқасында біз осы сәулелердің суға сіңуінің қисығын алғаш рет таптық, оған сенімді бола аламыз" деп мәлімдеді. 1937 жылы Регенерді "уақытша зейнеткерлікке" мәжбүрледі. Содан кейін ол Констанс көлі бойындағы Фридрихсхафенде жеке "Стратосфера физикасы жөніндегі ғылыми-зерттеу зертханасын" құрды, ол кейіннен Кайзер Вильгельм қоғамының бір бөлігі болды. 1939 жылы ол Германияның Пенемендедегі әскери-әуе күштері зымыран зерттеу станциясына жұмысқа шақырылды. Кейін Регенер-тонна деп аталатын бұл аспап жоғары биіктікке ұшып баратын зымыранның алғашқы ғылыми жүк тасығышы болды. Регенер парашюттің шатыршасын аса биіктікте ашып, қысылған ауамен үрлету арқылы парашюттің шатыршасын ашу мәселесін шешті. Сынақ сәтті өткеннен кейін, жоба 1944 жылдың қыркүйегінде тоқтатылды және ракеталар Ұлыбританияға қарсы ұзақ қашықтықты ракеталар ретінде қолданылды. Капсула 1944 жылы Пенемунде сынақтарынан кейін жоғалып кетті, бірақ кейіннен АҚШ-та қайта пайда болды. 1948 жылы Регенер Макс Планк қоғамының бірінші вице-президенті болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Уолтер Димингермен бірге Күн жүйесінің зерттеулері жөніндегі Макс Планк институтының негізін қалаушы болды және физиктерді соғыстан кейінгі Германияға тартуға ықпал етті. Регенер Виктор Х. Регенер мен Эрика Регенердің әкесі болды. Кейіннен Эрика Регенер Эрих Регенердің студенті Анри Дэниел Ратгеберге тұрмысқа шықты.