Gangjin Kiln Sites

Кіріспе

Оңтүстік Кореяның әлем мұрасы тізіміндегі Ганцзиньгун пештері ЮНЕСКО-да Оңтүстік Корея үкіметі тізімдеген әлем мұрасы болып табылады. Бұл 188 пештің кешені, олар Goryeo бұйымдарын өндірді. Пештер Оңтүстік Кореяның Оңтүстік Жола провинциясындағы Ганджин-гун қаласында орналасқан. Солтүстіктегі таулар шебер қышқындарға отын, каолинит және кремний диоксиді сияқты қажетті шикізатты қамтамасыз етті, ал жақсы қалыптасқан тарату жүйесі бүкіл Кореяда қыш құмырасын тасымалдады және Қытай мен Жапонияға экспорттауды жеңілдетті.

Тарих

Горео әулеті кезінде қыш бұйымдары өте жоғары деңгейде жетілдірілді. Солтүстік Чжола провинциясындағы Буангундағы пештер қыш құмырасын, ал Ганжингун пештері целадон бұйымдарын өндірді. Бұл жерлер қазіргі кезде маңызды, өйткені олар қыш құмыра жасау мәдениетінің қалдықтары. Ганцзиньгун ошақтарының 188 ошағы Йоннуни, Гейюлли, Садангни және Судонгни аймақтарында орналасқан. Олардың 98-і Корея үкіметімен тарихи нысандар ретінде белгіленген. Йоннунидегі 75 пештің жағдайы жақсы және олардың араларындағы ең көнелері. Бұл пештер 10 - 11 ғасырларға жатады. Бұл пештер алғашқы кореялық целадонның шығу тегі мен пеш ерекшеліктерін анықтауға қызығушылық танытқан ғалымдарға ілмек береді. Бұл аймақта ежелгі қытай пешінен жасалған бұйымдардың сынықтары да табылған. Гейюлиде 59 пеш сақталған, ал осы аймақтағы пештер 11-13 ғасырларға жатады. Қазба жұмыстары кезінде стилі жағынан Йонгунни керамикасына ұқсас керамика табылған, бірақ керамиканың көбісі кәдімгі инкрустацияланған целадон түрінде. Садангнидегі 43 пеш 12 - 14 ғасырларға жатады. Тангион ауылындағы пештер 12 ғасырдың басында 13 ғасырға дейін қолданылған. Олар өздерінің жоғары балықшы түстері мен инкрустация техникасымен танымал болған Горьё целадондарын өндіруде пайдаланылған Горьё керамикалық пештерінің өкілі болып табылады. Бұл жерде жасалған қыш бұйымдары Кореяның келадон өнерінің дамуының ең биік кезеңінде жасалған. Судонгиде 14 ғасырдан бері қалған тағы алты пеш бар, бірақ олардың көпшілігі өзеннің эрозиясы мен егіншілікке байланысты жойылған. Бұл келадонды пештерде бұрынғы ғасырлардағы техникалар қолданылып келді, бірақ қолданылған түстер, үлгілер мен глазуралар өте әртүрлі болды. Даэгумюйон пешінің орны 1914 жылы қайтадан ашылды. Қазба жұмыстары кезінде түрлі пішінді, өлшемді және түрлі түсті қыш құмырасы табылды. Даэгумэон пешінің орны ерекше, өйткені ондағы пештер көп, ал олардың пайда болған уақыты бүкіл Горео династиясы бойына созылады. Сондықтан бұл жер ғалымдар мен археологтар үшін өте құнды. Сол қазбаларға негізделген толығымен қалпына келтірілген пеш қазір Кореяның Ұлттық мұражайында орналасқан. Горьё Целадон кеңсесі 1986 жылы пеш орындарын сақтау үшін, сондай-ақ жүздеген жылдар бұрын жоғалған техниканы қайта жасау және қалпына келтіру үшін құрылды. Гангжиндегі Горео Селадон мұражайында бұл жерлердің тарихы және жинағы бар.

Pottery during the Goryeo dynasty reached very high levels of refinement. The kilns at Buan gun in North Jeolla Province produced earthenware while the Ganjingun kilns produced celadon wares. The kiln sites are important today because they are the remnants of the pottery culture. The 188 kilns of the Gangjingun Kiln Sites are located in the regions of Yongunni, Gyeyulli, Sadangni, and Sudongni. 98 of these are designated as historic sites by the Korean government. The 75 kilns in Yongunni are in generally in good condition and are some of the earliest dated. These kilns are dated to the 10th and 11th centuries. These kilns provide clues for scholars interested in discovering the origins and kiln characteristics of the first Korean celadons manufactured. Fragments of ancient Chinese kiln products have also been uncovered in this region. 59 kilns remain in Gyeyulli and the kilns in this region date from the 11th century to the 13th century. Excavations have uncovered pottery similar in style to Yongunni pottery but most pottery shards are of the conventional inlaid celadon type. The 43 kilns of Sadangni are dated from the 12th to 14th centuries. The kilns at Tangion village date from the early 12th century to the 13th century and are representative of the Goryeo ceramic kilns which were used in the production of Goryeo celadons, famous for their superior kingfisher color and inlay technique. The pottery produced here would be during the peak of the creative development of Korean celadon. An additional six kilns remain in Sudongni which date to the 14th century but most have been destroyed due to river erosion and farming. These celadon kilns were still employing techniques from previous centuries although the colors, patterns, and glazes used were very diverse. The Daegumyeon kiln site was rediscovered in 1914. Excavations unearthed a wide variety of pottery fragments diverse in shape, size and colors. The Daegumyeon kiln site is unusual because of the high concentration of kilns and because the dates of these kilns range throughout the entire Goryeo Dynasty. This site, therefore, is very valuable as a resource for scholars and archaeologists. A fully restored kiln based on those excavations is now housed at the National Museum of Korea. The Goryeo Celadon Office was established in 1986 to preserve kiln sites and also to reproduce and reconstruct the techniques lost many hundreds of years ago. The Goryeo Celadon Museum in Gangjin features the history of the sites and houses a collection.