Кіріспе

Амфибия түрлері Солтүстік шырышты саламандра (Plethodon glutinosus) - Құрама Штаттардың шығыс екі үштен бір бөлігінде кездесетін жер үсті саламандрасының түрі.

Жалпы атаулар

Солтүстіктегі шырышты саламандер жыртқыш аңдардан қорғану үшін арқасының төменгі жағындағы бездерінен жабысқақ шырышты шығарады. Кейде оны қай қайраткерге жүгінгеніне байланысты, сіркілді тапты саламандра, тайғақ саламандра немесе жабысқақ саламандра деп те атайды.

Сипаттама

Солтүстік шырышты саламандра әдетте қара түсті, оның арқасында көптеген күміс немесе алтын дақтар бар. Ол әдетте жалпы ұзындығы (құйрығын қоса алғанда) 20,6 см (8,1 дюйм) дейін өсе алады. Аталықтарды аналықтардан оңай ажыратуға болмайды, бірақ аналықтардың көлемі біршама үлкен. Оның 15-17 жамбас ойықтары бар.

Таксономия

P. glutinosus - Плетодон тұқымдасының 57 түрінің бірі және оның когенерлерінің алғашқыларының бірі ретінде сипатталған. Солтүстік шымшықты саламандер - Plethodon glutinosus кешеніндегі 14 түрдің бірі. Бұл кешендегі түрлер өте ұқсас, бірақ тіршілік ету аймағы, дене мөлшері, пішіні және пропорциялары бойынша әртүрлі.

Географиялық ауқым

P. glutinosus Нью-Йорктен, батыстан Иллинойсқа дейін, оңтүстіктен Миссисипиге дейін және шығыстан Алабамаға дейін, Нью-Гэмпширдің оңтүстігінде және Коннектикуттың солтүстік-батысында оқшауланған популяциялармен кездеседі.

Тіршілік ету ортасы

P. glutinosus қатты ылғалды, бұзылмаған орманды жерлер мен шатқалдармен байланысты. Саламандар әдетте күндіз ағаш пен тас сияқты қалдықтардың астына орналасады. P. glutinosus ылғалды түндерде қалдықтардан шығады. Олар тік, жарлы беткейлері бар, жапырақты немесе құрғақ орманның қосалқы кезекші аймақтарында кездеседі. Олар шіріп кеткен ағаштардың астына және орманның еденіндегі қабықтай шіріп кеткен органикалық заттарға жасырынуды жөн көреді. Олар су көзіне жақын немесе ылғалды жерлерде кездеседі. Орманды кесу сол аймақтағы халық санын едәуір азайтады, ал сол аймақтағы халық саны кесуден бұрынғы мөлшерінің жартысына дейін қайта оралуы үшін 13 жыл қажет.

Мінез-құлық

Барлық плетдонтидті саламандралар аймақтық болып табылады және аумақ үшін агрессивті күреседі. Олар су көзіне жақын жердегі тас, шіріп бара жатқан бұта немесе басқа да қалдықтардың астында орналасқан ылғал топырақ пен жапырақтарды жақсы көреді. Кейде олар басқа жануарлардың орларын пайдаланады. Олардың негізгі қоректенуі - құмырсқалар, қоңыздар, құрттар, бірақ олар жәндіктердің көп түрлерін жейді. Олардың есімінен көрінетіндей, шырышты саламандралар өте жабысқақ тері секрецияларын шығарады. Бұл жабысқақтар жыртқыш аңдарға жабысып, оларды тамақпен жеуге және қозғалуға кедергі келтіреді. Қауіпке ұшырағанда құйрығын ұрып, жабысқақ затты бөліп шығаратын бездерін ашады.

Көбею

Әйелдер өмірінің екінші жылы жыныстық жетілуге жетеді және үшінші жылға дейін жұмыртқа тастамайды. P. glutinosus көбейту көктемде және құрлықта жүргізіледі. Ерлер әйелдердің назарын аудару үшін бір түрлі би билейді. Аналық балапан ылғалды жерде 4 - 12 жұмыртқадан тұратын топтар салады, оларды аналық балапан күзетеді, көбінесе олар жұмыртқадан шыққанға дейін азық-түлікке немқұрайды қарайды. Жас бала жұмыртқадан шамамен үш айда шығады, басқа көптеген саламандралар сияқты сулы кезең жоқ. Олар тікелей жер бетіндегі ересек түріне айналады. Ұрықтанғаннан кейін жас балапандар жаз айларында тез өседі, ал қыста өспейді.

Диета

Слюдовый саламандраның тамақтануы туралы көп нәрсе белгілі емес, бірақ бұл түрлер оңай қол жетімді олжаны жейтін оппортунистік тамақтану стратегиясын көрсетеді деп есептеледі. Бір зерттеуде бұл түрдің ас қорыту жүйесі зерттеліп, оның ішінде көбінесе құмырсқалар, аралар, құйрықтар, қоңыздар, қоңыздар, шаяндар мен құрттар кездесетінін анықтады.